Marjolein77

Hallo, nieuw hier, mijn man blijkt transgender (Marjolein77)

01 mar 2006 14:39

Dag beste mensen, ik knal het er maar meteen in zodat degenen die hierdoor afgeschrikt worden geen tijd aan mij hoeven te verspillen.

Ik ben 49 jaar en sta op een keerpunt in mijn leven. Drie jaar geleden vertelde mijn man mij dat hij eigenlijk liever vrouw was. En dat hij hoopte dat verder alles tussen ons hetzelfde bleef.

Sindsdien veel pijn en verdriet. En bitterheid. Hoe ga je hiermee om?

ingrid

01 mar 2006 15:32

Ik heb helaas geen antwoord voor op jouw vraag.

Maar wel welkom hier op de site.

En sterkte met het verwerken van je verdriet.

Leeuwtjuh

01 mar 2006 15:33

hallo... welkom op het forum...

ik heb twee jaar lang een relatie gehad met een klinefelter. een man met teveel vrouwlijke hormonen. schrik dr dus eigenlijk helemaal niet van...


zijn jij en je man nog samen?

vechter

01 mar 2006 15:47

wo, dat is niet niks, maar in elk geval welkom

Mier

01 mar 2006 19:59

Hoi welkom.

Het beste kan je je verhaal eens duidelijk op het forum zetten onder 1 van de kopjes op het forum, er zullen zeker een hoop mensen zijn die zullen reageren.

Els_2

01 mar 2006 21:56

Welkom... jeetje...

Boet

03 mar 2006 23:40

Dag Marjolein. Welkom.

Hoe je ermee omgaat? Goede vraag. Ik probeer me even in te denken dat mijn partner man wil worden....heel abstract.

Ik betwijfel of er uberhaupt iets hetzelfde zou blijven.

Groet,

Robert

Leeuwtjuh

03 mar 2006 23:44

tzal wel heel moeilijk zijn maar als jullie goed kunnen communiceren en nog steeds heel erg veel van elkaar houden ben ik dr van overtuigd dat jullie eruit komen samen...

Mirroreyes

15 mar 2006 17:27

Het kan aan mij liggen he...maar ik vind het nogal wat dat hij verwacht/hoopt dat tussen jullie alles hetzelfde blijft. Dat is toch onmogelijk? Erg egoistisch. Ik kan me in geen mogelijkheid voorstellen dat hij denkt dat de mensen om hem heen en de relaties die daarmee gepaard gaan niet zullen veranderen.

Wil je er mee omgaan?

SpacingBen

21 apr 2006 14:20

Hoezo wil hij dan zo graag een vrouw zijn?

Wat is er zo anders nu hij je dit eerlijk heeft verteld?

Is het vooral de gedachte? Of liep de relatie al niet zo lekker, (heel goed mogelijk daardoor natuurlijk...) en ben je er door dit gegeven achtergekomen dat het daar aan gelegen heeft/ligt?

daisy

21 apr 2006 16:50

lieve Marjolein,

Mijn oom heeft dit ook 9 jaar geleden toegegeven aan familie en vrienden

Inmiddels is hij ook helemaal vrouw en zijn vrouw is bij hem gebleven,
omdat zij zegt dat ze niet van het geslacht houdt, maar van de persoon.
Ik ben het hier deels mee eens, maar je bent gevallen voor een man en niet voor een vrouw.
Ze "Lees ook echt ze" is toch wel anders dan voorheen, toch is zij een van de liefste mensen die ik ken.
Mijn tante heeft het er wel moeilijk mee gehad, maar heeft het nu echt aanvaard.
Wat er in haar hoofd omgaat kan ik je niet vertellen, ik wilde je gewoon laten weten dat het vaker voorkomt en je dus niet alleen staat.

Ik weet natuurlijk hoe dit moet zijn als het om je eigen man gaat, maar ik denk wel dat het belangrijker is dat hij gelukkig is als vrouw dan dat hij er tegen vecht en daardoor ongelukkig is.

Dat doet jullie zeker geen goed.

Ik wens je heel veel succes!!!

Liefs Daisy

Duimelijntje

23 apr 2006 17:18

Allereerst welkom

Lijkt me heel moeilijk als je met iemand bent getrouwd die eigenlijk al die tijd heeft gelogen.
Kan me voorstellen dat je je bedrogen voelt.
Maar ik denk dat het vooral heel belangrijk is dat je voor jezelf nagaat wat je voelt en wilt hiermee.

Noise

23 apr 2006 20:17

Ik kan me wel een beetje in wat Daisy zegt vinden eigenlijk... Je bent toch niet bedrogen, je man zit zelf in een 'persoonlijkheidscrisis' (ja, zwaar woord, maar zo is het toch)

Mijn redenatie, misschien kort door de bocht, maar iig niet bedoeld om iemand voor de kop te stoten!
Hij houdt toch nog van jou, en jij houdt toch van hem, niet alleen van het feit dat ie een man is? Van binnen zal hij niet veranderen, behalve dat hij zich zelf misschien wel stukken beter zal voelen. Hij zal het nu ook wel niet makkelijk hebben, om iets dat zo HUGE is stil te houden...
Het lijkt me persoonlijk moeilijker om te horen dat mijn vriend is vreemdgegaan of homo is en bij me weg gaat dan om iets als dit. Natuurlijk is het ontieglijk schrikken eerst, maar je man blijft toch in feite dezelfde persoonlijkheid hebben?

Aja, en welkom inderdaad :)

Terug naar “Voorstellen (periode 2004-2006)”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten