quodpersortem

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Hmm... Ik weet van mijzelf dat er ook weinig dingen zijn die mij langdurig goed laten voelen. Of eigenlijk helemaal niets.

Wat je wel zou kunnen doen is alle dingen die je ooit waardevol vond, opschrijven in een schrift of wellicht opschrijven op stukjes papier en in een pot doen. Zo kun je op alle momenten iets positiefs bekijken, en misschien wanneer je er op een betere dag naar kijkt (aannemende dat je stemming per dag iets fluctueert), dat het je wel iets doet?

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2662
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Minerva schreef:Wanneer had jij in het leven dat jij wel kon genieten van die kleine dingen in het leven ? Wat was er toen anders dan nu ?
daar heb ik ook al vele uren over gepiekerd.
en eigenlijk ; en dat klinkt misschien vreemd ; is er niets anders nu dan `toen` het nog oke was. de dingen (werk , familie , hobby`s , ...) zijn nog steeds aanwezig , maar mijn beleven is zo veranderd.
sinds (of door?) mijn depressie vallen bijna al mijn gevoelens onder een negatieve categorie : onrust , ongeduld , rusteloosheid , cynisme , onverschilligheid , pessimisme , somber , onverdraagzaam , boosheid , verdriet ,...
en als het dan eens een dag goed gaat , dan is er toch altijd dat stemmetje aanwezig dat treiterend en pestend zegt : wacht maar tot morgen , dan zit je weer jankend in een hoekje. en dan kan je wel zeggen : negeer dat gewoon en geniet van de fijne dag. jaja , als het zo makkelijk was , dan had ik dit topic allang afgesloten met een happy end!!
dus de vraag is : waarom beleef ik de dingen nu zo? en ... hoe kan ik dat weer laten kantelen?
en nee , ik weet best dat het leven niet alle dagen super en leuk zijn ; dat het gewone leven bestaat uit dagen van 9 op 10 , maar ook soms 2 op 10 of 6 op 10. en dat is goed , zo hoort het ook. maar als je 9 van de 10 dagen besluit dat die dag weer een gebuisde dag is , tja dan moet er toch iets veranderen vind ik.
en misschien is het ook wel tijd om volgende week bij de psych aan te geven dat als hij me niet kan helpen , dat hij me dat een andere weg moet opsturen? want met 1 keer in de twee weken een uur praten zonder dat ik met `iets` aan de slag kan , tja , dan blijf ik maar aanmodderen tot ik gewoon tot aan mijne nek vastzit in die modder.
pfff , het is en blijft een moeilijk gedoe!!

Gebruikersavatar
eithnec
Berichten: 1867
Lid geworden op: 03 aug 2012 21:38
Locatie: alosta
Contacteer: Website

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

lieve katleen
en vandaag hoe ging het vandaag met je gevoel? en hoe was het om na een week vakantie weer voor de klas te staan tussen je kindjes?

je doet er zeker goed aan die dingen bij je psycholoog aan te kaarten en om doorverwijzing vragen

ik bewonder je kracht en doorzetting hoor meisje en ik wens jou een welverdiende fijne avond toe en zachte nacht zometeen

lieve groet en hartverwarmende knuffel
:knuffel: :knuffel: :knuffel:
caro
puur op het gevoel

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

en misschien is het ook wel tijd om volgende week bij de psych aan te geven dat als hij me niet kan helpen , dat hij me dat een andere weg moet opsturen? want met 1 keer in de twee weken een uur praten zonder dat ik met `iets` aan de slag kan , tja , dan blijf ik maar aanmodderen tot ik gewoon tot aan mijne nek vastzit in die modder.
Dit lees ik helaas wel vaker bij de geestelijke hulpverlening. Praten zonder plan, zonder doel, zonder stappenplan om aan te werken. Dat is meer aanmodderen. Heb je een intake gehad ? Is er met jou besproken wat de hulpvraag is ? Waar je aan gaat werken ? Krijg je daarvoor opdrachten mee naar huis die de volgende keer besproken worden ? Zit er een methodiek in je behandeling ? Zo ja welke ? Worden er doelen vastgesteld waar je naar toe werkt ?
Inzicht als Uitweg..

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2662
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Minerva schreef:Heb je een intake gehad ? Is er met jou besproken wat de hulpvraag is ? Waar je aan gaat werken ? Krijg je daarvoor opdrachten mee naar huis die de volgende keer besproken worden ? Zit er een methodiek in je behandeling ? Zo ja welke ? Worden er doelen vastgesteld waar je naar toe werkt ?
euh ... nee.
geen echte intake gehad. aanvankelijk kwam ik bij psychiater met een serieuze depressie en ging het vooral in de eerste plaats om medicatie te bepalen. en ja , daar was ik zeker mee geholpen toen.
maar momenteel loopt het toch een beetje `vast` , hoewel ik nog steeds een goed gevoel heb bij die man : hij weet het probleem wel te duiden maar dan lijkt het te `stoppen` de laatste weken.

maar ook toch wat goed nieuws : vandaag voel ik me wel redelijk , net als gisteren zou ik het een 5 op 10 geven. tja , is nog geen supercijfer natuurlijk , maar voor mij betekent het veel.
het verschil tussen een 3 en een 5 op 10 is : mijn verstand dat weer in staat is om alles wat nuchterder te bekijken in plaats van enkel zwart en dat ik weer durf hopen dat ik er inderdaad uit kan geraken.
relativeren + hoopvol = mooie combinatie!!
maar ... en daar schuilt ook het gevaar vind ik : hoe komt het dat het nu weer twee dagen beter gaat? zonder dat er (ik) iets veranderd is. want dan kan het ook weer zomaar omslaan , vrees ik dan. want als ik nu wist : ah , ik voel me beter omdat ik ...... (vul maar in : ben gaan joggen? een chips heb gegeten? ...) , dan had ik een concreet ding om me aan vast te houden , terwijl het nu zo `vaag` is. snapt er iemand wat ik hiermee bedoel?????
zo , en nu ga ik slapen ; want 19 kleuters ... word je toch wel moe van hoor!!

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Bij een serieuze depressie eerst medicatie krijgen om de scherpe randjes er af te halen dat is prima. In Nederland kan de huisarts dat zelfs al voorschrijven zonder een psychiater te raadplegen. (Artsen mogen pillen voorschrijven en een psychiater is ook een arts voor de psyche zeg maar).

Maar gelijk daarna dient er te worden gepraat. En als het kan praten zonder pillen want die emoties en die gevoelens, die pijn die er zit dient doorgaans doorleefd te worden. Een depressie komt niet aanwaaien, dat is ergens ontstaan en zolang je de angel niet uit de pijn haalt, blijft de psychische wond etteren, zeg maar. Dat lukt niet met pillen. Daar dient een methodiek voor gebruikt te worden. Counseling of psychologen horen dat te kunnen bieden. Het probleem met een aantal psychologen is echter dat ze eigenlijk zijn opgeleid tot gedrags wetenschapper/onderzoeker en niet tot hulpverlener al doen velen dat later vaak wel en doen ze daar aanvullende cursussen voor. Tegenwoordig wordt er gelukkig op de universiteiten waar psychologen worden opgeleid meer gedaan aan rollenspelen en therapeutische sessies maar ik zie bij mij in de opleiding voor counseling vaak nog psychologen die het tweede jaar van onze HBO studie doen. Dat is namelijk het jaar waarin je de gesprekstechnieken een jaar lang leert. De manier van therapeutisch gesprek aan gaan, de blinde vlekken helder krijgen, de contradicties er uit halen, mensen met een stappenplan met doelen, strategieën en evaluaties uit hun modder/moeras trekken zeg maar.

Je zegt dat je je nu wat beter voelt. Je bent actiever geweest (joggen, school, chippies eten) en ja dat kan zeker meespelen om je wat beter te voelen. Bij depressies is het bekend dat een groot deel van de oorzaken ligt bij: trauma's, zinloosheid, te weinig voldoening uit dagbesteding, te weinig beweging, onevenwichtige voeding(spatroon), dag/nachtritme wat verstoord is of te weinig daglicht of te veel kunstlicht, te weinig dingen doen die gewoon leuk zijn, inactiviteit. In mindere mate is een depressie iets van alleen maar stofjes. Dat komt echt maar zelden voor. Wil je dus van je depressie af komen dan dien je het breed aan te pakken. Breed te kijken naar hoe je je leven hebt ingericht, wat er gebeurd is, hoe je balans is tussen actief/passief gedrag, binnen/buiten, voeding, slaapgewoonten en evt. medicatie, stofjes die je tot je neemt etc.

Alleen praten is te mager. Vandaar dat er een methodiek nodig is.
Inzicht als Uitweg..

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2662
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

@ minerva : dank je voor je uitgebreide reactie.

vandaag gaat het weer redelijk oke. de werkdag met de kleuters verliep vlot en fijn.
en met het beter voelen komt dan ook weer het `minimaliseren` van de slechtere dagen : zo van : och , zo erg is het toch niet , zie je wel.
terwijl als ik dan berichten van die dagen lees , tja , dan zit ik op die dagen toch wel diep. maar dat lijkt dan wel een andere katleen te zijn. raar is dat? toch?

quodpersortem

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Ik vind dat helemaal niet zo raar, om eerlijk te zijn. Ik heb er zelf ook wel wat last van. Zodra je ook maar een beetje uit het dal begint te klimmen kijk je terug en denk je, het viel best wel mee. Totdat je je realiseert wat je toen zei en dacht, en dat is waar ik het altijd heftig begin te vinden.

Fijn in ieder geval dat je je vandaag wat beter voelde!

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Gelukkig is de geest elastisch en vergeten we doorgaans makkelijker de negatieve dingen en onthouden we de goede dingen. Toch ligt daar inderdaad ook een valkuil op de loer. Namelijk dat er te licht over denken en te lang wachten met adequate oplossingen of hulp te zoeken. We redeneren het vaak weg of bagatelliseren het zoals je hier ook beschrijft: ach het viel toch wel mee.. of het gaat vanzelf weer over. Helaas werkt het zo vaak niet en daarom lijden mensen onnodig lang. Het is een bewustwordingsproces. En beter worden gaat met vallen en opstaan. Vier stappen vooruit en twee weer achteruit. Zolang de lijn stijgende is, is dat niet erg. Loop je vast of daal je te ver terug dan wordt het tijd om te kijken wat de alternatieven zijn.

Fijn dat het met je beter gaat. Mogelijk komt dat omdat je actief met je werk en de kleuters bezig bent waardoor je lichaam en geest andere stofjes aan maken en je meer afleiding en voldoening hebt door wat je doet.
Inzicht als Uitweg..

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2662
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

quodpersortem schreef:Zodra je ook maar een beetje uit het dal begint te klimmen kijk je terug en denk je, het viel best wel mee. Totdat je je realiseert wat je toen zei en dacht, en dat is waar ik het altijd heftig begin te vinden.
Ja!! precies!! dat ervaar ik dus net hetzelfde. zo van : och , zo somber was ik toch niet. tot ik dan de voorbije berichten en gedachten eerlijk bekijk en dan moet toegeven dat het inderdaad toch wel ernstig en heftig was.
Minerva schreef: Het is een bewustwordingsproces. En beter worden gaat met vallen en opstaan.
waar ik het dan erg moeilijk mee heb : het `vallen` is elke keer weer zo heftig en `hard`. en elke keer schrik ik van die heftigheid en `hardheid` waarmee dat terugvallen gebeurt. want dat is elke keer weer zo overheersend en overweldigend dat ik daar geen verweer en antwoord op lijk te hebben. en tja , das moeilijk ; het lijkt dan echt alsof ik mijn `hersenwerking` niet meer onder controle heb.
en wat ik ook moeilijk vind , is dat het zo onvoorspelbaar is : ik weet niet hoelang het nu goed blijft gaan en of/wanneer het weer omslaat en tja , dat wispelturige van die gemoedstoestand ... rot is dat. vind ik.

Ka-yicka

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

katleen schreef: waar ik het dan erg moeilijk mee heb : het `vallen` is elke keer weer zo heftig en `hard`. en elke keer schrik ik van die heftigheid en `hardheid` waarmee dat terugvallen gebeurt. want dat is elke keer weer zo overheersend en overweldigend dat ik daar geen verweer en antwoord op lijk te hebben. en tja , das moeilijk ; het lijkt dan echt alsof ik mijn `hersenwerking` niet meer onder controle heb.
en wat ik ook moeilijk vind , is dat het zo onvoorspelbaar is : ik weet niet hoelang het nu goed blijft gaan en of/wanneer het weer omslaat en tja , dat wispelturige van die gemoedstoestand ... rot is dat. vind ik.
Het is ook niet prettig om steeds weer geconfronteerd te worden met een terugval,waarvan je dan denkt dat de terugvallen steeds erger zijn dan voorheen.Het is ook onvoorspelbaar om te weten wanneer je je weer slechter gaat voelen.Geniet van het goed gevoel dat je nu hebt.
:knuffel: :knuffel: :knuffel:

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2662
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Ka-yicka schreef:Geniet van het goed gevoel dat je nu hebt.
ja , dat probeer ik ook te doen : blij zijn dat het goed gaat en niet piekeren dat er een kans is dat het morgen weer anders kan zijn , want er is ook een kans dat het morgen ook weer goed gaat , dus ...

nog 1 dagje en het is weer weekend!!

Gebruikersavatar
Memories
Moderator
Berichten: 22085
Lid geworden op: 25 okt 2009 15:04

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Lieve Katleen,

Het is zo weer weekend inderdaad. Tijd voor jezelf!! Dat heb je behoorlijk hard nodig. Verlies het doel niet uit het oog, ga ervoor.
~Wie niet kan luisteren kan ook niet vertellen.
De kracht van geluk is innerlijke vrede.
Wie geen slechte tijden kan verdragen, zal geen goede tijden beleven.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.~

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Het vallen is niet zo erg zo lang het maar vier stapjes vooruit is en twee terug. Tuurlijk is het vervelend als het gebeurd maar zolang er een stijgende lijn is dan hoort het bij het proces. Je geest is aan het helen. Een helingsproces heeft tijd nodig en goede verzorging. Dat gaat de ene dag beter dan de andere. Uitgaan van het positieve creëert energie voor nog meer positieve ervaringen. En als het dan even niet gaat, dan probeer je te blijven realiseren dat het tijdelijk is, dat het dadelijk weer beter zal gaan. Welke dingen zou je dan kunnen doen om afleiding te vinden ? Om je mindset terug te krijgen naar waar je naar toe wilt, naar waar je wilt zijn ?

Acceptatie en focus zijn twee "toverwoorden" waarmee je het gepieker wat je zoveel energie kost en wat je verdrietig of boos maakt kan terugdringen.
Inzicht als Uitweg..

Gebruikersavatar
eithnec
Berichten: 1867
Lid geworden op: 03 aug 2012 21:38
Locatie: alosta
Contacteer: Website

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

lieve katleen
ik hoop dat je zo een fijn weekend tegemoed gaat, dat het zonnetje voor je mag schijnen zodat je tijd kan maken voor een wandelingetje

fijne dag gewenst
ik geef je een hartverwarmende knuffel meisje
:knuffel: :knuffel: :knuffel:
caro
puur op het gevoel

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2662
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Memories schreef: Tijd voor jezelf!!
het is weekend en ja , dan is het inderdaad `tijd voor mezelf` : proberen wat uit te slapen , uurtje joggen , toertje wandelen met hond en man , ergens een hapje eten , en ook tijd voor gewoon lekker te `niksen`.
Minerva schreef:Acceptatie en focus zijn twee "toverwoorden" waarmee je het gepieker wat je zoveel energie kost en wat je verdrietig of boos maakt kan terugdringen.
dju , laat dat nu net twee woorden zijn waar ik het behoorlijk moeilijk mee heb.
vooral het accepteren en aanvaarden dat ik ben zoals ik nu ben , vind ik moeilijk. het feit dat ik `het` niet meer volledig onder controle heb , dat ik soms de teugels verlies wat betreft gedachten en gevoelens ; oh , daar heb ik erg veel moeite mee.
ik ben (was?) iemand die mijn zaakjes steeds onder controle heb (had?), die de regie behoud over het leven en reacties op gebeurtenissen.
en nu is dat dus niet meer zo : in `sombere periodes` heb ik totaal geen controle over hoe ik denk en hoe ik me voel en tja , daar heb ik het heel moeilijk mee dat te aanvaarden. en ik besef dat ik het me daardoor nog moeilijker maak dan het eigenlijk al is.
en de focus leggen op waar je naartoe wil .... als het goed gaat zoals nu is dat makkelijk : dan is het gewoon een kwestie van bewust met de dingen bezig zijn. maar in een `zwarte` periode is dan niet zo simpel want dan overheerst de negativiteit en depressiviteit waardoor alles uit balans geraakt en logisch denken uitgesloten is.
eithnec schreef:ik geef je een hartverwarmende knuffel meisje
klinkt misschien sentimenteel of overemotioneel ; maar tja , ben ik ook wel een beetje tegenwoordig , maar dit soort lieve berichtjes vind ik dus echt wel `hartverwarmend`. en ja , dat oprecht meeleven doet dus gewoon deugd!!!

Gebruikersavatar
reneemulder
Berichten: 68
Lid geworden op: 16 okt 2012 19:21

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Lieve Kathleen,

Kijk eens om
op je levenspad
en zie de kiezels
die bergen leken
voor je ze passeerde

fijn weekend \

Renee

Ka-yicka

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Wens je een fijn en prettig weekend toe.
Hierbij geef ik je stevige warme :knuffel: :knuffel: :knuffel: :knuffel:

Gebruikersavatar
eithnec
Berichten: 1867
Lid geworden op: 03 aug 2012 21:38
Locatie: alosta
Contacteer: Website

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

lieve katleen
ik hoop dat je vandaag een fijne dag had in je klasje ik heb nog een plaatje voor jou een warme knuf en een zachte nacht wens ik je toe

Afbeelding

[AAI]
caro
puur op het gevoel

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2662
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

4 maart ... de eerste zonnige lentedag.
iedereen direct weer een beetje vrolijker en `zonniger`.
afgelopen weekend was weer eens eentje om zo snel mogelijk te vergeten. want wat zat ik weer diep! tegen de muren oplopen van ellende ... was zeker van toepassing. enorm veel onrust , moedeloosheid , radeloosheid zelfs. ik heb zelfs gechat met iemand van tele-onthaal omdat ik niet meer wist wat doen en ik niet iemand die ik ken wou `lastig vallen` met mijn verhaal. en ja , dat kalmeerde me gelukkig wel op dat moment.
en dan vandaag toch maar gaan werken , hoewel ik me niet echt goed voelde ; en het was een fijne dag. de kleuters en collega`s zorgden ervoor dat de geest weer open en helder was.
en daar ligt ook een stukje hoe ik het moet aanpakken denk ik : hoewel ik vaak geen zin heb om dingen te doen zoals gaan werken , wandelen met hond , gaan joggen , ... toch is het beter als ik me dan `verplicht` om het toch te doen. want het is net als ik stilzit dat die negatieve en pessimistische gedachten en gevoelens de bovenhand nemen.
dat is de theorie heh , nu nog dat gegeven in praktijk brengen.
maar goed , vandaag was dus een mooie dag dankzij de kleuters , de medejuffen , het uurtje joggen , de acupunctuursessie en misschien ook wel dankzij `mezelf`. toch?

Gebruikersavatar
eithnec
Berichten: 1867
Lid geworden op: 03 aug 2012 21:38
Locatie: alosta
Contacteer: Website

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

dat heb je zeker aan jezelf te danken anderen kunnen er wel voor je zijn maar jij bent diegene doe het doet

geniet nog van het zonnetje en zen warme gloed

:knuffel: :knuffel: :knuffel:

caro
puur op het gevoel

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

en daar ligt ook een stukje hoe ik het moet aanpakken denk ik : hoewel ik vaak geen zin heb om dingen te doen zoals gaan werken , wandelen met hond , gaan joggen , ... toch is het beter als ik me dan `verplicht` om het toch te doen. want het is net als ik stilzit dat die negatieve en pessimistische gedachten en gevoelens de bovenhand nemen.
dat is de theorie heh , nu nog dat gegeven in praktijk brengen.
Klopt!! Dit is een van de dingen die je kan doen om uit een depressie te komen. Dingen doen (ook al voelt het als een verplichting, heb je er nog even geen zin in) die je afleiding bezorgen, die je even uit die negatieve vicieuze cirkel halen, die je helpen om je leven weer op te pakken.

En nee dat is niet makkelijk, dat vergt moed, energie en doorzettingsvermogen.

Net als Baron van Munchausen, jezelf aan je eigen haren uit het moeras trekken (en ja dat is een beeldspraak maar zo is het feitelijk wel).
Inzicht als Uitweg..

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2662
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

@ caro : dank je voor het lieve complimentje
@minerva :jezelf uit het moeras trekken aan je haren ... kan best beeldspraak zijn , maar zo moeilijk is het inderdaad!!

vandaag was het best een fijne dag. mooie momenten in de klas en een heel fijn gesprek met een vriendin. maar als ik dan zo eerlijk praat over hoe het gaat , tja , dan blijkt toch dat die schommelingen behoorlijk heftig zijn. dat het niet zomaar wat somberheid is en dat het nog behoorlijk diep zit allemaal.
ale , ik bedoel : dagen dat het `goed` gaat , zijn gewoon oke ; maar de dagen dat het niet gaat , zijn ook heel heftig `niet goed`.
en tja , daar heb ik ; nog steeds (!!!) geen oplossing (remedie , aanpak , antwoord) voor.
en Minerva zei een keer : zolang je vier stappen vooruit zet en dan een keer twee stappen achteruit dan kom je nog steeds vooruit. MAAR ... als ik achteruit wordt gegooid (zo ervaar ik het , niet als `stappen`) dan val ik gevoelsmatig zeker die vier stappen terug. telkens is zo`n `terugval` zo heftig en confronterend en overheersend dat het soms lijkt dat ik steeds weer vanaf een bepaald punt moet vertrekken.niet simpel heh?
nee , simpel of makkelijk is het zeker niet. dus raadgevingen , tips , complimentjes (ah ja heh) , meningen , maar ook bedenkingen mogen komen.

Gebruikersavatar
Memories
Moderator
Berichten: 22085
Lid geworden op: 25 okt 2009 15:04

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Lieve Katleen,

Nee, simpel is het niet, maar jij wéét en hebt door, hoe het voor je is. Jij hebt in de gaten dat er dan toch iets anders moet om gevoelens en ervaringen meer te behouden en er nog meer van kan genieten. En toch, ondanks dat het zo lastig is momenteel soms, zie ik dat je wel vaker weer sneller opkrabbelt. (Of je laat het zo overkomen voor mij in ieder geval, als het anders zou zijn ...) En dan is het gelukkig zo dat er mensen zijn die je dingetjes laten vertellen en in laten zien. Héél fijn! Wat dan gelijk bij de vraag komt; Kan jij er werkelijk iets mee? Wat haal je daaruit? Wat kunnen volgende stappen zijn?

Successen worden gemaakt door het publiek, niet door de critici.
Hugo von Hofmannsthal.

Misschien ben je veel te kritisch op jezelf? Wat denk je daarvan? ;)
~Wie niet kan luisteren kan ook niet vertellen.
De kracht van geluk is innerlijke vrede.
Wie geen slechte tijden kan verdragen, zal geen goede tijden beleven.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.~

Gebruikersavatar
katleen
Berichten: 2662
Lid geworden op: 01 apr 2012 22:43

Re: eerste keer op forum met mijn verhaal

Memories schreef:n dan is het gelukkig zo dat er mensen zijn die je dingetjes laten vertellen en in laten zien. Héél fijn! Wat dan gelijk bij de vraag komt; Kan jij er werkelijk iets mee? Wat haal je daaruit? Wat kunnen volgende stappen zijn?
soms is het al voldoende dat ik gewoon nog een keer kan vertellen hoe het met me gaat. en doordat er dan toch steeds andere vragen komen (omdat ieder het benadert vanuit eigen leven) word ik zo`n beetje gedwongen om dieper na te denken over `het vage`.
maar dat vage , dat moeilijk te omschrijven waar het pijnpunt nu precies zit ; tja , dat blijft.
Memories schreef:Misschien ben je veel te kritisch op jezelf? Wat denk je daarvan? ;)
misschien wel. ik weet dat ik een ander met dezelfde `problemen` anders zou aanpakken dan ik nu doe met mezelf. ale , ik bedoel , ik heb meer begrip voor die ander dan voor mezelf. waarom?? tja , misschien omdat ik het bij mezelf toch meer zie als `zwakte` en `labiliteit`.

na mailtje naar psychiater geeft hij me volgende opdracht : denk eens na en probeer op te schrijven : `WAT MIS IK NU ECHT?`
en verdorie , dat vind ik dus echt een moeilijke vraag. ik kan daar precies enkel maar op antwoorden met vage dingen zoals `genieten van kleine dingen` of `algemeen blij zijn met het leven` of `het leven waardevol vinden`.
misschien hebben jullie wel een betere omschrijving dan ikzelf? of heeft iemand raad hoe ik die vraag het beste invul?
hulp is meer dan welkom hierover.

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”