depri69

Ik voel me langzaam wegzakken.

23 aug 2012 11:14

Wat voel ik me de laatste dagen slecht .
Een hogere dosis medicatie AD en toch slechter voelen.
Het houdt waarschijnlijk geen verband, maar toch komt deze vraag in me op.
Ik krijg helemaal niets mee voor mekaar. Als ik denk iets te moeten doen,
stijgt de warmte me naar mijn hoofd,ik krijg het benauwd.
Een uurtje terug heb ik mijn psychiater gebeld en ik kan morgen al terrecht bij haar gelukkig.
Nu ben ik bang dat ik niet juist zal kunnen uitleggen hoe en wat ik voel.
Brrr...ik weet het echt niet waar te beginnen. Bij het begin natuurlijk, maar waar is het begin als je terug naar af gaat na eerder 9 maanden werkonbekwaam te zijn geweest.
Dan halftijds beginnen werken en dat is me 2 maanden gelukt met vallen en opstaan.
Maar nu sinds een week terug ziek thuis.
Ik kijk zo uit naar morgen bij de psychiater, maar heb nu al angst om wat ik haar moet vertellen.
Sorry, maar ik weet techt niet.
Groeten Depri69

Leeuwtjuh

Re: Ik voel me langzaam wegzakken.

23 aug 2012 11:55

Wellicht heb je de verkeerde antidepressiva?

Ik heb een periode ook adtjes geslikt in een down-periode. Hierdoor verergerde mijn klachten en raakte ik nog meer van de kaart dan dat ik eigenlijk al was. Niet ieder bestandsdeel werkt hetzelfde bij iedereen en het is soms even uittesten welke medicatie bij jou past en welke een positieve invloed heeft op jouw stemming. Toen ik aan de zoloft/sertraline zat, kreeg ik ook het zwaar vermoeide futloze gevoel en dat leek maandenlang te duren. Brrrr. Gelukkig ben ik er daarna mee gestopt en gelijk ook met mijn andere medicatie die ik toentertijd nam. Ik weet niet welk van de twee het slechtste effect had, maar ik weet wel dat toen ik met beiden gestopt was, dat ik veel meer helder kon nadenken en mijn depressie na verloop van tijd minder zwaar/heftig/ernstig aanvoelde en ik met kleine stappen veel meer vooruitgang boekte. Overigens duurt het een tijd (aantal weken) voordat de medicatie aan slaat.

Overleg het proces met je psychiater/psycholoog. Zij heeft er meer verstand van en kan je verder op weg helpen.

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2661
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: Ik voel me langzaam wegzakken.

23 aug 2012 13:43

hey depri ,
tja , het is inderdaad vaak wat zoeken welke medicatie het beste voor jou werkt en in welke hoeveelheid. en als het dan de juiste is , heeft die ook weer tijd nodig om aan te slaan.
wat jammer dat het deeltijds werken niet lukte. heeft dit ook geen negatieve invloed op je gemoed? dat je misschien het gevoel hebt , dat je gefaald hebt? wat trouwens niet zo is heh.
een depressie laat zich nu eenmaal niet sturen en zeker niet forceren.
ik begrijp je angst voor het gesprek met je psycholoog wel. maar vertel gewoon eerlijk hoe je je nu voelt en wat je gedachten , je angsten , je zorgen zijn.
het is misschien een idee om enkele dingen op te schrijven : gedachten of gevoelens die steeds terug komen ; met korte kernwoorden opschrijven , dan heb je ook een houvast als je morgen eventjes het niet meer weet of blokkeert of zo.
ik hoop dat je gesprek wat helderheid zal geven en wens je veel sterkte en moed.
en vertrouw erop : ook al zie jij het licht aan het einde van de tunnel nu niet ; het is er wel.
[AAI]

Gebruikersavatar
Radius
Berichten: 827
Lid geworden op: 05 aug 2011 21:53

Re: Ik voel me langzaam wegzakken.

25 aug 2012 10:24

Medicijnen kunnen helpen bij het bestrijden van symptomen. Echter ze pakken het probleem meestal niet aan bij de kern. Veel mensen komen in een sleur terecht doordat ze geen duidelijk levensdoel voor ogen hebben.

Toen de mens nog in harmonie leefde was het heel duidelijk dat we dagelijks voor ons eten moesten zorgen en onszelf moesten verdedigen tegen allerlei gevaren. Dat was onze drijfveer, en die is in de loop der jaren verdwenen.

Voedsel kunnen we moeiteloos krijgen in winkels en gevaar is er ook niet meer (althans gevaar waartegen we onszelf zouden kunnen verdedigen). Onze oer-drijfveer is dus weggevallen, en dat heeft veel onprettige bijwerkingen op de mensen.

Er zijn er slechts weinigen die helder genoeg zijn het complete overzicht op onze maatschappij te bewaren en te herkennen wat er mis gaat. Alleen het herkennen van deze problemen kan voor ons een nieuwe drijfveer vormen, dat en uiteraard onze voortplantingsdrift, maar die laatste factor wordt er de laatste jaren niet sterker op.

Wat ik wil zeggen is dat als je ergens voor leeft, dat levensdoel jou van energie voorziet. Tegenslagen zullen er altijd zijn, en deprimerende momenten horen erbij, maar als je dan even terugdenkt aan waar je naartoe wil en waar je voor staat ben je niet snel geneigd bij de pakken neer te gaan zitten.

Veel sterkte en succes!
Neem weg, de sluier van illusie
Neem waar, de vreugde in het absolute

depri69

Re: Ik voel me langzaam wegzakken.

27 aug 2012 12:58

Ik vind momenteel geen levensdoel.
Oke, ik wil mijn werk niet verliezen want dat brengt weer meerdere problemen met zich mee.
Maar een (levens)doel heb ik de motivatie niet voor momenteel.
Afgelopen vrijdag bezoek bij psychiater heeft beetje geholpen,
maar vanmorgen was het weeral tijd.
Onrustig en geen zin om verder te gaan. Ik ben ziek thuis en nog gaat het niet.
Wat voel ik me rot.
Zelfs geen zin om verder te schrijven. Bah...................................

depri69

Re: Ik voel me langzaam wegzakken.

29 aug 2012 09:02

Het gaat nog steeds niet goed met me.
Om te beginnen, ik ben de hele dag verschrikkelijk moe.
Verder zit ik met veel angst. Angst naar andere mensen toe, confrontatie's, discussies, angst geen controle te hebben over anderen, angst wat er kan gebeuren.
Ook angst voor de toekomst."gaat ik terug beter worden".
Angst voor mijn werk, financieel aspect,...
Allemaal zorgen waar ik niet zomaar een antwoord op heb.
Verder voel ik me helemaal futloos. Geen zin iets te doen of te beginnen.
Mijn psychologe gaf me begin deze week nog de raad dingen te doen die ik graag doe, die me ontspannen, maar zelfs dat vind ik erg moeilijk. Ik probeer het wel en soms lukt het oog,
maar al snel komt het futloze gevoel terug.
Ook de spanning thuis met echtgenote verminderd in deze situatie niet.
Een ander probleem is dat ik te weinig mensen rondom mij heb om een gesprek.
Dat ervaar ik als een probleem en dit forum helpt me wel.
Maar het echte live-contact is er niet en mensen op straat zomaar aanspreken over mijn problemen is geen optie.
Alleen zit ik er mee dat ik mezelf een oersaai forumlid vind omdat er steeds maar negatieve berichten van me verschijnen. Begrijpelijk als de mensen hier niet op blijven reageren.
Zo, dat was het weer voor nu.
Bedankt mijn bericht te lezen.

Groetjes.

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2661
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: Ik voel me langzaam wegzakken.

29 aug 2012 09:20

hey depri ,
eerst en vooral : je bent geen `oersaai lid` omdat je `alleen negatieve berichten` plaatst.(je moet mijn eerste berichtjes maar eens lezen : ook `negatief` door depressie)
ik begrijp en herken je gevoelens en gedachten wel.
door de depressie lijkt het alsof je nergens meer vat op hebt : je gevoelens , je gedachten , je handelen , je omgeving , ...
de raad van je therapeut om toch dingen te doen die je graag doet , is inderdaad iets wat je toch moet proberen. ook al kost het veel moeite , je geeft zelf aan dat het je wel lukt soms en dat het dan ook even een beter gevoel geeft. maar ja , helaas komt dat depressieve toch steeds weer terug.
de spanningen in je relatie maken het niet makkelijker , maar zijn wel begrijpelijk. ook voor je vrouw is het moeilijk te begrijpen (te aanvaarden?) en misschien weet ze niet goed hoe ze je kan helpen.
het is misschien een idee om haar eens mee te nemen als je voor een gesprek naar je psycholoog (psychiater?) gaat?
ik wens je heel veel kracht en moed om toch verder te gaan. want ik weet dat het een moeilijke weg is , maar uiteindelijk wordt het weer beter : eerst eens een moment van de dag , dan een halve dag , en zo stilaan meer en meer betere dagen.
en als je hier op het forum steun ervaart : zeker blijven doen dan!!
groetjes en een virtuele knuffel :knuffel:

depri69

Re: Ik voel me langzaam wegzakken.

29 aug 2012 10:36

Bedankt voor je reactie Katleen.
Onlangs is mijn vrouw meegeweest naar de psychologe.
Is voor mij ook een idee dat er wat aan het veranderen is bij haar omdat ze nooit eerder wou meegaan ( 11 maanden inmiddels ).
Naar de psychiater is ze nog niet meegegaan en misschien dat het nog komt.
Het zal inderdaad moeilijk voor haar zijn, maar die druk naar mij toe om "iets te moeten doen" ervaar ik als een probleem.
Verder zal ik inderdaad moeten beginnen bij het begin en kleine momenten iets leuk te doen en ervan te genieten.
Zo geleidelijk aan langere perioden maar momenteel is dat erg moeilijk.
Beginnen iets te doen is al een hele opgave wat ik soms niet gedaan krijg.

Groetjes

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2661
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: Ik voel me langzaam wegzakken.

29 aug 2012 20:20

hey depri ,
nog een goede raad van een `ervaringsdeskundige`(jammer genoeg) :
probeer het te zien in kleine stapjes , je hoeft niet in een keer een ganse dag te vullen heh.
stapje voor stapje : liefst vooruit , maar soms ook eentje achteruit.
en probeer het ook dag per dag te bekijken , probeer van vandaag `iets` te maken : lukt dat , dan is dat fijn , lukt dat niet , tja jammer , maar morgen is er weer een dag.
probeer niet te veel `naar de toekomst` te kijken , want dan maak je jezelf gewoon gek.
als je dat voor jezelf zou kunnen : dag per dag te leven , dan zal je merken dat een stukje ongerustheid en zorg wegvalt. want tenslotte : met of zonder depressie : wat de toekomst brengt , weet je toch niet heh.
veel sterkte!! [AAI]

depri69

Re: Ik voel me langzaam wegzakken.

30 aug 2012 09:58

Bedankt Katleen,

Ik probeer het ook stap voor stap en stukje bij stukje te doen.
Maar ik bekijk alles steeds zeer pessimistisch en dat is niet goed.
Wanneer ik van een moment zou genieten zit ik vaak al met mijn gedachten bij het einde.
Het negatieve komt vaak naar de voorgrond en dat is iets wat al vele jaren zo is.
Dat is een beetje "de aard van het beestje" dus dat is moeilijk te veranderen denk ik.
Ik werk er aan dus blijven hopen.

Groetjes.

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Ik voel me langzaam wegzakken.

30 aug 2012 10:28

depri69 schreef:Het gaat nog steeds niet goed met me.
Om te beginnen, ik ben de hele dag verschrikkelijk moe.
Wie veel angsten heeft, is lichamelijk hard aan het werk. J ehart bonkt, je spieren staan strak gespannen, j ezintuigen staan open (= je krijgt veel prikkels binnen) etc.
Dus hoe vervelend ook: het is logisch en goed te begrijpen.
(En ontspannen, gesteld dat je dat zou kunnen - zou helpen.)
depri69 schreef:Verder zit ik met veel angst. Angst naar andere mensen toe, confrontatie's, discussies
een goede psycholoog heeft een serie technieken ter beschikking, die goed werken tegen angst. (Hypnose, emdr, somatic experiencing) dus dat hoort vroeger of later aan de orde te komen - vraag er naar!
depri69 schreef:angst geen controle te hebben over anderen
;) als het goed is, heb je die controle niet - en hoeft dat ook niet.
depri69 schreef:Ook angst voor de toekomst."gaat ik terug beter worden".
Depressie, mits corrct aangepakt, kan goed beter worden. Dat je dat nu helaas nog niet ervaart - dat kan, Dat is een van de rotste dingen van depressie...
depri69 schreef: Mijn psychologe gaf me begin deze week nog de raad dingen te doen die ik graag doe, die me ontspannen, maar zelfs dat vind ik erg moeilijk. Ik probeer het wel en soms lukt het ook
Nou, dat is toch schitterend...?
depri69 schreef:maar al snel komt het futloze gevoel terug
Ja, zo rot IS de ziekte depressie!
depri69 schreef:Ook de spanning thuis met echtgenote verminderd in deze situatie niet.
Een ander probleem is dat ik te weinig mensen rondom mij heb om een gesprek.
Aj - dat zijn 2 serieuze problemen, die op een of andere manier moeten worden aangepakt!
Als jij/jullie huwelijksmoeilijkheden hebthebben, kan het zijn, dat een van beide partners daarop reageert met een depressie.
Dat jij dan therapie voor depressie krijgt is niet verkeerd - maar onvolledig, want de oorzaak hoort aangepakt te worden!!!

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”