Er wordt heel wat onderzoek gedaan naar de werking van ons geheugen. Interessant is een onderzoek van psychologen Richard en Gross. Ze hebben met hun onderzoek ontdekt dat wat ze noemen ‘coole’ types een slechter geheugen hebben dan hun meer emotionele tegenpolen. Mensen die hun gevoelens over een voorval onderdrukken, stoer doen door net te doen alsof iets hen niet raakt, kunnen zich er later veel minder van herinneren.



De psychologen lieten aan proefpersonen aangrijpende foto’s zien van zwaar verwonde mannen. Ze gaven daarbij details uit hun persoonlijk leven. Dit betekent dat er een behoorlijk appèl gedaan werd op de emoties.

Maar sommige proefpersonen was gezegd dat ze hun gebaren en gezichtsuitdrukkingen moesten bevriezen. Ze mochten dus geen enkele emotie tonen in hun gedrag. Een andere groep was gezegd naar de foto’s te kijken alsof ze een arts waren, heel zakelijk en nuchter. Een derde groep mocht de foto’s openlijk bekijken en beoordelen met totale emotionele betrokkenheid.

Toen de proefpersonen later gevraagd werd naar hun herinnering van de foto’s, herinnerden de ‘coole’ personen (die hun emoties hadden verdrongen) zich de beelden bijzonder slecht. De ‘artsen’ deden het bijna net zo goed als de proefpersonen die de foto’s met opgetogen aandacht en gevoelens bekeken hadden.

Conclusie: dingen en gebeurtenissen bekijken alsof je een deskundige bent geeft je een gedetailleerde voorstelling in het geheugen en helpt duidelijk om je de dingen die je gezien hebt te herinneren. Je gevoelens en emoties uitdrukken zorgt voor een goede herinnering van wat er gebeurd is, terwijl het onderdrukken of in toom houden van gevoelens tot een zwakke herinnering leidt. Het lijkt dus lonend om open te zijn over je emoties n.a.v. zaken.

(Bronnen: DDP, getwellness)