Amelia

slecht in mijn vel

22 apr 2013 21:40

Hallo allemaal.

Ik voel me al een hele tijd niet goed in mijn vel, helemaal niet. Ik heb heel vaak last van angstaanvallen en huilbuien.

Dit begon allemaal een half jaar geleden ongeveer. Dit jaar veranderde ik van school en ik had geen vrienden, en ik voel me nog steeds alleen.
Ik heb steeds het gevoel dat ik niet goed genoeg ben voor de anderen, en ik ben bang om onder de mensen te zijn. Ik heb een zeer laag zelfbeeld, en ik zie alles negatief.

Ik laat me al 5 jaar helpen door een psycholoog, en ik ben nog maar 15 jaar oud nu. Ik weet niet meer wat te doen.
Ik ben helemaal leeg vanbinnen, en ik voel me constant slecht. Het voelt alsof ik elke dag dieper geraak, alsof ik elke dag nog meer depressieve gevoelens heb.

Ik liet bloed trekken bij de dokter, op aanraden van een psychiater.
Mijn ouders wouden me nog niet bij een psychiater sturen en misschien was dat geen slechte keuze, want ik denk dat medicatie op mijn leeftijd misschien geen goed idee is.. aangezien ik me nog niet zo heel lang écht slecht voel.. men vond in mijn bloed een teveel aan seratonine, maar ik lees op het internet dat een tekort juist een depressie of negatieve gevoelens veroorzaakt? Dit begrijp ik niet goed, want ik voel me juist ongelofelijk slecht.. ook heb ik een teveel aan cortisol, maar ook daarvan begrijp ik niet veel.

Is er iemand die me kan helpen? confused5 Ik wil heel graag beter worden, want ik hou dit niet lang meer vol...
Groetjes

Amelia

Re: slecht in mijn vel

22 apr 2013 21:59

Vroeger ging ik bij die psychologe omdat mijn mama een depressie had, en ik kon er moeilijk met mijn familie over praten... ik ging maandelijks gewoon praten om mijn hart te luchten, om een nieuwe school te kiezen.. niet echt heel negatieve gevoelens. Maar dit jaar is het echt slecht beginnen gaan. Ik heb me altijd al onzeker gevoeld enzo maar dit jaar ben ik heel erg acheruit gegaan.. Alvast bedankt om te reageren!

Gebruikersavatar
Radius
Berichten: 827
Lid geworden op: 05 aug 2011 21:53

Re: slecht in mijn vel

23 apr 2013 09:28

Allereerst wat achtergrondinformatie. Cortisol wordt ook wel het stresshormoon genoemd, en komt bij stress in grotere hoeveelheden vrij in de hersenen. Het beïnvloed allerlei processen in je lichaam, en is tevens verantwoordelijk voor je verhoogde serotoninespiegel. Ondanks de aangetoonde schadelijke effecten van stress onderschatten veel artsen nog steeds de invloed ervan op lichamelijke en geestelijke gezondheid.

Probeer eens na te gaan welke factoren voor jou veel stress opleveren, en zie in dat je een andere manier moet vinden om met deze zaken om te gaan. Er zijn eventueel therapieën en hulpverleners die je met alle plezier helpen. Inderdaad zijn medicijnen niet de voorkeursbehandeling. Het probleem is stress en dient bij de kern te worden aangepakt.

Klik hier voor meer informatie over stress en cortisol. Voor goede hulpverlening is het belangrijk dat je duidelijk kan aangeven wat je probleem is. Dat is niet gemakkelijk, omdat sommige stressfactoren zo diepgeworteld zijn dat het lijkt of ze deel uitmaken van een normale dagelijkse routine. Soms is het nodig om eerst een therapie te volgen voordat je achter de werkelijke oorzaak van de stress komt.

Leer jezelf en je krachten en zwaktes kennen, en pas daarna kan je met deze kennis problemen voorkomen. Laat je niet in een hokje drukken en kom op voor je rechten. Het gaat om jouw leven en in de gezondheidszorg komt het zacht uitgedrukt niet zelden voor dat door een verkeerde behandeling mensen alleen maar dieper in de problemen komen. Wees dus duidelijk in wat je ervaart en wat je wel en niet wil. Veel sterkte en succes met je behandeling.
Neem weg, de sluier van illusie
Neem waar, de vreugde in het absolute

Apologize

Re: slecht in mijn vel

23 apr 2013 16:28

Wat rot dat je je zo voelt! Omdat je teveel seratonine in je bloed hebt, voel je je al wat depressiever dat klopt. Maar ik denk niet dat het alleen daar mee te maken heeft. Hoe sta jij nu tegenover je moeder?

[AAI]

quodpersortem

Re: slecht in mijn vel

23 apr 2013 16:59

Apologize schreef:Wat rot dat je je zo voelt! Omdat je teveel seratonine in je bloed hebt, voel je je al wat depressiever dat klopt. Maar ik denk niet dat het alleen daar mee te maken heeft. Hoe sta jij nu tegenover je moeder?

[AAI]
Dat klopt niet.

(Dit is min/meer een herpost van het bericht wat eerder in het topic stond; dat is per abuis door een van de mods verwijderd tijdens het verplaatsen van het topic oid).

Een tekort aan serotonine kan depressieve gevoelens opwekken. Dat zou betekenen dat je depressie een lichamelijke oorzaak heeft, wat dan weer betekent dat je anti-depressiva kunt gaan slikken (de bekendste zijn SSRI's, die ervoor zorgen dat er minder serotonine door je lichaam wordt opgenomen--je hersenen nemen namelijk een deel van de serotonine die vrij komt, bijna meteen weer op).

Maar lang niet alle mensen die last hebben van depressies, hebben die chemische imbalans in hun lichaam. Je kunt namelijk ook een depressie krijgen naar aanleiding van een hele heftige gebeurtenis--zoals het wisselen van een school en vervolgens moeilijk aansluiting krijgen. Sterker nog, terwijl je zo'n kwetsbare leeftijd hebt (qua gevoelens/zelfvertrouwen), vind ik dat juist heel logisch! De kans is dus groot dat je dan inderdaad die pillen niet nodig hebt.

Vervolgens moet je gaan kijken wat je er dan wél aan kunt doen. Je loopt al bij een psycholoog, dus ik zou het zeker met hem bespreken. Vervelend dat je moeder ook depressief was! Hoe ben jij zelf, Amelia? Was je voor je depressieve gevoelens een vrolijk meisje? Of was je altijd al een piekeraar, of een perfectionist (gaat ook vaak samen)? Een doemdenker? Want als je daar wat meer kijk op krijgt, wordt het vanzelf gemakkelijker om te zien waar je rotgevoelens vandaan komen--en dan kun je er ook iets aan doen. Maar goed, daar kan je psycholoog je ook bij helpen.

Hoe gaat het op school? Kun je dat nog volhouden of beginnen je cijfers ook onder je slechte stemming te lijden?

Apologize

Re: slecht in mijn vel

23 apr 2013 16:59

Q, lees eens een keer goed.

quodpersortem

Re: slecht in mijn vel

23 apr 2013 17:03

Apologize schreef:Q, lees eens een keer goed.
Apje, niet om ruzie te zoeken hoor, maar jij zegt dat ze zich depressiever voelt omdat ze een teveel aan serotonine in haar bloed heeft. Dat klopt niet. Een tekort aan serotonine kan je depressief maken. Een teveel niet. De meeste antidepressiva die worden voorgeschreven vallen in de groep SSRI's--selectieve serotonineheropnameremmers.

;)

Apologize

Re: slecht in mijn vel

23 apr 2013 17:04

Ohja. Ik haalde het even door elkaar, ik had zoiets gelezen in mijn examenbundel van Nederlands. Mijn excuses dan.

Gebruikersavatar
Radius
Berichten: 827
Lid geworden op: 05 aug 2011 21:53

Re: slecht in mijn vel

23 apr 2013 19:17

Een teveel aan serotonine veroorzaakt geen depressie, maar is gevolg van een hoge concentratie cortisol ofwel stresshormoon. Dat laatste veroorzaakt wèl depressieve klachten. Er is kennelijk een bron van stress en daar moet iets aan gedaan worden.
Neem weg, de sluier van illusie
Neem waar, de vreugde in het absolute

Amelia

Re: slecht in mijn vel

24 apr 2013 14:07

quodpersortem schreef:
Apologize schreef:Wat rot dat je je zo voelt! Omdat je teveel seratonine in je bloed hebt, voel je je al wat depressiever dat klopt. Maar ik denk niet dat het alleen daar mee te maken heeft. Hoe sta jij nu tegenover je moeder?

[AAI]
Dat klopt niet.

(Dit is min/meer een herpost van het bericht wat eerder in het topic stond; dat is per abuis door een van de mods verwijderd tijdens het verplaatsen van het topic oid).

Een tekort aan serotonine kan depressieve gevoelens opwekken. Dat zou betekenen dat je depressie een lichamelijke oorzaak heeft, wat dan weer betekent dat je anti-depressiva kunt gaan slikken (de bekendste zijn SSRI's, die ervoor zorgen dat er minder serotonine door je lichaam wordt opgenomen--je hersenen nemen namelijk een deel van de serotonine die vrij komt, bijna meteen weer op).

Maar lang niet alle mensen die last hebben van depressies, hebben die chemische imbalans in hun lichaam. Je kunt namelijk ook een depressie krijgen naar aanleiding van een hele heftige gebeurtenis--zoals het wisselen van een school en vervolgens moeilijk aansluiting krijgen. Sterker nog, terwijl je zo'n kwetsbare leeftijd hebt (qua gevoelens/zelfvertrouwen), vind ik dat juist heel logisch! De kans is dus groot dat je dan inderdaad die pillen niet nodig hebt.

Vervolgens moet je gaan kijken wat je er dan wél aan kunt doen. Je loopt al bij een psycholoog, dus ik zou het zeker met hem bespreken. Vervelend dat je moeder ook depressief was! Hoe ben jij zelf, Amelia? Was je voor je depressieve gevoelens een vrolijk meisje? Of was je altijd al een piekeraar, of een perfectionist (gaat ook vaak samen)? Een doemdenker? Want als je daar wat meer kijk op krijgt, wordt het vanzelf gemakkelijker om te zien waar je rotgevoelens vandaan komen--en dan kun je er ook iets aan doen. Maar goed, daar kan je psycholoog je ook bij helpen.

Hoe gaat het op school? Kun je dat nog volhouden of beginnen je cijfers ook onder je slechte stemming te lijden?
Mijn cijfers op school vallen heel goed mee, ik doe de richting supergraag, maar ik heb gewoon heel weinig vrienden. Mijn school is ook in een andere stad dan waar ik woon, dus waar ik woon heb ik ook al niemand, dat is een van de redenen waarom ik veranderd ben van school. Ik hoopte gewoon nieuwe vrienden te maken en een nieuwe start te nemen maar mijn zelfvertrouwen is heel laag en ik durf heel weinig te zeggen. En vroeger ben ik ook niet echt gelukkig geweest, ik was en ben nog steeds heel gevoelig voor wat anderen denken en zeggen, en ik had daar vroeger ook nog veel last van gehad. Toen mijn mama depressief was ging het thuis heel erg lastig, en het is nog niet zoveel verbeterd eigenlijk... Ik hoop gewoon echt dat ik hier iets aan kan veranderen en dat ik gelukkig kan worden want dit is echt rot.

Apologize

Re: slecht in mijn vel

24 apr 2013 15:06

Je bent dus heel verlegen. Misschien is een zelfvertrouwen cursus wel iets...daar leer je zelfvertrouwen opbouwen, en kom je in contact met andere mensen.

Amelia

Re: slecht in mijn vel

24 apr 2013 16:07

Apologize schreef:Je bent dus heel verlegen. Misschien is een zelfvertrouwen cursus wel iets...daar leer je zelfvertrouwen opbouwen, en kom je in contact met andere mensen.
Ik volg een assertiviteitscursus, en dat valt heel goed mee maar het gaat vooral over lichamelijke verdediging, en ik heb er niet zoveel aan..

Gebruikersavatar
Memories
Moderator
Berichten: 21580
Lid geworden op: 25 okt 2009 15:04

Re: slecht in mijn vel

24 apr 2013 16:15

Hoi Amelia,

Van mij een welkom op het forum...!! :)

Naast dat ook ik lees dat je verlegen bent, lees ik ook dat je schrijft dat je erg onzeker bent en angst hebt. Onzekerheid kan veel beïnvloeden. Daarbij schrijf je dat het thuis nog steeds niet zo lekker gaat en dat het nog niet echt is verbetert. Dat maakt dat je ook daar angstig en onzeker van kan worden en dat je gaat twijfelen over veel dingen. Het is niet niets om mee te moeten maken en te zien dat je mamma, iemand waar je waarschijnlijk veel van houdt zich zo rot voelt. Dat heeft veel invloed op allerlei zaken. In het verleden heb je moeite gehad met wat anderen van je zeiden en wat ze van jou vonden. Ik vermoed dat dat allemaal niet zo positief was, terwijl jij zo hoopte op nog wat meer vriendschappen. -Als het wel positief was en je zelf enkel onzeker was terwijl ze wel leuk deden, moet je dat ook zeggen.
(Iemand wil graag leuk en aardig gevonden worden en als het dan blijkt dat anderen zo naar en vervelend aan het doen zijn tegen je, dan is het moeilijk om nog te geloven in anderen en in jezelf. Ondanks dat je vriendschappen hebt/had.)

Je zelfbeeld kraakt dan. (Als je snapt wat ik bedoel.) En je zat/zit nog in een moeilijke situatie. Dus dat er dan ook nog andere nare dingen gebeuren gaat je gewoon niet in de koude kleren zitten en maakt je verdrietig. In fases van je leven heb je steun van ouders nodig. Misschien heb je de steun wel gehad, maar niet voldoende, te min. Of, dat kan ook nog, heb je wel voldoende steun gehad maar zag je toch dat je moeder niet lekker in haar vel zat. En/of wilde jij haar niet echt tot last zijn. Sowieso is de situatie lastig inderdaad en kan het allemaal bijdragen aan je zelfbeeld.

Wat ik heel knap van je vind is dat je cijfers op zich wel goed zijn. Dat betekent dat jij je wel kan richtten op school en dat dat ondanks alles wel goed gaat. (En dat kan ook als afleiding werken! :nod: )
Het is goed dat je bepaalde dingen wilt veranderen. Ik denk alleen, dat hoe graag jij natuurlijk vast wilt, jij je moeder niet kan veranderen. Dat zou zij met begeleiding zelf moeten doen, denk ik. Dat jij zelf wat dingen wilt verbeteren aan je eigen ikje, aan jezelf en de situatie is goed. Dat je erover schrijft is goed en ik hoop dan ook dat het je wat oplucht.

Kijk voor jezelf eens even of je een schriftje hebt waar je voor jezelf je eigen positieve punten van de dag in kan zetten. Zo "leer" je positieve punten van jezelf te benoemen en ze op te schrijven en dus ook te bewaren. Je kan proberen om minimaal twee positieve punten op te schrijven van elke dag en het mag van alles zijn. Ook proberen als je je rot voelt. (En ja, dat kan lastig zijn! [AAI] ) Als je je op momenten dan onzekerder voelt dan anders, kan je op den duur het schriftje erbij pakken en eens lezen dat je (alweer) genoeg positieve punten hebt meegemaakt en over jezelf kan schrijven. Uiteindelijk kan dat steun geven, meer zekerheid en meer zelfvertrouwen omdat je ziet dat dat dus ook kan.

(En vergeet niet, om jezelf ook eens te verwennen met wat je graag doet, of leuk vind. Jezelf cadeautjes geven soms kan geen kwaad. Of: jezelf momenten van rust en een leuke dag voor jezelf, kan geen kwaad!)

Een psychisch onstabiele ouder is voor de kinderen, is voor de partner, best zwaar en soms ingewikkeld. [AAI]
Knap dat je er open over durft te zijn.
~Wie niet kan luisteren kan ook niet vertellen.
De kracht van geluk is innerlijke vrede.
Wie geen slechte tijden kan verdragen, zal geen goede tijden beleven.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.~

Apologize

Re: slecht in mijn vel

24 apr 2013 16:38

Amelia schreef:
Apologize schreef:Je bent dus heel verlegen. Misschien is een zelfvertrouwen cursus wel iets...daar leer je zelfvertrouwen opbouwen, en kom je in contact met andere mensen.
Ik volg een assertiviteitscursus, en dat valt heel goed mee maar het gaat vooral over lichamelijke verdediging, en ik heb er niet zoveel aan..
Misschien kan je opzoek gaan naar een geestelijke cursus?

Gebruikersavatar
Radius
Berichten: 827
Lid geworden op: 05 aug 2011 21:53

Re: slecht in mijn vel

24 apr 2013 19:48

Amelia schreef:En vroeger ben ik ook niet echt gelukkig geweest, ik was en ben nog steeds heel gevoelig voor wat anderen denken en zeggen, en ik had daar vroeger ook nog veel last van gehad.
Betekent dat ook dat je voortdurend bezig bent je gedrag aan te passen naar andermans maatstaven om zo aan hun verwachtingen te kunnen voldoen? Je zegt dat je weinig vrienden hebt, maar daar wel behoefte aan hebt. Ben je niet te kritisch aan jezelf? Als je jezelf accepteert zoals je bent, dan zullen anderen je ook accepteren. Als je daarentegen voortdurend met jezelf worstelt en je uiterste best doet om te voldoen aan andermans verwachtingen dan zal je minder gauw bij je potentiële vrienden in de smaak vallen. Daarbij levert het stress en vreet het veel energie, en die is elders beter besteed.

Zelfvertrouwen is inderdaad belangrijk. Jij hebt deze wereld iets te bieden, en anderen zullen het waarderen. Aan alles en iedereen zijn mindere eigenschappen te vinden, maar door deze te overbelichten doe je het goede geen recht. Heb vertrouwen in je krachten en schoonheden en je zal gelukkiger worden.

Veel sterkte en succes.
Neem weg, de sluier van illusie
Neem waar, de vreugde in het absolute

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”