Gebruikersavatar
famke87
Berichten: 245
Lid geworden op: 22 nov 2011 09:29

mijn positieve verhaal.

19 mar 2013 10:22

Ik moet zeggen dat het best goed met me gaat-:) trlijk heb ik nog wel up en downs, maar daat laat ik me niet door de wijs brengen. Een jaar geleden kwam ik niet eens buiten of nauwelijks, of wou ik snel, snel, zodat ik niet lang buiten hoefde te zijn, en natuurlijk had ik wel een paar dagen dat ik niet bang was en weer veel durfde, maar dat ik daarna weer niks meer durfde.
Heb eerst therapie gehad, daarna psycholoog, therapie, en zit nu weer onder een psycholoog, waar ik als het goed is nog maar 1 keer heen hoef.

Maar nu een 1,5 jaar geleden, merk ik dat ik me beter begin te voelen, ik kom weer met plezier buiten, ik accepteer mijn gevoelens, en probeer niet bang te zijn voor hoe ik me voel, of waar ik bang voor ben wat er kan gebeuren, want dan denk ik, dat is het leven, er kan altijd wel iets gebeuren.. Mijn psycholoog zei je moet altijd dingen ondernemen, ongeacht hoe je voelt, dan zulje zien dat er niks gebeurd, om zo meer vertrouwen in mijn lichaam te krijgen. Ik dacht eerst makkelijker gezegd dan gedaan, maar heb die advies toch maar opgevolgd... maar ik merkte na een tijd dat het mij makkelijker af ging, en niet eens meer twijfelde of ik wel of niet weg zou gaan... en soms heb ik een dag dat ik me soms een beetje anders voel, maar wie heeft dat nou niet? ook dan probeer ik gewon weg te gaan of lekker rustig aan te doen, en dan merk ik ook, dat ik mij daarna veel beter ga voelen! en probeer ook meer controle los te laten en het gewoon over me heen laten komen, dan gebeurd het maar.

Maar de laatste tijd voel ik me gewoon goed, heel soms heb ik nog wel, dat ik me ontzettend angstig voel, maar daar niet aan toe ga geven en dan ook gewoon mijn ding doen, maar ik merk ook dat mijn gevoelens minder worden en het soms nog tevoorschijn kom.
Ik sta weer open voor nieuwe dingen, ga binnenkort beginnen met vrijwilligerswerk, en ga nu gewoon met de bus reizen, met de hond uit, terwijl ik vroeger toen ik me wel eens anders voelde, even snel naar buiten ging, met de hond ergens dichtbij en daarna wel naar huis, maar nu denk ik, wat los ik daar mee op? iedereen voelt zich wel eens anders enzo..

En ben weer volop aan het daten-:) omdat ik daar echt aan toe ben merk ik, ook omdat ik mijn leven zelf wil lijden, en dat niet door mijn angst wil laten bepalen. En ook de bloeddrukmeter die ik eerst dagelijks gebruikte, gebruik ik niet meer, omdat ik dan vaak denk, wat schiet ik daar mee op?

Maar heb soms nog wel last van negatieve gedachtes, maar probeer daar verder niet aandacht aan te geven, voor mijn angst voor flauwvallen hoef ik niet bang voor te zijn, want ik denk dan, is het erg dat het gebeurd? nee, je komt vanzelf bij, en er is altijd wel hulp, wees er maar neit bang voor.

ik vind dat ik heel erg veel vooruit ben gegaan, en veel heb geleerd in die tijd, en met name ook, dat ik de belangrijksre persoon ben, en wat anderen mensen over mij zeggen en denken, dan maar, daar zit ik niet over in, dan maar, dat is hun probleem. Ik mag er ook zijn, en ik heb nu een taak gekregen, om mijn leven hier op deze aarde te vervullen en plezier te gaan maken-;) en niet dingen gaan deon, want anderen mensen van mij verwachten, maar gewoon doen, wat ik zelf wil, zonder invloed van anderen.

En natuurlijk zullen er wel dagen komen, dat ik me slecht ga voelen of een beetje down voel maar dan weet ik meestal ook waar dat vandaan komt, of hoe ik er mee om moet gaan, gewoon rusten of juist weer een uitaging aan gaan.
ik voel me nu echt beter in mijn vel zitten dan een jaar geleden.

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: mijn positieve verhaal.

19 mar 2013 11:24

Wat goed dat je je verhaal hier deelt. Fijn om te lezen dat het nu zoveel beter met je gaat dan een jaar geleden! Dat geeft gelijk hoop voor anderen die hier ook doorheen gaan, dat het dus echt weer beter wordt. Ik vind het knap hoe je het hebt gedaan en hoe je hier ook hebt beschreven. [045]
Inzicht als Uitweg..

Ka-yicka

Re: mijn positieve verhaal.

19 mar 2013 22:54

Hallo famke,
Wat knap en moedig van je [045]
Veel strekte,liefde,licht en kracht met je doorzetting :knuffel: :knuffel:

Gebruikersavatar
Memories
Moderator
Berichten: 21580
Lid geworden op: 25 okt 2009 15:04

Re: mijn positieve verhaal.

19 mar 2013 23:04

Wat een mooi, met recht positief verhaal Famke! [045] :knuffel:
~Wie niet kan luisteren kan ook niet vertellen.
De kracht van geluk is innerlijke vrede.
Wie geen slechte tijden kan verdragen, zal geen goede tijden beleven.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.~

Sanniej

Re: mijn positieve verhaal.

08 jan 2014 16:25

Wauw Famke, je bericht is al van een tijd geleden, maar ik vind het heel knap. Ik doorga nu zelf een periode waarin ik heel veel last heb van angsten (om dood te gaan, flauw te vallen, gek te worden, een hartkwaal te hebben). Ik ben onder behandeling van een psycholoog en ik hoop over een tijd ook zo'n positief verhaal te kunnen plaatsen!

Gebruikersavatar
famke87
Berichten: 245
Lid geworden op: 22 nov 2011 09:29

Re: mijn positieve verhaal.

17 jan 2014 13:18

@sanniej, ik lees het bericht nu pas en het gaat beter dan ooit-:) meer werk er bij gekregen, een nieuwe relatie, en ben echt minder bang voor mijn angsten, heel soms nog, maar ik ga gewoon door. Geen hulp meer, doe dit nu allemaal zelf.

Ook jij komt er wel doorheen;)

Gebruikersavatar
Memories
Moderator
Berichten: 21580
Lid geworden op: 25 okt 2009 15:04

Re: mijn positieve verhaal.

17 jan 2014 13:31

famke87 schreef:@sanniej, ik lees het bericht nu pas en het gaat beter dan ooit-:) meer werk er bij gekregen, een nieuwe relatie, en ben echt minder bang voor mijn angsten, heel soms nog, maar ik ga gewoon door. Geen hulp meer, doe dit nu allemaal zelf.

Ook jij komt er wel doorheen;)
Knap van je! [045]
~Wie niet kan luisteren kan ook niet vertellen.
De kracht van geluk is innerlijke vrede.
Wie geen slechte tijden kan verdragen, zal geen goede tijden beleven.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.~

Gebruikersavatar
Mickey~
Berichten: 319
Lid geworden op: 16 mar 2016 17:57

Re: mijn positieve verhaal.

28 mei 2016 11:05

Heel herkenbaar, en ik vind het goed dat je je positieve verhaal vertelt, hopelijk laat dat mensen zien dat het ook met hen weer helemaal goed kan komen.
soms moet je doorgaan, tot je denkt dat je niet meer kunt, voordat het leven je weer een lichtpuntje gunt.

Gebruikersavatar
volhoudertje
Moderator
Berichten: 13387
Lid geworden op: 02 jul 2006 23:04
Locatie: In Nederland Door Omstandigheden

Re: mijn positieve verhaal.

28 mei 2016 11:52

Ach ja, het kan nooit kwaad om een meer dan drie jaar oud topic een bump te geven, zullen we maar zeggen. [027]
De randopmerking die daar bij hoort is dat positieve verhalen zéér dun gezaaid zijn.
* Liebe Macht Frei *

Gebruikersavatar
Mickey~
Berichten: 319
Lid geworden op: 16 mar 2016 17:57

Re: mijn positieve verhaal.

28 mei 2016 11:58

Daarom juist, ik wil ze meer naar voren hebben! In de hoop dat mensen er hoop uit putten!
soms moet je doorgaan, tot je denkt dat je niet meer kunt, voordat het leven je weer een lichtpuntje gunt.

Gebruikersavatar
famke87
Berichten: 245
Lid geworden op: 22 nov 2011 09:29

Re: mijn positieve verhaal.

20 jan 2017 10:34

Ik dacht moest maar even weer een kijkje op deze zit nemen ;) Wou weer een positief verhaal neerzetten, maar dan kan het net zo goed in dit topic :) Had niet eens gezien dat er vorig jaar nog een reactie was geplaatst, toch maar even een up to date.

Waar zal ik eens beginnen? Ik kan niks anders zeggen dan, ik voel me goed, maar dan bedoel ik ook echt super goed. Al zo 8 maanden geen downs meer gehad. En hoe dat komt?

Ruim 1,5 jaar was ik moe, zo moe dat ik bijna mijn bed niet meer uit kwam. Alles kostte mij moeite, werken deed ik nog wel, omdat het moest. Lag soms savonds om half 8 op bed, maar hoe laat ook wakker werd, moe was ik altijd en kon bijna de hele dag slapen. Dit was zo in 2013 begonnen. Ik probeer het in het kort te houden en alleen in Details te treden. Al van af 2011 liep ik net klachten rond. Moet je nagaan dat het nu zo 5 a 6 jaar is geleden. Ik kwam eerst in een diep dal terecht, nadat ik stopte met een HBO opleiding, kreeg ik angsten, zo erg dat ik op een gegeven moment de deur niet meer uit durfde. Op een gegeven moment toch na een therapeut geweest, in eerste instantie leek het wel wat te helpen. Kwam weer buiten en deed weer dingen. Maar voelde me nooit meer de oude. In die tussentijd ben ik een paar keer naar die therapeut geweest. Elke keer dacht ik, nu gaat het wel goed, maar viel steeds weer terug en niks leek te helpen. Tot op een gegeven moment eind 2014. Ik merkte dat ik steeds verder weg zakte en ook mede door mijn therapeut die misbruik maakte van mijn situatie, aangezien ik heel wat heb meegemaakt in mijn verleden.

Uiteindelijk die stap gezet naar huisarts en mijn hele verhaal verteld wat ik nooit heb durven doen. Ik werd doorverwezen naar een psycholoog, kreeg anti depressiva, en werkte toen gedeeltelijk. Huisarts dacht dat ik mijn verleden nog niet had verwerkt en depressief was ook omdat ik toen zelfmoordgedachten had.In eerste instantie dacht ik dat de psycholoog wel wat had geholpen. Maar nog steeds extreem moe en geen energie, down en depri had nergens zin in. Vaak dacht ik nu kan het wel alleen en voel ik me redelijk goed. Daarbij werd de sessie paar keer beëindigd maar kon er altijd terecht als ik wat nodig had en dat heb ik in 2015 ook best vaak gedaan. Maar niks hielp. Terug gegaan naar huisarts. Bloed laten prikken. Extreem vitamine tekort. Medicatie gekregen. Even lekker het goed te gaan. Maar tevergeefs.

Weer naar de psycholoog en huisarts. Door gestuurd naar fysiotherapie, dachten aan chronische hyperventilatie. Op een gegeven moment krijg je een placebo effect en denk je dat het helpt.Tot op een moment weer terug viel. Toen weer doorgestuurd naar Haptonoom, maar ook tevergeefs. Steeds bloed laten prikken, maar geen resultaat, in paar maanden 10 kilo aangekomen.

Tot maart vorig jaar (2016) weer naar de huisarts met klachten. Aangegeven dat ik 10 kilo ben aangekomen, was toen wel zwaar. Bloed laten prikken kwam weer niks uit. Op een gegeven moment naar de diëtiste gegaan met een verwijsbrief. Alles uitgelegd. Dat ik graag wou afvallen, teveel ben aangekomen in een paar maand tijd, zo moe was, geen energie had etc. Ze vertelde me dat ik waarschijnlijk insulineresistentie had.

Vorig jaar mei begonnen met een koolhydraatarm dieet en stoppen met suikers. Wat was dat in het begin moeilijk, en had er ook geen vertrouwen in.Maar was na 2 weken 5 kilo kwijt. En langzaam merkte ik dat ik mijn energie weer terug kreeg. Er ging een wereld voor mij over.

En nu 7 maanden verder. Ben nu 20 kilo kwijt. Van de 85 naar de 65 kilo. en voel mij beter dan ik ooit had durven dromen. Sinds ik ben afgevallen en geen suikers meer eet ging er een wereld voor me open. Ik heb opeens zoveel energie, mijn klachten verdween als sneeuw voor de zon. In het begin hield ik mijn hart vast, dat het tijdelijk was. Omdat ik dat in het verleden wel vaker heb gehad. 2 dagen me goed voelen en dan weer heel veel downs. Maar nu 7 maanden achter elkaar, bijna geen downs. Natuurlijk heb ik wel eens een dag dat ik me slechter voel, maar dat is gelukkig maar 1 dag waardoor ik me de volgende dag super goed voel. En heb gewoon bijna geen downs meer alleen maar ups. Had ook niet durven dromen dat ik me ooit beter zou voelen. Ik kan gewoon weer genieten, heb meer energie en heb het gevoel dat ik alles weer aan kan. En daarbij heb ik nu 7 maanden een lieve vriend, die mij ook altijd weer steunt. Heb mij in tijden nog nooit zo super gevoeld. Terwijl ik hier voor 5 a 6 jaar met klachten rond heb gelopen.

Dit wil natuurlijk niet weg nemen dat dit voor iedereen iets weg neemt, maar uiteindelijk zal er toch wel ergens een eind komen aan die donkere tunnel. Ik wou gewoon even mijn verhaal kwijt omdat ik nu gewoon super goed in me vel zit en dat straal ik ook uit. Krijg gewoon zoveel complimenten dat ik straal en er goed uit ziet. Half jaar geleden mijn laatste sessie bij de psycholoog gehad en sindsdien er niet meer heen geweest.
Ik kan zeggen dat ik ontzettend trots en blij ben. Dit verhaal is misschien wel een beetje lang, maar moest toch even mijn verhaal delen,

Gebruikersavatar
koen0069
Berichten: 6188
Lid geworden op: 30 jun 2013 21:54
Locatie: in de tuin :)
Contacteer: Website

Re: mijn positieve verhaal.

20 jan 2017 13:26

cheerqd5

Goed bezig Famke [045]. Fijn dat je dit met ons wil mededelen.
Flowerpower

Terug naar “Positieve verhalen en tips”