Freek87

Dwangmatig leven

15 feb 2012 13:39

Dag,

Ik hoop dat ik dit in de goede sectie plaats, maar ik wil graag mijn verhaal even kwijt.
Afgelopen jaar heb ik mijn HBO-bachelor gehaald en ben ik begonnen met een masterstudie op de Universiteit. Dit gaat eigenlijk erg goed, ik ben gemotiveerd en haal goede cijfers.
Toch heb ik al maanden het gevoel dat ik heel verkrampt leef, ik kan nergens meer van genieten, als ik iets 'leuks' doe ben ik continue bezig met andere dingen die ik zou kunnen/moet doen, als ik daar mee bezig ga ben ik weer met iets anders bezig.
Ook als ik bij wijze van spreke 1 minuut over 12 naar bed ga ben ik al bang dat ik de volgende dat niet meer fit ben en daardoor doe ik ook veel minder dingen buitenshuis. Ik ben continue aan het piekeren en nadenken, ik kan gewoon niet meer ontspannen. De enige momenten waar dat wel lukte was bij mijn vriendin, maar heel cru, dit is (voorlopig) voorbij omdat zij met zware psychisch problemen zit en onder andere continue het idee heeft dat ze niet goed genoeg is voor mij.
Dit geeft uiteraard extra reden tot piekeren en ik haal me allemaal belachelijke gedachten in mijn hoofd. Is er iemand die dit herkent en eventueel tips heeft? :)

Alvast bedankt!

leekelief

Re: Dwangmatig leven

15 feb 2012 19:10

Hoi Freek!

wat vervelend zeg! en dat terwijl het allemaal zo goed lijkt te gaan!! zonde om zo over kleine dingen te piekeren, terwijl je nog zoveel leuke dingen kan doen!
Als je bang bent om niet fit te zijn, is er niks mis mee om doordeweeks op tijd naar bed te gaan hoor!

Wel heel naar van je vriendin, maar wie weet komt het helemaal goed als zij het zelfvertrouwen heeft, wat je nodig hebt in een relatie! dus houd moed en probeer je gedachten te verzetten!

Liefs
Leonie

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Dwangmatig leven

19 feb 2012 10:44

Hoi Freek,
even een hele botte vraag: wat houdt je tegen...?
Freek87 schreef: ik kan nergens meer van genieten, als ik iets 'leuks' doe ben ik continue bezig met andere dingen die ik zou kunnen/moet doen, als ik daar mee bezig ga ben ik weer met iets anders bezig. (...) Ik ben continue aan het piekeren en nadenken, ik kan gewoon niet meer ontspannen.
Wat zou er naar jouw gevoel gebeuren, als je echt zou genieten van dat leuke...?
Freek87 schreef:Ook als ik bij wijze van spreke 1 minuut over 12 naar bed ga ben ik al bang dat ik de volgende dat niet meer fit ben en daardoor doe ik ook veel minder dingen buitenshuis.
Tja, oma heeft studenten meegemaakt, die elke avond op de societeit zaten...
Maar die hoefden hun studie niet af te ronden binen 4 jaar, dat scheelt.
Ofwel: wat is voor jou "veel minder buitenshuis"....? Minder dan wie of wat...?
Freek87 schreef:De enige momenten waar dat wel lukte was bij mijn vriendin, maar heel cru, dit is (voorlopig) voorbij omdat zij met zware psychisch problemen zit en onder andere continue het idee heeft dat ze niet goed genoeg is voor mij.
Denkbaar is ze heel gevoelig - en voelde ze, dat jij op haar leunde. Jij kon niet uit jezelf ontspannen - en die (sorry dat ik zo bot ben) "functie" had zijn dan voor jou.
Freek87 schreef:Dit geeft uiteraard extra reden tot piekeren en ik haal me allemaal belachelijke gedachten in mijn hoofd!
Eh - dat dit extra reden is tot piekeren, het zou me wat moois zijn, als dat niet zo was...! Jouw liefste heeft zware problemen - dat is om den donder niet niets!!!
Maar het is nu dubbel zaak, dat jij ets doet aan jouw probleen, alis het "maar" om haar te ontlasten: hoe zou jij je weer kunnen gaan ontspannen...?
En als dat op eigen kracht nietlukt, stap dan naar iemand die kan helpen, van yogadocent tot psycholoog.

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”