Vlinder26

ik voel me depressief

26 mar 2012 21:58

Hallo allemaal,

Ik heb me sinds vandaag aangemeld op dit forum. Ik ben een 26 jarige vrouw, fulltime baan, single.

Ik ben sinds ik me het kan herinneren al verlegen, onzeker, negatief ingesteld en heb last van een minderwaardigheidsgevoel. Ik ben mn schoolperiode wel aardig doorgekomen. Wel eens gepest, maar over het algemeen ook wel wat vriendinnen. Dat pesten heeft geen diepe wonden nagelaten in ieder geval. Ik ben beschermd opgevoed en eigenlijk niet echt gewend om mn eigen boontjes te doppen. Als ik maar lang genoeg doorzeurde, dan deden mn ouders het wel weer voor mij.

Tot voor kort leek ik me wel aardig te kunnen redden met mijn onzekerheidsgevoel, gevoel geen zelfvertrouwen te hebben etc. Voelde me wel regelmatig een dagje niet happy, maar toch kwam er dan weer een dag dat ik me wel weer goed voelde door een leuke gebeurtenis en dan ging het wel weer een tijdje.

Sinds kort voel ik me eigenlijk depressief en lijken die leuke dagen niet meer te komen. Ik voel me constant onzeker, minderwaardig, zonder zelfvertrouwen en maak op mn werk ook veel fouten. Geen levensbedreigende fouten, maar ik kan me gewoon heel erg slecht concentreren en dingen onthouden. Dan schrijf ik wel dingen op, maar dan raak ik het briefje weer kwijt etc.

Ik heb ook zeer weinig energie en puf om dingen te doen. De dagen op het werk vliegen voorbij, maar er komt vrijwel niets uit mn handen. Mn naaste omgeving weet wel dat ik me zo voel en ook op mn werk weten ze dit wel, maar heb al zoveel kleine gesprekjes gehad met mn leidinggevende dat ik het gevoel heb dat ze er ook een keertje klaar mee zijn. Ik vind het heel moeilijk, ik weet ook dat niet zo gezond eet en niet genoeg beweeg, maar kan de motivatie helemaal niet opbrengen.
Ga morgen voor de tweede keer naar een eerstelijnspsycholoog, maar gun me ook helemaal geen gedul dom me weer beter te voelen. Alles wat deze beste man verteld, ben ik binnen ene half uur alweer vergeten, dus he tlijkt ook niet helemaal binnen te dringen. Een tijdschrift lezen doe ik al een hele tijd niet meer, want wat ik lees kan ik toch niet onthouden. Ik weet allemaal niet zo goed wat er met me is. Is dit herkenbaar en kan dit allemaal bij een depressie horen?

Gebruikersavatar
Selfje
Berichten: 1586
Lid geworden op: 25 jan 2012 13:27

Re: ik voel me depressief

26 mar 2012 22:25

Hoi Vlinder,

Ja, dit zijn allemaal kenmerken van depressie.
Maar ik zou dit wel aangeven bij je psycholoog, ik denk dat hij het
graag wil weten dat hij niet tot je doordringt :)
Laat je glimlach de wereld veranderen,
maar laat de wereld niet je glimlach veranderen.

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: ik voel me depressief

27 mar 2012 21:30

Hoi Vlinder,
ik zou zeggen: neem verantwoordelijkheid voor jezelf.
Prima: dat je bij een psycholoog over de vloer komt - maar hoezo is dat een eerstelijns psycholoog...? Dat zijn niet de beste psychologen om een diagnose op te stellen.
Meestal is het 1 uur praten over wat er mis is - en dan 9 gesprekken aan de slag - en de kleinere problemen zijn dan doorgaans ook wel klaar.
Maar hetzij deprssie, hetzij wat je schrijft
Vlinder26 schreef:Ik ben sinds ik me het kan herinneren al verlegen, onzeker, negatief ingesteld en heb last van een minderwaardigheidsgevoel.(...) Ik ben beschermd opgevoed en eigenlijk niet echt gewend om mn eigen boontjes te doppen. Als ik maar lang genoeg doorzeurde, dan deden mn ouders het wel weer voor mij.
KLint mij niet in de ren als iets dat in 10 gesprekken is op te lossen.
(Uiteraard: enige zinnige tips krijgen, dat kan geen kwaad, maar laten we het beesteje wel bij de naam noemen.)

Trouwens: wat bedoel je precies, als je zegt, dat je negatief bent ingesteld...? In welk opzicht negatief...? Hoe zou je jezelf wel willen zien...?
Vlinder26 schreef:Tot voor kort leek ik me wel aardig te kunnen redden met mijn onzekerheidsgevoel, gevoel geen zelfvertrouwen te hebben etc. Voelde me wel regelmatig een dagje niet happy, maar toch kwam er dan weer een dag dat ik me wel weer goed voelde door een leuke gebeurtenis en dan ging het wel weer een tijdje.
:knuffel:
Ja - "het gaat wel", maar het voelt meer als 'overleven' dan als echt leven.
Vlinder26 schreef: Ga morgen voor de tweede keer naar een eerstelijnspsycholoog, maar gun me ook helemaal geen geduld om me weer beter te voelen. Alles wat deze beste man verteld, ben ik binnen ene half uur alweer vergeten, dus het lijkt ook niet helemaal binnen te dringen.
Met geduld gaat een depressie niet over, gaat onzekerheid niet over en een minderwwaardigheids gevoel ook niet.
Dus sla jezelf niet om de oren, dat je geduld zou moeten hebben. (Enige ongeduld lijkt me ;) prima. Zoals je nu je dagen 'doorsleept' - dat is het simpelweg niet...!)

Na 1 gesprek heeft iemand een indruk - meer niet. Een steviger diagnose duurt plm. 4 gesprekken.

...en misscien een speciaal schrift kopen, voor wat hij aan tips en zinnigs zegt...? Werk beter (en confronterender) dan losse briefjes.

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”