Sammy@

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

13 feb 2008 15:30

Ha,Hááá!

Daar ben ik weer, hoor! Heb jullie berichtjes effe teruggelezen, lief dat jullie aan me gedacht hebben!
Ik was voor de vakantie wel wat gespannen, was bang dat 't niet goed zou gaan.
Maar...... het ging best wel goed! Het was zááálig weer, 30 graden! :sunny:
Ik werd ook veel afgeleid door m'n neefjes en nichtje, die met me wilden zwemmen, e.d.
Zo nu en dan voelde ik wat van m'n depressie (beetje 'gieren' in m'n lijf), heb tweemaal even gehuild, maar voor de rest ging het best goed! Was de laatste twee dagen wel wat bang dat als ik terug zou komen, dat ik dan weer helemaal zou inzakken. Heb me op de vertrekdag en in het vliegtuig erg beroerd gevoeld (darmkrampen en diarree, overgegeven in het vliegtuig) maar ik besefte toen ik weer thuis was, dat ik niet één keertje tijdens de reis naar huis, depressieve gedachten heb gehad! Meestal werkt 't bij mij wel samen: lichamelijk niet lekker voelen, dan geestelijk ook niet lekker. Maar dat ging deze keer niet op! Zou ik nu heel voorzichtig mogen zeggen dat ik de goede kant op ga?
Ben nu erg moe, w.s. last van jetlag en tijdsverschil?
Heb wel wat negatieve gedachten, maar het 'vliegt' me nu niet aan, voel eigenlijk geen raar gevoel in m'n lijf. Wel pieker ik over m'n baan, ga eerst weer therapeutisch werken, langzaam opbouwend, maar eigenlijk wil ik een andere baan, maar heb geen idee wat. Ik zie er eigenlijk wel een beetje tegenop om daar weer heen te gaan. Maar goed, ik zal er toch eerst aan moeten geloven......


Mug, herken 't ook, dat 'masker' voor doen naar andere mensen, zodat ze vooral niet weten hoe het met me gaat. Heb jaren vaak een rolletje gespeeld naar andere mensen toe. Maar probeer dat nu niet meer te doen, vooral bij mensen die ik vertrouw, probeer ik mezelf te zijn. Vroeger mocht ik van mezelf niet huilen waar anderen bij zijn, maar nu kan ik dat wel. Kan/kon ook mezelf niet anders voordoen, het was sowieso ook wel aan me te zien.........

Maar het toegeven aan de depressie vind ik erg moeilijk, vooral toen het erg beroerd met me ging, bleef ik maar strijden, maar merkte ook dat 't absoluut niet helpt, 't werkt zelfs averechts. Heb nu het gevoel dat ik nu niet meer zo hoef te strijden. Schrik nog wel als ik depressieve gedachten heb, maar merk dat ik zo weer andere gedachten heb.... Maar de angst wat 't maar even goed met me gaat en ik weer een terugval krijg, zit nog erg aan de opppervlakte. Hoop ook echt dat die rotgedachten over een tijdje écht weg zullen zijn!

Merken jullie ook al een beetje die stijgende lijn? ook al is 't maar een paar stapjes?
Hoop 't voor jullie!

Jeanette

Sunflower

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

13 feb 2008 17:04

Hoi Jeanette :)

Welkom terug. De positiviteit spat van je bericht af! Fijn om te lezen! Ik hoop dat de stijgende lijn zich doorzet en helemaal heerlijk dat je het zo naar je zin hebt gehad.

Het zijn maar milimeter stapjes die we maken allemaal...maar uiteindelijk komt het helemaal goed met ons allemaal.

Groetjes,
Edith

(gebruikersnaam is opgeheven)

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

13 feb 2008 17:37

Heb hele nare dagen achter de rug.Wel ontdenkt dat ik het beter even kan accepteren, zie ervaringen andere posts. Voelde echt even beter.Die wetenschap zit in mijn hoofd. Dacht hierdoor stukken vooruit te zijn maar valt toch tegen. Moest vandaag terug naar de huisarts. Ben heel eerlijk geweest over hoe het nu gaat. Hij was absoluut niet tevreden. Als het volgende week niet veranderd is (week 5 medicatie ) moet ik gaan verdubbelen. Dus 2
dd 1 seroxat( paroxetine)Jammer. Maar denk ik wel nodig. Accepteren dus ;) Jammer dat ik niet KAN huilen. Zou het graag willen.

Fijn dat je het goed hebt gehad Sammy en dat je moe bent....Alles doen heeft waarschijnlijk ook veel energie gekost.
Hopen dat het beter blijft gaan. Sterkte bij het starten op je werk.

En Sunflower ik vind jou ook heel positief overkomen hoor. Hopen dat het bij jou ook echt duidelijk gaat verbeteren.

Groet Mug

Sunflower

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

13 feb 2008 18:42

Hoi Mug,

ik zou er geen probleem van maken om de medicatie te verhogen. Dan is de hoeveelheid medicatie niet toereikend om de depressie genoeg weerstand te bieden en met 2 waarschijnlijk wel.

Leuk is allemaal anders, maar we willen er gewoon vanaf en daar hoort een stukje acceptatie bij. Ook acceptatie van het feit dat je gewoon een 2e pilletje erbij nodig hebt.

Je doet het voor het goede doel...en het komt goed. Dat blijf ik mezelf, maar jullie ook voorhouden en het is gewoon de waarheid.

Liefs,
edith

Mug

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

13 feb 2008 19:32

Ik geloof ook wel dat het zo is hoor. En ik wil het ook blijven geloven.
Is alleen niet altijd even makkelijk.Wil het namelijk ook graag voelen :oops:

Mug

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

13 feb 2008 19:33

Sorry Sunflower.........zit er nog maar pas mee. Jij al heel lang he.

Marjolijn

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

13 feb 2008 21:52

Ha Sammy, welkom terug!

He, gelukkig dat het over het algemeen goed ging zeg! Goed om te lezen!

Ik hoop voor je dat het inderdaad nu de goede kant op gaat!

Hoe lang ben je weg geweest van je werk? En wanneer is de bedoeling dat je weer gaat werken? En hoeveel uren?

Bij mij best wel een stijgende lijn, als ik heel eerlijk ben. Maar op de een of andere manier vind ik het eng dat toe te geven, stel je voor dat het ineens weer minder gaat...

Mug, vervelend dat je van die dagen achter de rug hebt... Ik hoop dat het of heel snel beter gaat, of dat de vermeerdering van medicatie gaat helpen!

Mug

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

13 feb 2008 22:44

Dank je hoor Marjolijn. Wel herkenbaar dat toegeven van die stijgende lijn.. ;) Hoop van harte dat het doorzet voor je.

Marjolijn

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

13 feb 2008 23:06

Mug schreef:Dank je hoor Marjolijn. Wel herkenbaar dat toegeven van die stijgende lijn.. ;) Hoop van harte dat het doorzet voor je.
Haha, gelukkig, ik dacht al dat t aan mij lag, dat ik een zeurpietje was die aandacht wilde.... Pfew!


Sunflower

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

13 feb 2008 23:52

Hi Mug,

Don't apologize ;)

Ik heb gewoon het beste met je voor. Ik vind het lijden niet nodig en als 1 pilletje niet toereikend is moet je de dosering verhogen om het wel effectief te laten zijn.

Ben vanavond weggeweest; nog geen 3 minuten thuis. op 1 minuut 1 meteen een oxa genomen. Het ging dus helemaal mis. Voel me kloterig om het maar eens even uit te drukken zoals het is. Vrijdagavond heb ik een gesprek met de psychiater. Het duurt me allemaal wel erg lang.

Slaap lekker allemaal.

Edith

Marjolijn

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

14 feb 2008 08:29

Sunflower, nog maar 1 nachtje slapen....

Sunflower

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

14 feb 2008 10:42

Over 33 uur ben ik er...oftewel binnen 1.980 minuten ...nog 118.800 seconden...
Ik kan de tijd wel vooruit kijken ;)

Mug

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

14 feb 2008 11:11

Hoeveel is dat keer 6 :? Zou nu haast meteen wel willen starten :sad2
Ik weet het hoor Sunflower. Was 3 dagen terug een stukje positiever. Voel me zo ....kan het niet eens uitleggen. Hoop dat het snel morgenavond is voor jou en dat het heel veel goeds brengt. Lieve groet Mug

Sunflower

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

14 feb 2008 11:32

Mijn bevriende psychiater woont 245 km verderop zie ik net op routenet. Mijn vriendje en ik gaan er dus morgenavond naar toe. Dát heb ik er absoluut voor over. Mijn vriendje zei ook: ook al moeten we er elke dag naar toe; dan rijden we 7x in de week die kant op.

Ik verwacht en weet ook zeker dat de depressie morgenavond niet opgelost is, maar ik doe wel weer een stap vooruit naar de oplossing. Ik word er wanhopig van dat het zolang duurt, dat is het hele probleem.

Je hoeft het niet eens uit te leggen hoe je je voelt...ik snap het gewoon. Ik kan je niets anders dan heel veel sterkte toewensen. Het komt goed, zeker weten.

Het is nu overleven, maar straks LEVEN we weer. (Dat kun je je nu wellicht niet voorstellen, maar het is echt zo!)


Sunflower

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

14 feb 2008 12:29

Gisteravond zat ik er helemaal doorheen en had met vriendje een heel gesprek over depressies. Als psycholoog heeft hij in zijn praktijk ook ervaring met mensen die een depressie hebben, maar doordat ik -zijn partner- het heeft wordt hij er nu 24 uur per dag mee geconfronteerd en realiseert hij zich nog beter wat voor een rotziekte het is.

Tuurlijk houdt hij me continue voor dat het overgaat (jahaa..dat weet ik ook wel, maar ik wil dat het nu!!! over is), maar hij is er nog bewuster van geworden hoe verschrikkelijk zwaar het is voor de patient. En dat het je elke keer zo weer overvalt. Hij zei me, een been amputeren is verschrikkelijk, daar heb je enorm veel last van, maar als je eenmaal zit merk je daar op dat moment niets meer van. Maar een depressie is er 24 uur per dag en slaat continue in alle hevigheid toe. Ik realiseer me hoe zwaar het is.

Toen dacht ik....en nu snap je het werkelijk.

Op zich heeft niemand iets aan onze conversatie natuurlijk, maar ik wilde het hier toch even delen!

Sammy@

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

14 feb 2008 13:13

hè Edith,
Wat vervelend voor je dat je je nog steeds zo 'kloterig' voelt! Wel heel erg fijn dat je vriend begrijpt wat je doormaakt! Precies voelen wat jij voelt, zal hij niet, maar dat hij 't snapt is al heel wat! Hoop echt voor je dat je vriend de psychiater wat voor je kan betekenen!

Ik vertel mijn vriendin niet alles wat ik allemaal denk en voel. Ze kan er niets mee en maakt zich dan ook weer zorgen en gaat zich dan ook weer minder goed voelen.

Ik was gister vrij positief hoe ik me gevoeld heb op de vakantie, maar toen ik vanmorgen wakker werd, kon m'n bed moeilijk uit komen, had ik weer de bekende zinloosheids-gedachten.
Het 'giert' niet meer door m'n lijf, maar moest wel huilen dat ik 't weer had!
Misschien heb ik toch te veel de hoop gehad dat 't na de vakantie helemaal over zou zijn!
Bah! vanmiddag moet ik weer naar m'n psychiater, ben benieuwd wat hij ervan vind...
Ik weet ook wel dat 't niet zomaar over is..... dat 't met kleine stapjes gaat, maar.... ik wil zo graag weer een 'normaal' leven, dat ik weer plezier heb in dingen....
Of ben ik nu te zwaarmoedig bezig en gaat 't eigenlijk best goed......
Ik ben nu vanochtend ook weer voor het eerst alleen, m'n vriendin is aan het werk, misschien dat me dat weer even aanvliegt..... dat ik weer meer op mezelf aangewezen ben......

morgen ga ik weer voor het eerst 2 uurtjes therapeutisch werken. voor de vakantie deed ik dat ook al, 2 keer per week. Ben benieuwd hoe dat gaat....

Net als Marjolein, merk ik wel een stijgende lijn, maar ben steeds maar bezig met 't voelen of ik weer iets van de depressie voel...... bang dat 't weer meer terug komt.... en als ik dan wat voel..... zie je wel, het zit er nog.... en ben dan weer teleurgesteld. Zal net als op de vakantie meer afleiding moeten zoeken.... zal wel helpen denk ik..... moet ook weer proberen het dagelijkse structuurtje op te pakken, weet ook dat dat helpt....
Tjemug, weet heel goed wat goed is voor me, maar het dan ook doen....... dat valt vaak tegen.........zucht.........
Maar goed, we houden moed! Vanmiddag nog even een Valentijnscadeautje kopen voor m'n vriendin, heeft ze wel verdiend.... vind ik, met zo'n depri vriendin in huis... valt voor haar ook niet mee......

mcvries

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

14 feb 2008 14:02

Hoi!

Ik heb net weer even het stuk bijgelezen en ik hoop werkelijk dat iedereen er gauw weer van overtuigd raakt dat het leven best deugt ;-)
Want das is nl zo.
nee, echt!

Ik merkte een week of twee geleden dat een stijgende lijn te merken was en dankzij de hulp van jullie heb ik een hoop meer begrip voor mezelf gekregen.
En dat helpt, en niet zo'n klein beetje ook. Nou is het natuurlijk niet te 'meten' dat jullie verhalen en de antwoorden die ik kreeg hielpen, maar ik ben er vast van overtuigd!

En hoe kan ik zo zeker zijn dat het goed gaat? Ondanks het feit dat er prive wat ferme hobbels waren te overwinnen, voel ik me wel stabiel, zeker van mezelf en merk ik dat ik na een nacht slapen ook wakker ben ipv een lijk. Ik heb zelfs de energie gevonden om weer te gaan sporten en dat voelt ook nog steeds goed. Ik ben niet meer paniekerig en mijn lichamelijke klachten zijn nagenoeg verdwenen. Dit is al zeker een dag of 4 zo en ik heb dus echt hele goeie moed gekregen.

Danny2

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

14 feb 2008 19:58

Hallo allemaal,

helemaal in het begin van dit draadje heb ik ook eens gepost. nu dus weer,
ik was benieuwd na een lange tijd hoe jullie er aan toe zijn.

Nu zie ik dat ik dus niet de enige ben die nog steeds last heeft.
De meesten zijn net als ik er beroerd aan toe denk ik zo.
Ik ben het zo verschrikkelijk zat om elke dag maar te moeten overleven
in plaats van te leven. Het kost me energie, ik probeer ook te sporten maar dat,
samen met een verhoogde dosis Seroquel ben ik er slecht aan toe.

Mijn behandelaar zei laatst dat ook mijn wisselen van baan stress veroorzaakt.
Zelfs positieve dingen kunnen stress veroorzaken.
Ook heb ik symptomen van de rotziekte die mijn moeder had. Schizofrenie.
En het wordt erger heb ik het gevoel.

Dan komt het er nog eens bij dat ik geen echte vriendschap meer heb(alleen nog oppervlakkig),
dat ik mijn vader niet meer zie, mijn moeder niet meer, omdat zij overleden is, en zo kan ik nog wel effe doorgaan.
Dus reden genoeg om depressies van te krijgen, maar ook dat ik soms de zin van het leven ook kwijt ben net als Sammy.

And last but not least, ben ik een paar jaar geleden toen mijn relatie op springen stond, in aanraking gekomen met een gemeenschap die zichzelf de revival fellowship noemen.
Nou, labiel (kan ik wel zeggen) als ik ben en was, zag ik daar dingen die je ogen niet geloven.
Ze pretendeerden ook dat je min of meer verdoemd zou zijn als je niet tot de heilige geest zou keren.
Dus ik zit helemaal in zak en as op het ogenblik.

Je weet dat je niemand hebt, en toch hoop je op een brief op de mat van je vader of een
iemand die zegt hee, laten we wat leuks gaan doen!
Of stiekem toch iemand die van je houd, gewoon, belangenloos..

Sorry jongens, maar ik wilde heel graag ook mijn verhaal delen.
En misschien wel goede ideeen opdoen ofzo, of gewoon steun hebben aan elkaar.

liefs, Danny

Sammy@

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

14 feb 2008 21:18

Toch even een klein riedeltje van mij.
Ben vanmiddag naar de psychiater geweest. Hij vertelde me dat 't waarschijnlijk een jetlag is, waar ik nu last van heb. Vlgs hem kunnen mensen daar erg van slag van raken, nog veel erger dan bijv. wisselende diensten draaien.
Het kan dus zijn dat als ik weer wat meer in m'n dagstructuurtje zit, dat ik me in het weekend alweer beter ga voelen.
Dat ik me in de vakantie zo goed heb gevoeld, is vlgs hem de stijgende lijn waar ik nu toch in zit. Want je kan niet de hele dag de afleiding als reden beschouwen dat je je goed voelt. Dat hou je maar een paar uurtjes vol als je nog erg depressief bent. Nou, en dat was dus bij mij niet het geval! 8)

Dus....... ik hoop écht dat 't waar is dat ik nu last heb van een jetlag...........! En dat ik de komende dagen weer meer beter ga voelen! Hoop 't echt, heb vandaag alweer de nodige huilbuien gehad.... :\

Marjolijn

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

14 feb 2008 22:47

Sammy, het is net of ik mezelf "hoor" praten als ik jouw bericht lees. Zo vreselijk herkenbaar over die gevoelens, komen ze terug, wordt het erger? Bah!

Ook al weet ik dat het best beter gaat, toch gaat het nog niet goed. Beter is niet goed genoeg, neem ik geen genoegen mee..

En, wat heb je uiteindelijk gekocht?

Sterkte met werken... Enneh... het IS gewoon een jetlag!

Mcvries, wow, klinkt goed joh! Je klinkt heel positief, mooi zo!

Danny, wat heb jij het ook zwaar zeg! Weet gewoon niet wat ik tegen je moet zeggen, behalve: sterkte, en misschien heb je er niet zoveel aan als "live", maar kom lekker hierheen alles eruitgooien, wij luisteren zeker!

Chopra

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

15 feb 2008 21:05

Sunflower schreef:Gisteravond zat ik er helemaal doorheen en had met vriendje een heel gesprek over depressies. Als psycholoog heeft hij in zijn praktijk ook ervaring met mensen die een depressie hebben, maar doordat ik -zijn partner- het heeft wordt hij er nu 24 uur per dag mee geconfronteerd en realiseert hij zich nog beter wat voor een rotziekte het is.

Tuurlijk houdt hij me continue voor dat het overgaat (jahaa..dat weet ik ook wel, maar ik wil dat het nu!!! over is), maar hij is er nog bewuster van geworden hoe verschrikkelijk zwaar het is voor de patient. En dat het je elke keer zo weer overvalt. Hij zei me, een been amputeren is verschrikkelijk, daar heb je enorm veel last van, maar als je eenmaal zit merk je daar op dat moment niets meer van. Maar een depressie is er 24 uur per dag en slaat continue in alle hevigheid toe. Ik realiseer me hoe zwaar het is.

Toen dacht ik....en nu snap je het werkelijk.

Op zich heeft niemand iets aan onze conversatie natuurlijk, maar ik wilde het hier toch even delen!
Praten is juist goed,delen dat kan je nooit genoeg.Ik wou hier nog even een citaat neerzetten van Chopra.

'Leven in het bekende is leven in de gevangenis van het verleden[waar de schuldgevoelens en depressies wegkomen>deze zin is van mij <] Dus waarom niet jezelf in het onbekende gooien?Het bekende[dus dat wat is geweest] is een illusie,het onbekende is de werkelijkheid,dat is het Hier en Nu....vrijheid betekent dat je het bekende loslaat,als je in het onbekende stapt[synoniem voor loslaten,leven in vrijheid en genade]ken je geen beperkingen meer...'

Dit is zo mooi omschreven,zo echt...komt ook omdat ik het af en toe zo ervaar,na ja dat is voor een ieder zelfde,teken dat je uit de depressie komt,uit de neerslachtigheid in mijn geval ;)

Het levert me geen vriendin op helaas :cry:

Sterkte allemaal :love3:

mcvries

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

16 feb 2008 10:10

Hoi,
Uit mijn hart gegrepen dat citaat over gevangen zitten in het verleden!!
En dat ik dat zat wist ik al, maar met wat info die ik van Edith heb gekregen (Dank je!) kon ik dat verleden ineens net even op een andere manier bekijken, de missing link gevonden. Het lijkt er op dat de neus weer naar de toekomst staat. Ik zit nou op dag 6 en nog geen 'terugval' gehad. Wel een heftige huilbui of twee, maar niet zomaar uit het niks, maar om hele duidelijke dingen (door mijn gedrag en manier van redeneren ben ik de kans misgelopen om er wat van te maken met een fantastische vrouw). En dat doet zeer. Maar dit heeft me wel zo'n rotklap gegeven dat ik wel een vicieuze cirkel heb kunnen doorbreken. En door het inzicht dat ik dit verkloot heb en hoe dat ging ben ik ook anders gaan kijken naar mijn echtscheiding van 3 jaar terug. Nieuw inzicht: daar heb ik wel een rol in gespeeld en ik ben niet 'zomaar' verlaten. Oftewel, ik had wel invloed en dus doe ik er wel toe! En dat inzicht zorgt er dus wel voor dat ik me realiseer dat ik dus wel invloed heb op mijn lven en dus ook op de toekomst. Ik heb voor mezelf een briefje klaarliggen en die leg ik bij mijn ouders neer. Daarin draag ik mezelf op meteen hulp te zoeken en zij gaan me die brief geven mocht ik wel terugvallen. Oftwel: Ik plan dingen, ik kijk naar de toekomst en mijn energie komt terug. Ja ik ben nog steeds her en der intens verdrietig (mijn leven,de wereld,honger,mensen die elkaar verdriet doen) maar op de een of andere manier lijkt het alsof de overtuiging dat ik wel invloed heb (hoe klein ook ;-) ) dat veeel beter te behappen te maken.
de toekomst telt en het verleden is om van te leren, maar niet om in te leven! (en nou hopen dat dit blijft)
Edith, hoest met jou?
en de rest?

Marjolijn

Re: Hij is er weer........de terugkerende depressie :(

16 feb 2008 10:43

Mcvries, super hoe je klinkt! Ben trots op je!

Hier gaat het wel oke, ben gister naar de arbo arts geweest. Niet komende week, maar de week erna ga ik een kopje koffie drinken op het werk. De week daarna ga ik 2 dagen van 4 uur werken. Die week heb ik ook weer een nieuwe afspraak bij de arbo om te kijken hoe verder. Was een goed gesprek, en ik ben blij met de uitkomst!

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”