Je kunt moeder natuur niet voor de gek houden als het gaat over de slaapbehoefte van een persoon. Onderzoekers ontdekten dat de behoefte aan slaap van persoon tot persoon verschilt, en dat dit verschil te maken heeft met de innerlijke biologische klok.

De oorsprong van de verschillen blijft onduidelijk. Wel is nu duidelijker voor om het zo moeilijk is om de slaapgewoonten van mensen te veranderen. Het gaat dus niet om niet willen, maar om niet kunnen.

Men vermoedt overigens dat het genetisch bepaald is of iemand een langslaper, een gemiddelde slaper of een kortslaper is.

De productie van de innerlijke klok van het lichaam is onderzocht. Deze klok is gelokaliseerd in de hersenen, in de suprachiasmatic nucleus (SCN). Dit is onderdeel van de hypothalamus. Functie is het programmeren van de dagelijkse cyclische veranderingen in het lichaam, bijvoorbeeld door aanmaak van het hormoon melatonine tijdens de nacht.

De onderzoekers betrokken in hun studie 10 langslapers (> 9 uur/nacht) en 14 kortslapers (Bij de lange slapers duurden de intervallen van een hoog melatonine gehalte, toegenomen cortison- niveau, verlaagde lichaamstemperatuur en een slaperig gevoel beduidend langer.



Het blijkt dus eigenlijk onmogelijk om met wekkers ons slaapgedrag te veranderen. Het ziet ernaar uit dat ze moeten toegeven aan de slaapbehoefte die we vanaf ons geboorte mee hebben gekregen.

(Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism)