Bosbessen bevatten nog niet nader in kaart gebrachte stoffen, die een gunstig effect hebben op het functioneren van de hersenen.

bosbessenDat blijkt uit een voordracht op de laatste bijeenkomst van de ‘Society for Neuroscience’: “Ophoping van oxidante schade is één van de belangrijkste factoren van veroudering van de hersenen“, aldus Goyarzu over het onderzoek van Malin en Lau.

“Onze resultaten laten zien dat voeding die rijk is aan antioxidanten de mogelijkheid biedt om deze schade te beperken“.



In hun onderzoek verrijkten ze de basisvoeding van oude ratten met bosbessen, na eerst te hebben bepaald hoeveel schadelijk eiwit (NF-kappaB) in verschillende hersengebieden voorkwam, ook bij een controlegroep. Men liet de ratten geheugentests doen. Hoe hoger gehalte aan NF-kappaB, hoe slechter de resultaten op de geheugentest. Bij ratten die bosbessen hadden gegeten, was het gehalte aan NF-kappa-B veel lager.

Uit ander onderzoek blijkt dat bosbessen de schade die het gevolg is van hersenletsel kunnen verminderen. Weer gebruikte men ratten. Bij de helft van de groep ratten werd de voeding verrijkt met 2% bosbessen, een andere groep kreeg dezelfde voeding zonder bosbessen. Drie maanden later werd er met een chemische stof schade toegebracht aan de hippocampus, die een essentiële rol heeft bij het leren en onthouden.

De ratten kregen vervolgens een complexe doolhoventaak te doen. De groep die geen met bosbessen verrijkte voeding had gehad deed het hierop veel slechter dan de andere groep.

Hier in Europa is in 2000 een langlopend onderzoek gestart naar de eigenschappen van pro-anthocyaniden, de stof die verantwoordelijk is voor de kleur van bosbessen. Hiervan is de positieve werking op hart- en vaatziekten bekend.

(SFN, november 2003)