Gebruikersavatar
Pretendstudent
Berichten: 1
Lid geworden op: 10 jan 2018 19:22

Langstudeerder

10 jan 2018 20:27

Ik voel me een beetje afglijden de laatste weken. Mijn sombere dagen worden er meer en goeie dagen heb ik amper.

Ik ben een langstudeerder en heb gelogen over hoe ver ik was. Mijn omgeving denkt dat ik aan stage toe ben terwijl ik in werkelijkheid nog een aantal opdrachten moet afronden. Ik heb hier uit gemak ooit over gelogen met het idee dat ik de boel late wel zou halen. Nu zit ik echter met het probleem.

Ik ben gaan samenwonen met de vriendin zodat mijn kansen op een stage beter zouden zijn. Daarnaast om dichter bij elkaar te zijn na een jarenlange lange afstandsrelatie vanwege school.

Ik heb mijn vriendin voorgelogen en nu denk ze dat ik binnenkort ga stagelopen. Daar is ons budget op gebaseerd etc. Ik zit haar ondertussen voor te liegen dat ik constant afgewezen wordt. Ze vertelt constant hoe belangrijk het is dat ik per februari stage loop en hier zit ik de hele dag thuis, niet in staat om de boel af te maken, beetje niks doen en opzoeken hoe je je het beste van kant kunt maken. Niet dat ik daar ooit echt serieus over na heb gedacht. Maar soms wordt ik wel overvallen door de gedachte dat het de beste oplossing is.

Als ik de waarheid vertel raak ik mijn vriendin kwijt denk ik en als ik het niet vertel barst op een gegeven moment de bom en dan gebeurd hetzelfde.

Niemand die weet hoe het zit behalve ikzelf. Op school hebben ze me al 2 jaar niet gezien en thuis denkt iedereen dat ik druk bezig ben met stagezoeken. En hier zit ik een beetje uit mijn neus te peuteren. Ik durf de mensen op school niet t mailen want die schoppen me er direct af. Ik durf het mijn ouders, vriendin of vrienden niet te vertellen want die raak ik dan kwijt of doe ze verschrikkelijk veel verdriet.

Ik ben er gewoon helemaal klaar mee en moest dit even kwijt. Sorry voor de long Read.

Gebruikersavatar
Maan
Berichten: 56
Lid geworden op: 20 nov 2017 16:57

Re: Langstudeerder

10 jan 2018 21:04

Oef je hebt jezelf in een onmogelijk op te lossen dilemma gemanoeuvreerd.
Je hebt gelogen om te verbloemen dat het je niet lukte aan verwachtingen te voldoen, ook niet aan die van jezelf want het later oppakken lukte ook niet.
En nu kom je op het punt dat dit niet langer verbloemd kan worden en alles uit gaat komen als je niets zegt.

Ik denk dat je geen andere keuze hebt dan het op te biechten en te zien wat er van gaat komen.
Het kan best zijn dat je nachtmerries uit gaan komen. Mensen (vriendin, ouders, vrienden) kunnen zich bedrogen voelen voor je en boos worden. Maar het kan je juist ook begrip opleveren en steun om de dingen die je wel lukken aan te pakken.

Dit laatste is, los van de reacties van je omgeving, sowieso een zoektocht die je aan moet gaan wil je in de toekomst niet weer verzanden in moeten liegen om dit maar te verbloemen.
Zijn verwachtingen te hoog? Ligt het aan omstandigheden? Ben je te perfectionistisch en lukt het om die reden niet iets af te maken?
Het kunnen allemaal redenen zijn die bij jou veroorzaken dat je stil gaat zitten.
Die zul je onder ogen moeten komen en proberen te veranderen/accepteren.
Sterkte!

Gebruikersavatar
volhoudertje
Moderator
Berichten: 13424
Lid geworden op: 02 jul 2006 23:04
Locatie: In Nederland Door Omstandigheden

Re: Langstudeerder

10 jan 2018 23:05

Pretendstudent schreef:
10 jan 2018 20:27
Als ik de waarheid vertel raak ik mijn vriendin kwijt denk ik en als ik het niet vertel barst op een gegeven moment de bom
Of niet, dat weet je natuurlijk nooit zeker. Maar je kunt maar beter de waarheid vertellen, want als je op deze voet verder gaat en met leugens blijft leven maak je het alleen maar erger. Ik denk dat je geen andere keuze meer hebt dan alles eerlijk
opbiechten.
* Liebe Macht Frei *

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”