honeybee

wanneer is het genoeg?

Hallo allemaal,

Ik heb sinds 5 jaar een relatie. Mijn vriend is 29 ik ben 26, een jaar geleden hebben we een huis gekocht.
Nu zijn er de laatste tijd veel ruzies en strubbelingen. Het onderwerp van deze ruzies is globaal 'ons' en dan vooral wat we niet goed vinden gaan in de relatie. Mijn vriend heeft altijd wel moeite gehad met het uiten van emoties en kan deze ook moeilijk verwoorden. Hij klapt meestal dicht en veranderd in een ijzige starre man. Ik daarentegen ben juist heel open, emoties zijn voor mij altijd duidelijk en kan deze ook goed aangeven. Wanneer dat gebeurd heeft hij geen idee wat hij daarmee moet wat dan ook weer lijdt tot irritaties.

Deze gesprekken zijn eigenlijk onze hele relatie wel voorgekomen alleen kwamen we er meestal wel uit. Je doet beiden wat water bij de wijn en je kunt weer verder met elkaar.

Afgelopen weekend was helaas het breekpunt. Opnieuw ging het over zaken die missen in de relatie. Beiden hadden we er een totaal andere kijk op. Alsof het amper over dezelfde relatie gaat. We kunnen al niet meer 'praten' zonder elkaar direct van alles te verwijten. Dus een gesprek is zodra het onderwerp wordt aangesneden ook niet meer mogelijk.
Hij eindigde het gesprek met: Ik vind niks meer leuk aan jou en ik ben er helemaal klaar mee.
Sindsdien is er stilte. Er wordt gepraat over dagelijkse gang van zaken, wie doet boodschappen wie kookt enz. Maar verder niks.

De enige optie die er nu nog is zijn relatiegesprekken. Wonderlijk genoeg ziet hij dit ook zitten. De reden voor de gesprekken zijn voor ons beiden verschillend. Het doel is gelukkig wel hetzelfde, namelijk onderzoeken of we verder kunnen met de relatie.

Nu zijn we een week verder en voor mij is de ruzie gezakt. Ik ben niet meer boos oid. Hij daarentegen is kil en afstandelijk. Ik heb hem vanavond gevraagd hoe deze situatie voor hem is. Hij geeft daarbij aan dat hij het nog steeds zat is en dat hij nog steeds geen gevoel bij mij heeft. (niet de behoefte om aardig/gezellig te doen) Dit doet zo'n pijn. Ik weet dat het niet goed zit op dit moment maar dat betekend voor mij niet dat ik het spuugzat ben en niks meer met hem te maken wil hebben.
Ik heb niet het idee dat we nu ineens kunnen doen alsof er niks aan de hand is maar ik vind wel dat er iets meer kan zijn dan wat er nu is. Hij wil geen kus geven als hij weg gaat of thuis komt. Wil niet samen met mij in 1 ruimte zijn. Wil het liefst niet met mij praten. Eigenlijk wil hij doen alsof ik niet besta. Ik word daar gillend gek van. De drang naar liefde en enige bevestiging dat hij nog ergens wel iets om mij geeft is mega groot. Ik doe elke minuut mijn best om dit niet te laten merken omdat hij dat niet wil. (ik geef hem ruimte)

Ik vraag me af of dit oke is gezien het stadium waar we in zitten. Vraag ik teveel? Is het onrealistisch dat ik meer verwacht dan hoi en doei?

De relatiegesprekken moeten nog worden opgestart. Mijn vriend vertrekt alleen eerst nog voor 5 week naar het buitenland voor zijn werk. Dus na kerst is er pas tijd voor die gesprekken.
Ik heb geen idee hoe ik die tijd ga uitzitten, ik ben niet koud en kil en kan me ook moeilijk voegen bij iemand die dat wel is.

Ik vind het een verschrikkelijk idee dat mijn relatie echt aan een zijden draadje hangt. Het idee dat we het huis moeten verkopen, dan een restschuld zullen overhouden, ik een ander onderdak moet vinden, die moet inrichten en (huur)betalen en dan verder moet leven, jagen mij angst aan. Hoe overleef ik dat???

Ik wil er graag met hem uitkomen. Maar als ik het goed van hem begrijp is er geen enkel gevoel van liefde voor mij. Liefde bouw je naar mijn idee niet op in relatietherapie. Dat moet er gewoon zijn.

Ik hoop dat iemand dit herkent en misschien wel tips heeft om dit door te komen...

Liefs
Honeybee.

Gebruikersavatar
Lost Soul
Berichten: 1970
Lid geworden op: 29 mei 2010 18:31

Re: wanneer is het genoeg?

Allereerst welkom op het forum :)

Das een nare situatie waar je je in bevindt. Al eens geprobeerd alles op papier te zetten en dat aan elkaar te overhandigen? Zodat jullie afzonderlijk van elkaar elkaars verhaal kunnen lezen over hoe jullie beiden over verschillende onderwerpen denken. Niet alleen gedachtes maar ook gevoelens erin te vermelden lijkt me wel een goed idee.

Sterkte ermee! 3some
If we don't get lost, we'll never find a new route.

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: wanneer is het genoeg?

honeybee schreef:Hallo allemaal,

Ik heb sinds 5 jaar een relatie. Mijn vriend is 29 ik ben 26, een jaar geleden hebben we een huis gekocht.
Nu zijn er de laatste tijd veel ruzies en strubbelingen. Het onderwerp van deze ruzies is globaal 'ons' en dan vooral wat we niet goed vinden gaan in de relatie.
Hoi Honeybee,
Waarom zou je praten over een relatie..? Het doel is, van elkaar genieten.
Okee - "wij vrouwen" praten daar graag over - maar je moet er niet bij iedere man mee aankomen...
honeybee schreef: Mijn vriend heeft altijd wel moeite gehad met het uiten van emoties en kan deze ook moeilijk verwoorden. Hij klapt meestal dicht en veranderd in een ijzige starre man.
Punt 1: hij is een man. "Uiteraard" heeft hij deze behoefte niet.
Punt 2: wellicht heeft hij er heftige emoties bij, die hij als man niet/ moeilijk kan uiten. (Mannen kunnen bijv. nauwelijks meer huilen, dat wordt er niet zelden letterelijk uit geslagen. Wes dus voorzichtig met zo'n kerel!)
honeybee schreef: Ik daarentegen ben juist heel open, emoties zijn voor mij altijd duidelijk en kan deze ook goed aangeven.
Geweldig, uitstekend - maar maak er geen wedstrijd van. Jij kunt dit goed - hij hopelijk andere dingen die ook waarde hebben.
honeybee schreef:Wanneer dat gebeurd heeft hij geen idee wat hij daarmee moet wat dan ook weer lijdt tot irritaties.
Ik denk simpelweg, dat je hem overvraagt.

honeybee schreef:Afgelopen weekend was helaas het breekpunt. Opnieuw ging het over zaken die missen in de relatie. Beiden hadden we er een totaal andere kijk op. Alsof het amper over dezelfde relatie gaat. We kunnen al niet meer 'praten' zonder elkaar direct van alles te verwijten. Dus een gesprek is zodra het onderwerp wordt aangesneden ook niet meer mogelijk.
Hoe boeiend dit soort gesprekken ook kunnen zijn, denkbaar heeft hij er minder behoefte aan. Of het roept bij hem heftige emoties op, die hij niet kan hanteren, kan ook nog.

honeybee schreef:Nu zijn we een week verder en voor mij is de ruzie gezakt. Ik ben niet meer boos oid. Hij daarentegen is kil en afstandelijk. Ik heb hem vanavond gevraagd hoe deze situatie voor hem is. Hij geeft daarbij aan dat hij het nog steeds zat is en dat hij nog steeds geen gevoel bij mij heeft. (niet de behoefte om aardig/gezellig te doen) Dit doet zo'n pijn. Ik weet dat het niet goed zit op dit moment maar dat betekend voor mij niet dat ik het spuugzat ben en niks meer met hem te maken wil hebben.
Ik heb niet het idee dat we nu ineens kunnen doen alsof er niks aan de hand is maar ik vind wel dat er iets meer kan zijn dan wat er nu is.
Dat het kil is, akelig, dat je het spuugzat kan worden, dat er zo niets aan is, dat het pijn doet - ik kan het allemaal, centimeter voor centimeter navoelen. Binnen "jouw en mijn" kader heb je compleet gelijk - maar dat zou wel oneerlijk zijn, om dat kader, die zienswijze er op te zetten.

Maar ik ben bang, dat je het gewoon zal moeten uitzitten tot na kerst.
honeybee schreef:Ik vind het een verschrikkelijk idee dat mijn relatie echt aan een zijden draadje hangt. Het idee dat we het huis moeten verkopen, dan een restschuld zullen overhouden, ik een ander onderdak moet vinden, die moet inrichten en (huur)betalen en dan verder moet leven, jagen mij angst aan. Hoe overleef ik dat???
Ja, griezeig.
Maar wel compleet secundair. (En wellicht heeft hij die angsten ook wel.)
honeybee schreef:Ik wil er graag met hem uitkomen. Maar als ik het goed van hem begrijp is er geen enkel gevoel van liefde voor mij.
???
Hoezo...? Hij wil toch ook relatiegesprekken...?
honeybee schreef:Liefde bouw je naar mijn idee niet op in relatietherapie. Dat moet er gewoon zijn.
Daar zit iets in - MAAR, liefde of niet, jullie communiceren niet ideaal en DAT heeft de boel genekt.
Los dus eerst het relatieprobleem/ communicatieprobleem op - lukt dat niet, dan schiet de liefde idd te kort.

Terug naar “Eenzaamheid, relaties en seksualiteit”