De vraag ‘is scheiding erg schadelijk voor een kind?’ laat zich niet makkelijk beantwoorden. Eerst moet een waslijst aan feiten bekend zijn, zoals: hoe vijandig was men in het huwelijk? Hebben we het over een jongen of een meisje? Hoe oud was hij of zij toen de scheiding plaatsvond? Hoe zijn de opvoedingsvaardigheden van de ouders?

Hetherington, emeritus-hoogleraar psychologie van de Universiteit in Virginia, schrijft in haar boek dat de negatieve effecten op lange termijn van scheiding van ouders veruit overschat worden. Men verwacht gewoonweg een effect en kinderen gaan zich daarnaar gedragen.

Hoewel veel adolescenten de scheiding een pijnlijke ervaring noemen, blijkt uit haar onderzoek dat ze alle taken die nodig zijn op de weg naar volwassenheid goed vervullen, zoals het opbouwen van een carrière, aangaan van intieme relaties en nastreven van doelen.

Ongeveer 80% van de kinderen heeft geen problemen ongeveer 6 jaar na de scheiding.

Kijkend naar symptomen van moeilijk gedrag zijn er nauwelijks vaker aantoonbare psychische stoornissen gezien dan gemiddeld, wat nog niet betekent dat de scheiding geen sporen achterlaat op het gevoelsleven van kinderen.



Je komt er niet omheen. Scheiding doet ieder kind wat, maar er kunnen maatregelen getroffen worden om problemen te voorkomen. Hoe eerder ouders van het kind tot een zakelijke relatie komen, waarin kritiek en schuld geen rol van betekenis meer spelen, hoe beter het is voor het kind.

(For better of for worse)