Amanda3785

Onzeker

18 okt 2012 20:59

Hey hey,

Ik heb sinds een maandje een relatie met een hele leuke jongen/man. Het is een schat van een gozer en heeft alles wat ik belangrijk vind; lief, eerlijk (heel belangrijk), grappig, knap (ook niet onbelangrijk haha), en nog veel meer.

Eigenlijk gaat het hartstikke goed en als ik bij hem ben dan voel ik ook echt dat hij dol op me is. Hij laat het me echt merken. Op het moment dat ik dan weer naar huis ga, word ik onzeker en vraag ik me af of hij me echt wel leuk vindt. Tot ik weer een berichtje van hem krijg waaruit dan weer blijkt dat het wel zo is.

Maar er zit me wel iets een beetje dwars en ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Hij heeft best wel vaak dingen gepland staan. Twee weken geleden had hij een feestje gepland staan. Die stond er al heel lang. Dus konden we elkaar dat weekend niet zien. We zagen elkaar dan vooral door de weeks in de avond. Dit weekend zal hij zaterdag zijn zwager gaan helpen in de tuin. Hij wil dan 's avonds niet afspreken omdat hij dan waarschijnlijk te moe is. Dat begrijp ik nog wel. Maar nu zei hij dat hij zaterdag iets liet weten over zondag omdat hij misschien dan ook nog te moe is. En dat zit me echt dwars.
Want ik wil juist alleen maar bij hem zijn. Ik weet dat ik niet te snel moet gaan en zal me dan ook echt niet opdringen. Maar waarom zou hij me dan zondag niet willen zien? Daar word ik dus ontzettend onzeker van en ga ik me meteen afvragen hoe het zit.

Wat moet ik hiermee? Moet ik nu wat meer afstand nemen en afwachten hoe het gaat (ik ben degene die onzeker is, dus kan het niet op hem afreageren)? Of moet ik hem vragen hoe hij het voor zich ziet / welke kant hij op wil (dat vind ik eigenlijk best wel eng)? Ik wil niet te opdringerig overkomen en niet vooruitlopen op de dingen. Aan de andere kant laat hij duidelijk merken dat hij me wel heel erg leuk vindt en had het laatst zelfs over jaren verder. Misschien zit het allemaal tussen mijn oren en speelt mijn eigen onzekerheid en gevoelens een spelletje met me.

Liefs,

Amanda

angel12

Re: Onzeker

19 okt 2012 19:08

Het is juist omdat je zo onzeker bent dat je die dingen begint te zien, zo begint te interpreteren, aantrekt.

Maar goed, dat is mijn mening...ik kan zijn gedachten niet lezen.

Groetjes

Angel

Amanda3785

Re: Onzeker

19 nov 2012 21:57

Even een update...

We zijn inmiddels een maand verder in de relatie en aan de ene kant gaat het heel erg goed en aan de andere kant ben ik zo erg onzeker dat mijn gedachten een loopje met me nemen. Ik vind het lastig om nu te zien welke gedachten wel 'rationeel' zijn en welke niet.

Ik zal proberen het een beetje uit te leggen en ik hoop dat jullie mij kunnen helpen het een beetje helder te krijgen.

De relatie gaat op een heel rustig tempo. Het is pas sinds twee weken dat hij mij ook in zijn huis laat blijven als hij bijvoorbeeld de volgende ochtend moet werken. Dat is voor mij een teken dat hij me steeds meer begint te vertrouwen. Ik ben dit tempo echter totaal niet gewend. Al mijn vorige relaties gingen in sneltreinvaart. Toegegeven was dat ook benauwend en waarschijnlijk ook een van de redenen dat de relaties geen schijn van kans hadden (wel meerdere redenen maar okay). Dus dit tempo is heel erg goed. Maar (ja er is een maar), het maakt mij ook onzeker. Ik wil heel graag vaak bij hem zijn en doordat het zo rustig en langzaam gaat, vraag ik me al snel af of hij wel serieus is in de relatie. Dit zit echt in mijn hoofd terwijl ik weet dat 1) als hij niet serieus zou zijn hij me ook niet het vertrouwen zou geven en me alleen te laten in zijn huis, 2) het gewoon komt doordat ik dit niet zo gewend ben, en 3) dit tempo juist heel goed is (we hebben immers pas net twee maanden iets).

Het bovenstaande kan ik dus nog wel rationaliseren. Maar wilde het vooral delen om te laten zien waar mijn onzekerheid onder andere uit bestaat.

De laatste week neemt mijn onzekerheid heel erg toe. Hij laat me echt blijken dat hij me leuk vindt wanneer ik bij hem ben. Op de momenten dat ik niet bij hem ben, gaat het 'mis'. En vorige week is een perfect voorbeeld hiervan.
- We spreken elkaar iedere dag op msn. Op dinsdag gaat hij bij zijn moeder eten en is dus wat later. Geen probleem, juist leuk dat hij dit doet. Maar dinsdag had ik ook een kleine operatie en voelde me al niet lekker. Heb toen de hele avond toch gewacht tot ik om kwart over 11 een sms kreeg dat hij niet op msn komt. Aan de ene kant begrijp ik dat, maar ik baalde er wel van en ook dat hij niet eens vroeg hoe het ging.
- Ik stuurde hem toen een sms terug dat ik woensdag in de buurt was (hij woont een uur rijden van mij vandaan) en of hij woensdag wilde laten weten of hij wilde dat ik langs kwam. Woensdagochtend stuurde hij een sms dat hij 'rust aan zijn hoofd wilde'. Die zin in combinatie met dat hij nog steeds niet vroeg hoe het met me ging, viel totaal verkeerd.
- Vrijdagavond ben ik naar hem toe gegaan en het weekend was echt weer super leuk. Zaterdag vertelde hij dat hij aankomende zaterdag wat meubels wilde kopen (die ik mee uit heb gezocht) en hij die in elkaar wilde zetten. Omdat ik natuurlijk bij hem wil zijn, vroeg ik of hij hulp kon gebruiken. Zijn antwoord was 'ik kijk wel even'. Dat is een antwoord waarbij ik meteen onzeker word en dan meteen afvraag of hij me dan nog wel wil zien.

Nu weet ik dat ik rekening moet houden met twee dingen. Het eerste is dat het een man is en mannen soms lompe antwoorden geven zonder daar iets mee te willen zeggen. Het tweede is dat het tekst is. Iedere keer (behalve het laatste antwoord dan) slaat de onzekerheid toe bij smsjes of teksten op msn. Als ik hem persoonlijk heb dan is het heel anders. Teksten zijn wat dat betreft heel gevaarlijk.

Ik weet niet wat ik met die onzekerheid aan moet. Ik snap dat als je verliefd bent, je ook onzeker bent over dingen (vooral als je al onzeker bent ook zonder verliefdheid en als je iemand echt leuk vindt). Maar ik wil hem niet wegjagen met mijn gedachten. Ik wil niet dat ik hem straks 'confronteer' en dingen ga vragen terwijl daar eigenlijk totaal geen reden voor is.

Groetjes,

Amanda

angel12

Re: Onzeker

19 nov 2012 22:56

Misschien hebben anderen een andere mening maar ik blijf in ieder geval bij hetgeen ik geschreven heb.
Wie weet wordt je wel onzeker van hetgeen er nu geschreven wordt. Dus, laat die onzekerheid varen want hoe meer je je erop focust hoe meer je het aantrekt.

Groetjes,

Angel

Amanda3785

Re: Onzeker

21 nov 2012 23:12

Na even goed gepraat te hebben via de chat hier, had ik er al een beter gevoel over. Ik heb besloten hem ook echt de ruimte te geven. Mijn onzekerheid is mijn ding en ik moet dat niet op hem projecteren. We hebben nog maar twee maanden een relatie dus kan ik ook niet verlangen alle antwoorden al te hebben. Op aanraden probeer ik het nu ook los te laten en gewoon met de flow mee te gaan.

Ik moet zeggen dat ik nog wel soms moeite heb ermee en dat mijn onzekerheid dan even omhoog komt, maar ik merk de afgelopen dagen al een verschil. Zo heb ik maandagavond aangegeven om dinsdag even niet te kletsen zodat hij ook wat rust heeft. En ook heb ik niet gevraagd wanneer we opnieuw af zullen spreken. En dat werkt. Ik merk dat hij daardoor juist meer naar me toe trekt en nu kwam hij zelf met 'wanneer spreken we weer af'.

Dus jongens (jullie weten wie ;) ) bedankt voor het advies. Ik blijf het opvolgen en dan gaat het helemaal goed komen.

Amanda3785

Re: Onzeker

27 nov 2012 00:50

Het gaat een heel stuk beter nu gelukkig. Afgelopen weekend heeft mijn vriend heel duidelijk laten zien dat hij net zo veel voor mij voelt als ik voor hem en hij heeft ook gezegd dat hij graag bij me is. Dankzij eerdere gesprekken op de chat hier en nu het afgelopen weekend met mijn vriend, is mijn onzekerheid zo goed als verdwenen. Ik voel me er nu ook beter bij om hem de ruimte te geven omdat ik nu weet dat het goed zit.

Het enige waar ik nu nog 'last' van heb is dat ik me rusteloos voel als ik niet bij hem ben. En dat heeft puur te maken met dat ik veel te veel tijd om handen heb. Ik heb nog steeds geen baan dus dan heb je ineens zeeën van tijd.
Maar ook daar is een oplossing voor... Gewoon de tijd volplannen. Ik ben bezig met een cursus, ga het zwemmen weer oppakken, meer dingen inplannen met vrienden, nog meer solliciteren dan ik al doe en misschien ook wel leuk om ergens vrijwilligerswerk te gaan doen tot ik wel een baan heb. Zo heb ik minder tijd om me rusteloos te voelen :) .

crypt0read

Re: Onzeker

27 nov 2012 08:07

Amanda3785 schreef:Hey hey,
knap (ook niet onbelangrijk haha)
hihihihi :)

iebe

Re: Onzeker

03 dec 2012 21:53

Ik heb eigenlijk exact hetzelfde probleem. Laat mij de historie een beetje schetsen.

Het is al meer dan tien jaar geleden dat ik nog een relatie heb gehad of zelfs intimiteit met een jongen (ik ben homo en 23 jaar oud). Dan in september dit jaar heb ik mijn eerste relatie gehad in lange tijd. Maar als ik eerlijk moet zijn was ik niet echt fysiek aangetrokken tot hem. elke keer dat we seks hadden lukte het gewoon niet om te ejaculeren, omdat ik hem ook niet aantrekkelijk vond. Dus denk ik dat deze relatie voortkwam uit een soort wanhopigheid. Deze relatie heeft twee maanden geduurd, niet vanwege de seks maar omdat ook bleek dat qua persoonlijkheid we veel te verschillend waren, wat ik wel merkte is dat ik het erg frustrerend vond wanneer ik smste en het zeer lang duurde tot ik antwoord kreeg. Daarna, pakweg een maand geleden had ik afgesproken met een man van 34 jaar, hij was een echte knuffelaar, maar toen ik op zijn appartement kwam, viel het meteen tegen, qua uiterlijk dan.. Ik ben daar wel de nacht gebleven, en daar lukte het daadje wel.. maar heb niet meer met hem afgesproken.

Nu komt het echte probleem. Ik heb een week geleden een jongen leren kennen van 21 jaar, en we hebben dit weekend twee keer afgesproken, en ik vind het echt heel leuk om bij hem te zijn, het tempo gaat echt heel traag, maar ik vind het goed zo, want hij heeft zelf al toegegeven dat hij bindingsangst heeft, en dat hij al vaak mannen had gehad waarmee hij chatte, maar met mij had hij een goed gevoel, zegt hij.

Nu ik ben zelf een eerder gereserveerd, verlegen type en ik heb hem dat ook verteld maar hij vond dat totaal niet erg. De eerste avond dat we afgesproken hadden zijn we gewoon iets gaan drinken, maar hebben wel gepraat tot twee uur 's nachts. Hij stuurde dan ook achteraf dat hij er enorm van genoten had. Op zondag was ik al vrij vroeg wakker omdat ik altijd nogal pieker als ik een leuke tijd heb beleefd, en hij zegt dat hij hetzelfde voorhad, maar hij sliep wel tot twee uur in de namiddag, en dan zit ik al van negen uur 's morgens te smsen, en krijg dan geen antwoord en dan vreet ik mezelf op omdat ik dan denk, dat die mij afwimpelt. Toen ik dan uiteindelijk antwoord kreeg, zei die dat zijn belwaarde opwas, en hij was dan in de nachtwinkel een nieuwe herlaadkaart gaan halen. En dan had ik hem gevraagd of hij dezelfde dag nog naar de cinema wou gaan, en hij is akkoord gegaan. We hebben weer een leuke tijd gehad, eerst zei hij wel om achteraf nog iets te gaan eten, maar na de cinema had hij daar geen zin in. dan die avond waren we aan het chatten op facebook en er werden weer dingen gedeeld. Hij zei tegen mij dat 'als het nu niets moest worden tussen ons, hij er zoiezo een goede vriend bij heeft'..., ik had dan geantwoord 'dat zou ik leuk vinden, maar ik hoop natuurlijk op iets meer', waarop hij vroeg of ik al gevoelens had, en ik zei 'nog geen echte gevoelens, wel al iets pril' en dan vroeg ik hetzelfde aan hem, en hij zei dat er nog geen gevoelens waren. Maar hij zegt ook dat hij heel graag bij mij is, omdat hij voelt dat ik hem totaal niet onder druk zet, daarom dat die ook zei dat ik een goede vriend zou zijn mocht het niet lukken. en hij zij ook dat hij mij na zondag al beter had leren kennen, omdat ik mij toen meer blootgaf.

Maar ja mijn probleem is eigenlijk dat ik constant mezelf opvreet als ik geen antwoord krijg op mijn berichten. dan voel ik mij een beetje verwaarloosd. Ik had hem al twee keer proberen te bellen, maar hij stuurde dan per sms dat het niet paste, en hij heeft zelf wel al eens naar mij gebeld.

Ik wil zo graag dat het lukt met deze jongen, want we hebben echt zo veel gemeen, en ik hoop dat hij dat ook ziet, maar ik moet een manier vinden om over mijn drang naar aandacht te raken...

Amanda3785

Re: Onzeker

03 dec 2012 22:06

@iebe: Ja ik herken het helemaal ;) . Heel frustrerend gevoel is dat. Ik merk nu wel bij mezelf dat die onzekerheid ver weg is nu ik met hem gepraat heb. En de rusteloosheid komt meer omdat ik zelf veel te veel tijd om handen heb.

Maar wel jammer dat hij niet echt duidelijk naar jou toe is. Hoe komt hij op je over? Hoe is hij naar je toe?

iebe

Re: Onzeker

03 dec 2012 22:12

Hij is heel sociaal en stelt zich verbaal wel open op, maar fysiek is hij nogal afstandelijk, ik vind dat niet zo erg, want ik weet wat hij heeft meegemaakt, en het zal tijd kosten voor hem om die muur af te breken.

Maar ik vind hem zo'n lieve jongen dat ik bereid ben om hem die ruimte te geven.

Je moet hier niet uit afleiden dat ik met hem in bed wil kruipen, want dat is totaal niet zo. Deze keer wil ik het zelf traag laten verlopen, hem eerst leren kennen. Maar ik kan gewoon van zijn lichaamstaal aflezen dat hij op fysiek vlak teruggetrokken is.

Amanda3785

Re: Onzeker

03 dec 2012 22:27

Oh dat doe ik ook niet hoor. Ik snap wat je bedoelt ;) . Maar als ik het zo lees dan zit het denk ik wel goed. En heel goed dat je hem de ruimte geeft en kan geven. Zal zeker niet altijd makkelijk zijn (althans dat vind ik), maar inderdaad wel goed.

iebe

Re: Onzeker

04 dec 2012 23:14

Vandaag is de eerste keer dat ik hem eens aan de telefoon heb kunnen spreken, daarvoor was het altijd met smsjes, had hem al twee keer gebeld, maar het paste toen niet voor hem. Ben wel blij dat ik dat gedaan heb, want ik moest naar de avondschool, dus had zoiezo geen tijd om constant smsjes te sturen, en in passant heb ik hem nog eens horen lachen. :)

Amanda3785

Re: Onzeker

06 dec 2012 23:24

Wat jammer dat hij toch zo afstandelijk doet. Soms houden mensen er geen rekening mee dat de ander ook gevoelens heeft. Heb je al een beetje meer duidelijkheid voor jezelf?

Bij mij kreeg ik vandaag ook weer een smsje. We hadden gisteren afgesproken elkaar vandaag heel even op msn te spreken zodat we goed konden afspreken voor morgen. Krijg ik zo'n vaag smsje 'Hey meisje, ik kom vanaaf niet online. xxxxxx'. Tja en daar moet je het dan mee doen. Dus heb een beetje geïrriteerd net zo vaag gereageerd met 'oh okay xxx'. Nu weet ik dus niet of we morgen afspreken of zaterdag pas en dat terwijl ik wel op tijd moet vertrekken vanwege het weer. En daar kan ik dan weer niet tegen haha.

Amanda3785

Re: Onzeker

28 jan 2013 21:18

Vier maanden in de relatie en als ik terugdenk aan mijn onzekerheid in het begin dan vraag ik me af waarom :tongue: .

Het gaat nu zo ontzettend goed en ik heb zelf ook echt mijn draai gevonden. Ik leer Sander (mijn vriend) steeds beter kennen. En ik heb me nog nooit zo geliefd gevoeld. Als hij naar me kijkt dan zie ik iemand die heel verliefd op me is. Zo heeft nog nooit iemand naar me gekeken. Ook laat hij heel duidelijk merken wat hij voor me voelt. En, niet geheel onbelangrijk, mijn familie is helemaal weg van hem.

Ik heb echt het idee dat dit het begin is van een hele mooie relatie. En ik besef nu ook dat het het begin is en dat je niet meteen heel diep in een relatie moet stappen. Eindelijk een balans voor mijn gevoel.

Terug naar “Eenzaamheid, relaties en seksualiteit”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten