s_k

Helleuh!, Met Asperger (s-k)

04 aug 2005 23:13

Dag mensen!

Zo vlak voor de herkeuringen (5 days to go) ben ik me weer eens in mijn eigen afwijking gaan verdiepen. Al vaker gedaan hoor, ik zit er al 20 jaar mee opgezadeld.
Ben benieuwd wat de herkeuringen brengen.

Enfin, ik ben Stijn, heb het Syndroom van Asperger. Kwam hier via wat zoeken op Google en hoop eens wat te kunnen praten met lotgenoten. Ik ontdekte hier een topic over iemand die een vader heeft met Asperger. Ik herken zijn gedrag en het topic intigreert me.

Enfin, ik stel me dus bij deze even voor. Hoop dat jullie mij net zo welkom heten als ik mezelf ;-). Ik ga me nu met dat topic bemoeien.

Elk commentaar is welkom, maar houd het aardig!

Met groet,

Stijn.

Mier

04 aug 2005 23:23

Welkom Stijn!

Leuk dat je herkenning hebt gevonden op dit forum, ben benieuwd naar jou verhaal.

In ieder geval veel succes hier!

Groetjes Michel

s_k

05 aug 2005 03:00

Dank je wel :).

Het is wel extreem rustig...
http://www.psycholoog.net/forum/viewforum.php?f=2
Nog geen reacties.
Op Autsider.nl valt het ook tegen. Geloof dat er weinig Autisten op Internet zitten :).
(ik geloof dat het tegendeel waar is :P)

Gebruikersavatar
Frank
Site admin
Berichten: 2095
Lid geworden op: 10 okt 2003 19:28
Contacteer: Website

05 aug 2005 08:21

Hoi Stijn,

Van harte welkom op het forum.
Inderdaad is het deel van het forum dat bedoeld is voor mensen met Asperger / autisme spectrum stoornis tot nu toe redelijk rustig. Hopelijk komt daarin wat verandering. Het is in elk geval goed om te zien dat je diverse antwoorden hebt geplaatst in dat deel.

Heel veel succes he!

Frank.
There are no mistakes in life, only lessons

Boet

05 aug 2005 11:22

Dag Stijn!

Asperger? Nooit van gehoord. Ik begreep uit het antwoord van Frank dat het een vorm van autisme is. Hoe uit zich dat bij jou?

Groet,

Robert

Raindrop

05 aug 2005 12:45

Hé, Welkom! :)

bloempje

05 aug 2005 13:13

Hoi s_k,

Welkom hier. Ben zelf nog niet zo heel lang hier maar nog weinig gezien/gehoord van mensen met Asperger.

Toch hoop ik voor je dat gaat gelden: één schaap over de dam dan volgen er meer.

Je schrijft dat je gekeurd moet worden. Had je werk? En wat deed je dan?

groetjes bloempje

s_k

05 aug 2005 15:59

Zo, hier zijn anders genoeg mensen :).

Enfin, Asperger. Inderdaad autistisch aanverwant en behoorlijk in het nieuws, de laatste tijd. Alleen al omdat de kerel die Pim Fortuyn vermoordde, het ook heeft. Niet dat ik Pim Fortuyn zou hebben vermoord hoor. Ik ben een SP-stemmer, maar er zijn grenzen!

Asperger, hoe uit zich dat. Is een moeilijke vraag, hoor. Het is namelijk bepaald niet één ding.

Allereerst: Ik moet ALLES op mijn eigen manier doen. Een andere manier volg ik niet. Dat heeft tot gevolg dat Autoriteit en ik totaal niet samen gaan. Dat heeft weer tot gevolg dat ik niet onder een baas kan werken, aardig simpel. Ik verheug me dan ook niet op de eerste keer dat ik aan word gehouden door zo'n autoritair figuur met zo'n blauwe pet op (...).
Verder is mijn gevoel voor oorzaak/gevolg heel slecht, waardoor ik regelmatig dingen doe of zeg, waarvan ik achteraf pas denk 'kuuuut!'. Mensen zeggen dan 'dat had je kunnen weten', maar dat had ik dus niet kunnen weten.
Verder heb ik een extreem rechtvaardigheidsgevoel. Zelfs zo extreem dat als de leraar vroegâh op school oneerlijk was tegenover een leerling die mij diezelfde dag nog geslagen had, dat ik tòch die leerling verdedigde. Gevolg is dat ik er ook uit werd gestuurd, natuurlijk. Maar dat gebeurde sowieso regelmatig. Mijn enige sterke kant is namelijk mijn verbale kant, meppen doe en wil ik niet, kan ik ook niet. Iemand overtuigend aankijken kan ik al helemáál niet, dus ik ga altijd in discussie. En daar kan een leraar niet tegen.

Na mijn HAVO ben ik een jaar gaan werken. Eerst bij de Jumbo, ontslagen. Daarna bij een bedrijf dat autostoelen in elkaar zette. Daar werd je overreden door (en dat bedoel ik niet gemeen, maar ik moet de groep in dit geval even apart nemen) allochtonen in heftrucks. Als je er iets van zei tegen de baas, liep die naar ze toe, dreigde ze te trappen en dan waren ze weer braaf. Vreselijk, 2 dagen vologehouden.
Daarna een half jaar bij de Thuiszorg gewerkt. Ineens deed ik het niet meer goed. Dus OF ze wilden van me af, OF mijn werk werd gesaboteerd. In elk geval ben ik ook daar ontslagen.

Daarna een jaar HBO Logopedie gedaan, daar ben ik door de (feministische, ik was de enige jongen) leiding weggepest, benadeeld in mijn punten. Ze mochten me niet, that's clear.

Enfin, daarna ben ik getest, getest, getest. Arbeidsreïntegratieproject begonnen. Vanuit dat project gaan werken bij Theater Netwerk, een Theater voor matig verstandelijk gehandicapten (dat zijn mensen die een béétje kunnen praten, sommige niet, sommige vrij goed). Vreselijk leuk. Maar afgelopen april kreeg ik een brief dat ik een gesprek moest hebben. Nou goed, ik merkte ook wel dat ik er af en toe een beetje bij hing. Mijn idee was: Ik moet de baas gewoon vertellen dat er wat meer duidelijke structuur in mijn opdrachten moet komen en dan komt het goed. Ook mijn begeleider vanuit de reïntegratie was het daarmee eens. Het liep even anders... Mijn baas en mijn begeleider bij Netwerk bleken ineens vijanden. Er werden met woorden gegooid die je niet wil weten. Toen op een gegeven moment (letterlijk) de zin "we hebben het vaak drukker met jou dan met onze cliënten" viel (echt NIET waar trouwens!!!), merkte ik op "dus er valt niet met mij te leven?". Er werd schamper gelachen en niet geantwoord. Ik ben opgestaan en heb gezegd "dit wordt niets zo jongens, sorry" en ben weggelopen. Zo erg, ik had het er zo naar mijn zin met 'mijn' lieve mongooltjes en de aardige Stagiaires...

Enfin, nu zit ik dus thuis, nog 4 dagen voor de herkeuring. Ik vind het niet erg om niet te werken, maar dat betekent niet dat ik het niet wìl. De gemiddelde werkomgeving is niet geschikt voor mij en er is heus geen zin of tijd om hem geschikt te maken. Minister de Geus weet dat wel, maar hij wil dat mensen het tòch proberen. 50% gaat werken, 5% pleegt zelfmoord (ook opgelost) en van de resterende 45% gaat er uiteindelijk toch weer 40% in de WAO. Gevolg: 5% minder WAOers en 5% meer werkenden.

Mjah... Mijn enige hoop is dat ik een geluidsrestauratiebedrijfje kan starten, maar organisatorisch gezien ben ik daar niet goed genoeg voor. Het is wel de gok waard...

Ik woon trouwens heel apart :-). Mijn ouders hebben een groot, nog af te bouwen huis gekocht waarvan ik een deel ga bewonen. Het schiet al aardig op. De garage (21m2) is de woonkamer, daarin zit een trap naar boven, daar is mijn badkamer en de deur naar de slaapkamer. Vanuit de slaapkamer kom ik op een klein halletje met rechts een deur naar het deel van mijn oudrers (big lock!) en recht vooruit een kamer voor mijn hobby (geluidstechniek). Lijkt mij een puik plan.
Naar alle waarschijnlijkheid krijg ik wel woonbegeleiding. De vraag is in hoeverre dat nodig is, kan ik zelf ook niet beantwoorden. We'll see.

Soooo... That's the situation.
Wellicht nog even leuk om te weten dat ik een lieve vriendin heb (Fleur) en een geweldige kat (Frits). Verder dwarrelen hier nog een hond rond (Jetje) en een dwergpapegaai (Jopie), maar die zijn officieel niet mijn eigendom (Fleur ook niet hoor ;-)).

Enfin... Any questions? Please feel free to ask!

s_k

07 aug 2005 02:51

En, wat vinden jullie ervan?

Mier

07 aug 2005 13:23

Hoi,

sorry dat ik nu pas je verhaal lees.
Lijkt me inderdaad erg lastig om met asperge aan het werk te komen en te blijven, vooral als de werkgevers niet zorgen dat jij met een beetje steun je werk daar goed kunt doen.
Erg jammer dat je dan gelijk afgekeurt bent, terwijl je best met de nodige steun en hulp aan het werk zou kunnen zijn.

Een eigen bedrijfje beginnen zou inderdaad een uitkomst zijn, maar misschien zul je daar dan de hulp van iemand moeten inroepen die dat samen met jou wil gaan doen.

Woon je trouwens samen met je vriendin?

Wel cool dat je naast je ouders woont in een gescheiden deel, erg apart.

Boet

08 aug 2005 17:38

Okidokie. Dank voor je verhaal. Ben ik een stukje wijzer.

Groet,

Robert

ps) je kunt vreselijk lachen met die blauwe uniformpjes. Vooral als ze domme vragen gaan stellen, en dat gebeurt met regelmaat... :lol:

s_k

15 aug 2005 13:53

Daar weetik een voorbeeld van :).

Een vriend van me heeft een Toyota uit 1979. Voor de goede orde: Die heeft GEEN mistlicht.
Dus hij wordt aangehouden "meneer, uw mistlampen branden!"
"Ik heb geen mistlampen, deze auto is uit 1979"
"Meneer, kijkt u zelf maar"
*wijst op 2 lampjes onder de bumper*
"Agent, dat is mijn stadslicht"
"jaaaa, dat zijn mistlampen, die worden altijd vrkeerd aangesloten. Je mag doorrijden, maar doe er gelijk iets aan!"
"okee, meneer agent, zal ik doen"
*not!*.

Enfin, ikzelf zou in zware discussie zijn gegaan...

Jacques Smeets

Blauwe mannetjes?

15 aug 2005 20:03

Hallo S_K (wat zou die underscore te betekenen hebben?)

Ik zou niet direct gereageerd hebben, als je niet zoveel over jezelf had gelezen v.w.b. de symptomen van jouw ziektebeeld Asperge.
Zeer interessant verhaal trouwens, waarin heel veel beschreven staat over hoe jij zelf in elkaar zit.
Een van de symptomen vind ik wel trreffend en dat zal wel komen omdat je het in de veralgemenisering ook over mij hebt (althans over mijn beroep).
Als je eens kennis wil maken met zo'n mannetje met een blauwe pet (heb ik al een jaar of 8 geleden afgezet, ben nu rechercheur) kijk dan maar eens op m'n website, die in mijn profiel genoemd staat.
Wellicht wordt jouw beeld over deze beroepstak dan enigszins opgeschoond.

Juist het feit dat je een zeer sterk rechtsgevoel hebt, maar daarentegen geen autoriteit boven je duldt, zijn kenmerken, die uitgerekend ook op veel politiemensen van toepassing zijn. Van daar dat zij dan ook bewust of onbewust gekozen hebben voor dit beroep. In die zin is geschikt of ongeschikt niet aan de orde, aangezien dat slechts een waardeoordeel is, dat gevormd en uitgesproken wordt door mensen.

Ik wens je in elk geval heel veel sterkte bij de aanpak van jouw problematiek en wens je daarbij veel zelfrespect, zelfliefde, eigenwaarde en zelfvertrouwen toe.

Jacques :wink:

s_k

15 aug 2005 23:46

Ach, het liefst zet ik alles naar mijn hand natuurlijk.
Bij politiemensen kan ik hun functie begrijpen, ze moeten er zijn.
Maar waarom gelijk zo autoritair? Ik bedoel... Zonder iemand te willen kwetsen: Vaak komen ze niet echt snugger over, ze smijten met regels en voorschriften, maar lijken daar absoluut niet los van te willen komen. Ze komen zo onmenselijk over.
Een agent komt op mij over als één en al autoriteit. Zelfs bij een reguliere controle van je papieren of bij een fiets-controle, doen ze al uit de hoogte.
Waaròm nou toch?
Nougoed, ik ga je webiste bekijken :)

s_k

15 aug 2005 23:47

Oh enneuh...
Tis aspergeR, hè? ;).
Ik kom hier heel wat asperges tegen en die vind ik bijzonde rlekker, maar het heeft verder niet zo gek veel met m'n aandoening te maken :D

bloempje

16 aug 2005 18:13

Hoi,

Ik wist wel iets van asperger. Maar jij hebt gewoon een aardig beeld van jou persoon met asperger neer gezet.

Het lijkt me wel goed dat ook jij in de maatschappy mee doet aan werk. En hoop dan ook dat je daar alle steun en begeleiding van je uitkerende instantie bij zult krijgen. Heb je je keuring nu al gehad?
Zit je nu in de wao?

Als jij hard kan maken dat een eigen bedrijfje geluidsreparatie zinvol is dan werken ze misschien wel mee. En anders proberen via een cwi.

Groetjes bloempje

Jacques Smeets

Sorry

16 aug 2005 22:27

Klopt S_K, foutje van mijn kant.

Zal wel te maken hebben dat ik elk voorjaar opnieuw intens geniet van het witte goud, zoals de asperges hier in Limburg worden genoemd.

Waar het hart van vol is hè?

En probeer gewoon 'ns vanuit 'n ander perspectief te kijken naar "dé politie". Ik weet zeker, dat je dan ook andere, misschien wel interessante dingen, zult ontdekken.

Groetjes,

Jacques

s_k

17 aug 2005 23:33

Beste Jacques,

Je bent vast een begripvolle, vriendelijke politie agent zonder capsones.
Helaas zijn ze dat niet allemaal, dat kun je me niet 'wijsmaken'. Ik weet dat het ook mensen zijn met gevoel. Als ze dat nou eens lieten zien...
Jij bent een 'goeie', maar er zitten zat mensen in het politievak die het gewoon doen omdat ze kicken op die status en macht. Tja, ik ben bang dat je dat beeld bij mij niet veranderd krijgt.

Maar gezien mijn eigen rechtvaardigheidsgevoel krijgt elke Agent een nieuwe kans. Ik zeg wel 'ohja, daar is er weer zo een!', maar ik ben niet bij voorbaat van mening dat elke agent die ik zie en klootmon... onaardig persoon is :).

En wat betreft het witte goud: Was een goeie oogst dit jaar, hè? Ik woon zelf in Susteren, dus ik kende de term ;)

Geplaatst: Di 16-08-2005, 17:13 GMT Onderwerp:
Ik wist wel iets van asperger. Maar jij hebt gewoon een aardig beeld van jou persoon met asperger neer gezet.
Dank je wel en heel graag gedaan.
Het lijkt me wel goed dat ook jij in de maatschappy mee doet aan werk. En hoop dan ook dat je daar alle steun en begeleiding van je uitkerende instantie bij zult krijgen. Heb je je keuring nu al gehad?
Zit je nu in de wao?
Tja, de steun en begeleiding heeft mij opgegeven, zoals je in m'n verhala wel kunt lezen. Ik ben niet echt bemiddelbaar meer.

Wel stom van me! Helemaal vergeten.
OFFICIEEL weet ik nog niets, maar de keuringsarts (een arts die 20 jaar het vak van arts op een woongroep voor autisten had beoefend!!!) was na een kwartiertje klaar met me en gaf aan dat het voor hem duidelijk was en dat hij e.e.a. zou doorsturen naar de arbeidsdeskundige. De arts gaf aan dat ik daar waarschijnlijk niet meer door zou worden opgeroepen. Waarschijnlijk ben ik dus afgekeurd. Ik blijf voorlopig dus in de WAO en kan dan op mijn eigen tempo werkzoeken. Want stilzitten is ook niet alles, nietwaar?
De goede man was trouwens erg aardig en begripvol. Ik heb het getroffen!
Als jij hard kan maken dat een eigen bedrijfje geluidsreparatie zinvol is dan werken ze misschien wel mee. En anders proberen via een cwi.
Het CWI kan minder dan je denkt. Mijn moeder werkt er al 'n jaar of 20, die kent het reilen en zeilen daar wel een beetje. Ze was vroeger arbeidsconsulente (nu meer administratief, al weten ze haar voor vanàlles te vinden), dus ze kent de manier van doen daar wel.

Ik zal het moeten hebben van mijn begeleider. Die krijg ik sowieso, vergoed door het PGB. Hoop dat die mij kan helpen.

Jacques Smeets

18 aug 2005 10:43

S_K
Dat ze niet allemaal vriendelijk en zonder capsones zijn, klopt als een bus. Ik ben ook "zo" geweest.
Maar zoals je zelf wel in het leven gemerkt hebt, is het niet zo eenvoudig om een belangrijke "wending" te geven aan je eigen leven, persoonlijkheid en karakter. Ik heb het aangedurfd én gedaan, nadat ik daar op een natuurlijke wetmatige manier toe aangezet werd en ik stuitte daarbij op weerstand en ik zal wel een open deur intrappen wanneer ik zeg dat de meeste weerstand binnen de eigen beroepskring (in alle lagen) bestond en bestaat.
Er heerst veel angst en onzekerheid binnen de politiewereld, die d.m.v. machogedrag, taboes en vooroordelen zichtbaar wordt gemaakt.
Dit wordt echter niet of nauwelijks "ingezien" en begrepen.
Er wordt derhalve niet of nauwelijks aan deze zaken gewerkt, maar juist aan de tegengestelde kant. Dus is de "burger" de klos. worden er regels en wetten gemaakt, worden mensen gediscrimineerd en veroordeeld.

Begrijp me goed, dat ik hierdoor geen criminleel gedrag e.d. goed mee praat. Ik ben ook van mening dat ieder mens zich moet verantwoorden voor zijn of haar daden, wanneer hij ter verantwoording wordt geroepen.

Zo werkt het ook in de politiek, de zorg, het onderwijs, het bedrijfsleven, dat zie je overal terug.
Er zal pas bij een mens iets veranderen, wanneer hij of zij daar zelf toe in staat is, dat onder ogen ziet (vooral durft te zien) en dan ook dáádwerkelijk de (natuurlijk wetmatige) nóódzakelijke veranderingen doorvoert.

En ik maak jou niets "wijs", dat kun jij alleen maar zélf doen (doordenkertje) :wink:

Leuk te vernemen dat jij in Susteren woont, ik woon in Elsloo, dat is toch niet zo heel ver uit elkaar, nietwaar? Overigens zal de kans klein zijn, dat je mij daar "in functie" zult ontmoeten, omdat Susteren valt onder Limburg-Noord en ik in Limburg-Zuid werk. Grenzen, hè? :?

Groetjes,

Jacques

s_k

25 aug 2005 01:41

Jacques Smeets schreef:S_K
Dat ze niet allemaal vriendelijk en zonder capsones zijn, klopt als een bus. Ik ben ook "zo" geweest.
Foei!
Maar zoals je zelf wel in het leven gemerkt hebt, is het niet zo eenvoudig om een belangrijke "wending" te geven aan je eigen leven, persoonlijkheid en karakter. Ik heb het aangedurfd én gedaan, nadat ik daar op een natuurlijke wetmatige manier toe aangezet werd en ik stuitte daarbij op weerstand en ik zal wel een open deur intrappen wanneer ik zeg dat de meeste weerstand binnen de eigen beroepskring (in alle lagen) bestond en bestaat.
Zeer open, maar wel lef voor nodig om het te zeggen. Ik vind het knap dat je dat werk bent blijven volhouden. Zal niet makkelijk geweest zijn!
Er heerst veel angst en onzekerheid binnen de politiewereld, die d.m.v. machogedrag, taboes en vooroordelen zichtbaar wordt gemaakt.
Dit wordt echter niet of nauwelijks "ingezien" en begrepen.
Er wordt derhalve niet of nauwelijks aan deze zaken gewerkt, maar juist aan de tegengestelde kant. Dus is de "burger" de klos. worden er regels en wetten gemaakt, worden mensen gediscrimineerd en veroordeeld.
De slechten verpesten het weer voor de goeden...
Begrijp me goed, dat ik hierdoor geen criminleel gedrag e.d. goed mee praat. Ik ben ook van mening dat ieder mens zich moet verantwoorden voor zijn of haar daden, wanneer hij ter verantwoording wordt geroepen.
Maar is er dan geen manier om die vooroordelen die veel agenten jegens degene die hij aanspreekt/aanhoudt lijken te hebben, binnen d eperken te houden?
Zo werkt het ook in de politiek, de zorg, het onderwijs, het bedrijfsleven, dat zie je overal terug.
U slaat d espijker op de kop. Waarom denk je dat ik afgekeurd ben? :)
Er zal pas bij een mens iets veranderen, wanneer hij of zij daar zelf toe in staat is, dat onder ogen ziet (vooral durft te zien) en dan ook dáádwerkelijk de (natuurlijk wetmatige) nóódzakelijke veranderingen doorvoert.
Klopt als een... politiebus :).
En ik maak jou niets "wijs", dat kun jij alleen maar zélf doen (doordenkertje) :wink:
Wat is wijsheid (nog een doordenkertje)
Leuk te vernemen dat jij in Susteren woont, ik woon in Elsloo, dat is toch niet zo heel ver uit elkaar, nietwaar? Overigens zal de kans klein zijn, dat je mij daar "in functie" zult ontmoeten, omdat Susteren valt onder Limburg-Noord en ik in Limburg-Zuid werk. Grenzen, hè? :?
Tot 4 maanden terug woonde ik op de Golstraat in Urmond, nummer 17. Golstraat is een parallelweg van de Heirstraat, tegenover meulenberg/ford garage. Dus ik ben je vast wel eens tegen gekomen!

Een vraag...
Valt er met een politiebeambte (en dan bedoel ik een 'lastige', of een 'dienstklopper', zoals ze liefdevol genoemd worden) te praten en, zo ja, hoe?

Jacques Smeets

Zelfkennis

25 aug 2005 15:02

Hallo S_K,

Leuk dat je zo dicht in de buurt woont, ik ben van geboorte afkomstig uit Oud-Geleen en na ruim 25 jaar in Maastricht te hebben gewoond en gewerkt, ben ik naar Elsloo verhuisd, en werken doe ik nu in het district Sittard.

Ik spreek niet meer zo snel over goed of slecht, dat zijn in mijn visie waardeoordelen. Ik probeer te begrijpen waarom dingen gebeuren.
In mijn visie is voor alles een reden, ool al zien of begrijpen wij mensen dat niet altijd.

Vooroordelen kan ik voor anderen niet binnen de perken houden S_K. dat zal iedereen zélf moeten doen, maar daarvoor zouden ze dat wel moeten kunnen, willen en durven. Niet zo gemakkelijk, kan ik je zeggen.

Ik weet niet waarom jij afgekeurd bent, maar ook daarvoor zal zeker een reden zijn. Ik zou daar nooit zomaar een oordeel of mening over uitspreken, daarvoor zou ik toch eerst met jou in gesprek moeten komen.

Dat wat ik zeg over "veranderen" geldt voor ieder mens S_K, dus ook voor jou en mij. Wij hebben een sterke neiging om de ander te willen veranderen, a.h.w. te "schikken" naar onze eigen opvattingen, meningen en inzichten. Dat werkt echter altijd averechts (natuurlijke wetmatigheden) en meestal hebben wij dat zelf niet door.
Kijk maar eens wat kritischer naar de "opvoedingsproblemen" tussen ouders en kinderen, of in de hulpverlening.

Ik heb dat vele jaren lang ook zo gedaan, met mijn vrouw, zoon, de omgeving en zeker ook in het werk Toen ik begreep waarom er toch altijd weerstand was en de dingen en/of mensen niet veranderden, zoals ik dat graag wilde, pas toen ontstond er in mij de ruimte en creativiteit (en ook de moed) om de noodzakelijke veranderingen in mezelf door te voeren. Ik kwam tot de ontdekking dat ik een soort Don Quichote was, ik moest de criminaliteit niet meer bestrijden, maar proberen te begrijpen.
Dat was geen gemakkelijke opgave, want opeens ontstonden de conflicten in mezelf (ziektesymptomen, burnout).
Ik moest eerst gaan begrijpen dat ook dié symptomen met mijzelf te maken hadden en dat ik eerst mijn innerlijke problematiek moest gaan oplossen.
En dat is gelukt.

"Lastige" politiemensen of "dienstkloppers" bestaan altijd alleen maar in de ogen van "anderen", maar nooit in die van ze zelf S_K.
Die ander zal daar nooit iets aan kunnen veranderen, tenzij ze zelf veranderen door wat "kritischer" naar zichzelf te gaan durven kijken.
Ik heb die visie ontwikkeld en ik ervaar, dat dit een zeer positieve invloed op mij en mijn omgeving heeft.
Door het "lastige" in mezelf te gaan ontdekken en de oplossing in mezelf te gaan doorvoeren, veranderde mijn "beeld" van die "burger" en met mijn veranderde beeld, veranderde evenredig het beeld van die burger over mij.

In het begin was dit ook voor mij een wonderbaarlijke beleving en soms was het zelfs beangstigend. Maar toch ben ik dat blijven doorvoeren.
En nu heb ik geen verzet meer met mensen, spreek ik op gelijkwaardig menselijk niveau met alle verdachten, aangevers en getuigen, ontstaan er nauwelijks nog conflicten, word ik niet meer gewelddadig of agressief bejegend en bejegen ik niemand meer gewelddadig of agressief.

Met mij valt over deze dingen te praten S_K,
met anderen zal dit moeilijk of zelfs onmogelijk zijn.
Ik ervoer niet voor niks zoveel weerstand bij korpsleidingen, toen ik mijn website onder de aandacht wilde brengen.
Men heeft angst voor dergelijke veranderingen omdat ze wetenschappelijk niet bewezen of onderbouwd zijn, het is de grote angst voor het onbekende. Stel je voor dat er opeens enkele honderden politiemensen in een korps zo zouden gaan veranderen, dat zou een ware revolutie teweeg brengen en daar zitten mensen die sterk functioneel denken, niet op te wachten.
Er zouden heel wat glazen huisjes en ivoren torens afgebroken worden S_K en dat is toch het minste wat de bewoners daarvan, zouden willen, nietwaar?

Liefs,

Jacques :wink:

Terug naar “Voorstellen (periode 2004-2006)”