[Milinda]

Er zijn vele soorten fobieen.....maar van deze had ik nog nooit gehoord: mijn vriend heeft een fobie voor het oprapen van knopen van de vloer.
Dat kwam afgelopen zaterdag aan het licht toen mijn zoontje een knoop van zijn broek verloor, die vervolgens van de vloer raapte en aan mij liet zien.

Wat witjes om zijn neus bekende de grote man dat hij van kindsbeen af een angst heeft gekend om knopen van de vloer te rapen. Ik kan me er absoluut niets bij voorstellen. Dat hoeft ook niet. Als zeer gevoelig mens heb ik ook mijn eigenaardigheden. Zo heb ik een absolute angst voor snelheid. Ik raak vliegend in paniek in een hardrijdende auto, en niet te vergeten snelle attracties in een pretpark. Rollercoasters zijn voor mij de ultieme horrorbeleving. Idem dito voor mensenmassa's, luide muziek, ghoststories. En sommige grote spinnen moeten meer aan hun uiterlijk doen.....

Mijn vriend geniet juist van racen, rally, en een rollercoaster kan niet eng genoeg zijn. Dus zijn angst voor knoopjes op de vloer is erg slecht te plaatsen.

Ik heb een vermoeden dat hij als peutertje ooit eens een knoopje van de vloer geraapt heeft en toen iets verschrikkelijks meemaakte. Hij zag een grote spin, of zijn moeder ging tegen hem tekeer. Of iets dergelijks. Die angst of overmatige schrik is voorgoed gelinkt aan zoiets onbenulligs als een knoop op de vloer. Mijn vriend is zeer gevoelig, dus ik sluit dit scenario absoluut niet uit.

Toch vraag ik me af of er meer mensen zijn die deze eigenaardigheid hebben dan wel herkennen. Ik heb een knoop op de vloer gelegd, en heb me hevig ingebeeld dat het eng is om die knoop op te rapen. Ik stelde me voor hoe het zou zijn om me te pletter te schrikken, terwijl mijn oog toevallig een knoop op de vloer ontwaart. Nu ben ik gezegend met een groot geheugen voor totaalbeelden, dus ik zou later zeker aan die schrik denken als ik een knoop op de vloer zou zien liggen. Maar angst? Ik vind dit heel apart.

Iemand een idee?

[Positive]

Nou ja als je wil weten waarom hij daar zo bang voor is is denk ik de beste manier om het te weten te komen het aan hem vragen. Hij weet als enige het antwoord. En als jullie samen praten dan kan dat voor beide partijen duidelijkheid geven. Het zal beslist niet om het knoopje gaan maar iets wat er aan vast hoort.
En je kunt aan zo iets iets laten doen als hij er zelf veel last van heeft dat het zijn leven beinvloed. Je kunt zoiets met EMDR verbeteren. Maar het is de vraag hoeveel last heeft hij ervan en wil hij er iets mee.
Praat met hem dat lijkt me de beste oplossing

[Opa Black]

Zo eenvoudig is dat ook niet hoor.
Vaak weet jezelf niet waar angst of schrik vandaan komt, als iemand dat zelf echt zou weten lag het allemaal iets makkelijker.
Ik ken mensen met ernstige pleinvrees die niet weten waar hun angst vandaan komt..... ja, ze zijn bang dat de grond onder de voeten wegzinkt of dat ze ineens helemaal alleen in een nare situatie terecht komen.
Het pakketje angst zit in het onderbewustzijn vergrendeld en dient door hen zelf uitgepakt te gaan worden.
Dat kost tijd en heel veel energie maar met de juiste hulp kun je het probleem aardig onder controle krijgen.

En natuurlijk ook niet moeilijker doen dan nodig is.

[Janneke]

Zo eenvoudig is dat ook niet hoor.
Vaak weet jezelf niet waar angst of schrik vandaan komt, als iemand dat zelf echt zou weten lag het allemaal iets makkelijker.

hm, tja, och...
Angst komt uit je autonome zenuwstel. Dus al weet je 100 keer met je nuchtere verstand, dat iets "irreel" is, dan nog kan het zijn, dat je amygdala blijft zeggen "ALARM!!"

Ik ken mensen met ernstige pleinvrees die niet weten waar hun angst vandaan komt..... ja, ze zijn bang dat de grond onder de voeten wegzinkt of dat ze ineens helemaal alleen in een nare situatie terecht komen.

Deze angst is reeel en is met een goede aanpak redelijk snel te genezen.

Een mens heeft 3 evenwichtssystemen. ("Moeder Natuur" vindt het belangrijk, dat wij als 2voeters niet omvallen.)
Systeem 1 zit in je binnenoor. (Je hebt aparte orgaantjes voor het voelen van beweging of juist voelen dat je hoofd scheef staat en als alles meezit een serie reflexen om te zorgen dat je hoofd ten allen tijde recht blijft.)
Systeem 2 zijn je ogen, die idealiter "de horizon willen zien". (De diersoort mens ontstond op steppes van Afrika.)
Voor veel westerlingen is dit orientatiepunt "de gevels van de huizen" geworden.
Systeem 3 is "het diepe gevoel" in je pezen, banden, gewrichten (heel specifiek in je enkels, heupen en de kleine spierjes in je nek, pal onmder je schedel.)

Wat regelmatig gebeurt, is dat 1 van deze 3 systemen niet goed werkt. "Dat geeft niets" - daar heb je er nou juist 3 voor.
Daar merk je als mens niets van, je doet het prima op die andere 2.
Maar - pleinvrees...
Stel dat systeem 2, je ogen die zich orienteren op hetzij de horizon, hetzij de gevels, jou overeind moeten houden, terwijl/ omdat je binnenoor plus evenwichtreflexen (nr. 1) maar matig werken en je bijv. ook nog eens met een stijve nek bent opgestaan (zodat nummer 3 ook niet optimaal is)...
Dan BEN je ook gewoon feitelijk AL je orientatie kwijt, terwijl je kalm en ontspannen dat plein oploopt waar je regelmatig overheen wandelt.
(Dat kan idd voelen, als de grond die onder je voeten wegzinkt.)
En de mens is ten dele ook een prooidier - je BENT in gevaar, als je niet stevig op je voeten kunt bliven staan.

Wat een hele nare ervaring is: zo benje rustig aan het lopen (je "onderbewuste" orienteert zich op de gevel) en WHAP midden op het plein pure paniek.

En de oplossing is niet zozeer praten met de psycholoog (al kan dat beslist zin hebben) - het is je evenwicht trainen
(heel langzaam rondjes draaien, voorover buigen etc. etc.etc.)
een goede fysiotherapeut naar je nek etc. laten kijken,
en bij bijv. de alexandertechniek 'het diepe gevoel' weer te pakken krijgen,
via het INPP je reflexen weer op orde krijgen,
etc.