Dizzy99

Mijn moeder...

30 dec 2011 15:05

Mijn moeder is begin 60. Heeft een eenzame jeugd gehad ( ouders beide jong overleden) waarin zij altijd haar eigen boontjes heeft moeten doppen. Ze is dus getrouwd met mijn vader en ze hebben twee kids: mijn zusje& ik.
Een aantal maanden geleden is mijn moeder mishandeld door haar buurvrouw, geschopt in de deuropening en uitgescholden. Politie ingeschakeld, lang verhaal kort: mijn moeder trekt aan het kortste end, heeft geen blijvend lich.letsel overgehouden, dus ze wordt niet vervolgd.
Ze is, op verzoek van ons, bij slachtofferhulp terecht gekomen, heeft uiteindelijk therapie gehad en zou er weer tegenaan kunnen.
Het gaat dus helemaal niet goed. Ze is verward, ziet er slecht uit, drinkt veel alcohol, is schrikkerig, veel haat naar haar buurvrouw, vergeetachtig etc.
Ik heb tijd terug al een keer gezegd dat het volgens mij beter zou zijn als ze nog meer therapie zou krijgen etc. maar ze wil het niet weten/horen. Ze wil het over de hele situ ook nooit meer hebben,heeft volgens haar geen zin en mocht het weer een x voorkomen dan geeft ze het nooit meer aan, want "in dit land kun je gewoon ongestraft iemand in elkaar beuken en je komt er mee weg ook, dus waarom zou ik het aangeven/"
Mijn zusje en ik hebben het plan ( mijn vader weet ervan, weet niet meer wat hij met haar aan moet) om haar te "confronteren" met onze ideeen. We maken ons grote zorgen om haar en we zien haar nu heel ongelukkig en dat willen we natuurlijk niet...

Mijn vraag is: zijn er mensen die ervaringen hiermee hebben of ideeen/tips hoe dit aan te pakken? confused5

Lieve groet, Dizzy

Gebruikersavatar
Radius
Berichten: 827
Lid geworden op: 05 aug 2011 21:53

Re: Mijn moeder...

30 dec 2011 22:25

Vervelend dat het je moeder slecht gaat. Misschien is het inderdaad goed als ze van jullie eens een spiegel voorgehouden krijgt. Als ze ziet dat er een betere manier is, of dat er tenminste hoop is voor een betere situatie, dan pas zal ze bereid zijn de juiste stappen te ondernemen. Er kan vanalles gedaan worden om haar weer aan het lachen te krijgen, maar ze moet wel eerst zelf willen.
Neem weg, de sluier van illusie
Neem waar, de vreugde in het absolute

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Mijn moeder...

01 jan 2012 00:28

Hoi Dizzy,
in de woorden van je moeder
Dizzy99 schreef:heeft volgens haar geen zin en mocht het weer een x voorkomen dan geeft ze het nooit meer aan, want "in dit land kun je gewoon ongestraft iemand in elkaar beuken en je komt er mee weg ook, dus waarom zou ik het aangeven/"
hoor/ vermoed ik woede en teleurstelling. (Misschien zelfs meer woede tov. de mensen die - weer! - haar niet steunden, dan tov. die buurvrouw. Wat een triest mens is dat!)
Dat zou een goede invalshoek kunnen zijn. (Juist als ze zo vaak haareigen boontjes moest doppen is mogelijk "in de steek gelaten worden" een pijnpunt.)
Waarbij het vooral jullie taak is als familie, om haar niet nog eens in de steek te laten.
(En het voor haar wellicht ook zaak is, om pas haar vertrouwen te geven, als ze zeker weet, dat een actie ziin heeft, ze niet weer met lege handen komt te staan, etc.etc.)
Bij de weg: slachtofferhulp is een nuttige instantie, maar het zijn vrijwilligers. Die 5 gesprekken hebben zeker zin en betekenis, maar echtere therapie heeft meer zin.
(Of: je moet er helemal niet an denken, dat ze daar compleet aar hart uitstortte en na 5 gesprekken de deur uit moest - want zo is daar nu eenmaal het protocol.)

Dat schrikkerige "ër maar half bij zijn" en dat ze te veel drinkt, doen me denken aan post traumatische stress. Dat is goed te verhelpen, daar hoef je anno 2012 niet meer jarenlang voor in therapie - maar als er niets gebeurt qua therapie, kan die toestand helaas lang aanhouden.

En over woorden kun je altijd debatteren, maar confrontatie in de harde zin des woords heeft vaak weinig zin. Dan gaan de hakken in het zand, worden er stellingen betrokken (en voelt het niet zelden als gezichtsverlies, om een eenmaal betrokken stelling weer te verlaten).
Je betrokkenheid tonen, juist om een moment dat blijkt, dat ze zich verre van happy voelt - ook dat is een confrontatie, maar een welgemeend "Mam, volgens mij gaat het niet goed met je, dat vind ik erg naar om te zien" voelt compleet anders.

Sucses!

Dizzy99

Re: Mijn moeder...

02 jan 2012 19:28

Bedankt voor jullie reacties!

Mijn moeder heeft een aantal malen therapie gehad bij een psycholoog...of doelde je daar ook op? Ik bedoelde idd ook geen confrontatie in de harde zin des woords...maar ik zou het ook aanpakken zoals jij omschreef, met beleid en begrip. Ben erg benieuwd hoe het zal gaan...

Gr. Dizzy :)

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: Mijn moeder...

03 jan 2012 21:15

Ze is verward, ziet er slecht uit, drinkt veel alcohol, is schrikkerig, veel haat naar haar buurvrouw, vergeetachtig etc.
Wat bedoel je met verward ?

En wat is er slecht uit zien ?

Drinkt ze sinds dat incident veel alcohol of dronk ze daarvoor ook al en is het enkel langzaam meer geworden ?

Wat bedoel je met vergeetachtig ?

Het is duidelijk dat je moeder het vertrouwen een beetje kwijt is, echter haar gedrag is wel wat typerend te noemen. Speelde dat met de buurvrouw al langer ?
Inzicht als Uitweg..

Dizzy99

Re: Mijn moeder...

04 jan 2012 18:04

Hallo Mystica,

Mijn moeder ziet er minder verzorgd uit dan anders, interesse is weg. Daarvoor dronk mijn moeder ook al te veel vonden wij...nu neemt het toe. Volgens mijn vader gaan er 5 flessen wijn doorheen in 1 week en dan telt hij niet het bier wat ze daarnaast nog drinkt. Ze vergeet dingen die ze gezegd heeft, afgesproken heeft. Of verteld weer hetzelfde.
De buren doen al sinds zij daar wonen ( aantal jaren) niet leuk tegen mijn ouders. Waarom? Weten we echt niet.In begin stond mijn moeder nog met lekkers op de stoep om zich voor te stellen, maar de schaal werd aangepakt alsof ze vergif kregen en de schaal kwam wkn later terug, kon nog geen bedankje af,en zo zijn er door de jaren heen nog veel meer dingen voorgevallen ( kan een boek schrijven!), maar dit was echt te erg! Ze zijn van mijn leeftijd notabene( midden 30) het zijn gewoon aso's in mijn ogen.
We hebben ook al contact met een ( voor mijn zus bekende) hapotonoom, ze heeft advies ingewonnen en dat hoor ik vanavond als het goed is...

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: Mijn moeder...

04 jan 2012 18:55

Goed dat jullie naar oplossingen blijven zoeken maar het is dus een langslepend probleem met de buren en het drinkgedrag van je moeder is ook niet van de laatste tijd. Reken dat mensen die in toenemende mate veel drinken, als ze ouder worden, het syndroom van Korsakov kunnen krijgen. Dit is een vorm van dementie die veroorzaakt wordt door langdurig alcoholgebruik in combinatie met een vitamine B1 tekort.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Syndroom_van_Korsakov

Dementie gaat gepaard met verwarring, geheugenproblemen maar ook slechter verzorgen, het vertrouwen kwijt raken. De situatie met de buren kan het verergert hebben maar de oorzaak zal goed nagekeken moeten worden. Lijkt me goed om haar eens te laten onderzoeken en de huisarts het hele verhaal te doen.

http://www.alcoholinfo.nl/index.cfm?act ... pagina=199
Inzicht als Uitweg..

Dizzy99

Re: Mijn moeder...

08 jan 2012 20:23

Hallo Mystica,

Ik ben bekend met Korsakof...had er al veel over gelezen..
hebben via een haptonoom ook veel info gehad over hoe aan te pakken etc.
Wij gaan nu heel snel in gesprek...ben benieuwd!! Ik laat het hiet nog weten hoe het gegaan is..

Gr. Dizzy :)

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”