Hoeveel kinderen en jongeren hebben ADHD? ‘2 op de 100’, zeggen Buitelaar (1994) en Van Eerden (1999). ADHD komt relatief veel voor: twee tot vijf procent van de kinderen tot een jaar of zestien. Op dit moment wordt de diagnose vaker bij jongens dan bij meisjes gesteld.

BR>CD (conduct disorder) is een agressieve gedragsstoornis die minder vaak voorkomt dan ADHD. Het kind met CD vertoont een aanhoudend patroon van bijzonder agressief gedrag, wat zich onder andere kan uiten in liegen, stelen, mishandelen, brandstichting, vernieling, veelvuldig spijbelen en weglopen.”> De ervaring van hulpverleners is dat ADHD en autisme veel vaker samen voorkomen bij kinderen dan op grond van toeval verwacht kan worden. Dit verschijnsel noemt met co-morbiditeit. Wellicht ligt er dus eenzelfde oorzakelijke factor aan ten grondslag.

Geen gekke gedachte. Onderzoekers hebben nu een gen ontdekt dat een sleutelrol speelt als het gaat om risico op ADHD. Ditzelfde genetisch gebied is in verband gebracht met de ontwikkelingsstoornis autisme, wat erop wijst dat de twee stoornissen misschien wel (voor een deel) dezelfde genetische wortels hebben.

De ontdekking is gebaseerd op de gegevens van 203 families waarvan minstens 2 kinderen ADHD hebben. Een specifiek gebied op chromosoom 16 draagt bij tot verhoogde gevoeligheid voor ADHD.

Het is belangrijk dat dit ontdekt is. Op de korte termijn hebben we er niet veel aan. Maar op de lange termijn helpt onderzoek naar de afwijkende vorm van genen hulpverleners om de biologische oorzaak beter te begrijpen. Dit draagt bij tot verbetering van de diagnose, behandeling en vroegtijdige interventie.

ADHD en autisme zijn twee totaal verschillende stoornissen, maar hebben blijkbaar veel meer gemeen dan ooit gedacht.

De stand van zaken op dit moment: de oorzaak van ADHD is 70 tot 80% genetisch en voor de rest bepaald door omgevingsfactoren. Voor autisme geldt vrijwel hetzelfde.

(American Journal of Human Genetics)

Copyright ┬ę 2016 Frank Ruiters & Juglen Zwaan