Mirjam22

Gedachten op papier zetten

19 jul 2012 20:27

Hallo allemaal, met interesse heb ik de aanwezige verhalen op het forum gelezen. Hier mijn verhaal om even de gedachten van me af te schrijven.

Ik ben een vrouw van 22 jaar. Ik heb het eigenlijk allemaal goed voor elkaar, net mijn HBO-opleiding met gemak afgerond en vrienden en familie die om me geven. Daarnaast heb ik nooit een traumatische ervaring of iets dergelijks meegemaakt. Eigenlijk heb ik geen reden om me slecht te voelen maar toch zie ik het allemaal niet meer zitten.

Een paar jaar geleden ook een lichte depressie gehad maar ik kon nog wel redelijk normaal functioneren. Door even gas terug te nemen van de studie en er met vrienden over te praten ben ik er redelijk snel uitgekomen.

Nu heb ik echter het gevoel dat de put alleen maar dieper wordt. Het ‘zwarte’ spook achtervolgde me al een aantal maanden maar door stug door te werken en het gevoel te negeren dacht ik dat ik het allemaal voor kon blijven. IJdele hoop natuurlijk... Ruim twee maanden geleden heeft het spook me ingehaald en hard toegeslagen. Niet slapen, niet eten, geen concentratie, het gevoel dat je waardeloos bent en je dat je je hele leven aan het verkloten bent. Met tegenzin moest ik de depressie weer verwelkomen.. :(

Na aandringen van familie ben ik met tegenzin naar de huisarts geweest. Toegeven dat ik me rot voel is niet mijn meest sterke punt. Vooral omdat ik van mezelf vind dat ik alles altijd goed moet doen, alles zelf op kan lossen en anderen niet tot last moet zijn. Ik sta altijd klaar voor andere mensen maar vind het lastig om door anderen geholpen te worden. Als ik me rot voel zet ik een masker op zodat anderen mijn werkelijke gevoelens niet zien, alleen goede vrienden prikken hier doorheen.

Het eerste gesprek bij de huisarts verliep niet zo soepel omdat ik in nog in de ontkenningsfase verkeerde en dacht dat ik het allemaal wel zelf ‘op kon lossen’. Hierdoor niet verteld hoe ik me echt voelde en naar huis gegaan met het advies om het even 2 weken rustig aan te doen en als er iets was dat ik altijd terug kon komen.

Na nog twee slapeloze nachten toch maar besloten om opnieuw een afspraak bij de huisarts te maken. Deze keer verteld dat ik me echt niet goed voelde en gek van mezelf werd. De algemene adviezen gekregen van dagstructurering, praten met vrienden, proberen te eten, etc. Daarnaast medicijnen gekregen zodat ik iets beter zou slapen en een vervolgafspraak voor twee weken later gemaakt.

In de tussenliggende weken werd het alleen maar erger. De put werd steeds dieper. Vroeger begreep ik nooit waarom mensen verlangden naar de dood maar ik begon het steeds beter te begrijpen. Je zo rot voelen en nergens meer plezier aan beleven, hoe lang kan je dit volhouden? Bij het vervolgconsult bij de huisarts tot de conclusie gekomen dat het toch een ernstige depressie was. In overleg met de huisarts begonnen met anti-depressiva en doorverwezen naar een psycholoog. In de tussentijd wekelijks een afspraak bij de huisarts zodat ik 'in de gaten' gehouden kon worden.

Ik slik nu bijna vijf weken de anti-depressiva maar afgezien van de bijwerkingen merk ik het effect nog niet. Vooral ’s nachts merk ik dat ik erg onrustig ben. Om de ergste onrustigheid te verlichten heb ik oxazepam gekregen. Hierdoor ben ik wel iets rustiger maar met meer dan 3 uur slaap moet ik erg tevreden zijn. Afgelopen week ook de intake bij de psycholoog gehad en volgende week opnieuw een afspraak.

Mijn geduld begint op te raken. Hoe lang duurt het voordat ik me iets beter ga voelen? Normaal gesproken ben ik erg gedisciplineerd, een doorzetter en laat me niet klein krijgen. Maar als ik nu niet mijn bed wordt uitgehaald door vrienden om iets te gaan doen lig ik het liefst de hele dag in mijn bed te balen. Ik weet dat ik uit bed moet komen en structuur aan moet proberen te brengen maar het wilt maar niet lukken… De gedachten aan de dood worden steeds erger. Ik kan me er nog van weerhouden om daadwerkelijk na te gaan denken en plannen te maken om zelfmoord te plegen maar het wordt steeds lastiger. Ik ben zo moe en teleurgesteld in mezelf… Alle plannen die ik voor de toekomst heb gemaakt lijken in duigen te vallen. De wereld gaat door maar ik sta stil of ga achteruit.. Elke dag heb ik de hoop dat ik me de weer wat beter ga voelen maar ik heb het gevoel dat het een stap vooruit en twee stappen achteruit zijn.. Ik weet dat er geen tovermiddelen zijn maar iemand opbeurende woorden of tips?

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2661
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: Gedachten op papier zetten

19 jul 2012 20:41

hey mirjam ,
ik wou dat ik een tovermiddel had tegen depressie. maar helaas , het is gewoon een moeilijke , ellendige en harde strijd om beter te worden.
en jij hebt al veel goede stappen gezet : professionele hulp gezocht , ondersteuning met medicatie , vrienden die je steunen , ... en nu nog ... gun jezelf te tijd om te herstellen.
een depressie is een venijnig iets : het beter worden gaat nu eenmaal niet in een mooie stijgende lijn , maar gaat met stijgen en dalen. en dat stijgen en dalen is onvoorspelbaar en oncontroleerbaar. en dat maakt zo`n depressie zo rot.
maar ook jij kan die overwinnen. en je zal die ook overwinnen. en als je kan aanvaarden dat het tijd vergt , neem je een stukje druk weg.
ik hoop dat je hier wat steun , medeleven , herkenning en erkenning zal vinden ; die je helpt om hierdoor te geraken.
heel veel sterkte , moed , kracht en energie!!!

Gebruikersavatar
Radius
Berichten: 827
Lid geworden op: 05 aug 2011 21:53

Re: Gedachten op papier zetten

19 jul 2012 23:10

Iedereen wordt op deze wereld gezet met een aantal zegeningen. Met behulp daarvan kan je de wereld veranderen zodat deze voor jou en anderen leefbaarder wordt. In de loop van ons leven krijgen we te maken met tegenslagen en kunnen we zegeningen verliezen. Het kan soms lijken alsof we door alles en iedereen in de steek zijn gelaten, of dat we zelf niet meer in staat zijn ons eigen leven te beheersen.

Wees echter niet bang. De zeven deugden, waarvan hoop er een is, zijn onverwoestbaar. Nieuwe zegeningen zal je krijgen, en tot dan zal je de moed erin moeten houden. Je hebt altijd jezelf nog. Als er geen uitzicht is, kan je van dag tot dag leven, en omgaan met wat er op je pad komt. Als je binnen blijft komt er weinig op je pad, maar de strijd in de buitenwereld gaat door, terwijl jij je ervoor afsluit. Als je naar buiten gaat en rondkijkt, doet waarvan je denkt dat het iets positiefs bijdraagt, dan krijg je meer gevoel van eigenwaarde. Je zal zien dat er dingen op je pad komen die jou uit je depressie halen en weer op het juiste spoor zetten.

Blijf hopen en blijf andere mensen zien. Er zijn velen die goed doen of dat proberen, en zij kunnen een ware bron van inspiratie zijn. Sterkte en succes!
Neem weg, de sluier van illusie
Neem waar, de vreugde in het absolute

johan799

Re: Gedachten op papier zetten

14 nov 2012 18:15

hoe gaat het nu met je mirjam?

Mirjam22

Re: Gedachten op papier zetten

20 nov 2012 15:46

Hoi Johan,

Aardig dat je dat vraagt! Ik had mijn bericht op dit forum al lang niet meer gelezen en was zelfs vergeten dat ik wat had geschreven 001_huh . (Katleen en Radius ook bedankt voor de reactie) Als ik het bericht lees en het vergelijk met hoe ik me nu voel gaat het gelukkig al wel wat beter. Medicatie is in de tussentijd flink opgehoogd (slik nu 300mg venlafaxine p.d.) en begint in combinatie met de therapie zijn vruchten af te werpen :). Ik begin eindelijk door te krijgen dat je een depressie helaas toch een soort van 'serieus' moet nemen en het niet kan negeren.Ik hoef nu van mezelf niet meer alles te doen wat ik normaal ook deed en dit geeft toch een soort rust in mijn leven. Ik kan nu heel tevreden zijn over mezelf als ik twee of drie kleine dingen op een dag heb gedaan terwijl ik die anders in een uurtje zou doen.

De slechte momenten hebben nog steeds de overhand maar worden af en toe afgelost door een paar goede dagen! De eerste keer dat ik me 'redelijk goed' voelde, herkende ik het eerst niet. Toch raar dat je kan vergeten hoe het is om je goed te voelen.. Toen ik het eenmaal door had ben ik lekker op de bank gaan zitten met een mok koffie en heb een uur stil op de bank gezeten om van dat gevoel te genieten :D . De goede momenten houden jammer genoeg nooit langer dan 2 dagen aan maar het is in ieder geval een begin! Eerst had ik geen hoop dat het ooit over zou gaan maar door de goede dagen lijkt het iets minder uitzichtloos.

Door de goede dagen vind ik het alleen wel steeds lastiger om met de hele slechte momenten om te gaan. Je gevoel is net een achtbaan en wordt van de ene naar de andere kant geslingerd. Na een goede dag lijkt het net of meneer de depressie achter je staat en je dubbel zo hard straft omdat het toch echt niet de bedoeling is dat je je goed voelt... Het is fijn dat de goede momenten er weer af en toe zijn maar het is lastig dat je gevoel zo onvoorspelbaar is. Soms denk je zelfs dat het handiger is om je 'gewoon' slecht te voelen want dan weet je tenminste waar je aan toe bent.. Herkennen jullie dit ook?

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Gedachten op papier zetten

20 nov 2012 22:02

Mirjam22 schreef:Ruim twee maanden geleden heeft het spook me ingehaald en hard toegeslagen. Niet slapen, niet eten, geen concentratie, het gevoel dat je waardeloos bent en je dat je je hele leven aan het verkloten bent. Met tegenzin moest ik de depressie weer verwelkomen.. :(
:knuffel: :knuffel: :knuffel:
Hoi Mirjam,
welkom op het forum! Rot hoor, dat het spook je weer te pakken heeft...!
Mirjam22 schreef:Na aandringen van familie ben ik met tegenzin naar de huisarts geweest. Toegeven dat ik me rot voel is niet mijn meest sterke punt. Vooral omdat ik van mezelf vind dat ik alles altijd goed moet doen, alles zelf op kan lossen en anderen niet tot last moet zijn. Ik sta altijd klaar voor andere mensen maar vind het lastig om door anderen geholpen te worden. Als ik me rot voel zet ik een masker op zodat anderen mijn werkelijke gevoelens niet zien, alleen goede vrienden prikken hier doorheen.
Fijn, dat je mensen om je heen hebt, die je op je zwakste plek kunnen steunen. (Ik snap wel, dat het voor gene meter voelt als iets fijns, maar belangrijk is het wel.)
Mirjam22 schreef:Ik slik nu bijna vijf weken de anti-depressiva maar afgezien van de bijwerkingen merk ik het effect nog niet. Vooral ’s nachts merk ik dat ik erg onrustig ben. Om de ergste onrustigheid te verlichten heb ik oxazepam gekregen. Hierdoor ben ik wel iets rustiger maar met meer dan 3 uur slaap moet ik erg tevreden zijn.
Rot hoor, van slecht slapen word je als mens ook niet beter...
Wat soms helpt, is vitamine B complex slikken, de bijerkingne wordne verzacht en het middel zelf (... de werking zelf...) wordt duidelijker.
Mirjam22 schreef:Mijn geduld begint op te raken. Hoe lang duurt het voordat ik me iets beter ga voelen?
Ja, vreselijk, he! "Schiet het nou nog niet op...?!"
Mirjam22 schreef: Ik weet dat ik uit bed moet komen en structuur aan moet proberen te brengen maar het wilt maar niet lukken…
Er was een tijd, dat ik het hele woord structuur net kon horen...
(Een lieve vriendin riep dan altijd "Ontbijt voor 2 uur 'smiddags!")
Mirjam22 schreef:Ik ben zo moe en teleurgesteld in mezelf…
1) :knuffel: Ja, depressie vreet energie. Daar is van ales en nog wat tegen te doen, maar punt 1: dit oet die ziekte nu eenmaal.
2) Realiseer je: je ebnt ziek. Je leven ziet er, helaas, het spijt me, niet leuk uit momenteel. Maar probeer (...en wees niet te boos oop jezelf, als het niet lukt) probeer tegenjezelf te herhalen, dat je dit niet 'doet' omdat je lui bent, of een slappeling, of wat voor scheldwoord dan ook - maar dat je ziekte dit *^$#*aan toe met jou doet.
Mirjam22 schreef:Alle plannen die ik voor de toekomst heb gemaakt lijken in duigen te vallen. De wereld gaat door maar ik sta stil of ga achteruit.
:knuffel:

Felix

Re: Gedachten op papier zetten

20 nov 2012 23:33

Ik kan nu heel tevreden zijn over mezelf als ik twee of drie kleine dingen op een dag heb gedaan terwijl ik die anders in een uurtje zou doen.
@Hoi Mirjam 22, gun jezelf gewoon dat je de dingen nu langzamer gaan, dat is geen ramp. En accepteer van jezelf dat je gebreken hebt, mensen hebben die nu eenmaal en het hoort bij de mens. Zwem gewoon eens lekker een tijdlang met de stroom mee en hou op jezelf eisen te stellen. Depressies komen, maar op een gegeven moment vertrekken ze weer.
Sterkte!

Mirjam22

Re: Gedachten op papier zetten

22 nov 2012 22:22

Pfffff.... Waarom wordt je na een redelijk geslaagde ochtend weer zo hard teruggeworpen? [crying]. Ik zit even in de knoop met mezelf en hoop dat mijn gevoel opschrijven wat rust brengt. Ik ben blij dat ik dit forum heb gevonden, iedereen doet zijn of haar best om me te begrijpen maar het is toch fijn om anoniem je gedachten kan delen met mensen die hetzelfde meemaken/meegemaakt hebben en beter begrijpen hoe je je voelt :)

Vanochtend om half 9 (voor mij midden in de nacht) opgestaan om met het OV naar Nationaal park de Hoge Veluwe gegaan om te wandelen/fietsen en zo mijn hoofd leeg te maken. Ik wilde naar de veluwe voor de rust, was alleen vergeten dat het openbaar vervoer 's morgens niet al te rustig is.. Een overvolle trein met het bijbehorende geluid zorgde ervoor dat ik halverwege uit ben gestapt omdat ik niet meer tegen de drukte kon en een paniekaanval op voelde komen. Na een half uur toch weer in de trein gestapt en verder gegaan omdat ik sneller op de Veluwe dan thuis was en niet op wilde geven. Eenmaal aangekomen op de Veluwe heb ik 3,5 uur lang gefietst, gelopen maar vooral op rustige plekken genoten van het uitzicht. Het plan om mijn hoofd leeg te maken is goed gelukt. Ook was ik 'trots' op mezelf dat ik vroeg opgestaan ben, heb doorgezet in de trein en redelijk heb kunnen genieten van de Veluwe.

Maar nog geen 5 minuten nadat ik met een goed gevoel het park heb verlaten, voel ik die zwarte deken weer over me heen zakken en is het weer een gevecht om met de bus en trein thuis te komen. Eenmaal thuis gekomen denk je dat het nu wel niet meer slechter zal worden, maar als je denkt dat het niet slechter kan, geeft iemand je nog een trap na. Wat doe ik verkeerd??? Ik was oprecht trots op mezelf omdat ik bovenstaande een hele prestatie vond. Waarom is dat goede gevoel meteen weer verdwenen en het slechte gevoel dubbel zo hard teruggekomen? :( Ik zit er nu echt helemaal doorheen.. Ik doe zo mijn best om me beter te gaan voelen(en mijn best om minder mijn best te doen en rust te nemen) maar er lijkt maar geen einde aan te komen. Hoe houden jullie dit vol?

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2661
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: Gedachten op papier zetten

22 nov 2012 22:29

lieve mirjam ,
tja meid , het is en blijft een kl.te ziekte : een depressie. en vooral dat onvoorspelbare maakt het soms zo verschrikkelijk moeilijk en zwaar heh.
die vergelijking met die zware zwarte deken herken ik heel goed. en het rotte van die deken is dat die altijd weer achter hoek of kant kan opduiken.
en ja , dat is gewoon heel erg moeilijk.
en hoe blijf je dan toch doorgaan?? tja , omdat je moet!!
probeer te aanvaarden dat het is zoals het is , maar weet dat ook die zwarte periodes weer voorbij gaan en tracht toch kracht en moed te putten uit die mooie momenten.
want uiteindelijk doe je het toch maar heh : vroeg opstaan , gaan wandelen , ...
en voor nu : een warme knuffel :
:knuffel:

Mirjam22

Re: Gedachten op papier zetten

22 nov 2012 23:08

Bedankt voor je snelle reactie, doet me goed :knuffel:

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Gedachten op papier zetten

23 nov 2012 12:41

Hoi Mirjam,
geen halve maatregelen: naar de Hoge Veluwe!!! Chapeau!!

Wat mij trof, en wat ik herken: een drukke trein met bijbehorend geluid - "help!!!"
(Wat mij help, maar niet standaard leverbaar is: ik kwam over de vloer bij een mevrouw die erg goed sensorische integratie kon doen, na een par van haar behandelingen kon ik stukken beter tegen drukte, herrie, indrukken etcetera.)

Jammer, dat je daarna meteen weer een domper kreeg!!!

Maar wel om te onthouden: rust werkt! "Houd dat er in!"

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”