Gebruikersavatar
pedro72
Berichten: 20
Lid geworden op: 04 dec 2016 17:30

Relatie onder druk door verlieservaring partner

19 aug 2018 02:42

Hallo,


Ik heb sinds een jaar een relatie die een hele tijd goed liep. Kort voor dat mijn vriendin bij mij kwam wonen is er één van haar dochters weggelopen en naar haar vader gaan inwonen. Momenteel wilt zij niks meer met haar moeder te maken hebben. Waarom ze is gaan lopen weten wij ook niet. Het had niks met de nieuwe relatie te maken, dit weten we wel. Voor mijn vriendin is dit momenteel ondragelijk. Het gemis, de grote waarom vraag. Sindsdien weegt dit zwaar door op de relatie.

Mijn vriendin werkt dit uit op mij. Ze verwijt me dat het mijn schuld is, dat ze niks had moeten beginnen met mij.... .
Ze kleineert me dat ik een klein kind ben, niks van het leven afweet, dat ik er opvoedkundig niks van bak naar haar ander kind. Als ik een iets verkeerd doe dan moet ik het uitzweten en worden de andere dingen die ik is ooit verkeerd deed terug mee opgerakeld en naar mijn hoofd geslingerd.

Als je steeds oude koeien uit de gracht blijft halen tijdens een nieuwe discussie dan verzamel je op den duur een hele waslijst. Moest ik nu nog veel verkeerd doen dan kon ik het nog snappen maar dan nog... .
Maar als mijn vriendin een aantal dagen in een nog negatiever spiraal zit dan het permanent negatief spiraal waar ze sowieso al inzit, dan moet ik het ook bekopen want dan doet ze giftig, kan ik niks goed doen en laat ze me maar voor wie ik ben en ligt ze me af te snauwen.

Ik heb heel veel begrip voor haar verlies en ik zie haar ook graag maar ik ben ook maar een mens. Ze doet ook minder en minder, ligt meer in haar bed dan wat anders en tot overmaat van ramp is ook beginnen drinken. Zo drinkt ze al een aantal maanden en tot wel 3 flessen wijn op een dag en dit 7 op de 7. Er gaat geen dag voorbij zonder wijn.
Ook is ze, sinds ze bij mij woont heel bazig en soms dominant geworden. Zij vind bv dat ik het maar moet goed vinden dat ze binnen rookt. Zij woont er ook en ik wist dat ze rookte, krijg ik te horen. Ook mijn huis dat eigendom is, waant zij mee van haar. Ook van een gezamelijke rekening voor de gemeenschappelijke kosten moet ze niet van weten. Zij heeft mijn bankkaart meer op zak dan ik zelf.

Ook haar ander kind neemt dit een stuk over want aan mij wordt niks gevraagd wat wel of niet in huis mag en kan. Als het toilet bezet is en haar dochtertje moet naar het toilet, dan stormt ze zomaar de badkamer in en plast in de badkuip. Ik vind dit absoluut niet kunnen, maar ik mag er niks van zeggen terwijl het mijn huis is en toch best ook wel huisregels mag stellen, denk ik zo.

Met momenten begin ik dit zo beu te worden dat ik ze soms liever terug uit mijn huis heb.

Gebruikersavatar
volhoudertje
Moderator
Berichten: 13384
Lid geworden op: 02 jul 2006 23:04
Locatie: In Nederland Door Omstandigheden

Re: Relatie onder druk door verlieservaring partner

19 aug 2018 12:10

pedro72 schreef:
19 aug 2018 02:42
Met momenten begin ik dit zo beu te worden dat ik ze soms liever terug uit mijn huis heb.
Dat kan ik me heel goed voorstellen, dit is geen prettige situatie. Je vriendin heeft dringend hulp nodig. Drie flessen wijn per dag drinken, zeven dagen per week is héél erg veel. Als deze negatieve spiraal zich voortzet en er geen gesprek meer te voeren is met je vriendin en niet bereid is om haar gedrag te veranderen, dan rest jou nog altijd het laatste middel: ze het huis uit zetten.
* Liebe Macht Frei *

Gebruikersavatar
pedro72
Berichten: 20
Lid geworden op: 04 dec 2016 17:30

Re: Relatie onder druk door verlieservaring partner

09 sep 2018 13:51

Hallo ,

Ik heb bewust gewacht met te reageren en de situatie even aangekeken. Voorlopig lijkt het beter te gaan. Het drankmisbruik is afgenomen en teraphie gaat kortelings opgestart worden. Hopen dat ze haar verlieservaring een plaatsje kan geven, al zou het beter zijn dat de verstandhouding met de weggelopen zich herstel, zodat alles terug het oude wordt.
Wat deze problematiek betreft heb ik terug een beetje hoop.

Het probleem met het ander inwonend dochtertje lijkt dan weer precies groter te worden. Eigenlijk kan ik de topic titel beter veranderen in " relatieprobleem door stiefkind". Het kind begint zich meer en meer af te keren tegen mij. Mama laat haar maar doen terwijl ik wil dat er wat huisregels nageleeft worden.

Als ik over iets een opmerking maak, dan begint het kind te wenen, waardoor mama dan kwaad word op mij.
Ik vraag niet veel, enkel dat ze haar speelgoed en spullen opruimt. Verder dat ze niet met schoenen in mijn sofa komt en er niet met eten of snoep in ligt te kliederen. Zelfs dit is teveel gevraagd want ik ben maar de zagevent.
Een kind van 9 aanleren op speelgoed en spullen op te ruimen lijkt me toch geen doodzonde. Wanneer is het dan wel de juiste leeftijd om dat aan te leren? Als bij mama thuis alles kon en mocht, mij geen probleem maar die gewoonte heeft zich gewoon mee verplaatst naar mij thuis. Ik wil niet overdrijven want ik ben ook 9 jaar geweest en heb zelf ook moeten aanleren en heb ook fouten gemaakt.

Ik geef dat kind geen schuld maar wel de mama. Ze kiest om bij me te komen wonen dus is toch normaal dat ik ook wat huisregels heb. Het toch aan haar om dat ook aan haar dochtertje bij te brengen. Ik wil gerust water bij de wijn doen door alles bespreekbaar te maken maar dat is duidelijk niet andersom. Ik heb het gevoel dat ik veel moet geven en niks krijg. Ik voel me minder en minder thuis in me eigen huis. Als ik een opmerking maak of iets vraag aan haar kind en ze begint te huilen, dan begint mama kwaad te worden op mij waar dat kind bijstaat. Ik voel me hierdoor te kakken gezet.
Dat mama zich laat doen door haar 9 jarig kind is duidelijk, want ze mama lijkt wel een slaaf. Mam pak dit eens, mam pak dat eens, terwijl het kind nog niet eens de moeite doet om zelf eens iets te nemen. Naar mij probeert ze het ook, maar ik geef hier niet aan toe tenzij ze er niet bij kan ofzo.

Ik weet niet wat ik hiermee moet. Dit is zo frustrerend pfffff omdat mama het zelf wel weet dat ze strenger moet zijn. We hebben dit al een paar keer besproken wanneer het dochtertje bij de papa is, maar eens de dochter terug thuis bij ons, dan dan is mama de afspraken ̀̀̀̀̀weer vergeten 😣😣.

Wat moet ik hier godsnaam nog mee......

Gebruikersavatar
volhoudertje
Moderator
Berichten: 13384
Lid geworden op: 02 jul 2006 23:04
Locatie: In Nederland Door Omstandigheden

Re: Relatie onder druk door verlieservaring partner

09 sep 2018 15:36

pedro72 schreef:
09 sep 2018 13:51
Wat moet ik hier godsnaam nog mee......
Wat een verschrikkelijk vervelende situatie moet dit voor je zijn. Ik kan niets anders dan je gelijk geven en veel sterkte wensen.
* Liebe Macht Frei *

Gebruikersavatar
Memories
Moderator
Berichten: 21580
Lid geworden op: 25 okt 2009 15:04

Re: Relatie onder druk door verlieservaring partner

09 sep 2018 18:18

Hebben jullie weleens samen gevraagd waar het meisje zoveel moeite mee heeft? Misschien heeft ze moeite met de nieuwe situatie, de omgeving, een nieuwe man, een nieuw huis, enzovoort? Ik heb het gevoel, al ben ik het met je eens dat ze best kan opruimen of kan proberen te luisteren, dat ze zich helemaal niet gelukkig voelt. Zowel het meisje niet, als jhij niet, als je vriendin niet.
~Wie niet kan luisteren kan ook niet vertellen.
De kracht van geluk is innerlijke vrede.
Wie geen slechte tijden kan verdragen, zal geen goede tijden beleven.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.~

Gebruikersavatar
pedro72
Berichten: 20
Lid geworden op: 04 dec 2016 17:30

Re: Relatie onder druk door verlieservaring partner

19 sep 2018 16:22

Nee, natuurlijk voelt dat kind zich nog ten volle ok. Er zijn veel veranderingen gebeurd voor haar. Ook een zus die ze niet ziet als ze haar week bij de mama heeft. Ik besef dat heus wel en hou daar rekening mee.
Maar.... het is aan de mama om dat kind bewust te maken van een paar huisregels die er bijkomen. Zoveel vraag ik niet en hetgeen ik verwacht lijkt me ook niet onmenselijk moeilijk voor een kind. Maar ja, als de mama zelf ook laks heeft aan aanpassing aan mijn huisregels........hoe kan ze dat kind dan in godsnaam bijbrengen. Daar wringt het schoentje voor mij. Mij lukt het niet in ieder geval want dat kind luistert voor geen meter naar mij.
Moest ik bij iemand gaan wonen in zijn huis , dan zou ik mij ook aanpassen en bespreken wat kan en niet kan. Niet zomaar mijn eigen goesting doen.
Ik bedoel hier niet dat kind mee want die weet niet beter momenteel.

Terug naar “Eenzaamheid, relaties & seksualiteit”