Pagina 1 van 1

Verwarrende signalen in vrouwenvriendschap

Geplaatst: 14 nov 2013 15:49
door Lady Eve
Best verwarrend

Na jaren zag ik een leeftijdsgenote terug met wie ik 2 jaren op school zat.
Zij zat een jaar hoger dan mij, maar we kenden mekaar van ziens, in dezelfde school.
Haar broer zat samen met mijn zus in de klas.

Nu we beiden moeder zijn en onze kinderen naar school gaan, wil het toeval dat zij in dezelfde school en graadklas zaten.
Zij sprak me toen aan in de gang: Hey ben jij niet Eve? En ja , ik herinnerde me haar ook nog.

Aanvankelijk was het terugzien een fait-divers. Na een tijd groeide het contact echter. We wisselden telefoonnummers uit en stonden op dezelfde mailinglist waardoor we mekaars e-mailadres ook hadden.

We spraken eens af om wat te drinken. Tijdens dat uitje ging het ook effe over haar moeder die dacht dat ze lesbisch was vroeger. Dat was omdat ze een laatbloeier was en pas op latere leeftijd een vriendje had.
Nu is ze gescheiden en had/heeft soms een date met een man, of werd gekoppeld door collega’s…
Soms was ze verliefd op een man, maar dat draaide totnogtoe niet uit tot een relatie.
Ze vroeg me soms uit: om naar haar drink te komen, of ik eens mee wilde gaan naar een optreden van een groepje, ze gaf me een concertticket van een optreden dat ze met een man zou gaan zien maar dat was afgezegd-dus had ze geen zin meer om te gaan. (maar ik kon telkens niet). Ze zocht dus wel wat meer aansluiting met me, op die manier.
Op een keer lukte het wel om nog es af te spreken,waarna ze me naar huis bracht. Thuis wandelden we in de tuin. Mijn vriend was er ook bij. Toen haalde ze een pluisje uit mijn haren.
Ik vond dat wat vreemd omdat ik geen vrienden of vriendinnen heb die me zo benaderen.

Ze vroeg me nog eens wat te gaan drinken en zijn toen wat gaan rond wandelen in stad.
Het klikt heel goed tussen ons.
Ze liep mee tot aan de auto en zelf ervaarde ik wat spanning: afscheidskus of niet?
Normaal gezien doe ik dit niet, dus die keer ook niet. Ik had echter wat de indruk dat zij dat wel verwachtte ofzo?

Ze durfde me ook wel es in de ogen te kijken om vervolgens hardop te vragen of ik mascara droeg? Vond ik ook wel een beetje privéruimte indringen.
Zelf doe ik dat niet bij andere vrouwen of vriendinnen. Kan ook zijn dat ik niks gewoon ben.

Ze complimenteerde me ook dat ik er goed uitzag om er dan bij te voegen dat ze er zelf niet goed uitzag omwille van laat te werken bvb.
Ik zei dan dat dat best meeviel. Dat ze er ook goed uit zag.
Ik vind haar ook best knap, en vriendelijk en lief.
Nu lijkt het wel alsof ik haar soms te lang in de ogen staar ofzo (wat ik wel heel vaak doe, bij iedereen eigenlijk). Soms kijkt ze dan weg. EN ik voel me dan wat ambutant, dus kijk zelf ook weg.

Soms raakt ze me ook effe aan aan mijn arm als ze iets uitlegt. Wat ik niet erg vind, ik zoek er niet echt wat achter, beschouw het vriendschappelijk.
Het lijkt alsof ze in mijn leven gegroeid is na totale vergetelheid. Dat is een beetje een rare ervaring.

Het kan zijn dat ik sommige zaken/signalen verkeerd interpreteer natuurlijk, maar ik voel wel wat spanning tussen ons soms. Herkent iemand dit?

Groetjes! EVE