[Rafelraafje]

Hoi mensen,

Omdat ik het nergens kan vinden, open ik hier maar een nieuw topic over. Ik moet een vaccinatie krijgen, het is een verplichte vaccinatie voor het beroep dat ik ga doen. Het zijn drie prikken en ik heb van de dokter al het recept meegekregen, maar ik durf de prikken niet te gaan halen! Het idee vind ik gewoon zo eng bleh en als ik er eenmaal aan begonnen ben kan ik niet meer terug, want de volgende moet na een maand en de derde ook een bepaalde tijd daarna.

Ik snap ook niet waar dit vandaan komt, want ik heb al ontelbare keren prikken gehad (maar wel minimaal 5 jaar geleden voor het laatst). Ik weet dat ik me moet ontspannen en 'gewoon' gaan, maar kan iemand me vertellen HOE?? Wat ik het liefst wil weten; wie heeft dit ook en / of heeft tips voor me?

Rafel

[rose]

Hepatitis B toevallig?

Vroeger was ik als de dood voor spuiten, prikken, bloed afnemen etc..
Mijn ouders kregen me no way mee naar een dokter of wat dan ook, en het ergste waren nog die spuiten in mijn mond zodat mijn tanden getrokken konden worden.. Ik was toen ongeveer 10 jaar oud..
Dagen van te voren was ik zenuwachtig, dat wil je niet weten.. Die krengen deden echt veel pijn..
(Je moet je bedenken dat ik 8 melkhoektanden had die er niet uit wilden terwijl mijn volwassen hoektanden al doorkwamen dus ik heb 16 spuiten in mijn mond gehad verdeeld over een jaar)..

Sindsdien had ik zoiets van 'nooit en te nimmer wil ik nog een naald in mijn lichaam'..
Maar ik moest wel natuurlijk, had er weinig over te zeggen.. Dus ik altijd gillen en tegenstribbelen etc..

Totdat ik op mijn 17e dus ook moest voor die Hepatitis B prik.. Nou ik zweten joh.. Doodeng.. Ik voelde nog die pijn van toen..
Maar ja echt veel keus had ik niet..

Dus ik zitten, en ik zag die naald en ik vond het verschrikkelijk.. En die mevrouw die zag dat en die zei 'als je wilt dan hoef je er niet naar te kijken hoor'..

Nou dat kan ik je dus niet aanraden hahaha! Ik zie liever wat er gebeurd dan dat ik in 1 keer schrik omdat die naald in mijn lichaam word gezet..
Dat is natuurlijk een keuze die je zelf moet maken, maar ik vond dat veel prettiger..

En die prik he, ik heb er amper iets van gevoeld! Ik denk dat je na verloop van tijd vergeet dat het echt niet zo'n zeer doet.. Je hebt al zeker 5 jaar geen prik gehad en ik durf te wedden dat als je hem gehad hebt dat je denkt 'was dit het nou?'..

Verder gewoon proberen rustig adem te halen, hou dat onder controle, dan komt het echt wel goed..
En zeg desnoods tegen die mevrouw/man die je gaat prikken dat je bang bent voor naalden, dan doen ze ook wel iets voorzichtiger (mag ik aannemen tenminste)..

(voor de lol nog even vertellen dat ik een paar dagen na die prik een neuspiercing ben laten zetten die ik al eeuwen wilde hebben maar ik niet durfde.. En later nog een piercing hahaha)

Heel veel succes, komt wel goed!

xxx
Rose

[Leeuwtjuh]

Ik vind de dokters op zich veel enger dan de prikken. Het allerliefst tap ik mn eigen bloed wel. Ik was lid? (donateur? ) van de bloedbank en liet mij geregeld leegprikken. Ga je zo lekker in zo'n superrelaxte stoel hangen, die echt lekker is voor je rug, tijdschriftje erbij, roze koek erbij, chocolademelk erbij en voila, aftappen maar. Ik ben banger voor de prik van een wesp, dan voor een injectienaald, vreemd genoeg.

Moet je met je nagel in je andere arm prikken, dan leid het je af.

Het engste is het personeel, mijn aderen liggen erg diep en van de 100 mensen, hebben er misschien maar 5 in 1 keer de aders gevonden.

"Ik vind je ader niet, ik neem je andere arm wel"
*2 minuten later*
"Nou, ik neem toch de eerste wel, want hier zie ik niets"



Zorg dat je iemand hebt die al jaren prikt, die mensen die moeten leren prikken maken soms nog wel een oeps. Dat maakt mij niet zoveel uit, maar jou wel overduidelijk. Wat is nou het ergste wat er kan gebeuren? Je krijgt een prikje, ze spuiten dat vaccin in en je hebt een paar dagen een gevoel van een blauwe plek. Ik zou mij meer zorgen maken over wat ze je inspuiten, dan daadwerkelijk het spuiten zelf. Laat anders iemand met je meegaan, die je afleid. Of neem een tijdschrift mee of een pakje kauwgom. Heb je wat te doen.

[MissM]

Ik heb een hekel aan naalden.. toch heb ik een paar jaar geleden een piercing laten zetten... vond het zeker niet aangenaam..
en wat injecties betreft, als t moet dan moet het, maar ik kan je wel aanraden je te ontspannen, want hoe gespannener je bent hoe meer pijn het doet
liefs
MissM

[Audrey]

Ik heb het ook niet echt op prikken... het idee dat er iets door je huis heen word geprikt, vervolgens een vloeistof spuit in je lichaam, en er daarna weer uit word gehaald, vind ik echt drie keer niks . Gelukkig heb ik mijn laatste prik in groep 8 gehaald (een sterio prik ) en zijn ik en mijn moeder het erover eens dat de HPV prik nog niet goed genoeg is getest zodat ik hem niet hoef te halen.

[ToB]

Tja ik heb nooit problemen gehad met een prik eigenlijk. Misschien moet je het met logica aanpakken: Wat heb je liever?

1) 3 keer 1 prikje dat je bijna niet voelt.

2) Je job verliezen (want daar komt het in feite dan wel op neer) en eventueel ook nog eens gezellig 12 weken doodziek in een ziekenhuisbed liggen. (Ik zeg zomaar 12 weken, het is een voorbeeld, ik weet natuurlijk niet waarvoor die vaccinatie is.)

Het is dan kiezen tussen 2 kwaden vanuit jouw standpunt, maar wat het ergste kwaad is lijkt me well duidelijk.
Daarnaast: je zegt dat je bang bent dat je dan ook nog eens 2 keer gaat moeten teruggaan en dat misschien niet kunt opbrengen. maar heb je het al eens zo bekeken: Na de eerste prik zul je waarschijnlijk zeggen 'goh, dat was zo erg nog niet' (want een prik IS in feite niet erg) en dan is het waarschijnlijk geen moeite nog eens terug te gaan.

[Rafelraafje]

Hoi iedereen,

Bedankt voor al jullie reacties Er zitten denk ik ook genoeg goede tips bij, waar ik zelf nog niet op gekomen was. Nu nog de stap naar de dokter zetten, maar dat zal me wel lukken in een of andere vlaag van verstand-op-nul. Ik wil ook wel iemand meenemen, maar er is er maar 1 die ik bij me zou willen hebben en die werkt fulltime, kan ie niet echt vrij voor gaan nemen Ik moet het maar eens met mezelf redden, muts die ik ben.

Rose, tis een hepatitis B idd en dan doe ik gelijk een mix met hepatitis A. Ben ik in 1 keer van de prikken af. En ja, in je mond ergens prikken vind ik echt het ergste, ik heb het ook meerdere keren gehad, gatver zeg. Een van die keren zat ik bij de tandarts en riep; nee hoor, ik hoef geen prik, het doet geen pijn! ;p Maarja, hij kon zgn zien dat ik wel pijn had en duwde gewoon die prik in mn mond

Nogmaals, super bedankt voor jullie berichtjes, het stelt me wel gerust eigenlijk

[Ria68]

Hoi
IK moet eerlijk gezegd ook niks weten van prikken,vooral in mn armen dan,gewoon een vingerprikje stelt niks voor vind ik zelf
Als ik alwel een prik moet halen voor evt bloedprikken vraag ik meestal of altijd of ik erbij mag liggen,dan kijken ze je wel wat raar aan,maar als ik ze dan zeg,of ze liever hebben dat ik er bij neer kan vallen( flauwvallen) dan moeten ze mij zeker op een stoel laten zitten,en als ik er bij lig wel tegen mij blijven praten zodat ik andere gedachten heb

[koffieleut]

Hoi,

Ik herken je probleem heel goed. Ik ben zelf als de doods voor prikken.
Vroeger toen ik klein was, heb ik een nare ervaring gehad met mijn allerlaatste vaccinatie. Ze prikten scheef en mijn hele arm deed pijn. Ik viel bijna flauw.
Later liet ik mijn 2de gaatjes in mijn oren schieten. Hoewel dit niet met een naald was, maar werd geschoten(eigenlijk dus wel een naald, maar die zie je niet), viel ik weer bijna flauw en ik voelde me zo lullig...
Toen moest ik een keer naar de tandarts, ik zat in groep 8. Was 11 of zoiets. Ik had een gaatje, en het boren deed zo'n pijn, dat de tandarts mij een verdoving wilde geven. Toen ik de naald zag werd ik helemaal hysterisch en ben ik naar buiten gerend.
Maarja, wat moet, dat moet. 2 weken later werd ik door mijn moeder opgehaald om alsnog naar de tandarts te gaan. Ik liet abrupt alles wat ik vast had vallen, en ging zowat door mijn knieën. Afijn, gedachten op nul, en gedaan. Viel heel erg mee!!
Volgende keer wilde ik weer een prik! Maar toen werkte de verdoving niet want hij had ernaast gespoten. Ik proefde dat spul namelijk en het verdoofde wel een beetje, maar niet heelmaal. De prik deed ongelooflijk veel pijn, het leek net of hij figuurtjes aan het tekenen was. Het boren deed ook pijn.
Dus nu, heb ik een fobie voor de tandarts én voor prikken...

Maaarrr.. Deze week moet ik bloed laten prikken omdat ik waarschijnlijk bloedarmoede of een ijzertekort heb. Mijn ergste nachtmerrie!

Maar ga het gewoon doen! Voor iedereen, gedachten op nul, je gaat niet dood.
Je kan ook vragen om een verdovingspleister. Werkt echt! Heb ik gehad voor een infuus. Ook zo'n eng iets..

Groetjes!

[Rafelraafje]

Hey Koffieleut

Ja een vervelende prikervaring leidt al snel tot angst voor prikken, al zijn echt heel veel mensen er bang voor. In mijn klas moet nu iedereen die inenting en de meeste mensen knijpen m wel minstens een beetje hoor. En ja, de tandarts is ook voor de meeste mensen geen hobbie.. Het blijft vervelend! Sowieso als er in je mond gewroet wordt ;p

Maar ondertussen ben ik voor de inenting geweest en ik kreeg ook meteen een mantoux (tbc-check, omdat ik in een ziekenhuis werk) en ze gingen ook nog meteen bloedprikken omdat ik een stempel in mn vaccinatieboekje mis! Binnen een minuut drie prikken in dezelfde arm whaa Maar goed, het is nog steeds vervelend, maar het lukt me wel om even mn gedachten uit te schakelen. Ik had wel mn arm helemaal gespannen tijdens de prik, dus ik had nog wel een paar dagen spierpijn maar ach, dat vind ik n stuk minder erg dan de prik zelf!