noekiej2

de wijze levensles

05 nov 2009 20:05

Je kent ze vast wel, verhaaltjes die je iets proberen bij te brengen. Misschien heb jij nog een leerzame? Ik heb er al eentje :

Wie wil deze twintig dollar nog?

Hier het verhaal van een docent die zijn college begon met een biljet van twintig dollar omhoog te steken en vervolgens de vraag stelde, wie wil deze twintig dollar? Verschillende handen gingen de hoogte in, maar de docent zei, voor ik het weggeef, moet ik eerst nog even iets doen.
Als een wilde begon hij het papiertje te verfrommelen en vroeg vervolgens, iemand die deze twintig dollar nog wil? Dezelfde handen gingen de lucht in.
Hij gooide het propje tegen de muur, liet het op de grond vallen, trapte het weg, ging erop staan stampen, en opnieuw liet hij het biljet zien dat nu helemaal vies en verkreukeld was. Hij herhaalde zijn vraag en dezelfde handen gingen de lucht in.
Jullie mogen dit nooit vergeten, zei de docent toen, wat ik ook met dit geld doe, het blijft een biljet van twintig dollar. In ons leven krijgen we klappen, worden we in een hoek getrapt, mishandeld, beledigd, maar toch blijven we evenveel waard.

Mickey~

Re: de wijze levensles

05 nov 2009 23:11

noekiej2 schreef:Je kent ze vast wel, verhaaltjes die je iets proberen bij te brengen. Misschien heb jij nog een leerzame? Ik heb er al eentje :

Wie wil deze twintig dollar nog?

Hier het verhaal van een docent die zijn college begon met een biljet van twintig dollar omhoog te steken en vervolgens de vraag stelde, wie wil deze twintig dollar? Verschillende handen gingen de hoogte in, maar de docent zei, voor ik het weggeef, moet ik eerst nog even iets doen.
Als een wilde begon hij het papiertje te verfrommelen en vroeg vervolgens, iemand die deze twintig dollar nog wil? Dezelfde handen gingen de lucht in.
Hij gooide het propje tegen de muur, liet het op de grond vallen, trapte het weg, ging erop staan stampen, en opnieuw liet hij het biljet zien dat nu helemaal vies en verkreukeld was. Hij herhaalde zijn vraag en dezelfde handen gingen de lucht in.
Jullie mogen dit nooit vergeten, zei de docent toen, wat ik ook met dit geld doe, het blijft een biljet van twintig dollar. In ons leven krijgen we klappen, worden we in een hoek getrapt, mishandeld, beledigd, maar toch blijven we evenveel waard.
mooi verhaal noekiej!


noekiej2

Re: de wijze levensles

07 nov 2009 01:12

Ik heb er nog een gevonden :

Het verhaal van het potlood:

Een jongetje keek naar zijn oma die een brief aan het schrijven was. Op een gegeven moment vroeg hij: Oma, schrijf je een verhaaltje over wat wij samen hebben meegemaakt? Of schrijf je misschien een verhaaltje over mij? Zijn oma stopte met haar brief, glimlachte, en zei: Ik schrijf inderdaad over jou. Maar belangrijker dan de woordjes die ik schrijf, is het potlood waarmee ik schrijf. Ik zou willen dat je later, als je groot bent, net zoals dit potlood wordt. Het jongetje keek nieuwsgierig naar het potlood, maar kon niets bijzonders ontdekken. Maar het is gewoon maar een potlood! Het is maar hoe je er naar kijkt. Het potlood heeft vijf bijzondere dingen die jou - maar dan moet je ze wel onthouden- tot iemand zullen maken die altijd in vrede met de wereld zal leven...

Ten eerste: Je zult misschien grootse daden verrichten, maar je mag nooit vergeten dat er een hand is die jou leidt. Deze hand noemen we God, en hij zal je altijd leiden volgens zijn wil.

Ten tweede: Af en toe moet je stoppen met schrijven, om de punt te slijpen. Daardoor heeft het potlood een beetje pijn, maar het wordt er wel scherper van. Dus moet je wat pijn kunnen verdragen, het maakt je tot een beter mens.

Ten derde: Als je met een potlood schrijft, kun je altijd uitgummen wat je fout schreef. De les is dat corrigeren wat we gedaan hebben niet slecht is, maar belangrijk, om rechtvaardig door het leven te kunnen gaan.

Ten vierde: Het belangrijkste van het potlood is niet het hout of de buitenkant, maar het grafiet dat erin zit. Dus wees steeds bezorgd om wat er binnen in je gebeurt.

Ten slotte, het vijfde wat een potlood bijzonder maakt: het laat altijd een spoor achter. Besef goed dat alles wat je in je leven doet, sporen zal achterlaten en probeer je daar bewust van te zijn

Gebruikersavatar
volhoudertje
Moderator
Berichten: 13424
Lid geworden op: 02 jul 2006 23:04
Locatie: In Nederland Door Omstandigheden

Re: de wijze levensles

07 nov 2009 15:03

noekiej2 schreef:Ik heb er nog een gevonden :
Het verhaal van het potlood:
Dit verhaal is veel mooier dan het eerste noekiej2. ;)
* Liebe Macht Frei *

Florien

Re: de wijze levensles

14 apr 2011 13:07

Woorden in het zand

Twee vrienden lopen in de woestijn. Op een gegeven moment krijgen ze ruzie en de ene vriend slaat de ander in zijn gezicht. De vriend die wordt geslagen wrijft over zijn gezicht, gaat zitten en schrijft in het zand: 'Vandaag sloeg mijn beste vriend mij in mijn gezicht.'
Gezamenlijk lopen ze verder. Na een uur komen ze bij een oase. De vrienden lessen hun dorst en nemen een bad in het verkoelende water. Als hij weer uit het water wil stappen, raakt de vriend die eerder geslagen werd in het drijfzand. Zijn vriend snelt toe en redt hem van de verdrinkingsdood. Nadat hij hersteld is van de wisse dood die hij voor zich zag, schrijft de vriend op een steen: 'Vandaag heeft mijn beste vriend mijn leven gered.' De ander ziet wat zijn vriend aan het doen is en vraagt verbaasd: "Nadat ik je sloeg schreef je in het zand. Nu ik je gered heb, schrijf je op steen. Waarom doe je dat?" De vriend antwoordt: "Wanneer iemand je kwetst en je schrijft het in zand, dan zal de wind van vergeving het uitwissen. Als iemand iets goeds voor je doet, zou je het in steen moeten schrijven. De wind kan het dan nooit uitwissen."
Leer je pijn in het zand te schrijven en beitel de mooie dingen in je leven in steen.

Melis

Re: de wijze levensles

27 apr 2011 12:07

Op een dag vroeg een lerares aan haar leerlingen de namen van alle
klasgenoten op een papier te schrijven en naast de naam enige ruimte te
laten. Daarna zei ze tegen deze leerlingen dat ze het beste wat ze over deze
klasgenoten zouden kunnen vertellen achter de naam moesten schrijven en dat
ze achter iedere naam iets moesten schrijven.
De opdracht duurde het gehele lesuur. En aan het einde van de les moest de
opdracht ingeleverd worden bij de lerares.


In het weekeinde nam de lerares van iedere leerling een blad en schreef per
leerling al deze positieve en opbouwende opmerkingen op zijn of haar blad.
Op maandag gaf ze tijdens haar les aan deze klas aan alle leerlingen hun
lijst. Na slechts korte tijd begon iedereen te lezen en te lachen. 'Is dat
echt zo?', kon je horen fluisteren, 'Ik wist niet dat ik voor iemand anders
waarde had!' en 'Ik wist niet dat anderen mij zo leuk vinden', waren de
over het algemeen gehoorde commentaren.


Na enige tijd werd er over deze lijsten niet meer gesproken. Ook wist de
leerkracht niet of de leerlingen onderling of met hun ouders hierover
gesproken hadden, maar dat was ook niet het belangrijkste. Die oefening had
zijn effect gehad. De leerlingen waren gelukkig met zichzelf en met de anderen.


Enkele jaren later was een van haar leerlingen omgekomen in een
oorlogsgebied en de lerares werd uitgenodigd voor de begrafenis en ze ging.
De kerk was overvol met vele vrienden. Een voor een gingen de mensen die van
hem gehouden hadden of hem gekend hadden bij zijn graf voorbij en bewezen
hem zijn laatste eer.


De lerares ging als een van de laatste naar zijn graf en bad voor hem.
Nadat zij daarmee klaar was vroeg een collega soldaat van Mark aan haar: 'Bent u
Marks wiskunde lerares?' Zij knikte bedroeft en zei zachtjes; 'ja'. Toen zei hij; 'Mark heeft zeer vaak over u gesproken'.


Na de begrafenis was er gelegenheid tot condoleren en de meeste van Marks
vroegere klasgenoten, ook aanwezig, waren bij elkaar gaan zitten. Marks
ouders waren blij haar te zien en spraken haar aan. 'We willen u iets laten
zien', zei Marks vader en haalde een portefeuille uit zijn broek. 'Dit
vonden we toen we door Marks spullen gingen kijken nadat hij gesneuveld was
en we dachten dat u het zou herkennen'.


Uit de portefeuille trok hij een sterk verouderd, veelgebruikt, bij elkaar
geplakt blad, welke duidelijk zichtbaar vaak opengevouwen en weer
dichtgevouwen was. De lerares wist zonder verder te kijken dat dit het blad
was waarop alle goede, opbeurende en positieve dingen stonden die zijn
medeklasgenoten opgeschreven hadden en zij bijeen geschreven had.'Wij willen
u hiervoor zeer bedanken, dat u dit gedaan heeft', zei Marks moeder.
'Zoals u kunt zien heeft Mark dit enorm gewaardeerd.'


Hierna verzamelden alle voormalige leerlingen rondom de lerares.
Charlie lachte een beetje en bekende: 'Ik heb mijn lijst ook nog. Deze ligt
in de bovenste lade van mijn bureau'.
Heleen, de vrouw van Joost, zei: ' Joost heeft me gevraagd of ik uw lijst
in ons trouwalbum wilde plakken'.
Ik heb mijn lijst ook nog zei Marylin. 'Ik heb hem in mijn dagboek
geplakt'.
Toen deed Vicky, een van de andere leerlingen, haar handtas open en haalde
haar agenda hieruit en toonde haar lijst aan de anderen. Helemaal bijeen
geplakt en duidelijk veel gebruikt. 'Ik neem hem overal mee naar toe' zei
Vicky en voegde er aan toe 'Volgens mij heeft iedereen die lijst nog, en
onder handbereik'.
De lerares was totaal ontroerd, zo dat ze begon te huilen en moest gaan
zitten. Ze huilde om Mark en al deze vrienden die hij nooit meer zou zien.


In het samenzijn met onze medemensen vergeten wij vaak, dat ieder leven
eens eindigt en dat we niet weten wanneer dit zal zijn. Daarom is het zo
belangrijk dat we de mensen die we liefhebben, die ons dierbaar zijn,
zeggen dat ze speciaal, bijzonder en belangrijk zijn. Zeg het ze voordat het te
laat is.
Je kunt het op verschillende manieren doen, bijvoorbeeld door deze
boodschap naar hen te sturen. Doe je dit niet dan heb je weer een geweldige
mogelijkheid laten gaan om iets moois en goeds te doen voor deze mensen.


Als je deze brief ontvangt dan is het daarom, omdat de afzender om je geeft
en aan je gedacht heeft. Het betekent dus dat er tenminste één persoon is
voor wie je iets betekent.
Wanneer je te druk bent of het te druk hebt om een paar minuten op te
offeren om iemand dit bericht te sturen dan is dit mogelijk en hopelijk de
eerste keer, dat je niets gedaan hebt om een ander te bemoedigen.


Denk hierom:
Wat je oogst is wat je zaait.


De invloed die je in het leven van een ander hebt komt terug in je eigen
leven. Deze dag zou een gezegende dag moeten zijn en ten minste even
bijzonder als dat jij dat bent.

Melis

Re: de wijze levensles

27 apr 2011 12:08

Er was eens een jongen met zeer weinig zelfbeheersing. Zijn vader gaf hem een zak spijkers en zei tegen hem dat elke keer als hij zijn zelfbeheersing verloor, hij een spijker in de achterkant van de schutting moest slaan.

De eerste dag sloeg de jongen 37 spijkers in de schutting.

Over de volgende paar weken, toen hij leerde om zijn kwaadheid onder controle te krijgen, werd het aantal spijkers wat hij in de schutting sloeg geleidelijk aan minder. Hij zag in dat het gemakkelijker was om zijn zelfbeheersing niet te verliezen, dan al die spijkers in de schutting te slaan.......

Uiteindelijk, kwam de dag dat de jongen zijn zelfbeheersing niet meer verloor. Hij vertelde dit aan zijn vader en zijn vader stelde voor dat de jongen nu voor elke dag dat hij zijn zelfbeheersing behield hij een spijker uit de schutting haalde.

De dagen gingen voorbij en de jonge man was eindelijk zover dat hij zijn vader kon vertellen dat alle spijkers waren verdwenen.

De vader nam de jongen bij de hand en ging met hem naar de schutting.
Hij zei:" Je hebt het goed gedaan, mijn zoon, maar kijk nu eens naar al die gaten in de schutting. De schutting zal nooit meer hetzelfde zijn. Als je dingen zegt in woede, dan laten ze een litteken achter net als deze gaten.Je kunt iemand met een mes steken en het mes er weer uit trekken. Het maakt niet uit hoe vaak je zegt dat het je spijt, de wond zal er blijven."

Een verbale wond is even erg als een fysieke wond. Vrienden zijn een kostbaar juweel. Ze laten je lachen en moedigen je aan om je taak te volbrengen. Ze lenen je hun oor, en ze geven woorden van lof en zullen altijd hun hart voor je openstellen.

Laat je vrienden zien hoeveel je van hun houdt!

Terug naar “Spiritualiteit”