In het blad Neurology verscheen het volgende artikel: “Afwijkingen vastgesteld in de hersenen van autisten”. Het gaat om afwijkingen die een aantal symptomen van de stoornis kunnen verklaren.



In vergelijking met mensen zonder autisme hebben met mensen mèt die stoornis meer van wat men noemt ‘mini-kolommen’ in de hersenen. Dat blijkt uit onderzoek bij 9 autisten door dr. Casanova. Die minikolommen kun je vergelijken met chips in de computer die informatie verwerken, of met een minitieus breintje.



Bij autisten is met name het vermogen om met anderen te communiceren en relaties aan te gaan verstoord. De kenmerken worden vaak tijdens de eerste levensjaren al duidelijk. Autisme kan ook de vaardigheid om goed te reageren op stimuli (licht, geluid en aanraking) in de war schoppen. Niet altijd is er sprake van een lagere leerbaarheid, want ongeveer een derde deel van de autisten heeft een gemiddelde intelligentie.

Doordat ze teveel minikolommen hebben ontvangen autisten veel meer signalen op dan andere mensen. Ze raken overdonderd door die informatiestroom. En dat verklaart het vreemde gedrag van hen. Autistische mensen maken meestal geen rechtstreeks oogcontact. Mogelijk beschermt het wegkijken hen tegen de grote hoeveelheid sociale informatie die ontstaat bij oogcontact.

De verhoogde aanwezigheid van minikolommen kan ook verklaren waarom mensen met een stoornis in het autistisch spectrum vaak speciale vaardigheden hebben. De extra ‘chips’ in hun mentale computer zijn daarvoor verantwoordelijk. Verder wordt duidelijker hoe het kan zijn dat sommige mensen niet alle, maar een aantal kenmerken van de stoornis hebben. Dit zijn de zogeheten pervasieve ontwikkelingsstoornis (PDD-NOS). Mogelijk hebben zij weer iets minder minikolommen dan zwaardere autisten, maar meer dan de algemene bevolking.

Het onderzoek roept toch nog meer vragen op dan ze beantwoordt.

In 2003 wordt beginnen met een proef met anti-convulsieve medicijnen voor autisten. Bij veel van hen ontwikkelen zich namelijk epilepsie. Door vroegtijdig daar iets tegen te doen, is het beloop van de stoornis te beïnvloeden. Er wordt dan tegelijkertijd gekeken naar het effect van de medicatie op de werking van de minikolommen.

(Neurology)