Door gebruik te maken van zichzelf vullende soepkommen en gigantische porties muffe popcorn toonde hoogleraar B. Wansink (zie foto) aan dat het eten van grote porties één van de medeveroorzakers is van zwaarlijvigheid. Hij toonde met zijn onderzoeken aan dat de hoeveelheid eten die mensen naar binnen werken gerelateerd is aan de hoeveelheid eten die ze toegediend krijgen. Het maakt daarbij nauwelijks uit of ze denken dat ze vol zijn of hoe ze de smaak beoordelen.



Deze onderzoeker pleit nu voor consumentvriendelijke labels op voorverpakte etenswaren die bijvoorbeeld stellen: “je moet 4 kilometer wandelen om 100 mg van dit product te verbranden’.

In één van zijn onderzoeken liet hij studenten soep eten uit een gewone soepkom òf uit een kom die, zonder dat ze het wisten, zichzelf steeds weer een beetje opvulde via verborgen buisjes. Het experiment duurde maar liefst twee jaar. Na die periode bleek dat de studenten met bodemloze kommen over het algemeen 40% meer aten dan studenten met gewone kommetjes.

Eén van de studenten gaf achteraf dit commentaar: “Ik was me er niet van bewust”.

In een ander experiment aten proefpersonen 33% meer van de vies smakende, muffe popcorn uit een bak van gigantische afmetingen dan proefpersonen gewone popcorn uit een bakje met gewone proporties.

Visuele aanwijzingen helpen om je op tijd te laten stoppen met eten. Dat blijkt uit een derde experiment, waarbij een deel van de proefpersonen popcorn kreeg waarvan elk 7e òf 15e popcornbolletje rood gekleurd was. De groep waarbij elk zevende popcorntje rood gekleurd was, at het minst. Ze werden gevolgd door de groep waarbij elk 15e popcorn rood was.

(AP 2-1-2004, http://www.consumerpsychology.net, zie ook ‘why do we eat so much?‘ [ABC-reportage])