Comp_Lex

Ik ben 25 jaar oud en ik voel me al meer dan 10 jaar alleen

Grrrrr, die verrekte bevestigingscode ook. Waarom moet dat plaatje nou weer grijs zijn met letters die eruit zien alsof ze met verf op een muur zijn gekwakt. Ik had het al zo vaak geprobeerd dat ik die "u heeft het te vaak geprobeerd in deze sessie" bericht kreeg. Ik kan het verschil tussen een A en een 4 niet zien en ook niet tussen een B en een 8.

Hoi,

ik kijk al jaren op dit forum (in ieder geval toen de site er nog anders uit zag). Soms kom ik maanden niet, maar dan krijg ik weer last en dan vind ik dat ik me misschien toch maar eens moet gaan registreren op dit forum.

Ik ben er eigenlijk achter dat ik helemaal compleet alleen ben. Ik zit altijd maar gewoon wat dingen te doen op mijn kamer in het huis van mijn ouders en ik zit daar echt zowat altijd. Weet je wat ik eens een keer wil? Ik wil gewoon een keertje op een zaterdagavond ergens heen gaan waar ik me een beetje prettig voel. Maakt niet uit waar ik heen ga, er wordt gewoon geen aandacht aan mij besteed, zelfs niet door familie. Laatst naar een trouwerij geweest en die lui familieleden daar willen nog geeneens 5 minuten met mij praten. Mijn broertje woont ergens anders, maar die kan moeilijk iets met mij doen door zijn onoplosbare problemen. Ik kan ook niks met mijn zusje doen. Ik heb wel eens aangegeven dat ik wel eens een keertje met haar en haar vriendenclub ergens heen wilde gaan, maar die staat mij ook een beetje raar aan te kijken en daar hoor ik dus ook helemaal niks meer van.

Ik werd vroeger altijd of veel gepest of ik ging met de verkeerde lui om. Als ik die lui nu een keer op straat zie (of in een bedrijf) dan geef ik ze geeneens een hand. Als ze weer raar gaan lopen doen dan ga ik echt hard tegen ze schreeuwen. Als ze terugschreeuwen dan geef ik ze een klap op de bek. Naja ik weet niet zeker of dat wel ga doen maar ik laat me niet langer over me heen lopen. Ik heb het al eens een keer gedaan en ik voel me daar best prettig bij eigenlijk (niet dat op de bek meppen, maar wel keihard schreeuwen).

Het gaat zelfs zover dat ik eigenlijk helemaal alleen bezig ben met de vakken van mijn studie, terwijl de opdrachten die daarbij horen zeker met 2-3 man gemaakt moeten worden. Ik ben aldoor bang dat ik mijn vakken niet haal wegens gebrek aan hulp, maar ik ga denk ik zeker nog wel even een mailtje sturen naar de docenten denk ik.

Mijn interesses zijn energie en klimaatverandering en de enorme problemen met onze economie. Ik maak daar een computerprogramma over en ik kan daarmee de toekomst behoorlijk accuraat voorspellen (al jaren trouwens, maar geen hond luistert naar mij uiteraard). Ik zwem ook wel wat (die clubleden praten ook amper met mij, ik ga ook niet naar de feesten van de club toe, dan staan ze je toch alleen maar raar aan te kijken en juist omdat je niet met ze communiceert ben je alleen maar gekker in hun ogen). Verder luister ik graag naar muziek (ik luister nu naar die nieuwe Coldplay nummer met die grappige olifant), ik game ook en ik kijk altijd naar de Formule 1. Op een mooie zomerdag wil ik ook wel eens fietsen, goed voor mijn conditie en mijn gewicht.

Ik was vroeger eigenlijk ook een dikke sukkel en ik had wat last van acne. Ik heb nu veel minder last van acne, maar ik heb nog meer last van het feit dat ik veel gepest ben en zo verschrikkelijk alleen ben. Dan zit ik hier weer op mijn kamer en een beetje studiemateriaal door te nemen en naar die kale witte muur te staren terwijl ik naar die mooie Coldplay nummer luister (para, para, paradise).

Ik voel me eigenlijk gewoon zwaar * en het knaagt elke dag aan mij. Er wordt gewoon niet genoeg aandacht aan mij besteed en het nare is dat mijn ouders helemaal niet weten wat ik doe en waar mijn studievakken over gaan enzo. Ze begrijpen het niet en als ik als ik al een technisch ding noem (omdat dat mij interesseert) dan ontwijken ze het direct en dan heeft m'n vader het direct over zijn eigen (toch ook wel grote) problemen met werk enzo (hij heeft ook altijd veelal het woord > 90% van de tijd). Ik voel me gewoon niet goed en ik heb eigenlijk helemaal geen plek om naar toe te gaan. Ik wil gewoon eens een keer naar iets waar ik me normaal kan zijn bij een groep mensen die aandacht aan mij besteden en waar ik me verhaal kwijt kan. Zo'n toekomstvoorspellende computerprogramma wat de grote problemen van onze economie laat zien is bijvoobeeld toch wel verrekte interessant natuurlijk.

Als je naar mijn hyves en facebook profiel ga denk je misschien: hee die kerel kent wel mensen. Maar je moet je beseffen dat ik helemaal niks met die lui doe. Het zijn collega's en medestudenten die eens met mij gewerkt hebben en daarna niet meer naar me om hebben gekeken. Als ik weer contact met ze maak dan denken ze ook direct, van wat mot je kerel.
Naja goed, ik heb weer een verhaaltje geschreven en ik voel me misschien een klein beetje beter de komende 10 minuten, denk ik, hoop ik...

Alex
Laatst gewijzigd door Minerva op 02 nov 2011 17:39, 1 keer totaal gewijzigd.
Reden: alinea's toegevoegd ivm leesbaarheid

Leeuwtjuh

Re: Ik ben 25 jaar oud en ik voel me al meer dan 10 jaar all

Beste Alex,

Welkom op het forum als daadwerkelijk geregistreerd forumlid.

Ten allereerste: denk om het groffe taalgebruik. Woorden zoals ik zojuist gecensureerd heb in je reactie hierboven zijn niet toegestaan. Geen schuttingtaal, ook de zinsopbouw iemand voor zijn bek meppen, is ook niet bepaald vriendelijk. Verder als tweede: bij foruminstellingen kun je je oude vertrouwde lay out terugkrijgen. Als derde: welkom op het forum.

Ter constructieve bijdrage aan de mogelijke oplossing van je problematiek: we hebben geregeld forummeetings, en wij zijn allemaal buitenbeetjes, extreem raar en anders, so join the club.

Groetjes,
Leeuwtjuh

Comp_Lex

Re: Ik ben 25 jaar oud en ik voel me al meer dan 10 jaar all

Leeuwtjuh schreef:Beste Alex,

Welkom op het forum als daadwerkelijk geregistreerd forumlid.

Ten allereerste: denk om het groffe taalgebruik. Woorden zoals ik zojuist gecensureerd heb in je reactie hierboven zijn niet toegestaan. Geen schuttingtaal, ook de zinsopbouw iemand voor zijn bek meppen, is ook niet bepaald vriendelijk. Verder als tweede: bij foruminstellingen kun je je oude vertrouwde lay out terugkrijgen. Als derde: welkom op het forum.

Ter constructieve bijdrage aan de mogelijke oplossing van je problematiek: we hebben geregeld forummeetings, en wij zijn allemaal buitenbeetjes, extreem raar en anders, so join the club.

Groetjes,
Leeuwtjuh
Ja sorry. Ik moest me even uitlaten.

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: Ik ben 25 jaar oud en ik voel me al meer dan 10 jaar all

Je klaagt heel erg over het gebrek aan sociaal contact. Ik lees ook vaak dat mensen niet tegen je (willen?) praten. Heb je daar wel eens naar gevraagd ? Willen ze ook echt niet met je praten en zo ja, waarom niet ? Doe je vervelend of ben je stil ? Ik zie ook dat je vroeger gepest bent en als ik je zo lees heb je het sociaal gezien zwaar en vind je het moeilijk om contacten te leggen waar je wel iets uit haalt, die wel waarde voor je hebben of die leiden tot een duurzame en waardevolle vriendschap. Dit is wel iets om eens nader naar te kijken, wellicht met een coach, counseler of psycholoog. Een aantal vragen dienen beantwoord te worden: waarom ben je zo ? waarom lukt het je niet om sociale contacten te leggen/te verdiepen ? is er achterliggende problematiek (angst/autisme ?) of is het een gebrek aan sociale vaardigheden ?
Inzicht als Uitweg..

JN83

Re: Ik ben 25 jaar oud en ik voel me al meer dan 10 jaar all

Kun je je hulpvraag in een kleine samenvatting concretiseren?

Je toekomstvoorspellend programma is misschien leuk om onder de aandacht te brengen bij de politiek maar dan wel met een goede voorbereiding (dus erover praten met andere hoe je dat gaat brengen in een verhaal) en uiteraard een ander woord dan toekomstvoorspeller omdat je daarmee al behoorlijk vaag mee overkomt. (Is het een wiskundig model??)

Deborah

Re: Ik ben 25 jaar oud en ik voel me al meer dan 10 jaar all

Het komt op mij over alsof jij gewoon een totaal ander type bent dan de mensen om je heen. Daar is niks mis mee, maar daardoor heb je gewoon geen feeling met ze en zij niet met jou. Het kan natuurlijk zijn dat je autistische trekjes hebt, maar het kan ook zijn dat niemand je gewoon ooit uitgelegd heeft hoe je je in het leven moet gedragen. Daar kunnen wij je wel een beetje tips in geven, maar we kunnen niet zien hoe je echt bent. Ik heb zo'n vermoeden dat als jij met iemand wilt praten je vooral begint over dingen die jou interesseren, zoals bv de klimaatverandering. De meeste mensen snappen daar echter geen bal van of willen het niet weten dus die denken:'"oh jee daar komt hij weer aan met zijn klimaatverandering." Je kunt veel beter een gesprek beginnen door aan iemand te vragen hoe het met hem of haar gaat. Wat ze tegenwoordig voor werk doen, wat dat werk precies inhoudt, of iemand de laatste tijd nog hobby's heeft. De meeste mensen vinden dat hartstikke leuk. Ik krijg sterk de indruk dat je met je ouders nauwelijks contact hebt en dat je ze maar een stel saaie pieren vindt. Er bestaan natuurlijk saaie pieren, dus ik zeg niet dat dat niet zo is, maar je zou eens kunnen proberen ze wat dingen te vragen. Als ze hobby's hebben kun je ze vragen hoe het daar mee staat, of als ze nog werken kun je ze daar naar vragen. Als ze geen van beiden doen kun je ze naar dingen van vroeger vragen. Wat vonden ze vroeger leuk om te doen toen ze jou leeftijd hadden, hoe was jullie woonplaats toen, waren de zomers vroeger ook wel eens zo nat (en dan kun je ze jouw toekomstvoorspeller uit gaan leggen) en zovoort. Ga nou niet zeggen van "Maar ik ben bang om afgewezen te worden als ik tegen mensen praat." Oefen gewoon op je ouders en op je familie, als dat goed gaat kun je verder met je klasgenoten. Ik vind het een goed idee om je docent een mailtje te sturen met hoe je een beetje in elkaar zit, dat je moeilijk contact maakt en daardoor in de knel komt met je opdrachten. Hopelijk kan je docent je dan ook helpen bij het sociaal vaardiger worden. Ik zit op het MBO en daar willen ze niets liever dan dat je de hele tijd emotionele vooruitgang boekt door middel van pops en paps en weet ik het allemaal. Ik heb zo'n vermoeden dat jij HBO doet of hoger en ik heb geen idee hoe het daar werkt, maar wie weet kun je je eenzaamheid verwerken in een opdracht.

Terug naar “Eenzaamheid, relaties en seksualiteit”