[mellow]

nouja, hier komt mijn verhaal dan:

ik ben in de meivakantie weg geweest naar turkije, het was daar echt geweldig.
maar ik heb daar een jongen ontmoet, hij werkt in het hotel waar ik zat.
hij werkt daar als horeca medewerker, zeg maar serveerder.
hij heet Abdullah en is 17 jaar, wel wat ouder dan ik maar oke.
na zo'n twee dagen in het hotel te hebben vertoeft raakte ik in contact met hem, ik ging steeds meer met hem praten. ik vond het ook steeds leuker om met hem te praten. op gegeven moment werd het zelfs zo erg dat ik maar zn sillouet hoefde te zien dat ik bijna een gat in de lucht sprong dat hij er was. hij was er elke dag en dat wist ik maar toch was ik elke keer zo ontzettend blij als ik hem zag. we gingen steeds meer met elkaar om, ik zat hele dagen bij de bar aan het zwembad met hem te praten.
elke avond was er een show in de lobby bar, en dan werkte hij daar ook.
we plaagde elkaar over en weer, dan schoof hij mn stoel weer een meter opzij of ik prikte hem in zijn zij, dat soort kleine dingetjes. het was toen cocktail avond en toen hij de cocktails kwam brengen had hij een sterretje in zn mond, hij gaf die aan mij. toen merkte ik echt hoe verliefd ik eigenlijk wel niet op hem was (en ben). op de laatste dag in het hotel heb ik bijna alleen maar gehuild om het feit dat ik naar huis moest die dag. hoe later het werd hoe erger dat gehuil werd, 's'avonds met de show zat ik echt flink te huilen. Justin, een jongen van het animatieteam waar ik ook regelmatig mee omging kwam me troosten, echt wel lief van hem.
vlak voordat ik wegging riep ik Abdullah, hij vroeg of ik drie tellen geduld had hij moest even de vaat ergens wegleggen. toen hij kwam hield ik mijn gehuil even in en gaf hem een knuffel, het liefst had ik hem fijngeknepen, gewoon uit liefde voor hem.
ik nam grondig afscheid avn hem en al de mensen waar ik mee om ging.

in de bus ging alles verder, ik heb de bus zowat blank gehuild. ineens vraagt iemand aan me of het gaat, een man. het was Faruk, de reisleider, ik kende hem al van de excursie die we hadden gedaan. hij is turks maar heeft in twee jaar nederlands geleerd. op zijn vraag antwoorde ik nee, ik ging naast hem zitten. Faruk was zo lief voor me, hij trooste me door naar mij te luisteren en te knuffelen en af en toe wat te zeggen. je kan je niet voorstellen hoe erg ik dat nodig had. Faruk had me ook gelijk door, hij zei: ''heb je een leuke jongen ontmoet?'', waarop ik natuurlijk ja antwoorde. hoe verder ik van het hotel vandaan reed hoe rotter ik me ging voelen.

toen ik thuis was heb ik niks aan mijn ouders laten merken, die wisten zoiezo nergens vanaf, dat was nogal lastig. maar het word steeds moeilijker voor me want ik ga hem steeds meer missen. er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk en erom huil. ik wil gewoon zo graag naar hem toe, het allerliefst zou ik op het vliegtuig stappen en niet meer terugkomen maar dat kan niet. ik wil hem zo graag weer zien, ik wil hem knuffelen en bij hem uithuilen. het liefst wil ik voor altijd bij hem zijn, het klinkt misschien wel erg ver gezocht dat ik dat wil, maar het is nou eenmaal zo.

kan iemand mij misschien helpen met hoe ik hiermee moet omgaan en hoe ik dit het best kan verwerken, ik zou dat heel fijn vinden.
xoxo

[Opa Black]

Kijk maar eens naar de tv-reclame waar zogenaamde vakantie-liefde aan de orde komt.
Tuurlijk erg leuk en het hoofd op hol.... doch in dat hotelletje komen na jou nog honderden meisjes.
Twee beentjes op de grond houden.
Het is altijd een keihard gegeven, een mooie luchtballon... meer niet.

[mellow]

@ opa black
ik weet dat het best wel cliche klinkt maar ik kan er zelf ook niet zoveel aan doen, ik had het ook wel anders gewilt.
misschien is het niet zo, maar ik heb het idee dat je me totaal niet serieus neemt. terwijl ik dit wel serieus meen.

[Minerva]

Ik herken je verhaal wel.. ach vakantieliefdes.. het kost je wat tranen maar het houdt zelden stand. Ze zijn leuk voor zolang ze duren en het doet altijd pijn bij het afscheid.

Ik zou je aanraden om je er toch maar over heen te zetten en te realiseren dat dit gebeurt. In een warm land, in een ontspannen sfeer met een mooie omgeving is altijd alles romantischer, leuker, fijner als in het dagelijkse leven thuis.

Ik heb geleerd dat je gewoon ervan moet genieten zolang het duurt en je altijd moet realiseren dat het daarna afgelopen is.

Maar ja.. de jeugd van tegenwoordig ??? Jullie hebben internet ? GSMs en zo.. zijn jullie nou niet zo voorzien van media als MSN, GSM, webcam, hyves etc. dat je de contacten niet via internet kan onderhouden ? Jullie werelden zijn al zoveel meer dichterbij als toen die van ons...

Wees voorzichtig wat je zegt en denkt als het over op het vliegtuig stappen en zo gaat. Je weet niet wat je zegt en je bent zwaar onder invloed van je hormoontjes en je jonge geest. Je bent een gewillige prooi voor oudere meer ervaren jongens en als je deze manier van denken er op na houdt loop jij zelfs zwaar het risico om slachtoffer van een loverboy te worden...


Probeer wel je verstand te blijven gebruiken.

[mellow]

@mystica
bedankt voor je advies^^
ik ben op het moment ziekjes maar ik klaar hier wel van op.
ik heb zijn mail adress (samen met nog zo'n 20 adressen van andere mensen in het hotel)
ik heb zijn nummer niet gevraagd want ik heb daar niet zoveel aan, mijn mobiel heeft geen bereik in het buitenland en bellen is nogal duur.

[Leeuwtjuh]

VOIP of skype

Anyways, volgens mij worden die jongens ervoor betaald om het meisjes naar hun zin te maken

[Opa Black]

VOIP of skype

Anyways, volgens mij worden die jongens ervoor betaald om het meisjes naar hun zin te maken

Probeer haar dat maar eens wijs te maken in deze toestand.

[Leeuwtjuh]

Volgens mij doe ik een poging opa

[mellow]

@leeuwtjuh
nu ga ik je tegenspreken. (ik ben zo eigenwijs)
hij niet, hij zat niet in het animatie team.
en ik was eigenlijk de enige met wie hij omging in zijn vrije tijd.
sorry, ik ben echt heel eigenwijs.
nog een keer: sorry.....

@opa black
je hebt gelijk

[Leeuwtjuh]

@leeuwtjuh
nu ga ik je tegenspreken. (ik ben zo eigenwijs)
hij niet, hij zat niet in het animatie team.
en ik was eigenlijk de enige met wie hij omging in zijn vrije tijd.
sorry, ik ben echt heel eigenwijs.
nog een keer: sorry...

Geeft niets hoor
Dat heb ik ook

Maar dan nog; its a fake

[Opa Black]

Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat mijn vakantie-liefde en ik nu al 44 jaar bij elkaar zijn.... dus ja.

[mellow]

*stemt in met opa black*
het IS dus mogelijk^^

[Opa Black]

*stemt in met opa black*
het IS dus mogelijk^^

Tegenwoordig niet meer.

[Debjuhh]

Jammer dat er niet door vele zo serieus wordt gereageert op haar verhaal. Ik snap haar volkomen. Alleen denk ik dat ik mee moet gaan met Mystica. Ik kan er niet veel aan toevoegen. Hoop dat het nu wat beter met je gaat?

[mellow]

het gaat beter met me hoor^^
eigenlijk is deze topic al niet meer zo van toepassing

xx

[Dixie]

eigenlijk is deze topic al niet meer zo van toepassing

Hoe meer adviezen in de juiste richting, hoe sneller je eroverheen komt lijkt me

Je bent nog jong, de ware betekenis van liefde kom je vanzelf wel op een dag tegen. En dan zul je wellicht niet eens meer terugdenken aan die jongen op vakantie in het andere land dat zo ver weg ligt. Ook al denk je nu dat je het helemaal gevonden hebt op vakantie, op latere leeftijd zul je merken dat het in feite vrijwel niks voorstelde.

Voor de rest ben ik het volledig met Mystica, Leeuwtjuh en Opa Black eens.

[mellow]

tsja, ik ben er nu ook zo'n beetje overheen
het was nog van de meivakantie zeg maar.
toch nog bedankt.
en achteraf gezien ben ik het ook met hun eens