[ZURExMAT]

Hai!

Ik ben nieuw hier, dus ik weet niet of ik het hier goed neerzet, is dat niet zo, dan hoor ik dat wel.

Ik heb last van paniekaanvallen. Eerst alleen bij proefwerken (komt ook mede door mijn faalangst), nu ook als ik gewoon een beetje stress heb. 1 opmerking kan mij dan zo van slag maken dat ik een paniekaanval krijg.
Hebben jullie nog tips? Er word op internet steeds anders over gesproken namelijk, ik zou niet weten wat ik zou moeten!
Ik ga dan namelijk zwaar hyperventileren, ben misselijk, duizelig, koude rillingen of ik heb het bloedheet, het gevoel van flauwvallen, etc etc.

Hoe ik er nu steeds mee om ga is zorgen dat mijn vriendin bij me is (als het op school gebeurt), omdat die weet wat ze moet doen, namelijk in dit geval pottenkijkers wegsturen, want als mensen met z'n allen om me heen gaan staan word het alleen maar erger.
Maar wat kan ik volgens jullie doen om mijn ademhaling sneller onder controle te krijgen?
Nu krijg ik vaak na een tijdje gewoon hyperventileren gewoon helemaal geen lucht meer, waardoor er alleen maar meer paniek komt.

Ik hoop dat jullie me kunnen helpen!

xx

[Memories]

Hee hoi, welkom op het forum van psycholoog.net !

Wat vervelend en aar voor je dat je zo een last hebt van paniekaanvallen. Dat is echt niet prettig! Dat is heel beangstigend en ik kan mij zo voorstellen dat het je ook wel wat onzeker kan maken. Vooral als het in groepen gebeurt waar het liever niet overkomt...

Hoe kan het dat één opmerking je zo van slag kan maken ? Kan het zijn dat er in het verleden of in het heden iets gebeurd is waardoor jij daar misschien wat gevoeliger voor bent ? Dat je daar problemen door ervaart en je daardoor niet lekker in je vel komt te zitten ?

Dat zijn heftige gevoelens als het je over komt! Het is belangrijk dat je goed ademhaalt, dus niet te hoog. Wat je kan proberen is je te concentreren op een diepe rustige ademhaling. Schrijf als je dat kunt dingen op die je dwarszitten, zo raak je het een beetje kwijt en zo heb je ook de mogelijkheid om jezelf te uitten. Probeer bij het ademhalen je buik vast te houden, waardoor je nog meer controle erover krijgt en het waarschijnlijk makkelijker gaat.

Ga eens voor jezelf bekijken waardoor je op momenten zo in paniek kan raken, vaak als je dat weet, kan je iets aan de oorzaak gaan doen en dat leeft ook veel rustiger en stabieler.

[ZURExMAT]

Hee hoi, welkom op het forum van psycholoog.net !

Wat vervelend en aar voor je dat je zo een last hebt van paniekaanvallen. Dat is echt niet prettig! Dat is heel beangstigend en ik kan mij zo voorstellen dat het je ook wel wat onzeker kan maken. Vooral als het in groepen gebeurt waar het liever niet overkomt...

Hoe kan het dat één opmerking je zo van slag kan maken ? Kan het zijn dat er in het verleden of in het heden iets gebeurd is waardoor jij daar misschien wat gevoeliger voor bent ? Dat je daar problemen door ervaart en je daardoor niet lekker in je vel komt te zitten ?

Dat zijn heftige gevoelens als het je over komt! Het is belangrijk dat je goed ademhaalt, dus niet te hoog. Wat je kan proberen is je te concentreren op een diepe rustige ademhaling. Schrijf als je dat kunt dingen op die je dwarszitten, zo raak je het een beetje kwijt en zo heb je ook de mogelijkheid om jezelf te uitten. Probeer bij het ademhalen je buik vast te houden, waardoor je nog meer controle erover krijgt en het waarschijnlijk makkelijker gaat.

Ga eens voor jezelf bekijken waardoor je op momenten zo in paniek kan raken, vaak als je dat weet, kan je iets aan de oorzaak gaan doen en dat leeft ook veel rustiger en stabieler.

Dankjewel voor je antwoord! (:

Ja, ik ben erg gevoelig voor opmerkingen en dergelijke. Ik ben gepest al zolang als ik me kan herinneren. Ik heb hierdoor een erg laag zelfbeeld gekregen. Mensen noem(d)en mij hoer, kutwijf, etc etc. Dat is heel vroeger begonnen omdat ik mijn eigen mening heb, en die niet snel te veranderen is. Ik ben ook altijd de enige geweest die het tegen pesten opnam vroeger (en nu nogsteeds) en daardoor werd ik zelf slachtoffer.

De reden van de paniekaanval met die opmerking erbij was een andere reden, ik had veel stress omdat ik een proefwerk moest maken die dag. Dus het was een vlammetje bij de bom zegmaar.
Van m'n pyscholoog moet ik ook dingen opschrijven ja, maar het heeft bij mij op de één of andere manier niet een fijn gevoel ofzo, en dat terwijl ik graag verhalen en gedichten etc. schrijf. Maar als ik het opschrijf of teruglees word ik er alleen maar bang van en verdrietig.
Ik heb veel stress omdat ik met mijn eigen problemen en met die van anderen rondloop, ik denk dat dat ook wel een reden kan zijn.

[Minerva]

Maar als ik het opschrijf of teruglees word ik er alleen maar bang van en verdrietig

Wat maakt je zo bang en verdrietig als je het terug leest ? Waar komt dat door ?

[hoos]

Hoi,
Ik kamp al jaren met paniekaanvallen. Het is begonnen op de lagere school en tot voor kort had ik er nog steeds last van (ik ben nu 42). Ik had last van hyperventilatie en ben zeer regelmatig flauwgevallen. Vaak vlak voor een presentatie voor een groep (voor mijn werk), of in een restaurant, bij groepen mensen. Het was echt een vicieuze cirkel. Omdat ik bang was om me in een bepaalde situatie niet goed te voelen/flauw te vallen, gebeurde dat vaak ook. Nu zie ik eindelijk licht aan het einde van de tunnel en ben ik er achter hoe ik van die angst af kan komen: dmv mindfulness/meditatie. Als mensen mij hierover vertelden, vond ik het maar vaag en zweverig en wilde er niets mee te maken hebben. Maar nu ik een aantal boeken van gerenommeerde wetenschappers op dit gebied heb gelezen ben ik om. Ik mediteer sinds een paar maanden elke ochtend en het werkt. De angstaanvallen zijn fors vermindered en ik voel me ontspannen (en het is zo helder in mijn hoofd!). Natuurlijk heb ik nog wel eens moeilijke momenten, maar tot een echte crisis komt het niet meer. Ik ben zo dankbaar dat ik eindelijk de oplossing heb gevonden! Ik ga hier nooit meer mee stoppen. Het beste boek dat ik tot nu toe heb gelezen (en toegepast!) is: "Mindfulness en bevrijding van depressie" door Mark Williams & John Teasdale. Echt, lees het, probeer serieus aan de slag te gaan met de meditatieoefeningen, geef niet op, en je zult zien dat het beter gaat. Dit is geen quick fix. Het vergt wel doorzettingsvermogen en motivatie. Maar het is het waard!

[Poolster]

Hey,

Ik heb ook al vaak last gehad van paniekaanvallen.

Tot voor kort moest ik naar de kine voor een scheve heup. Daarbij moest ik controleoefeningen doen van rug en buikspieren.
Toen ik daarmee begon, kwam er weer paniek opzetten omdat ik verkeerd adem.
Sindsdien heeft de kine mij aangeraden om dagelijks buikademhaling of meditatieoefeningen te doen.
En het verwondert mij ook, maar ik voel daadwerkelijk dat ik meer vat krijg op mijn lichaam en dat het écht werkt.

Doen! Zeker het proberen waard...


Groetjes,

P.

[ZURExMAT]

Dankjulliewel!

En wat me bang en verdrietig maakt als ik het schrift terug lees, is omdat ik terug moet naar dat rottige, enge moment.

Ik heb met mijn mentor en ouders overlegd en ga EMDR doen. Ik heb niet zo'n leuk verleden, misschien dat het mede daardoor komt, misschien niet.
Maar ik wil het in ieder geval proberen!

[Memories]

Heel goed dat je in ieder geval voor jezelf bereidt bent om het te proberen en het zo een kans te geven...!

[An.oniem]

Ik zou zeggen: oxazepam, dat is een kalmerend middel.
Je kunt natuurlijk ook andere medicijnen nemen die eindigen op ...pam.
Ik noem ze altijd maar pammetjes. Wanneer ik een paniekaanval heb neem
ik een halve en ik word meteen rustiger en de paniekaanvallen blijven
die dag weg. Je word er alleen wel een beetje suffig van, maar dat
is een hele normale bijwerking.

[hoos]

@ZURExMAT: Goed dat je actie onderneemt!
@An.oniem: kalmeringsmiddelen helpen inderdaad goed tegen de symptomen, ik heb ze zelf ook een tijdje genomen. Maar denk je niet dat het beter is om de onderliggende OORZAAK aan te pakken?