Prokofiev

maatschappijziek

05 jun 2012 21:57

Mijn allereerste forumbericht, en meteen op zo'n forum als dit.
Ik ben een schaduw van wie ik vroeger was, en ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
Ben 23, als ik nog even doorbijt ben ik master in de muziek, maar heb elke dag minder energie om nog iets te doen.
Voor ik op kot ging in een grote stad leek mijn leven te perfect voor woorden. Een bos achter de tuin van m'n ouders, een school met weinig maar wel zeer hechte vrienden, met gemak latijn-wiskunde afgerond, verschillende wedstrijdprijzen met piano, een bruisend vat vol creativiteit (kleding maken, schilderen, gedichten en kortverhalen schrijven, brieven en kaartjes schrijven naar vrienden enz), en gewoon heerlijk naïef.
Het conservatorium was een beetje een desillusie in die zin dat ik meer passie en meer ambitie bij mijn medestudenten had verwacht, en eerlijk gezegd ook een minder bekrompen visie op de wereld. De grijze stad maakte me triest, al mijn vrienden studeerden in andere steden, en ondanks de blijvende briefwisselingen begon ik me toch wat eenzaam te voelen. Gelukkig leerde ik mijn vriend kennen, die misschien de enige mens is tegen wie ik alles durf vertellen.
En, ok, sindsdien is het jaar na jaar stijl bergaf gegaan. Ik kan er geen precieze gebeurtenissen op plakken. En mijn grootste probleem is ook dat ik - tot nu toe dan -nergens herkenning vind. Ik lig niet echt wakker van mijn eigen leven, maar wel van de wereld. Hoe walgelijk is het, dat wij de mensheid ons boven andere diersoorten stellen, maar eigenlijk nog steeds leven als egoïstische beesten? Ik ben vegetariër, omdat ik vind dat dat onze verantwoordelijkheid is tegenover de volgende generatie. Vlees eten is heel belastend voor het milieu, en het niet eten ervan is voor mij een soort 'cadeau' voor wie na mij komt. Dat zullen overigens niet mijn eigen kinderen zijn, aangezien ik het gewoon niet kan, iemand op de wereld zetten, terwijl je weet dat er al veel te veel mensen zijn, en ik zie de maatschappij niet positief evolueren. Door deze beslissing (mijn vriend wil niet per se kinderen, dus hij steunt mij volledig) krijg ik wel een constante druk van mijn schoonmoeder, voortdurende insinuaties en hints, soms zelfs heftige preken, dat ik haar toch (nog) kleinkinderen moet geven. Dit maakt mij dan weer kwaad, omdat dat niet mijn plicht is, én omdat het precies symboliseert waar ik zo triest van wordt: Iedereen vindt veel dingen maar evident. Niet alleen de schoonmoeder, maar alle studiegenoten en familie vragen nu al geregeld wanneer we 'er aan gaan beginnen'. De commentaren die we (mijn vriend is ook vegetariër) krijgen op familiefeesten omdat we geen vlees eten zijn vaak echt grof en beledigend. Ik probeer ecologisch en vredelievend te leven, maar blijkbaar is dat dé manier om op onbegrip te stuiten. We lopen hier al eeuwen rond op deze planeet, maar eigenlijk is iedereen nog steeds bezig met zijn eigen hachje. Dit is compleet begrijpelijk in een situatie van leven op dood. Maar het maakt me zooooo afschuwelijk droevig dat we ook zo handelen als het over relatief onbenullige dingen gaat, zoals promotie op het werk, imago onder studenten, enz.
Ook oorlog is nog steeds algemeen aanvaard. Mensen zien de gruwel er niet van in, en ik voel me in winkels al slecht bij de gedachte dat er bij de producenten van de dingen die ik koop hoogstwaarschijnlijk bedrijven bij zijn die oorlog of andere onethische toestanden mee subsidiëren.
Als iedereen een beetje meer zou nadenken over de gevolgen van zijn eigen levensstijl zou de wereld er zoveel beter uit kunnen zien, maar daar heb ik geen hoop meer op.
Ik weet niet of ik wel nog verder wil in zo'n maatschappij. Echt niet.

Gebruikersavatar
volhoudertje
Moderator
Berichten: 13451
Lid geworden op: 02 jul 2006 23:04
Locatie: In Nederland Door Omstandigheden

Re: maatschappijziek

05 jun 2012 22:51

Tja, dat is allemaal leuk en aardig dat jij je zoveel moeite getroost om ecologisch en vredelievend te leven, maar het lijkt me wel zo prettig als je daar naast ook nog een beetje geluk in het leven kunt ervaren. Ik ben het er overigens niet mee eens dat iedereen op deze planeet alleen maar bezig is met zijn eigen hachje, of dat oorlog algemeen aanvaard zou zijn. Je hebt een behoorlijk pessimistisch en eenzijdig wereldbeeld, vind ik.
Wordt de wereld er beter van als je met gigantisch veel ‘Weltschmerz’ door het leven stapt? Het lijkt me niet raadzaam en niet gezond. Er zijn heus ook mooie en positieve zaken in de menselijke maatschappij, je moet er alleen de ogen voor durven openen.
* Liebe Macht Frei *

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: maatschappijziek

06 jun 2012 09:10

Hoi Prokoviev,
ik herken je gedrevenheid. Ook ik ben vegetarier en vind het belangrijk om mijn 'ecologische voetafdruk' zo klein mogelijk te houden. En ik snap ook, waar je van baalt: mensen die idd nogal kortzichtig en egoistisch leven. (Zoals je schoonfamilie, brrr.) (Ooit kreeg ik in een restaurant de vraag:"Hoe erg bent u vegetarisch?" Ik heb de kelner beleefd een en ander uitgelegd (geen dood beest, dus ook geen vis) - maar ik zat met mijn schoonfamilie aan tafel, enook zij vonden het een "volstrekt normale" vraag.) (Ik hoorde er een gerirriteerde kok in, die mij zag als iemand die zijn vlees versmaadde - en ook nog zijn vis.)

Kortom: maak plannen, om elders te gaan wonen. Om contact te maken met mensen, die op enigerlei wijze bezig zijn met min of meer dezelfde dingen. Die zijn er gelukkig in overvloed, maar je moet ze wel zoeken (helaas). "Deze grauwe stad" heeft die mensne maar weinig, too bad. Maar er zijn gelukkig lekken, waar het goed toeven is...!

Waar je in de tussentijd mee zou kunnen werken om jezelf te ondersteunen, zijn de bachremedies. Jouw verhaal doet me denken aan een beschrijvng van Margriet Dudok van Heel over Aspen: mensen (nu ja, Magriet DvH schrijft over dieren) die geboren zijn met als het ware een wat dun schilletje. Fijnbesnaard, gevoelig, intelligent (allemaal heerlijkheden!) maar die botte buitenwereld, die vormt vaak het probleem. En misschien ook Larch (als je zelfvertrouwen is aangetast door die botterikken, die jou maar een kneus vinden) of Agrimony (mensen of dieren, die 'heel veel willen pikken' als dat de sfeer ten goede komt, maar als gevolg daarvan op gegeven moment soms letterlijk stijf staan van de spanning).
Prokofiev schreef:Mijn allereerste forumbericht, en meteen op zo'n forum als dit.
Ik ben een schaduw van wie ik vroeger was, en ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
Ben 23, als ik nog even doorbijt ben ik master in de muziek, maar heb elke dag minder energie om nog iets te doen.
Voor ik op kot ging in een grote stad leek mijn leven te perfect voor woorden. Een bos achter de tuin van m'n ouders, een school met weinig maar wel zeer hechte vrienden, met gemak latijn-wiskunde afgerond, verschillende wedstrijdprijzen met piano, een bruisend vat vol creativiteit (kleding maken, schilderen, gedichten en kortverhalen schrijven, brieven en kaartjes schrijven naar vrienden enz), en gewoon heerlijk naïef.
Het conservatorium was een beetje een desillusie in die zin dat ik meer passie en meer ambitie bij mijn medestudenten had verwacht, en eerlijk gezegd ook een minder bekrompen visie op de wereld. De grijze stad maakte me triest, al mijn vrienden studeerden in andere steden, en ondanks de blijvende briefwisselingen begon ik me toch wat eenzaam te voelen. Gelukkig leerde ik mijn vriend kennen, die misschien de enige mens is tegen wie ik alles durf vertellen.
En, ok, sindsdien is het jaar na jaar stijl bergaf gegaan. Ik kan er geen precieze gebeurtenissen op plakken. En mijn grootste probleem is ook dat ik - tot nu toe dan -nergens herkenning vind. Ik lig niet echt wakker van mijn eigen leven, maar wel van de wereld. Hoe walgelijk is het, dat wij de mensheid ons boven andere diersoorten stellen, maar eigenlijk nog steeds leven als egoïstische beesten? Ik ben vegetariër, omdat ik vind dat dat onze verantwoordelijkheid is tegenover de volgende generatie. Vlees eten is heel belastend voor het milieu, en het niet eten ervan is voor mij een soort 'cadeau' voor wie na mij komt. Dat zullen overigens niet mijn eigen kinderen zijn, aangezien ik het gewoon niet kan, iemand op de wereld zetten, terwijl je weet dat er al veel te veel mensen zijn, en ik zie de maatschappij niet positief evolueren. Door deze beslissing (mijn vriend wil niet per se kinderen, dus hij steunt mij volledig) krijg ik wel een constante druk van mijn schoonmoeder, voortdurende insinuaties en hints, soms zelfs heftige preken, dat ik haar toch (nog) kleinkinderen moet geven. Dit maakt mij dan weer kwaad, omdat dat niet mijn plicht is, én omdat het precies symboliseert waar ik zo triest van wordt: Iedereen vindt veel dingen maar evident. Niet alleen de schoonmoeder, maar alle studiegenoten en familie vragen nu al geregeld wanneer we 'er aan gaan beginnen'. De commentaren die we (mijn vriend is ook vegetariër) krijgen op familiefeesten omdat we geen vlees eten zijn vaak echt grof en beledigend. Ik probeer ecologisch en vredelievend te leven, maar blijkbaar is dat dé manier om op onbegrip te stuiten. We lopen hier al eeuwen rond op deze planeet, maar eigenlijk is iedereen nog steeds bezig met zijn eigen hachje. Dit is compleet begrijpelijk in een situatie van leven op dood. Maar het maakt me zooooo afschuwelijk droevig dat we ook zo handelen als het over relatief onbenullige dingen gaat, zoals promotie op het werk, imago onder studenten, enz.
Ook oorlog is nog steeds algemeen aanvaard. Mensen zien de gruwel er niet van in, en ik voel me in winkels al slecht bij de gedachte dat er bij de producenten van de dingen die ik koop hoogstwaarschijnlijk bedrijven bij zijn die oorlog of andere onethische toestanden mee subsidiëren.
Als iedereen een beetje meer zou nadenken over de gevolgen van zijn eigen levensstijl zou de wereld er zoveel beter uit kunnen zien, maar daar heb ik geen hoop meer op.
Ik weet niet of ik wel nog verder wil in zo'n maatschappij. Echt niet.

Gebruikersavatar
volhoudertje
Moderator
Berichten: 13451
Lid geworden op: 02 jul 2006 23:04
Locatie: In Nederland Door Omstandigheden

Re: maatschappijziek

06 jun 2012 11:56

Janneke schreef:Ooit kreeg ik in een restaurant de vraag:"Hoe erg bent u vegetarisch?" Ik heb de kelner beleefd een en ander uitgelegd (geen dood beest, dus ook geen vis) - maar ik zat met mijn schoonfamilie aan tafel, en ook zij vonden het een "volstrekt normale" vraag. Ik hoorde er een gerirriteerde kok in, die mij zag als iemand die zijn vlees versmaadde - en ook nog zijn vis.)
“Hoe erg bent u vegetarisch?” is een volstrekt normale vraag. Je hebt immers vegetariërs in verschillende gradaties. Je hebt er die geen vlees eten, maar wel vis. Je hebt er ook die ook geen kaas eten omdat stremsel van de lebmaag van een geslacht kalfje gemaakt is.
Die laatste categorie vegetariërs vind ik gewoon strontvervelend. Vegnaisten vind ik helemaal erg, dat soort volk kan ik totaal niet luchten. [027] Als ik voor mensen kook zit er soms wel eens zo’n vermaledijde hardcore vegetariër tussen. Dan moet je voor één persoon salade maken zonder Feta of Mozarella, Risotto zonder Parmezaanse kaas etc. Allemaal extra moeite. Logisch dat je daar als kok kregel van wordt. Dan heb ik echt de neiging om te roepen: “Hitler was ook vegetariër.”
Het is simpel, als je specifieke wensen op het gebied van voedsel hebt, zoek dan een vegetarisch restaurant uit om te eten, maar ga niet lopen miepen en zaniken als er naar jouw gevoel onvoldoende rekening met je wensen gehouden wordt.
* Liebe Macht Frei *

Gebruikersavatar
Radius
Berichten: 827
Lid geworden op: 05 aug 2011 21:53

Re: maatschappijziek

06 jun 2012 12:25

Ondanks de negatieve inslag van je verhaal doet het me altijd goed te zien dat meer mensen ontevreden zijn over hoe de mensheid zich de laatste jaren heeft ontwikkeld, en hoe de wereld wordt uitgebuit. Er gebeuren zoveel ellendige dingen en helaas kijken veel mensen bij het zien ervan de andere kant op, in plaats van dat zij er iets aan doen. Dit is ook niet verwonderlijk, het is slechts een manier van zelfbescherming. De realiteit is pijnlijk en door ernaar te kijken wordt het moeilijker je gelukkig te voelen. Dus steken mensen liever hun hoofd in het zand.

Het is jammer dat alle welvaart om ons heen wordt mogelijk gemaakt door het lijden van anderen. Door deel te nemen aan het betalingsverkeer draag je automatisch bij aan het lijden, of je het nu wil of niet. Dit kan natuurlijk beperkt blijven als je geen dierlijke en onethische door onderbetaalde (dwang)arbeiders vervaardigde producten koopt. Het feit blijft dat ook al koop je ethisch verantwoorde producten, dat betekent niet dat degene waarvan je ze koopt dit ook altijd doet. En dat is eigenlijk best een deprimerende gedachte, die er vaak toe leidt dat het mensen steeds minder kan schelen wat ze kopen en niet de moeite willen nemen om uit te zoeken welke producten ethisch verantwoord zijn.

Daar zit voor de mens trouwens een grote valkuil. Door ethische producten te kopen verandert er namelijk wel degelijk wat. De vraag naar deze producten stijgt, meer boeren, fabrikanten etc. zullen overgaan op ethisch verantwoorde productie, mensen in derde wereldlanden krijgen meer kansen op de arbeidsmarkt en een betere leefomgeving. Zo zouden we met de gehele mensheid samen een betere toekomst moeten bouwen. Helaas kopen de mensen in de supermarkt nog steeds liever twee eieren voor een dubbeltje dan een voor een kwartje, en als dan een of ander geitenwollen sokkenfiguur dan naast hen komt staan preken kijkt men snel de andere kant op en loopt naar de afdeling van de deo-sprays om te stank weg te sprayen met die lekkere feromonenspray. Werkt altijd voor de dames/heren.

Maar tot sover mijn gepreek. Zoals je ziet ben je niet de enige die gefrustreerd is.
Neem weg, de sluier van illusie
Neem waar, de vreugde in het absolute

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: maatschappijziek

07 jun 2012 09:24

volhoudertje schreef: “Hoe erg bent u vegetarisch?” is een volstrekt normale vraag.
Vind je?
volhoudertje schreef:Je hebt immers vegetariërs in verschillende gradaties.
Dat klopt, en dat schreef ik ook.
Maar wie beleefd is, vraagt dan "In welke mate" of "In hoeverre".
Ik vind de mededelig, dat je "erg" en "ergere" vegetariers hebt eerlijk gezegd nogal onbeleefd. Ik heb geen ruzeii gemaakt, maar je voelt je niet erg welkom geheten en zo hoort dat toch niet in de horeca.
volhoudertje schreef: Allemaal extra moeite. Logisch dat je daar als kok kregel van wordt.
Nu, iid: dat je gezien wordt als een gast, die het de kok moeilijkk maakt, als een last.
(En tja, gesteld dat de maitre zich erg richt op vlees, dan IS dat ook zo, maar er was van te voren gebeld etc. etc.)

volhoudertje schreef:Dan heb ik echt de neiging om te roepen: “Hitler was ook vegetariër.”
Leuk hoor, dit grapje.
Ook heel erg fingevoelig (mnh).
Waar is het eigenlijk goed voor, om als je mij (ten onrecht) verwijt "te miepen en te zaniken" met zo'n vergelijking aan te komen zetten?

Gebruikersavatar
volhoudertje
Moderator
Berichten: 13451
Lid geworden op: 02 jul 2006 23:04
Locatie: In Nederland Door Omstandigheden

Re: maatschappijziek

07 jun 2012 10:09

Janneke schreef: Waar is het eigenlijk goed voor, om als je mij (ten onrecht) verwijt "te miepen en te zaniken" met zo'n vergelijking aan te komen zetten?
Dat was meer in zijn algemeenheid bedoeld. Of iemand vegetariër wil zijn moet iemand zelf weten, maar je hebt vegetariërs die behoorlijk irritant zijn.
Zeg gewoon dat je er bezwaar tegen hebt vlees van dode dieren te consumeren, dat vind ik allemaal best, maar dat gezwam dat vegetarisme een ‘verantwoordelijkheid is tegenover de volgende generatie’ is staat me tegen.
Het klinkt zo belerend en klinkt alsof de persoon in kwestie zich superieur acht ten opzichte van de gemiddelde menselijke omnivoor.
* Liebe Macht Frei *

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: maatschappijziek

07 jun 2012 15:56

volhoudertje schreef:
Janneke schreef: Waar is het eigenlijk goed voor, om als je mij (ten onrecht) verwijt "te miepen en te zaniken" met zo'n vergelijking aan te komen zetten?
1) Je geeft geen antwoord op mijn vraag, waar een en ander goed voor zou zijn.
Ik vind het beneden ieder peil.

2) Je negeert feiten.
Sommige mensen willen geen dood beest eten, omdat er een dier voor dood is gemaakt, dat kan, dat is te respecteren.

Maar vwb. negeren van feiten: vlees eten draagt veel en veel meer bij aan het broeikaseffect dan autorijden, dat is gewoon zo. kennelijk wil jij dat niet horen, maar het feit verandert niet als iemand voor struisvogel speelt.

(En die toekomstige generaties gaan nog veel meer dan wij te maken krijgen met zaken als de oprukkende woestijnen, smeltende poolkappen, etc. Nu nog allemaal erg ver van het bed, al is de eerste oorlog vanwege de oprukkende woestijnen een feit: Darfur was 30 jaar terug erg vruchtbaar.)

Wellicht erg irritant, maar gewoon (helaas) waar.
(Ik heb er een lief ding voor over als het niet waar zou zijn!)


3) Dit topic gaat er over, dat Prokovjev zich niet begrepen voelt. Jouw reactie is daar wel een goede illustratie van. Ik lees eerlijk gezegd niet, dat zij zich verheven voelt boven anderen (er is voor mijn ogen niets van arrogantie in haar posting te bespeuren, zij laat zich juist heel veel gelegen liggen aan wat anderen zeggen en doen) - maar kennelijk ervaar jij dat om een of andere reden wel zo.

Leeuwtjuh

Re: maatschappijziek

07 jun 2012 15:58

Gaarne deze discussie prive uit te spreken, de TS is er niet mee geholpen!

Prokofiev

Re: maatschappijziek

09 jun 2012 19:51

volhoudertje schreef:Die laatste categorie vegetariërs vind ik gewoon strontvervelend. Vegnaisten vind ik helemaal erg, dat soort volk kan ik totaal niet luchten. [027] Als ik voor mensen kook zit er soms wel eens zo’n vermaledijde hardcore vegetariër tussen. Dan moet je voor één persoon salade maken zonder Feta of Mozarella, Risotto zonder Parmezaanse kaas etc. Allemaal extra moeite. Logisch dat je daar als kok kregel van wordt. Dan heb ik echt de neiging om te roepen: “Hitler was ook vegetariër.”
Hitler was vegetariër, waar slaat dat op? Einstein was ook vegetariër op het einde van zijn leven. Stalin daarentegen at wél vlees en heeft anders ook maar mooi een paar miljoen doden op zijn geweten. Zegt dat dan iets over vleeseters?
Ik wil niet belerend of kwetsend zijn, maar je reactie illustreert net waar ik zo triest van wordt. Heb jij kinderen, of heeft iemand in je nauwe vriendenkring kinderen? Tegen hen zeg je toch ook niet: “mama en papa willen u wel, maar vinden hun eigen plezier veel belangrijker. Wij willen lekker vlees kunnen eten, met onze twee dikke auto's rijden, twee keer per jaar op reis met het vliegtuig etc. Wij kakken dus nu jouw wieg vol met problemen, en zorg maar dat je dat later dan maar oplost.” Mensen zeggen dat niet, maar handelen wel zo.
Volgens jou handelen mensen niet voor hun eigen hachje, maar waarom ben je dan zo hard op je tenen getrapt door mensen die bewust kiezen om bepaalde dingen niet te consumeren?
Wat Radius (ik herken uw gevoel van "blijheid" over de ontdekking van een soortgenoot. Ik droom ervan om ze in grotere getale en in levende lijve tegen te komen) zegt is ook waar. Mensen klagen dat voedsel duur is, maar zelf willen ze wel een dik salaris. Voedsel, en dat trouwens niet alleen, is schandalig goedkoop, en we denken er maar liever niet aan wat daar de reden van is.
Radius schreef:Daar zit voor de mens trouwens een grote valkuil. Door ethische producten te kopen verandert er namelijk wel degelijk wat. De vraag naar deze producten stijgt, meer boeren, fabrikanten etc. zullen overgaan op ethisch verantwoorde productie, mensen in derde wereldlanden krijgen meer kansen op de arbeidsmarkt en een betere leefomgeving. Zo zouden we met de gehele mensheid samen een betere toekomst moeten bouwen. Helaas kopen de mensen in de supermarkt nog steeds liever twee eieren voor een dubbeltje dan een voor een kwartje, en als dan een of ander geitenwollen sokkenfiguur dan naast hen komt staan preken kijkt men snel de andere kant op en loopt naar de afdeling van de deo-sprays om te stank weg te sprayen met die lekkere feromonenspray. Werkt altijd voor de dames/heren.
En voila, hier ineens ook de redenering die achter mijn “oorlog is algemeen aanvaard”-gedachte zit. Waarom heeft elk land een leger, en waarom is de wapenindustrie zo'n grote sector? Als de wereldbevolking collectief zou beslissen om niet meer mee te doen zouden alle wereldleiders op hun kop mogen gaan staan, maar de bevolking is altijd in de meerderheid. Alleen komt er van zo'n collectieve inspanning voor een betere wereld niets terecht omdat elke mens voorgeprogrammeerd is om alleen aan zichzelf te denken.

Maar, mijn visie is intussen wel duidelijk denk ik. De vraag is, hoe ga je daarmee om (dit vraag ik vooral aan mijn 'lotgenoten', en niet zozeer aan de struisvogels) Ik kan mijn kop niet in het zand steken. Naïviteit verliezen is net zoiets als maagdelijkheid verliezen. Het valt niet meer terug te draaien. Hoe kun je naar de wereld kijken en er misschien toch af en toe nog iets moois in zien? En hoe moet je omgaan met mensen die je proberen te bekeren tot het struisvogeldom?

tommy9119

Re: maatschappijziek

09 jun 2012 20:06

Vroeger was er vrijwel altijd oorlog, was de criminaliteit stukken hoger en werden er sowieso veel meer mensen vermoord. Hoe mensen erbij komen dat het slecht gaat met de maatschappij begrijp ik wat dat betreft niet..

Wat het vegetarisch zijn betreft, van mij mag je, maar net als met alles wat niet 'mainstream' is, moet je niet gek opkijken als mensen vragen gaan stellen.

Ik hoor overigens niemand klagen over te duur voedsel. Benzine.. Dat wel.

Mijn tips? Maak je er niet zo druk om. Wees blij met het goede leven dat jij hier hebt of ga actief eraan werken om het leven van anderen te verbeteren. Klagen maakt de maatschappij er echt niet beter op. ;)

Gebruikersavatar
volhoudertje
Moderator
Berichten: 13451
Lid geworden op: 02 jul 2006 23:04
Locatie: In Nederland Door Omstandigheden

Re: maatschappijziek

09 jun 2012 21:43

Mensen die het leed van de wereld zwaar op schouders dragen kunnen doorgaans ook weinig waardering opbrengen voor sarcasme of zwartgallige humor. Je hebt ze binnen een paar tellen op de kast, ze zijn voor een cynicus een heel erg makkelijke prooi. De vraag die zich dan altijd aan mij op dringt is niet zo zeer: “Hoe sterk zijn je overtuigingen” maar “hoe veel pijn lijdt je om de door jouw gesignaleerde misstanden.”
Het lijkt meestal of deze categorie mensen zich met een zekere passie overgeven aan hun ‘Weltschmerz’. Dat vind ik een wonderlijk gegeven, omdat mensen die, om jou woorden te gebruiken ‘maatschappijziek’ zijn, zichzelf in veel gevallen ook zien als voorhoedelopers in een bepaalde bewustwordingsproces. Het lijkt er vaak ook op of ze verwachten dat ze uiteindelijk beloond zullen worden voor hun gepassioneerd lijden. Ik interpreteer dat toch vaak als een pathologisch trekje.
De ironie wil dat veel ‘maatschappijzieken’ zich een dergelijke opstelling ook kunnen permitteren. Ze kunnen zich bijvoorbeeld veroorloven te verklaren dat “voedsel schandalig goedkoop is”.
Zou je werkelijk wensen dat de consument meer geld op de toonbank moet neerleggen voor ecologisch zuiver en sociaal rechtvaardig voedsel? Ik vrees dat de doorsnee loonslaaf met een modaal inkomen je dat niet in dank zal afnemen.

‘Maatschappijziek’ zijn is een luxe probleem. De meeste Weltschermz types komen vaak ook niet verder dan huilerig verklaren dat het er allemaal zo onrechtvaardig toe gaat in de wereld, zonder concrete oplossingen aan te dragen.
Ze gaan van de illusie uit dat ze werkelijk iets bijdragen aan het evenwicht in de wereld door bijvoorbeeld vegetarisch te eten of Fair Trade bananen naar binnen te werken.
Tuurlijk kun je het argument gebruiken dat alle kleine beetjes helpen of dat ‘het persoonlijke politiek is’, zoals sommige dogmatisch linkse mensen veertig jaar geleden wel eens scandeerden.

Maar de oplossing voor de onrechtvaardigheid blijkt inderdaad van de politiek te moeten komen. Helaas, in Nederland zal dit niet het geval zijn. Onze oosterburen zijn al een flink stuk verder in hun streven naar lokaal geproduceerd voedsel, millieubewustzijn en een politiek die er op gericht is om binnen tien jaar energie onafhankelijk te zijn.
Zo kan het dus ook. En het voedsel in Duitsland is een stuk goedkoper dan hier. En voor de aardigheid zeg ik er dan bij dat ze dat bereiken zonder mega stallen of productie van zielige plofkippen. Een deel van de oplossing voor je maatschapijziekte ligt dichter bij huis dan je misschien zou vermoeden. En je hoeft er geen biefstuk minder om te eten. 001_tongue
* Liebe Macht Frei *

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: maatschappijziek

11 jun 2012 11:11

Prokofiev schreef: ik herken uw gevoel van "blijheid" over de ontdekking van een soortgenoot. Ik droom ervan om ze in grotere getale en in levende lijve tegen te komen
Maar dat kan toch...?
Er zijn genoeg groepen, die zich bezig houden met hun idealen. Het focuspunt kan iets artistieks zijn, het kan gaan over slow food oid, ecologie, politiek, onderwijs, spiritualiteit, windenergie, ligfietsen, collectief wonen, bijen houden of wat dan ook.
Heel erg belangrijk: zorg goed voor jezelf op een inclusieve manier. Niemand heeft er baat bij, als jij in deze omgeving "grauw wordt". Zet stappen, om je eigen ''kleur'' weer terug te krijgen, liefst te midden van mensen die op een of andere manier jouw visie herkennen. (En: die op hun beurt weer bij zijn met jouw bijdragen en jouw talenten...!!)
Prokofiev schreef:Als de wereldbevolking collectief zou beslissen om niet meer mee te doen zouden alle wereldleiders op hun kop mogen gaan staan, maar de bevolking is altijd in de meerderheid. Alleen komt er van zo'n collectieve inspanning voor een betere wereld niets terecht omdat elke mens voorgeprogrammeerd is om alleen aan zichzelf te denken.
;) Niet somberder dan strikt noodzakelijk: veel mensen hebben helaas zichzelf voorgeprogrammeerd, om alleen aan zichzelf te denken. Van nature zijn we "sociale dieren' (Zoals ook vogels en zoogdieren doorgaans sociaal handelen en zich moeite getroosten voor de ander.)
Prokofiev schreef:Ik kan mijn kop niet in het zand steken. Naïviteit verliezen is net zoiets als maagdelijkheid verliezen. Het valt niet meer terug te draaien. Hoe kun je naar de wereld kijken en er misschien toch af en toe nog iets moois in zien? En hoe moet je omgaan met mensen die je proberen te bekeren tot het struisvogeldom?
Er IS heel veel moois te zien...! Alleen: het is zoeken geblazen, want geen mainstream. (Nog niet...!)

En een hele belangrijke tip: somige dingen kun je niet (meer) beinvloeden, erger je daar niet te veel aan.
(Wat zou het leuk zijn geweest, als GWB op 12 september 01 had gezegd: "Ik baal van de arabieren, ik zal ze hebben, ik/ wij als states kopen er geen druppel meer, binnen 10 jaar zijn we zelfvoorzienend." Dan had de wereld er nu al veel beter uitgezien. Dat heeft niet zo mogen zijn, dat is balen, maar de mogelijkheden bestaan nog steeds, dwz. zonder olie kan het ook allemaal, maar helaas wist GWB dat niet. Of wilde hij het als texaanse olietycoon niet weten.)(Algenkweek in de woestijn van Nevada, onder de zonnepanelen die weer andere algen produceren, waarmee de woestijn beteugeld blijft... Daarmee kan de staat Nevada waarschijnlijk driekwart van de States voeden binnen de huidige technologie. En de boeren in Wyoming en Nebraska leven tegenwoordig van de wind. En de zuidelijke staten kunnen makkelijk qua zonenergie zelfvoorzienend zijn.)

En: wordt beroepsoptimist. Richt je op de beste, aanwezige mogelijkheid. "Wat je aandacht geeft, versterk je." Het leuke hiervan is, dat er heel veel dingen mogelijk zijn (meer dan ik zelfs maar kan bevroeden). (En hoeveel te meer tov. de struisvogels...)

tommy9119

Re: maatschappijziek

11 jun 2012 11:56

Als de euro niet zo slordig was ingevoerd, was er nu ook geen economische crisis.

Als na de eerste wereldoorlog niet besloten was om Duitsland zo gruwelijk hard aan te pakken, had Hitler nooit (daardoor) de macht over kunnen nemen.

Als de indrustieele revolutie nooit was geweest, hadden we uberhaupt nooit energie of olie nodig in de grote hoeveelheden die we nu gebruiken.

Als... Als.. Als.

Mensen maken fouten. Sommige dingen pakken slecht uit. Maar denk nou eens na, in de jaren dat het zou kosten om zelfvoorzienend te worden, hoeveel mensen konden er dan wel niet sterven doordat hulp te laat kwam omdat helikopters niet meer konden vliegen of een ambulance zonder benzine zat. Dit is maar een voorbeeld, maar het bewijst meer en breed dat niet alles zo zwart wit is als 'maatschappijzieke mensen' het graag zien.

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: maatschappijziek

11 jun 2012 12:25

@ Tommy: ja, klopt: mensen maken fouten. Een deel van de oorzaak van de eurocrisis, is dat er te weinig toezicht is geweest op Griekenland (dat een begrotingstekort van 21% had ipv. 3%.). Die blunder is nu bezig hersteld te worden, dus er is kan op een geode toekomst voor de euro. (Een andere oorzaak heet hypotheekcrisis in de USA en een andere oorzaak heet vastgoed.bubbel. Daar valt dus ook aan te pakken.)

Maar ik snap niet, waar jij vandaan haalt:
tommy9119 schreef:Maar denk nou eens na, in de jaren dat het zou kosten om zelfvoorzienend te worden, hoeveel mensen konden er dan wel niet sterven doordat hulp te laat kwam omdat helikopters niet meer konden vliegen
Aangezien Texas nogal veel olie heeft en Venezuela ook, hadden die helicopters best kunnen vliegen hoor!
(En om diplomatieke redenen had GWB vast ook nog stekun olie betrokken uit Saoudie Arabie...)
Er is dus veel meer in jouw waarneming van mijn idee sprake van "zwart wit"
dan in mijn idee zelf... ;)

tommy9119

Re: maatschappijziek

11 jun 2012 12:50

Hmm, het valt me nu pas op eigenlijk, maar ik hoop niet dat je vond dat de GWB dat enkel moest doen vanwege de aanslagen? Ik wacht met smacht op je uitleg hierover :).

Verders, ik gis ook maar wat. Niets zwart wit zien. Punt is dat je nooit kan weten wat er gebeurd zou zijn als ze naar jou geluisterd hadden. (Hypotetisch gezien dan.)

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”