Deze keer echt veranderen

Ik ga stoppen met roken. Ik ga minder drinken. Ik ga gezonder eten. Al deze voornemens beginnen vaak heel goed. In het begin is er vaak iets gebeurd waardoor de spreekwoordelijke emmer is overgelopen en je zat bent van je oude patronen. Vol motivatie gooi je je pakje sigaretten weg of haal je alleen nog maar gezond voedsel in huis.
Na een tijdje blijkt het echter steeds moeilijker om je aan je goede voornemens vast te houden en val je uiteindelijk weer terug in je oude gewoontes. Hoe houd je de nieuwe gewoontes de volgende keer wel echt vol?

rokenHet is in eerste instantie belangrijk om je te beseffen dat gewoontes onbewust echt inslijten. Je kunt het vergelijken met een karrenspoor waar constant overheen gereden wordt. De groeven worden steeds dieper en voor je het weet let je niet meer op waar je rijdt, want het gaat toch automatisch. Als je een nieuwe gewoonte aan wilt maken, rijd je op vaste grond. Je moet heel bewust de kar buiten het oude spoor houden en de nieuwe weg betreden. Deze nieuwe weg is echter nog helemaal niet ingesleten en kost nog veel moeite en het is verleidelijk om weer in het oude spoor terug te vallen. Als je echter volhoudt, zal dit nieuwe spoor steeds meer inslijten en het oude steeds meer effen worden. Je hebt een nieuw spoor aangemaakt dat je nieuwe automatisme wordt en op een gegeven moment vanzelf gaat.

Zoals je wellicht al begrepen had, ligt het keerpunt vaak in de periode tussen het oude spoor effen maken en het nieuwe spoor verdiepen. Als je eenmaal over deze hobbel heen bent, als het nieuwe spoor dieper dan het oude spoor is geworden, dan kun je het goed volhouden en heb je echt iets veranderd. Om dit te bereiken is het belangrijk om jezelf minimaal 21 dagen te gunnen. Dit is de gemiddelde tijd waarin een nieuwe gewoonte een automatisme kan worden. Het is ook behapbaar, je kunt best iets voor drie weken uitproberen toch? Neem bijvoorbeeld als doel om in ieder geval 21 dagen lang elke dag twintig minuten te gaan wandelen. Je zult merken dat het na de 21 dagen zo in je systeem zit, dat het zelfs moeilijk wordt om ermee te stoppen!

Een ander belangrijk punt in het volhouden van je nieuwe gewoontes is het stellen van kleine doelen. Zet bijvoorbeeld niet als groot, algemeen doel: “Ik wil afvallen”, maar maak een klein en specifiek doel, zoals: “In de komende twee weken wil ik een kilo kwijtraken”. Met grote doelen raken we al heel snel ontmoedigd en merken we weinig vooruitgang. Stel daarom je grote, algemene doel eerst op en verdeel deze vervolgens in kleine, behapbare subdoelen. Door dit op deze manier slim aan te pakken, merk je snel dat je vooruitgaat en blijft je motivatie hoog om door te blijven gaan.

Wil je deze keer echt iets veranderen? Maak dan kleine doelen voor jezelf en probeer de nieuwe gewoontes die hierbij horen minimaal 21 dagen uit. Probeer het maar eens uit, want ook jij kunt echt veranderen.

Geschreven door: Online studentenpsycholoog Dea Boom van Psychologenpraktijkboom.nl

Wat doet social media met je?

Social media, voor sommigen een vloek en voor anderen een zegen. We kennen het allemaal en maken er over het algemeen veelvuldig gebruik van. Of je nu een echte Twitteraar, Facebooker of LinkedInner bent, we delen van alles met elkaar via het internet. Er zijn inmiddels veel onderzoeken geweest naar de effecten hiervan. Onze wereld verandert mee met de technologie en dit heeft ongetwijfeld een invloed op ons. Wat doet social media eigenlijk met je?

social mediaLaten we beginnen met de negatieve effecten. Doordat onze wereld verandert, is het tegenwoordig minder belangrijk om veel kennis te hebben. Het gaat er juist om dat je weet hoe je informatie kunt vinden en hoe je dit zo snel mogelijk kunt doen. We hebben een gezamenlijk geheugen, het internet, gecreëerd om mee te werken. Dit kan er echter voor zorgen dat we teveel informatie binnen krijgen, doordat er zo verschrikkelijk veel te vinden is. Het is daarom belangrijk om informatie te kunnen filteren en te selecteren op relevantie. Social media kan hierbij helpen, maar kan je ook laten verzinken in een te grote hoeveelheid van informatie door iedereen die een steentje bij probeert te dragen.

Een ander effect is dat we ons gemakkelijk kunnen spiegelen aan anderen met behulp van social media, soms te makkelijk. Vaak zet je vooral je goede en mooie momenten op Facebook en Twitter. Denk bijvoorbeeld aan die grappige foto op dat ene feestje of die diploma-uitreiking met trotse familieleden om je heen. Door al deze mooie momenten kan er een verkeerd beeld ontstaan van een leven dat alleen maar positief is. Omdat we dit van anderen zien en tegelijkertijd de realiteit van onze eigen slechte momenten meemaken, kunnen we het idee krijgen dat we het een stuk slechter dan anderen doen en dat kan leiden tot gevoelens van schaamte, depressie of minderwaardigheid.

Als het echt doorslaat, kun je zelfs verslaafd raken aan social media. Je spendeert uren aan het bekijken van wat anderen plaatsen en probeert jezelf zo goed mogelijk neer te zetten in de hoop op complimenten en een goed gevoel. Het blijkt echter juist dat mensen die steeds meer tijd op social media besteden, juist in het ‘echte leven’ contactarmer en ongelukkiger zijn. Diepgaand, betekenisvol contact kan niet worden vervangen door social media en een gebrek hieraan leidt vaak tot een ongelukkig gevoel.

Hoewel we nu in een donkere sfeer zijn gekomen, zijn er echter zeker wel positieve effecten te vinden. Dankzij het internet en de nieuwe mogelijkheden tot contact kunnen we onze wereld als nooit tevoren verbreden. Je kunt zo online chatten met iemand uit China of Australië of nieuwe kennissen maken via vrienden van vrienden op bijvoorbeeld Facebook. En doordat het achter de computer plaatsvindt, is het een relatief veilige manier om nieuwe culturen en denkwijzen te ontdekken.

Onze kennis kan ook zeker vergroot worden met behulp van social media. Al spelenderwijs kunnen we met elkaar relevante en leuke informatie delen die ons weer verder helpt. Lotgenoten contact kan op deze manier ook tot stand komen en zo kun je zeker steun en waarde ervaren via deze manier van communiceren.

Hoe maak je nu een goede balans tussen de positieve en negatieve effecten die social media op je kunnen hebben? De sleutel hier is: doe het met mate. Net zoals drinken, kan je er veel plezier van ervaren, zolang als je het niet te veel doet en jezelf goed in de gaten houdt. Deel daarom ook alleen maar dingen waarvan je wilt dat anderen ze weten en houd in je achterhoofd dat anderen zich, bewust of onbewust, vaak beter voordoen dan de werkelijkheid is. En als je merkt dat het je leven negatief beïnvloedt, stop dan of zoek hulp van je omgeving om het weer in goede banen te leiden. Met andere woorden, laten we social media inzetten om elkaar te helpen en waardevolle informatie met elkaar te delen.

Geschreven door online studentenpsycholoog Dea Boom van Psychologenpraktijkboom.nl.

Er leiden meerdere wegen naar Rome

Het is altijd al Hans zijn droom geweest om als psycholoog te werken. Hij heeft de opleiding aan de universiteit voltooid en is klaar om in het werkveld aan de slag te gaan. De mogelijkheden blijken echter flink tegen te vallen. Er zijn bijna geen vacatures en de opties die er zijn, worden belaagd door honderden andere kandidaten. Wat nu? Hans kan de realiteit zoals die nu is onder ogen zien en zich op iets anders gaan richten. Hij kan echter ook kijken naar andere mogelijkheden, er leiden namelijk meerdere wegen naar Rome. Andere mogelijkheden onderzoeken, daar is waar dit verhaal over gaat.

RomeWe zijn geneigd om bij de eerste paar tegenslagen onze opties sterk in te perken. We kunnen in Hans zijn schoenen ons neerleggen bij de weinig gegeven opties en het er maar bij laten. Het is dan jammer van de droom, maar goed, het is nu eenmaal niet anders. Maar zoals ik al zei, gaat dit verhaal niet over bij de pakken neer zitten, maar om juist andere opties aan te grijpen. Wat zouden we in Hans zijn plaats nog meer kunnen doen? Hij kan bijvoorbeeld op zoek gaan naar werkervaringsplekken, zijn netwerk uitbreiden, bijscholing doen in de vorm van een opleiding of cursus, zelfstudie oppakken, een eigen bedrijf starten en nog veel meer. Het zijn geen directe of snelle oplossingen, maar wel stappen om naar zijn uiteindelijke doel toe te werken.

De boodschap is: Laat je niet stoppen door een tegenslag, maar houd je ogen open voor andere mogelijkheden. Voor elk probleem zijn er meerdere opties mogelijk, je hoeft ze alleen maar te vinden. Als het niet volgens weg A lukt, dan probeer je weg B en dan weg C, enzovoort. Het is hierbij belangrijk dat je je einddoel in het oog houdt. Wat wil je bereiken? Waar wil je naar toe werken? Als je dit stapje voor stapje aanpakt, kun je het na een aantal jaren zeker bereiken. Wellicht dat je schrikt van dat ik ‘een aantal jaren’ zeg. De meeste oplossingen komen helaas niet snel en gemakkelijk aanzetten. Daar is geduld, inzet en creativiteit voor nodig. Het vraagt dat je nieuwe wegen durft te bewandelen en ook laat zitten wat niet werkt. Je kunt hoe dan ook van elke ervaring, positief en negatief, leren wat wel en wat niet werkt en dat meenemen voor in de toekomst.

Het klinkt allemaal wellicht als heel veel werk. En dat is het meestal ook. Het is niet gemakkelijk om nieuwe paden te maken en onzekere stappen te nemen zonder dat ze meteen iets opleveren. En daarom is het doel voor ogen houden zo belangrijk. Als jij net als Hans een droom hebt, dan is die het waard om na te streven. Wanneer je naar een aantal jaren je droom waar kunt maken, dan is dat al het werk dubbel en dwars waard geweest. Het maakt het zelfs nog waardevoller, omdat je het zelf hebt gedaan.

Wees je er tot slot van bewust dat je niet alles in je eentje kunt doen. Je hebt simpelweg niet de expertise in huis om alles te kunnen. Ga daarom samenwerken met anderen. Gebruik elkaars krachten en kom samen tot een prachtig resultaat. Wees niet bang om hulp in te schakelen, je hoeft het wiel namelijk niet zelf weer opnieuw uit te vinden. Door van elkaar te leren en samen te werken komen de mooiste dingen eruit. En wie weet ben jij straks, net als Hans, wel op je droomplek beland.

Geschreven door: online studentenpsycholoog Dea Boom van psychologenpraktijkboom.nl/

Waarom is advies geven zo makkelijk en advies opvolgen niet?

Advies geven, we doen het allemaal wel eens. Die ene vriendin die bij je langs komt met haar problemen met het andere geslacht, het neefje met zijn problemen op school, de collega die niet met de baas overweg kan, enzovoort. Stuk voor stuk komen ze bij ons terecht met hun eigen problemen waar ze graag met ons over willen praten. Omdat we behulpzaam willen zijn, volgt vervolgens een goed advies uit onze monden. We zien wat er mis gaat en met goede bedoelingen geven we raad over hoe de ander het beter aan zou kunnen pakken. Vervolgens pakt die ander dit echter niet goed op en gaat hij/zij gewoon door met waar hij/zij mee bezig was. Hoe kan het toch dat advies geven zoveel makkelijker is dan advies opvolgen?

adviesLaten we deze vraag eens nader onderzoeken door een onderscheid te maken in denken en emoties. Wanneer we van een afstandje kijken naar de manier waarop een vriendin met mannen omgaat, kunnen we al gauw waarnemen waar het misgaat. Doordat we er zelf niet direct in betrokken zijn, is het gemakkelijker om er rationeel naar te kijken en ons niet door allerlei emoties mee te laten slepen. Ons advies baseert zich daarom ook op rationele argumenten, zoals: Laat die man zitten, hij bedriegt je alleen maar en daarom moet je niet bij hem blijven. En toch gaat de vriendin vervolgens doodleuk met hem verder. Blijkbaar kan of wil ze het advies niet ter harte nemen. Waarom?

Wat nou als we het van de andere kant bekijken? Stel dat wij diegenen zijn die in een verkeerde relatie blijven hangen. Veel vrienden hebben met de beste bedoelingen duidelijk proberen te maken dat we de relatie moeten verbreken en we snappen het wel, maar doen het niet. Hier komen onder andere de emoties om de hoek kijken. Het voelt bijvoorbeeld gewoon veel te eng om deze partner te moeten missen of om weer op eigen benen te staan. Of we hebben het gevoel dat de positieve kanten wel opwegen tegen de negatieve kanten. Wat de reden ook is, ons gevoel overstemt simpelweg ons denken. We wéten wel dat iets niet goed is, maar we wíllen het te graag.

Advies geven gebeurt vaak vanuit de ratio, vanuit ons denken. We kunnen feilloos beargumenteren hoe een ander zich zou moeten gedragen. We zijn er zelfs heel goed in om onszelf te vertellen wat we eigenlijk anders zouden moeten doen. Advies opvolgen gebeurt echter vaak vanuit de emotie. We moeten echt iets willen voordat we veranderen. Het gevoel dat we ergens bij krijgen overstemt ons denken en we laten ons leiden door onze emoties. Dit maakt duidelijk waarom er zo’n verschil zit tussen het geven en ontvangen van advies. De gever maakt iets duidelijk met behulp van denken en de ontvanger luistert met emoties.

Wat kunnen we hiermee? Moeten we maar ophouden met advies geven als het blijkbaar toch geen zin heeft? Zeker niet, maar het is wel goed om te beseffen waarom de ander het advies wellicht niet opvolgt. Door ons te beseffen dat we met goede argumenten iets proberen te bereiken waar de ander wellicht niet naar kan of wil luisteren, worden we ook minder gefrustreerd als de ander ons mooie advies niet opvolgt. Aan de andere kant kunnen we als advies ontvanger beseffen dat de ander de beste bedoelingen heeft en er toch ook met onze ratio naar proberen te luisteren. Ook wanneer we onszelf advies geven geldt dit principe. Beide kanten, het denken en de emoties, zijn belangrijke aspecten en moeten allebei gehoord worden. Het is de kunst om de balans in het midden te vinden.

(Geschreven door: Online studentenpsycholoog Dea Boom van psychologenpraktijkboom.nl, afbeelding: Brandon Riley)

Laat je horen

In mijn werk als psycholoog krijg ik wel eens cliënten in de spreekkamer die aan niemand vertellen dat ze naar mij toe gaan. Ze schamen zich er bijvoorbeeld voor. Hoewel dit natuurlijk niet voor iedereen geldt, heb ik wel het idee dat er nog steeds een soort van taboe ligt rond het psychologenbezoek. Het wordt tijd om dit te doorbreken. Het wordt tijd dat we gesprekken met een psycholoog niet meer zien als een beschamend hulpmiddel, maar als een verrijking van je persoonlijke ontwikkeling. Ik zal uitleggen wat ik hiermee bedoel.

psycholoogWe leven in mijn optiek nog steeds onder de visie dat de psycholoog alleen voor gekke mensen is bedoeld. Dat er wel iets goed mis met je moet zijn voordat je hiernaar toe moet gaan. Dit is klinkklare onzin. Psychologische gesprekken zijn uitermate geschikt om jezelf beter te leren kennen, op een andere manier contact te leren maken, met een andere visie de wereld in te stappen enzovoorts. Ik ben zelf ook in therapie. Niet omdat er iets mis met mij is, maar omdat ik mezelf beter wil leren kennen. Dit is niet alleen voor mij persoonlijk belangrijk, maar ook voor mijn baan. Ik ben immers het instrument waarmee ik werk.

De psycholoog is er niet voor ‘gekke’ mensen, maar juist voor iedereen. Of je nu in een zware depressie zit of wilt leren hoe je een vaste relatie kunt aangaan, het kan allemaal bij de psycholoog. Het kan een verrijking van je leven zijn, we zijn ook nooit klaar met leren. Om dit te bewerkstelligen wil ik de visie verspreiden dat er een soort platform moet komen waar cliënten hun verhaal kunnen doen. Dit kan bijvoorbeeld prima op een website gebeuren. Als je bij een psycholoog in behandeling bent (geweest), kun je op dit platform je verhaal kwijt. Je hoeft natuurlijk niet al je privé zaken op tafel te gooien, maar je kunt wel vertellen over hoe je het proces ervaren hebt. Op deze manier kunnen we elkaar helpen opener te zijn over onze problemen en tegelijkertijd ervaringen delen over specifieke psychologen.

Het werk van de psycholoog is niet iets geheimzinnigs meer. Dit proces moet open, helder en eerlijk naar alle partijen toe zijn. En het moet voor zoveel mogelijk mensen beschikbaar worden gesteld. Ik ervaar mijn eigen therapie als behulpzaam op verschillende vlakken en zou mijn ervaringen graag met jullie delen. Hoe zit het met jouw verhaal? Wat zou jij wel en niet kwijt willen op een platform als deze? Hoe kunnen we ons met zijn allen laten horen?

(Geschreven door: online studentenpsycholoog Dea Boom van psychologenpraktijkboom.nl, foto: Texas A&M University-Commerce Marketing Communications Photography)

Beïnvloeding: Hoe werkt het?

“Hij luistert nooit naar me.”
“Zij kan gewoon niet samenwerken.”
“Ik heb ze al zo vaak gezegd dat die grapjes niet leuk zijn.”

Als het om andere mensen gaat, weten we vaak goed waar de zere angel zit. Deze uitspraken zijn maar een klein voorbeeld van hoe we tegen de anderen aankijken waar we een slechte relatie mee hebben. Je kunt deze mensen uit de weg gaan, maar soms moet je nu eenmaal met ze samenwerken of in hetzelfde huis wonen. Hoe kun je hier het beste mee omgaan? Hoe kun je ze zo beïnvloeden dat de relatie beter wordt?

beïnvloedingWe kunnen andere mensen helaas niet besturen. Er is geen knopje waardoor de ander zich gaat gedragen zoals jij dat wilt. Wat we wel kunnen doen is ons eigen gedrag aanpassen. Door zelf anders te reageren, kunnen we ervoor zorgen dat de ander zich ook anders gaat gedragen. Een voorbeeld: Als postbode liep ik een paar jaar geleden mijn ronde en er kwam een meneer boos op me afgestapt, hij vond dat de post niet goed bezorgd werd. Ik had zelf ook boos kunnen worden en mezelf staan verdedigen. Hierdoor zou hij waarschijnlijk nog bozer worden en zouden we ruzie krijgen. Ik bleef echter kalm, hoorde zijn verhaal aan, liet mijn empathie zien en even later bood hij me zelfs een kopje koffie aan. Dit simpele voorbeeld laat zien hoe ik door mijn eigen reactie aan te passen de meneer kon beïnvloeden. Jij kunt dit ook.

Neem eens iemand in gedachten waarbij het contact op dit moment stroef verloopt. Dit kan bijvoorbeeld een familielid, een collega of een vriend zijn. Probeer je te bedenken hoe jullie contact verloopt en hoe jij zelf reageert. Hoe zou je op een compleet tegenovergestelde manier kunnen reageren? Stel dat je een collega hebt die steeds om je heen hangt en alles wel voor je wil doen. Hij biedt je koffie aan, wil voor je naar de printer lopen, enzovoort. Jij vindt dit hartstikke irritant en probeert zo weinig mogelijk aandacht aan hem te schenken in de hoop dat hij zelf weggaat. Wat zou het tegenovergestelde kunnen zijn? Probeer eens naar hem toe te stappen bijvoorbeeld. Vraag of je voor hem wat koffie kunt halen en merk op wat er in jullie contact gebeurt. Door het tegenovergestelde gedrag te doen, kun je iets heel anders teweeg brengen.

We kunnen andere mensen heel goed beïnvloeden door zelf ons eigen gedrag aan te passen. Probeer het maar eens uit, je zult zien dat het werkt. Op deze manier kun je situaties die tot nu toe niet lekker gingen op een positieve manier beïnvloeden. Het is uiteraard niet de bedoeling dat je een heel ander persoon gaat worden, maar probeer op een lichte manier eens wat te experimenteren met je eigen reacties. En wie weet ben je straks dikke vrienden met die ene collega.

(Geschreven door: Dea Boom van Psychologenpraktijk Boom , foto door Elizabeth Ashley Jerman)