psycholoogje

Hoe leer ik mezelf te waarderen?

02 mar 2011 00:25

Een goedenavond allemaal,

Sinds ongeveer anderhalf jaar ben ik erg verdrietig en somber. De psycholoog waar ik geweest ben, waar ik inmiddels niet meer kom, zei me een half jaar geleden dat ik nog niet depressief was. Of het zo is, weet ik niet, maar ik ben in ieder geval niet gelukkig. Aangezien ik er met vrienden niet over kan praten, wil ik het toch eens hier proberen.

De afgelopen tijd heb ik me afgevraagd wat nu de echte reden hiervan is. Wat in ieder geval meespeelt, zijn de volgende twee dingen:

1. Ongeveer vanaf mijn 15e ben ik altijd belachelijk gemaakt met mijn uiterlijk. Blijkbaar ben ik dus een lelijke man. Nu ben ik 25 en gebeurt het nog steeds geregeld. Niet bepaald volwassen reacties. In die tussentijd hebben zóveel mensen opmerkingen gemaakt (en vaak zelfs nog dezelfde opmerking), dat ik er gewoon in ben gaan geloven. Ik moet accepteren dat ik lelijk ben, anders zouden niet al die mensen dat zeggen. Uiterlijke schoonheden worden wel eens als relatief bestempeld, maar bij mij is er dus blijkbaar niks om van te houden.

Ik heb altijd last gehad met het verwerken van de opmerkingen, maar na 2 jaar in het buitenland te hebben gewerkt, ben ik positiever geworden. Hierna is alles toch weer bergafwaarts gegaan. Vaak heb ik het gevoel als ik met iemand praat, dat diegene me nauwelijks aan durft te kijken omdat ik er niet uit zie.

Sinds een tijdje word ik ook duidelijk kaal. Door enkele positieve ervaringen in mijn leven heb ik rond mijn 23e mijzelf toch enigszins weten te accepteren. Echter, toen ik erachter kwam dat ik al goed aan het kalen was, sloeg het ineens om. Ik ben al lelijk, had dat eindelijk een beetje weten te accepteren, begon ik mijn haren te verliezen! Een kaal koppie kan misschien voor sommigen weggelegd zijn, voor mij niet. Ik heb niet de 'facial structures' en al zeker niet de welgevormde schedel.

Ik weet dat ik ook een aantal mooie eigenschappen heb. Ik ben intelligent, welbereisd, avontuurlijk, heb (had) gevoel voor humor, eerlijk, betrouwbaar, loyaal en houd van reizen, cultuur, wetenschap en natuur. Daarnaast heb ik ook een goede groep vrienden en ga ik veel op stap.


2. Ik heb nog nooit een vriendin gehad. In totaal heb ik twee vrouwen gezoend, maar daar blijft het dus bij. Dus ook maagd. Ik weet dat dit iets is wat met de jaren komt, maar het steekt toch, voornamelijk wanneer we met de vrienden bij elkaar zijn. Waarom zijn vrouwen niet in mij geïnteresseerd? Ik heb door de jaren heen altijd gedacht dat het aan mijn uiterlijk lag. Ik was onzeker met vrouwen en ben het inmiddels nog veel meer. Nu weet ik dat het uiterlijk een rol heeft gespeeld, maar niet bij alle vrouwen. Het is mijn negatieve, sombere uitstraling die vrouwen afstoot. Daarnaast zijn mijn sociale vaardigheden niet goed, ondanks dat ik altijd toch wel veel vrienden heb (en ook heb gemaakt door de jaren heen).

Nu ben ik erachter dat dit onderhuids allemaal meespeelt. Ik weet dat ik bijvoorbeeld geen vriendin ga krijgen als ik niet van mezelf kan houden. Ik ga niet vooruit als ik mezelf niet kan accepteren zoals ik ben. Daarom wil ik aan jullie vragen hoe je jezelf kunt leren waarderen?

Bij voorbaat dank!

Groetjes.

Gebruikersavatar
GeenPijn
Berichten: 5313
Lid geworden op: 18 feb 2011 00:51

Re: Hoe leer ik mezelf te waarderen?

02 mar 2011 21:34

Tips heb ik even niet, maar anderen vast wel. Wilde alleen even zeggen dat je het heel mooi verwoord hebt!
Als je verwacht dat de wereld eerlijk tegen jou is, omdat jij eerlijk bent tegenover de wereld.

Dan hou je jezelf voor gek.

Dat is verwachten dat de leeuw jou niet opeet omdat jij hem niet opeet.

RaXz

Re: Hoe leer ik mezelf te waarderen?

02 mar 2011 21:54

Door jezelf te nemen zoals je bent, en niet er niet zo veel over na te denken. Tuurlijk is het goed om naar
verandering te verlangen die je wilt zien, maar het is niet iets waar je je dood moet op staren. Hetzelfde
geld voor een relatie, zoals je zelf al zegt is het veel belangrijker om van jezelf te houden en jezelf
te waarderen. Je bent immers de enige waar je volledig op kan bouwen, en je straalt dan ook een zekere
onafhankelijkheid uit. :)

Isnietzobest

Re: Hoe leer ik mezelf te waarderen?

09 mar 2011 21:43

Het klinkt alsof je nare ervaringen heb meegemaakt.

Je hebt een groep goede vrienden zeg je, wat zeggen die over je? Heb je welleens aan hun gevraagd wat zij van jouw vinden. Heb je het welleens aan hun voorgelegd dat je er zo over denk. Mischien geven ze je vervolgens wat vaker een complimentje en kan dit een beetje een ego boost geven. Dat kan je best wel gebruiken denk ik. Mensen vinden het vaak makkelijk om iemand te beledigen dan iemand een compliment te geven. Mischien realiseren je vrienden dan dat je wat meer steun nodig heb. Als iemand zo onvolwassen is om rotte opmerkingen te maken naar iemand anders om zijn/haar uiterlijk dan moet je daar niet naar luisteren. Only take in the good and leave the bad out.

Daarnaast heeft het hebben van een vriendin vaak minder met uiterlijk te maken. Het lijkt alsof je wat meer zelfvertrouwen kan gebruiken. Vaak zitten problemen als deze tussen je oren. Ik voel me op nare dagen ook lelijk als ik in de spiegel kijk terwijl ik dat niet denk op een goede dag.

Ik zie trouwens vaak genoeg knappe meiden met een lelijke gozer als vriendje. Vrouwen knappen trouwens sneller af iemand met een minder mooi uiterlijk zonder zelfvertrouwen dan iemand met zelfvertrouwen. Mijn advies is geloof in jezelf en dan doen andere dat ook. Doe het wel met mate, je moet niet gaan geloven dat je de volgende Leonardo Di Caprico bent :D

Gebruikersavatar
scampsd
Berichten: 186
Lid geworden op: 11 aug 2006 10:33
Locatie: België, Leuven

Re: Hoe leer ik mezelf te waarderen?

15 mar 2011 02:34

Hey "Psycholoogje" (rare naam, wel tof) ;)
Hoe kan je jezelf leren te waarderen? Door te bewijzen dat je waardevol bent, en dat kan je als volgt doen:
- Ga sporten: in plaats van je schouders te laten hangen, zal je er trots uitzien!
- Ga met een goeie vriendin eens gaan shoppen, gooi je garderobe overboord en steek je helemaal in het nieuw.
- Ga naar een schoonheidssalon en laat je eens goed verwennen, je voelt je als herboren als je daar buitenkomt.
- Ga naar een plastisch chirurg en vraag hem/haar wat er aan jou moet veranderen.
- Verander eens van milieu: zoek eens andere vrienden om mee uit te gaan (die vind je misschien in de sportclub)
- Ga vrijwilligerswerk doen.
- ...
( zoek maar uit wat voor jou past)

Veel geluk!

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: Hoe leer ik mezelf te waarderen?

16 mar 2011 13:17

Jezelf waarderen is misschien wel het moeilijkste wat er is want de grootste criticus dragen we ook in onszelf. Die heb je altijd bij je. Je ontkomt er niet aan.

Jezelf waarderen zit 'm ook niet in uiterlijkheden. Een goed uiterlijk kan meespelen in je eigenwaarde en je goed voelen maar uiteindelijk zit het niet alleen daarin, een "nieuw' uiterlijk is slechts een tijdelijk iets en aan verandering onderhevig zoals het grillige modebeeld. De psyche werkt complexer dan dat en is niet voor de gek te houden met een nieuwe blouse of broek en ook niet met een nieuw kapsel of een nosejob.

Echte zelfwaardering zit van binnen. Weten wat je waard bent. En dat heeft alles met relaties te maken. Hoe zie je jezelf ten opzichte van anderen ? Hoe voel je je in gezelschap ? Wat beteken je voor een ander ? Kom je voor jezelf op ? Vind je je eigen mening en wensen belangrijk ? Wat heb je geleerd uit je fouten ? Hoe succesvol ben je nu als het gaat om doen wat je graag wilt en waar je goed in bent ?
Inzicht als Uitweg..

Gebruikersavatar
GeenPijn
Berichten: 5313
Lid geworden op: 18 feb 2011 00:51

Re: Hoe leer ik mezelf te waarderen?

16 mar 2011 13:43

Mystica schreef: Echte zelfwaardering zit van binnen. Weten wat je waard bent. En dat heeft alles met relaties te maken. Hoe zie je jezelf ten opzichte van anderen ? Hoe voel je je in gezelschap ? Wat beteken je voor een ander ? Kom je voor jezelf op ? Vind je je eigen mening en wensen belangrijk ? Wat heb je geleerd uit je fouten ? Hoe succesvol ben je nu als het gaat om doen wat je graag wilt en waar je goed in bent ?
Deze zou het goed doen als onderschrift.
Als je verwacht dat de wereld eerlijk tegen jou is, omdat jij eerlijk bent tegenover de wereld.

Dan hou je jezelf voor gek.

Dat is verwachten dat de leeuw jou niet opeet omdat jij hem niet opeet.

psycholoogje

Re: Hoe leer ik mezelf te waarderen?

21 mar 2011 14:19

Allereerst, iedereen heel erg bedankt voor de reacties!

@ RaXz
Je hebt gelijk, ik zou er ook niet zo over moeten inzitten. Echter, 'de knop omzetten' is voor mij geen makkelijke klus (voor de meesten niet natuurlijk), aangezien de schade is opgelopen in een tijdsbestek van bijna 10 jaar. Wanneer je in deze belangrijke periode in je leven (van 15 tot 25) keer op keer afgekeurd wordt, gaat dit ontzettend knagen. Bij momenten gaat het goed, dan weer minder. Ik heb tijden gekend waar het zelfs erg goed ging, voornamelijk doordat ik enkele stappen uit mijn comfortzone heb gezet en risico's heb overwonnen, door onder andere veel te hebben gereisd, gewerkt en gewoond te hebben in het buitenland (nieuwe omgeving, andere taal en cultuur), skydiven, duiken en bergbeklimmen. Dat is een bagage die maar weinigen hebben.

@ IsNietZoBest
Echt een traumamoment of iets dergelijks heb ik niet meegemaakt, mijn nare ervaring is jarenlange afkeuring door andere mensen op basis van mijn uiterlijk. Ondanks dat ik me bij momenten beter over voel, kan ik het niet definitief van me afzetten. Ik weet dat dit alleen zal gebeuren door positieve ervaringen, die alleen ik kan realiseren (althans voor mezelf).

Met mijn vrienden praat ik er niet over. Een enkeling maakt zelfs de meeste opmerkingen die me kwetsen. Ik weet ook dat diegene heel goed beseft dat hij me ermee kwetst. Daarom vind ik het ook soms moeilijk om voor mezelf op te komen, want ik weet dat bij een eventueel ietwat verhitte discussie een dergelijke opmerking er achteraan komt. Op de opmerkingen heb ik zelf geen tegenwoord. Van binnen word ik kwaad en verdrietig, maar agressie (verbaal en non-verbaal) lost niks op. Dat moedigt die personen alleen maar aan om meer te gaan schelden. Ik probeer rustig te blijven, maar ik voel me erna vaak een paar dagen erg down. Als ik er met mijn vrienden over praat, weet ik zeker dat het als 'zwak' wordt opgevat. Ik denk dat een aantal ook wel aan me merken dat ik het afgelopen jaar stiller ben geworden (zo ervaar ik het in ieder geval wel). Ik onderneem ook minder.

@ scampsd
Dankjewel voor je suggesties. Voor ik deze kan doen, moet ik eerst maar eens wat geld verdienen (zonder baan zitten helpt namelijk ook niet mee).

@ Mystica
Erg waardevolle post. Ik wil niet zeggen dat ik vind dat ik niks waard ben, maar ik heb ook niet het gevoel dat ik wat voorstel. Ik weet wie ik ben en wat ik kan, maar juist in gezelschap heb ik het idee dat ik minder ben dan de ander(en). Bij vrienden speelt dan ook het feit mee dat ik één van de weinigen ben die nog nooit een vriendin heeft gehad, al weet ik dat dat hun niets uitmaakt, maar ik voel me daardoor wel minderwaardig. Ik heb niet het idee dat ik iets beteken voor anderen (op een enkeling na). Voor mezelf hoef ik ook niet voor anderen iets te betekenen, ik hoef niet zo nodig in de schijnwerpers te staan.

Wat betreft doen wat ik graag wil, dat gaat me zeer moeizaam af. Op mijn leeftijd weet ik nog steeds niet waar ik naartoe wil. Met mijn huidige diploma zie ik me geen interessante carrière tegemoet gaan.

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Hoe leer ik mezelf te waarderen?

22 mar 2011 13:22

psycholoogje schreef: Echt een traumamoment of iets dergelijks heb ik niet meegemaakt, mijn nare ervaring is jarenlange afkeuring door andere mensen op basis van mijn uiterlijk. Ondanks dat ik me bij momenten beter over voel, kan ik het niet definitief van me afzetten. Ik weet dat dit alleen zal gebeuren door positieve ervaringen, die alleen ik kan realiseren (althans voor mezelf).

Met mijn vrienden praat ik er niet over. Een enkeling maakt zelfs de meeste opmerkingen die me kwetsen. Ik weet ook dat diegene heel goed beseft dat hij me ermee kwetst. Daarom vind ik het ook soms moeilijk om voor mezelf op te komen, want ik weet dat bij een eventueel ietwat verhitte discussie een dergelijke opmerking er achteraan komt. Op de opmerkingen heb ik zelf geen tegenwoord. Van binnen word ik kwaad en verdrietig, maar agressost niks opie (verbaal en non-verbaal) l. Dat moedigt die personen alleen maar aan om meer te gaan schelden. Ik probeer rustig te blijven, maar ik voel me erna vaak een paar dagen erg down. Als ik er met mijn vrienden over praat, weet ik zeker dat het als 'zwak' wordt opgevat. Ik denk dat een aantal ook wel aan me merken dat ik het afgelopen jaar stiller ben geworden (zo ervaar ik het in ieder geval wel). Ik onderneem ook minder.
Over woorden kun je altijd debatteren - "is dit traumatisch of niet...?" Maar leuk is anders. Geen wonder, dat je de laatste tijd stiller en minder ondernemend bent geworden.

Enne: trek geen dingen in het persoonlijke, die dat niet zijn!!
Je schreef "ik kan het niet definitief van me afzetten". Ik zou het je gunnen, dat je dat binnekort wel zou kunnen. Maar, zo te lezen is het feit, dat "jouw omgeving" je gewoon niet prettig behandelt. (Dat is iets anders dan 'er is iets in het verleden gebeurt, dat blijft 'hangen''.) Dit is je realiteit NU - en aar kun je maar beter mee 'dealen'.

En wat ik heel schrijnend vind: die ene ellendeling weet heel goed, dat hij jou pijn doet. Drie tegen 1 weten de andere mensen het ook - en niemand komt voor je op. Brrr.

Sterker nog: omdat je weet, dat je gekwetst gaat worden, blijf je maar je mond houden. Alsof je uiterlijk iets over je mening, je gevoel of wat dan ook van jou als mens zou kunnen zeggen!!

Enne: andermaal: over woorden kun je altijd debatteren, maar ik ben het niet eens met wat je schreef over agressie, "lost niks op (verbaal en non-verbaal)".
Goede verbale weerbaarheid, waarbij je deze agressor op zijn/ haar nummer zou zetten lost het probleem wel degelijk op. (Okee, om dat te bereiken heb je een hele strategie nodig, oefeningen vooraf en wellicht enige bondgenoten binnen de groep van bange meelopers.)
En ondertussen is er met non verbale agressie, zoals thuis op kussens slaan niets mis - dat geeft opluchting.
Ook kun je in je lichaamstaal de agressor die jou doorgaans afkraakt, te kennen geven, dat hij/zij niet zo belangrijk voor je is. (Okee - ook daar kun je reacties op krijgen en ik kan niet garanderen dat die vriendelijk zullen zijn. Maar het kan de zaken wel een andere wending geven, mits "kundig" aangepakt.)

And please: mensen die jou zwak vinden, omdat je wordt getreiterd en daar last van hebt - dat zijn geen vrienden!!
Dat kan, i am sorry, een hele nare ontdekking zijn, maar andere mensen opzoeken, die jou fatsoenlijk en socaal behandelen, zoals leuke mensen dat gewoon doen - dat kan ook zin hebben, ipv. bij dit groepje pesters en meelopers te blijven hangen en hun normen over te nemen. (= Jij bent 'zwak', het ligt aan jou, agressie tegen ons is verboden, en 'eigenlijk' zou jij het je allemaal moeten laten welgevallen/ van je afzetten. - Dat is, wat alle pesters en meelopers stilzwijgend denken over hun mikpunten.)

Terug naar “Vraag van de week”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten