We hebben de neiging om onze positieve eerste indruk op vreemden te onderschatten

We hebben de neiging om onze positieve eerste indruk op vreemden te onderschatten

Een gesprek aanknopen met vreemden kan heel spannend zijn, maar zulke conversaties hebben het vermogen om vreemden te veranderen in vrienden, een date in een partner en een sollicitatie in een baan. Nieuw onderzoek toont aan dat vreemden ons vaak leuker vinden dan wij denken.

Een onderzoek dat is gepubliceerd in het tijdschrift Psychological Science, meldt dat het niet nodig is om angstig te zijn voor nieuwe mensen. Door vijf studies te combineren, konden onderzoekers in kaart brengen wat vreemden werkelijk van een nieuwe ontmoeting dachten. Zij vonden consistent bewijs voor de zogenaamde “liking gap”, een gat tussen wat we zelf denken en wat de ander denkt over de ontmoeting. Anderen blijken ons namelijk veel leuker te vinden, dan dat we denken. We onderschatten ons sociaal functioneren vaak.

Voor de eerste studie die is uitgevoerd door de Cornell Universiteit, hebben de onderzoekers 34 studenten gekoppeld voor een vijf minuten durend gesprek met standaardvragen die het ijs zouden moeten breken. Na het gesprek moesten de deelnemers invullen wat zij van het gesprek vonden en wat zij dachten dat de gesprekspartner van het gesprek vond. Het werd duidelijk dat de deelnemers onderschatte hoe aardig de ander hen vond. Daarbij werd ook duidelijk dat hoe verlegener een persoon is, hoe groter de liking gap. Bij mensen die totaal niet verlegen waren, was er soms geen sprake van een liking gap.

De tweede studie omvatte een verse groep van 84 studenten en onderzocht de potentiële rol van negatieve gedachten in relatie tot het gat. Bij mensen die we niet goed kennen zijn we bang dat we teveel praten of saai zijn. Veel mensen blijken na een ontmoeting zichzelf af te branden met zelfkritiek. ‘Ik had die slechte grap niet moeten maken’ of ‘waarom moet ik nu weer zo veel kletsen’. In deze tweede studie werden de deelnemers gevraagd om wederom 5 minuten te praten, maar ditmaal een onderwerp naar keuze. Na het gesprek werden de deelnemers weer gevraagd naar hun gedachten en visie op het gesprek.

In de derde studie koppelden de onderzoekers studenten aan volkomen vreemde mensen en mochten ze net zo lang kletsen als ze wilden, met een maximum van 45 minuten. Het bleek dat of het gesprek nu 2 of 45 minuten duurde, de liking gap bleef bestaan. Ook kwam er naar voren dat er een gat bestaat hoe leuk mensen het gesprek zelf vonden. We denken soms dat de ander er geen bal aan vindt, terwijl het tegendeel waar is. We onderschatten hoeveel plezier onze gesprekspartner aan het gesprek heeft beleefd.

De vierde en vijfde studie richtte zich op omgevingen in de echte wereld: workshops voor ondernemers. Hier werd duidelijk dat mensen je interessanter vinden dan je zelf denkt. Deze laatste studies liepen van september tot mei, waardoor onderzoekers hebben kunnen vaststellen dat de liking gap over langere tijd stand kan houden.

Conversaties blijken het domein te zijn van pessimisme over het eigen functioneren. Dit zou adaptief kunnen zijn over langere tijd omdat we gekleurd reflecteren op onze gespreksfoutjes in een poging om de volgende keer nog beter te presteren. Terwijl in werkelijkheid de ander ons beoordeelt door een totaal andere bril. Zij hebben geen idee wat we nastreven op korte termijn en zijn veel minder kritisch. Zij hebben veel minder hoge verwachtingen. Voor ons gevoel hebben we ons ideaal niet gehaald, maar de ander is daar helemaal niet mee bezig.

We zijn vaak zoveel bezig met hoe we overkomen en wat we moeten gaan zeggen, dat we signalen dat de ander ons aardig vindt simpelweg niet opvangen.

De boodschap van het onderzoek moge duidelijk zijn: anderen vinden ons meestal leuker dan we denken. (bron)

MANISCHE DEPRESSIE, WAT KUN JE ER ZELF AAN DOEN?

MANISCHE DEPRESSIE, WAT KUN JE ER ZELF AAN DOEN?

Een verslag van eigen onderzoek door Hans, dat hij startte na de teleurstellende antwoorden van zijn psychiater.

INLEIDING
Ik heb dit stuk geschreven nadat mijn psychiater mij antwoorden bleef geven waar ik niets mee kon. Naar mijn mening zijn er meer mensen die met dit probleem te kampen hebben. Mijn onderzoekje toont aan dat MDS misschien niet het ontembare monster is dat het lijkt. Naar mijn mening begint genezing bij begrip. Ik hoop dat ik mijn visie helder genoeg heb verwoord, zodat lezers begrip krijgen over een mogelijk oorzaak MDS. Ik pas in ieder geval een aantal van de onderstaande principes toe en ik voel mij er erg goed bij.

MIJN VERHAAL
Mijn naam is Hans. Ik ben gediagnostiseerd met Manisch Depressieve Stoornis (MDS), ofwel Bipolair II. Na vele jaren kwakkelen is deze diagnose gesteld. Het accepteren van ervan heeft zo mogelijk nog langer geduurd. Ik, de intelligente, Universitair opgeleide, succesvolle Hans? Ik? Ik een psychische stoornis, nee toch? Mijn verzet was groot, heel groot. Ik weigerde Lithium te slikken. Ondertussen bleven mijn stemmingen schommelen. Ikzelf had dat niet eens zo heel erg door, mijn omgeving des te meer. De ontkenning van mijn MDS heeft mij 2 relaties met 2 heel fijne dames gekost.

Okay, dat was. Nu 3 jaar na mijn scheiding ben ik 2 diepe depressies verder. Nu waren de depressies zo diep dat ik er een eind aan wilde maken. Gelukkig ben ik goed opgevangen en leef ik nog. Sinds die tijd slik ik netjes mijn Lithium en Lamotrichine. Ben ik helemaal stabiel? Nee dat niet. Ik geloof dat ik nu zelfs een beetje manisch ben, verliefd, druk, nieuwe baan. Ik hoop dat ik het allemaal kan hanteren.

WAT DE ARTSEN ZEGGEN
Genoeg over mij, nu over naar dat wat ik met jullie lezers wil delen. Ik heb mijn psychiaters regelmatig gevraagd wat MDS is, hoe het veroorzaakt wordt en hoe middelen als Lithium werken. Het antwoord was bedroevend: “we hebben geen idee”. Over Lithium kreeg ik te horen: geen idee hoe het werkt, maar we gebruiken het al sinds de tijd van de Romeinen. Ik kan niet zoveel met dit soort antwoorden van artsen, ik word daar heel opstandig van.

DAN MAAR ZELF ONDERZOEKEN
Ik heb enige tijd een kleine homeopathische praktijk gehad. Tijdens een bijscholing werden verschillende ziektes behandeld, waarbij gesteld werd dat nagenoeg alle ziektes starten als een ontsteking. Direct kwam de vraag in mij op: zou het zo kunnen zijn dat MDS te maken heeft met ontstekingen? Die vraag wilde ik wel onderzoeken.

Tijdens mijn studie heb ik geleerd hoe ik wetenschappelijke databases kan raadplegen. Dat is niet eenvoudig,, meestal vind je niets. De truc ligt hem in het vinden van de juiste termen. Je moet de juiste Engelse termen gebruiken. In dit geval: NCBI (de naam van de database), Bipolar, neuro inflammation. Waarbij neuro inflammation staat voor ontsteking aan de zenuwbanen.

Kaboem!!! Mijn eerste zoektocht leverde heel veel hits naar onderzoeken op dit vlak. Mijn wilde gok bleek juist. MDS of Bipolaire stoornis heeft wel degelijk een sterk verband met ontstekingen aan de zenuwbanen.

Ik was nog niet helemaal tevreden met mijn zoekresultaat. Ik wilde nog een bevestiging via de andere kant, namelijk wat doet Lithium en wat doen antidepressiva (SSRIs). Je raadt het al, er zijn onderzoeken te over die bevestigen dat Lithium en SSRIs ontstekingsremmend zijn. Nu denk ik te snappen waarom je deze stoffen enige tijd moet slikken voor ze effect sorteren. De ontsteking moet onderdrukt en dat kost even tijd.

WAT BETEKENT MIJN ONDERZOEKJE? HEB IK HET BIJ HET JUISTE EIND?

Wetenschap is vreemd. Tijdens mijn studie kon ik stelling nemen en deze met wetenschappelijke artikelen onderbouwen, of juist helemaal onderuit halen. Ik was dus niet zeker of ik kon vertrouwen op datgene wat ik gevonden had. Er was maar één oplossing, op naar het hol van de leeuw, op naar het centrum van ontkenning, op naar mijn psychiater. H

In verband met een verhuizing, met bijbehorende manie, kwam ik eerder in contact met een nieuwe psychiater dan gepland. Ergens tijdens het gesprek kwam de werking van Lithium naar voren, waarop ik weer het antwoord kreeg: “we hebben geen idee hoe dat werkt”. Vervolgens vroeg ik naar de rol van alcohol bij MDS en ook daar kwam een zeer ontwijkend antwoord op: “alcohol verdooft en dat helpt niet bij een depressie”.

Dit was mijn moment! Ik vertelde over mijn onderzoek naar MDS en neuro inflammatie, de ontstekingsremmende effecten van Lithium en SSRIs en de ontstekingsbevorderende effecten van alcohol en sigaretten (ik rookte en dronk veel). Toen was het even stil. Mijnheer de psychiater moest zich even herpakken en plaatste mij in een andere rol, de rol van semi expert.

Sinds die tijd is er iets veranderd. Wij praten nu niet meer over een pil meer of minder, psychotherapie, slaaptekort, maar we praten over welke situaties ik in mijn leven kan veranderen om ontstekingen te verminderen. Tijdens mijn laatste bezoek aan de psychiater werd mijn rookgedrag besproken. Ik keek mijn psych aan en vroeg: “neuro inflammatoir?” Hij knikte alleen ja. De boodschap was duidelijk, ik ben nu gestopt met roken.

PRO NEURO INFLAMMATOIR/ONTSTEKINGSBEVORDEREND
Wat kan allemaal aangemerkt worden als neuro inflammatoir/ontstekingsbevorderend voor de zenuwbanen?

STRESS:
Stress staat met stip op nummer 1. Iedereen die bekend is met MDS zal onderkennen dat stress een belangrijke factor speelt voorafgaand aan een nieuwe episode. Wat gebeurt er tijdens stress? Tijdens stress worden er stoffen aangemaakt die de zenuwbanen op scherp zetten door ze te irriteren.

Vroeger werd stress opgeroepen in gevaarlijke situaties. Er waren 2 opties: vluchten of vechten. In beide gevallen moet je heel scherp zijn, het zenuwstelsel moet extra alert zijn. Het lichaam zorgt daar zelf voor. Het zenuwstelsel wordt geïrriteerd, of enigszins beschadigd tijdens de stress periode. Vluchten of vechten doe je max een half uur en daarna kunnen de zenuwbanen zich weer herstellen.

In onze maatschappij is stress een aanhoudend iets. Het zenuwstelsel wordt voortdurend geïrriteerd. Daardoor groeien de kleine beschadigingen uit tot ontstekingen die niet meer genezen. 

STRESS 2
In het vorige kopje heb ik de vecht vlucht reactie al besproken. Om snel te kunnen vluchten of vechten heeft het lichaam extra suiker, zout en water nodig. Om dit snel aan het lichaam te kunnen onttrekken wordt de doorlaatbaarheid van de darm verhoogd, de poriën worden tijdelijk groter gemaakt (lekkende darm/leaky gut). Het nadeel hiervan is dat ook onverteerde voedselresten door de vergrootte poriën naar binnen kunnen. Deze stoffen worden meestal niet goed opgeruimd door het immuunsysteem en leiden dan vaak tot laaggradige ontstekingen, waaronder ontstekingen van de zenuwbanen. Voor een normale vecht vlucht reactie die max 30 minuten duurt is dit niet zo’n probleem, maar bij voortdurende stress komen er continu stoffen naar binnen die niet in het lichaam thuis horen.

ALCOHOL
Alcohol is in sterke mate neuro inflammatoir. Oftewel als je meer alcohol drinkt neemt de kans op ontstekingen toe. Ik dronk bovengemiddeld veel en veel van mijn eigen manische episodes hangen samen met een sterk verhoogd alcoholgebruik. Ik zeg zelf wel eens voor de grap: ik heb mijzelf de depressie in gezopen.

SUIKERS
Velen zullen hiervan opkijken, maar een te hoge suikerspiegel zorgt voor ontstekingen. Vaak zul je suikers niet herkennen. Alle koolhydraten worden in het lichaam direct omgezet in suikers, en zetmeel eveneens. Mijdt daarom zoveel mogelijk, of eet in ieder geval met mate: suiker, brood, aardappels, pasta, rijst etc. 

SIGARETTEN
Een kort onderzoekje op de NCBI database laat zien dat ook sigaretten een sterk neuro inflammatoir karakter hebben. Zo vervelend dat juist dat ene waar ik in mijn depressies verzot op ben, dat dat juist de ziekte verergert.

ANTI NEURO INFLAMMATOIR/ONTSTEKINGSREMMEND

Tips om neuro inflammatie tegen te gaan.

ANTISTRESS:
Stress is veruit de grootste oorzaak van neuro inflammatie. Voor mijzelf is het heel belangrijk om mij bewust te worden van mijn stress. Tip: neem een paar keer per dag een moment en voel dan of je gestrest bent. Als dit zo is vraag je dan af of stress je helpt in deze situatie. Vraag je af of je dezelfde activiteit ook kunt doen zonder stress. Hoe vaker je dit doet, hoe gemakkelijker je kunt kiezen voor een stressvrije aanpak.
Verder zijn er natuurlijk nog een heleboel andere ingangen, denk aan: mindfulness, yoga, meditatie, sporten.

VOEDING
Sigaretten: Stop! Sigaretten zijn sterk neuro inflammatoir
Suikers: Stap over op een koolhydraatarm dieet. Zie hieronder.
Alcohol: Stop! Alcohol is sterk neuro inflammatoir

Curcumine: Curcumine is de werkzame stof uit kurkuma. Iedereen kent het wel. Het is de stof die kerrie geel maakt. Er is veel onderzoek gedaan naar Curcumine en het is sterk ontstekingsremmend

Omega3: Omega3 helpt bij celherstel en dus tegen ontstekingen. Omega3 zit onder andere in vis.

Koolhydraatarm eten: bij een koolhydraatarm dieet, komt het lichaam in ketose (vetverbranding). Ketonen zijn hulpstoffen die nodig zijn bij celherstel en zijn dus nodig om ontstekingen te genezen.

Koolhydraatarm eten 2: bij een normaal Westers dieet komen er teveel suikers in het bloed. Hoge suikerspiegels zorgen voor cel beschadigingen die op kun beurt weer kunnen leiden tot  laaggradige ontstekingen.

NAWOORD
Ik heb dit artikel geschreven nadat ik het met verschillende mensen heb besproken. Zij gaven aan dat het tijd wordt dat deze informatie openbaar gemaakt wordt. Dit mijn uitnodiging aan jullie lezers om deze informatie te delen, te herschrijven, aan te vullen en psychiaters te challengen (hun visie uit te dagen). 

Met alles wat hierboven staat is MDS voor mij niet langer meer het grote ongrijpbare monster. Ik heb werkelijk waar het idee dat deze ziekte, in mijn geval vrij eenvoudig in toom te houden zou moeten zijn. Ik ben recent gestopt met het drinken van alcohol en nog recenter gestopt met roken. Ik hoop op korte termijn effecten te gaan zien.

Ik pretendeer niet de wijsheid in pacht te hebben, ik heb intuïtief een paar conclusies getrokken en heb geprobeerd deze wetenschappelijk te onderbouwen. Ik ben geen onderzoeker, maar de resultaten die ik heb gevonden vind ik meer dan opvallend.


Uit je hoofd in je lichaam

Uit je hoofd in je lichaam

Je kent het wel je hebt het gevoel dat je dagen te kort zijn, je moet nog zoveel doen, het werk stapelt op, maar je bent moe. Je hartritme is sneller en je ademhaling zit hoog. Je kraakt af en toe met je nek en je voelt een druk op je voorhoofd. Toch ga je door. Je staat er niet bij stil, want er wordt wat van je verwacht en/of je verwacht wat van jezelf. Hoe zit dat nu eigenlijk met stress? Wat doet stress met het lichaam en je brein? Waarom negeren we stress en wat zouden we eigenlijk moeten doen?

Wat is stress?
We kennen allemaal wel het gevoel dat het ons even te veel wordt. Je gezin, je werk, je familie, je vrienden, het vraagt allemaal je aandacht. Je hebt het druk. Dat is meestal nog wel te handelen, maar komt er iets anders bij zoals problemen op je werk, problemen binnen het gezin of je moet dingen op werk doen die je moeilijk vindt, dan is dit het juiste recept voor stress. De druk en de spanning loopt op en houdt aan.

Wat doet het met je lichaam?

Even stress is geen ramp. Een bepaalde mate van stress kan je lichaam prima aan en heeft zelfs een bepaalde nut. Stress heeft als doel om je lichaam is staat van paraatheid te brengen. Het zet aan tot actie. Wanneer de actie gedaan is, komt er weer ontspanning en herstel. Echter wanneer stress, langdurig aanhoudt en er geen herstel is, dan betekent dit roofbouw op je lichaam. Door langdurige stress treedt er een ontregeling in je lichaam op.
Stresshormonen zoals cortisol nemen toe en blijven verhoogd. Een verhoogd cortisol niveau kan op verschillende manieren een negatief effect hebben op het lichaam en het brein. Zo kan het leiden tot slaapproblemen (vroeg wakker worden), een disbalans in je bloedsuiker, diabetes, gewichtstoename (met name rond de buik), cardiovasculaire problemen (vernauwde aderen), problemen met het immuunsysteem, problemen met de spijsvertering en vruchtbaarheid. Een verhoogd cortisolniveau is ook geassocieerd met structurele degeneratie van de hippocampus (een deel van de hersenen dat een belangrijke rol speelt bij de opslag van informatie) en verslechterd functioneren van de prefrontale cortex. Dit leidt tot geheugenproblemen, maar ook problemen met executieve functies en emotionele processen.

Waarom negeren wij belangrijke signalen in ons lichaam?
Sommige mensen zijn gevoeliger voor stress dan anderen, maar wat is het verschil tussen mensen die volledig opgebrand raken en mensen bij wie dat niet gebeurd? Het verschil zit hem in persoonlijkheid en de mate van herstel die iemand kan pakken. Net als sporters is het namelijk belangrijk dat je na een stressvol moment of een stressvolle dag (extreme inspanning) kan herstellen. Niet iedereen doet of kan dat. Het is namelijk makkelijker om door te gaan. We zijn al gejaagd en draven maar door op de automatische piloot. We negeren alle signalen van ons lichaam. Moe zijn komt niet uit. We zetten ons er steeds overheen, want dingen moeten gedaan worden. Het lijkt functioneler om in ons hoofd te zitten en maar in actie te blijven. Op korte termijn levert dat het meeste op. We vergeten ons lichaam en zijn er totaal niet meer bewust van. Ons lichaam moet heel hard schreeuwen, willen we er naar luisteren, maar dan is het vaak te laat.

Wat zouden we eigenlijk moeten doen?
Het is belangrijk dat we het functioneren van ons eigen lichaam begrijpen. Hoe reageert ons lichaam op stress en welke signalen geeft het af? Dit helpt om meer bewust te worden van signalen die het lichaam ons geeft. Door regelmatig rustmomenten in je dag in te plannen,
blijft er ruimte om te voelen en na te gaan hoe je erbij zit. Gaat het nog goed? Hoe is ademhaling? Heb je pijn in je nek? Op het moment dat je je er bewust van bent, kan je er ook pas wat mee doen. Verder is het cruciaal dat je na drukke perioden voldoende herstel pakt. Pak je ontspanning, zodat je cortisol niveau kan dalen, je lichaam zich kan herstellen en terug in balans kan komen.

Biofeedback is een zeer geschikte en waardevolle methode om meer inzicht te krijgen in het functioneren van je lichaam en te leren je stresssignalen te herkennen. Bij biofeedback worden lichaamssignalen zoals bijvoorbeeld de spierspanning, je ademhaling, huidgeleiding, handtemperatuur of hartslag gemeten en teruggekoppeld ofwel zichtbaar gemaakt (feedback). Het geeft je inzicht in de manier waarop je lichaam reageert op spanning en ontspanning. Middels de feedback leer je je lichaamssignalen herkennen en beheersen en kan je jezelf trainen om weer in balans te komen.

Ilse Mennen van psychologie praktijk Brainnetwork

Gestrest? Kom in actie

Gestrest? Kom in actie

Het woord stress heeft in onze maatschappij een negatieve betekenis gekregen, maar we hebben wel allemaal een bepaalde opwinding nodig. Dus ga soms even uit je comfortzone. Dit bevordert je persoonlijke groei. Daarover geeft Sonja Kimpen zinvolle tips. Zij schreef Sterker dan stress.

Wat het leven onaangenaam maakt, zijn zaken als: echtscheiding, verlies van een baan, ziekte enzovoort. Je voelt je dan zo machteloos, dàt veroorzaakt de problemen. In actie komen geeft je het gevoel van controle terug.
Als een ziekte je in de ban heeft, heb je toch nog controle over wie je in je leven spreekt en ziet.
Het zijn je gedachten die bepaalde emoties laten ontstaan. Als je je gedachten leert controleren, kun je je emoties beter beheersen. Je kunt bewust kiezen voor andere gedachten.

Luister hier naar het hele interview van gezondheidsnieuwsradio.nl:

Heilzaam effect van zingen in een koor

Heilzaam effect van zingen in een koor

In een koor zingen kan mensen helpen die te maken hebben met psychische of psychiatrische problematiek. Door deze zangactiviteit verbetert de stemming. Daarnaast nemen het gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen toe, zo blijkt uit onderzoek door de universiteit East Anglia.

Deze universiteit evalueerde de effecten van zingen in een koor bij de koorleden. Het koor werd in 2005 opgericht uit cliënten van een psychiatrisch ziekenhuis. Deze leden geven aan dat het helpt dat koorleden naar elkaar omkijken en elkaar steunen, wat het vertrouwen in de ander en in zichzelf versterkt.
De onderzoekers beamen op basis van het zes maanden volgen van twintig koorleden dat het samen zingen echt helpt, zodat mensen met psychiatrische problematiek beter opgewassen zijn tegen dagelijkse stress en frustraties. Het beter leren ademhalen bij het zingen verlaagt stressniveaus.

De drempel om lid te worden van een koor is laag en de kosten zijn gering, terwijl de opbrengsten voor de mentale gezondheid goud waard zijn.