gd21

alweer niet kunnen slapen

03 jan 2013 03:33

Hallo allemaal,

Ik schrijf dit omdat ik weer niet kan slapen. Ik ben echt ten einde raad en hoop dat iemand mij kan helpen. Ik voel me al weken ontzettend slecht. Ik ben somber, kan niet meer lachen, heb paniekaanvallen, durf soms niet op straat, heb huilbuien en kan heel erg slecht slapen. Misschien spring ik in dit verhaal van de hak op de tak, maar ik laat mijn gedachten de vrije loop.

Het is allemaal een week of 4 geleden begonnen. Ik genoot niet meer van dingen en begon heel neerslachtig te worden. In mijn hoofd is het, voor zover ik weet, altijd heel erg druk geweest. Ik denk over alles na en relativeer alles wat ik zie of hoor. Ik merk alleen dat ik de laatste tijd deze gedachten niet meer de baas ben. Normaal denk ik na en kan ik het een plaatsje geven en om alles lachen. Nu niet meer. Ik krijg om de kleinste dingen gevoelens van angst. Vaak ben ik, omdat ik over alles goed nadenk, het niet eens met mensen. Ik merk dat mensen mij daarom vaak zien als negatief, arrogant en eigenwijs. Toch bedoel ik dat helemaal niet zo. Ik wil alles behalve arrogant gevonden worden. Helaas gaat dit onbewust. Dit maakt mijn dagelijks leven lastig.

Vooral in relaties. Van mijn 17de tot mijn 22ste heb ik een relatie gehad met een meisje die ik al 10 jaar kende. Ik was helemaal gek op haar. Zij kon heel goed met mijn complexe persoonlijkheid omgaan. Door haar was ik echt zielsgelukkig. Na een jaar of 4 overleed een vriend van ons op vrij jonge leeftijd. Ik was er kapot van. De hele dag dacht ik dingen als: 'Waarom zou ik mijn best nog doen op school, als ik morgen ook dood kan zijn?' Ik genoot nergens meer van en mijn vriendin en ik kregen steeds vaker ruzie. Ze heeft vaak voorgesteld om hulp te zoeken en ze wilde alles voor me doen om mij weer gelukkig te zien. Helaas wees ik dit af en reageerde alles op haar af. Na een half jaar trok ze dit niet meer en ging weg. Ik heb daarna nog contact met haar gehouden en stiekem ook hoop. Na een tijdje kreeg ze een nieuwe vriend waar ik kapot van was. Toch hebben we altijd goed contact gehouden en is ze zelfs bij mij komen werken. Sinds vorige week zijn zij en haar vriend uit elkaar. Het gaf mij weer hoop. Zeker omdat ze dingen zei als 'ik hou van je' en 'ik mis je'. Tweede Kerstdag heb ik bij haar en haar ouders gevierd. Toen ze nogmaals zei dat ze van me hield heb ik gevraagd wat ze nou wilde tussen ons. Hierop zei ze dat ze niks meer wilde omdat ze me niet weer pijn wilde doen. Ik kon wel janken op dat moment. Ik heb me groot gehouden en heb het die avond, ondanks dit vervelende bericht, best gezellig gehad. De volgende dag sms'te ze dat we niet wist of ze nog iets met me wilde en dat ze tijd nodig heeft. Ik heb sindsdien geen contact met haar gezocht. Aankomende maandag zie ik haar weer op m'n werk en weet ik dat ik opnieuw weer pijn zal krijgen als ik haar zie.

Ik ben nu 1,5 jaar vrijgezel en heb tussendoor twee relaties gehad. Allebei de keren mislukte ze omdat ik geen goed gevoel bij ze had. Ze begrepen mij niet en ik hun niet. Ik weet dat er genoeg leuke meiden op de wereld lopen maar ik vind ze niet. Mijn moeder zei laatst dat dat waarschijnlijk te maken heeft met mijn arrogante en gesloten houding(ik doe dit echt niet bewust maar hoor het vaak van andere mensen). Als mensen door mijn arrogantie heen zouden kunnen kijken, kunnen ze zien dat ik een prima jongen ben die heel goed voor mensen is.

Ik heb genoeg mensen om me heen maar toch voel ik me eenzaam. Mijn vrienden zitten veelal aan de xtc, speed etc. Iets waar ik helemaal niks mee te maken wil hebben. Ze willen nooit een naar een kroeg omdat daar, naar eigen zeggen, slechte muziek is en dat er geen drugs gebruikt kan worden. Op deze manier leer ik nooit eens mensen buiten mijn vriendenkring kennen. Ik ga niet alleen naar een kroeg omdat ik dat simpelweg niet durf en kan.

Ik heb geprobeerd dit alles met mijn ouders te bespreken maar met hun heb ik niet echt een goede band. Mijn vader zit veelal aan de alcohol en mijn moeder is altijd druk met haar baan.

De enige optie die er, denk ik is, is een psycholoog. Helaas heb ik hier geen geld voor. Ik moet alles zelf betalen en kan net mijn hoofd boven water houden.

Dit alles maakt dat ik de hele dag lusteloos, verdrietig en angstig ben. Heeft iemand tips want op deze manier hoeft het van mij allemaal niet meer.

Alvast bedankt!!

Gebruikersavatar
Radius
Berichten: 827
Lid geworden op: 05 aug 2011 21:53

Re: alweer niet kunnen slapen

03 jan 2013 14:46

Als je contact met een psycholoog of therapeut wil dan zou dat als je door je huisarts wordt doorverwezen vergoed moeten worden door je zorgverzekering. Hoe dan ook, thuis zitten en je angstig en verdrietig voelen is wat anders dan je hoofd boven water houden. Je wordt er alleen maar slechter van, wat deze leefwijze ondanks het besparen van de kosten van de therapeut op langere termijn een stuk duurder maakt dan wanneer je je laat helpen.

Op een forum als dit kunnen mensen je een hart onder de riem steken en zo nu en dan goede adviezen geven, maar daarmee is je probleem vrees ik niet opgelost. Je zal tot rust moeten komen, en daarvoor eerst je gedachten en leven ordenen. Deze toestand van verdriet en vermoeidheid maakt dat een moeilijke opgave, het zou naar mijn mening wijs zijn daar hulp bij te zoeken. Veel sterkte en succes.
Neem weg, de sluier van illusie
Neem waar, de vreugde in het absolute

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”