Twee mensen ontmoeten elkaar. Ze zeggen hallo, stellen zich aan elkaar voor en dan? Worden er drie zoenen op de wang gegeven, wordt er met de handen geschud, geven ze elkaar een knuffel of vermijden ze liever enig lichamelijk contact? De manier waarop we non-verbaal, zonder woorden, met elkaar omgaan, gaat vaak zonder dat we hier eerst iets over afspreken. Het gaat zelfs onbewust, zodat we regelmatig niet eens echt doorhebben waarom we op een bepaalde manier reageren. En omdat het heel leerzaam kan zijn om onbewuste processen eens wat nader onder de loep te nemen, gaan we het hier hebben over lichamelijk contact in sociale situaties.

omhelzingProbeer eens voor jezelf te bedenken hoe je de verschillende mensen in je nabije omgeving begroet. Hoe zeg je hallo tegen je familie, je vrienden of je geliefde? En waarom begroet je de een eigenlijk anders dan de ander? Een aantal factoren zullen hier sowieso in meespelen. Zo heb je bijvoorbeeld vanuit huis uit bepaalde communicatiestijlen geleerd. Wellicht kom je uit een familie waarin knuffelen regelmatig gebeurde en je dat ook fijn vond. In dat geval sta je waarschijnlijk wat meer open voor lichamelijk contact met anderen dan wanneer jullie elkaar niet echt aan (mochten) raken. Wat vind je zelf prettig bij wie en waarom?

Uiteraard speelt de cultuur ook een grote rol in dit verhaal. Zo is het bijvoorbeeld in veel Afrikaanse landen veel gebruikelijker om met elkaar te communiceren via lichamelijk contact (een schouderklopje, een aanraking om een punt te maken, enzovoort) dan dat in Nederland het geval is. Wij hebben hier toch vaak de onuitgesproken regel dat je elkaar pas meer mag aanraken als je elkaar goed kent. De wat officiëlere drie zoenen is hier echter weer volstrekt normaal voor wanneer je een vreemde ontmoet en dat kan in Afrika juist weer gek overkomen. De stille regels die we met zijn allen hanteren hebben een grote invloed op wat als normaal wordt gezien.

Laatst maakte een vriendin van me een bijzondere opmerking. Op foto’s gaan we vaak dichtbij elkaar staan om op de foto te passen, maar slaan we ook vaak een arm om elkaar heen om het er gezellig uit te laten zien. Blijkbaar willen we ook door middel van aanraking laten zien hoe fijn het er is, terwijl je elkaar meteen weer loslaat als de foto genomen is. Misschien geeft de camera wel een mooi excuus om even fijn in elkaars armen te staan, zonder dat er bijbedoeling bij kunnen worden bedacht?

Ik denk dat we van nature van aanraking houden en dat het ook goed is voor ons welzijn. Zo zijn er onderzoeken te vinden die aantonen dat er bepaalde goede stoffen vrijkomen als je met een ander knuffelt. Daarnaast zie je ook dat kinderen graag aan elkaar zitten en in de armen van hun ouders vliegen voor troost en samenzijn. Maar zoals met alles gaat het erom wat je zelf prettig vindt en of de ander dat ook zo ziet. Probeer daarom echt eens voor jezelf na te gaan welke boodschap je zoal aan je omgeving wilt geven en of dit alleen maar met woorden kan worden overgebracht. Kan het wellicht beter gezegd worden met een knuffel? Probeer het dan gewoon uit. Houd rekening met de ander en probeer eens op een andere manier duidelijk te maken wat je eigenlijk zou willen zeggen.
Wie weet wat voor leuke ontwikkelingen hieruit voort kunnen komen?

Geschreven door online studentenpsycholoog Dea Boom van psychologenpraktijkboom.nl