Lioness

DIS

17 apr 2012 22:08

een vraagje, als iemand DIS/MPS heeft, worden de andere persoonlijkheden dan ook altijd ouder met dezelfde snelheid van ouder worden als andere mensen? en beginnen die persoonlijkheden altijd op leeftijd 0?

Gebruikersavatar
momo
Berichten: 11684
Lid geworden op: 10 okt 2009 23:02
Locatie: momoland

Re: DIS

17 apr 2012 22:14

Oew, leuke vraag ;)

Ik denk dat die alters niet op nul beginnen en ze ook niet ouder worden. Tenminste van wat ik ervan weet..

Hoe kom je hierbij?
Frankly my dear, I don't give a damn...
Do or do not, there is no try... (Yoda)

Lioness

Re: DIS

17 apr 2012 22:19

zag een filmpje over een vrouw met een alter van 4 jaar oud, die alter leerde schrijven, dus er moet wel iets ontwikkelen, maar weet niet of de alter dan zelf ontwikkeld. ook zag ik stukjes over mensen met een alter die ouder is dan zij zijn

Gebruikersavatar
Black Rose
Berichten: 1711
Lid geworden op: 27 mei 2011 23:53

Re: DIS

17 apr 2012 22:29

Volgens mij blijven ze allemaal dezelfde leeftijd.
Mijn vriendin heeft alters die al jaren kind zijn en blijven, net zoals er volwassenen tussen zitten.
Het is ook niet zo dat er altijd een leeftijd kan geplakt worden op een alter, wel kan je vaak merken of het om een kind gaat of niet.
Ook denk ik dat er wel een bepaalde "groei" kan zijn, in de zin van het ontwikkelen van die alter.
Daarmee bedoel ik dat hoe vast een denkpatroon van bv. alter X kan zijn, dit kan veranderen met de tijd.
Voorbeeld : alter X wantrouwt iedereen die iets te dicht komt en "waarschuwt" de hoofdpersoon voor gevaar. Na een aantal jaar ziet alter X in dat die persoon toch geen bedreiging vormt en aanvaardt deze persoon.

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: DIS

17 apr 2012 22:32

Lioness schreef:een vraagje, als iemand DIS/MPS heeft, worden de andere persoonlijkheden dan ook altijd ouder met dezelfde snelheid van ouder worden als andere mensen?
Eh, tja och, dat is te zeggen, iedereen is natuurlijk weer anders, maar ik heb begrepen, dat sommige delen bijvoorbeeld altijd een beschadig meisje van 3 dat bang is, blijven.
Lioness schreef:en beginnen die persoonlijkheden altijd op leeftijd 0?
Lijkt me van niet. De meeste mensen herinneren zich misschien 1 of 2 beeden van voor dat ze plm. 3 jaar zijn er verder niets. (Freud dacht, dat dat verdringng was, nu wordt gesteld, dat ons zenuwstel gewoon nog niet af is.)
Alters komen doorgaans op, wanneer de druk, de spanning, de angst te groot is. Dat kan zijn ,als iemand 2 of 3 is, of iets later. (Mensen die op volwassen leeftijd ''pas'' wordne misbruikt etc. ontwikkelen zelden tot nooit DIS/MPS.) Dat geldt voor de delen 'die de pijn dragen'.
Ook kunnen er (op hetzelfde tijdstip, of later) alters ontstaan, die als doel hebben, te verdedigen. Zoiets als een brandweerman of een ridder: je hebt een taak, en die doe je, er is levensgevaar, dus je doet wat je moet doen 'tegen de klippen op'.
En daarnaast heb je nog een (of soms meer) alters, die (zoals Onno van der Hart dat noemt) ''schijnbaar normale personen'' zijn.

Lioness

Re: DIS

17 apr 2012 22:34

@Black Rose
blijven alle alters dan altijd dezelfde leeftijd? of kunnen er ook alters zijn die wel ouder worden?

ik las namelijk ook dat bij sommige mensen de 'kern'persoonlijkheid vervangen kan worden door een alter, als die eerste persoonlijkheid dan wel ouder kan worden maar de nieuwe niet zou diegene altijd even oud blijven toch?

en nu denk ik ook opeens, wordt een persoonlijkheid wel echt ouder of is dat afhankelijk van hoeveel ervaring ze in het leven opdoen?

Gebruikersavatar
Selfje
Berichten: 1586
Lid geworden op: 25 jan 2012 13:27

Re: DIS

17 apr 2012 22:39

sommige alters blijven altijd een bepaalde leeftijd, andere alters worden ouder

niet alle alters beginnen op leeftijd 0.

De meeste mensen met DIS zijn vroeger misbruikt (Daar lopen nu diverse onderzoeken naar, over exacte percentages ed)
Als er dan iets naars gebeurde, ging de eigen persoonlijkheid weg en nam een alter de lege ruimte in. (even heel basaal gesteld) Die alter werd dan misbruikt en de eigen persoonlijkheid bleef dan "buiten schot". Uit onderzoeken op latere leeftijd, bleek de alter die misbruikt was, nog steeds dezelfde leeftijd te hebben als de leeftijd waarop het misbruik plaats vond.
In dit geval bleef de alter dezelfde leeftijd.

In the 3 faces of Eve werden de alters ouder, liepen ongeveer gelijk op met de leeftijd van Eve
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Three_Faces_of_Eve
Laat je glimlach de wereld veranderen,
maar laat de wereld niet je glimlach veranderen.

Lioness

Re: DIS

17 apr 2012 22:46

wanneer worden alters dan wel ouder? zijn dat alters die ergens een aanvulling bij geven ofzo? zoals een alter die er voor zorgt dat je sociaal contact kan leggen ofzo (weet niet of dat er is, noem maar wat)

Gebruikersavatar
Black Rose
Berichten: 1711
Lid geworden op: 27 mei 2011 23:53

Re: DIS

17 apr 2012 23:02

Lioness schreef:@Black Rose
blijven alle alters dan altijd dezelfde leeftijd? of kunnen er ook alters zijn die wel ouder worden?
In het geval van mijn vriendien worden ze niet ouder, maar net zoals ik vernoemde kan ze ook niet op elke alter een leeftijd plakken. Wel is duidelijk van sommige alters dat ze nog kinderen zijn.

"Leeftijd" is ook een relatief begrip, in die zin dat wij (niet-alters) weten hoe oud we zijn doordat we onze geboortedatum kennen en elk jaar onze verjaardag vieren.
Doch denk ik dat iedereen wel eens het gevoel heeft dat ie veel ouder/jonger is dan de werkelijke leeftijd en dit weleens schommelt.
Ik heb het hier dan over mensen zonder alters ;)


ik las namelijk ook dat bij sommige mensen de 'kern'persoonlijkheid vervangen kan worden door een alter, als die eerste persoonlijkheid dan wel ouder kan worden maar de nieuwe niet zou diegene altijd even oud blijven toch?
Tijdens het dissociëren kan een alter gedeeltelijk/volledig de kernpersoonlijkheid overnemen.
Doch, wanneer een alter voor een lange periode de controle overneemt dan merkt de omgeving dat wel duidelijk en wordt er met medicatie eventueel samengaand met een opname terug rust gebracht bij de patiënt zodanig dat de kernpersoon opnieuw aan het roer van het schip staat.


en nu denk ik ook opeens, wordt een persoonlijkheid wel echt ouder of is dat afhankelijk van hoeveel ervaring ze in het leven opdoen?
Wat je laatste vraag betreft kom ik terug op het laatste deel van mijn antwoord op je eerste vraag.
Worden wij (algemeen) elk jaar een jaartje ouder als we de datum van onze geboorte al héél ons leven niet in acht hadden genomen?
Groeien we / takelen we automatisch af elk jaar?
Of wat is ouder worden, buiten het feit dat er elk jaar een cijfertje verandert?

Wat ik er wel kan aan toevoegen wat betreft mensen met MPS (ik spreek dan enkel over de beleving van mijn vriendin) : Er is haar effectieve leeftijd, en naar haar gevoel stemt dit niet overéén met hoe oud zij zich voelt.
Dit ervaar ik als niet-MPS'er soms ook ;)
Maar wanneer een jongere alter (kind) op de voorgrond komt is het voor haar extra confronterend om in de spiegel te kijken. Het beeld van een volwassen persoon strookt niet met het kind in zichzelf op dat moment.

tommy9119

Re: DIS

17 apr 2012 23:33

Het verschilt per persoon inderdaad.. Sommige hebben 'alters' die ouder worden, sommige niet. Qua leeftijd denk ik echter dat ze zeer vaak tot altijd ouder zijn dan 0.

Overigens grappig dat hier verteld wordt dat MPS tijdens jeugdtrauma's ontstaat, terwijl al lang en breed bekend (bekend, niet perse (volledig) bewezen) dat MPS in het grootste deel van de gevallen pas bij de therapeut ontstaat. En dat er therapeuten zijn die 100 (bij wijze van spreken) gevallen per jaar krijgen en andere die er nooit een hebben gehad.

Als ik jullie was zal ik verder maar niet op mijn tweede alinea ingaan of in ieder geval niet in dit topic. Het is enkel en alleen om een ander standpunt te laten zien dat minstens net zo aannemelijk is. :)

Gebruikersavatar
Selfje
Berichten: 1586
Lid geworden op: 25 jan 2012 13:27

Re: DIS

17 apr 2012 23:44

Laat je glimlach de wereld veranderen,
maar laat de wereld niet je glimlach veranderen.

Gebruikersavatar
Black Rose
Berichten: 1711
Lid geworden op: 27 mei 2011 23:53

Re: DIS

17 apr 2012 23:55

tommy9119 schreef:Het verschilt per persoon inderdaad.. Sommige hebben 'alters' die ouder worden, sommige niet. Qua leeftijd denk ik echter dat ze zeer vaak tot altijd ouder zijn dan 0.

Overigens grappig dat hier verteld wordt dat MPS tijdens jeugdtrauma's ontstaat, terwijl al lang en breed bekend (bekend, niet perse (volledig) bewezen) dat MPS in het grootste deel van de gevallen pas bij de therapeut ontstaat. En dat er therapeuten zijn die 100 (bij wijze van spreken) gevallen per jaar krijgen en andere die er nooit een hebben gehad.

Als ik jullie was zal ik verder maar niet op mijn tweede alinea ingaan of in ieder geval niet in dit topic. Het is enkel en alleen om een ander standpunt te laten zien dat minstens net zo aannemelijk is. :)
Zoals je schrijft : niet bewezen...
Nu ben ik iemand die ook geen oogkleppen draagt en van mening ben dat iets niet hoeft bewezen te zijn om waar te zijn.
Lees bijvoorbeeld mijn ervaringen en ideeën met en over homeopathie.

In het geval van mijn vriendin was de MPS er al duidelijk voor het bezoek aan een therapeute.
Het had toen nog geen naam, maar er waren duidelijke "gaten" in haar herinneringen over haar jeugd (lees zich héél weinig van haar kindertijd kon herinneren).

Wel is het zo dat er een paar bekende gevallen zijn van mensen die ook "gaten" hadden in hun herinneringen. Na bezoek van therapeuten die vermoedden dat dit het geval was van kindermisbruik en op een onrechtstreekse manier bij de patiënt suggereerden dat dit het gevolg kon zijn daarvan die mensen daar van overtuigd raken.
Zo heb ik eens het verhaal gelezen van een vrouw die zou misbruikt geweest zijn in haar kinderjaren, daardoor zwanger raakte en later (wanneer ze dus door die therapeute daardoor overtuigd werd) het in proces trok.
Wat bleek? De vrouw in kwestie was nog maagd.
Het bleek ook een onbewust proces geweest te zijn in de hersenen van die vrouw, niet een vorm van wraak nemen tegen persoon X.
Ze besefte pas dat het niet zo kon geweest zijn daar ze nog maagd was, en voor die vrouw zal het ook een moeilijke strijd geweest zijn (ook al was er de opluchting dat dit niet gebeurd was) om terug van die gedachten af te raken.
Nu dit is een verhaal die ik gelezen heb, en ik weet ook niet of het verzonnen is of echt heeft plaats gevonden.

De gaten in de herinneringen van m'n vriendin zijn "spijtig genoeg" niet opgevuld met suggesties van een therapeute.
Ook hoorde ze al stemmen voor ze in therapie ging.
Er waren al "vage herinneringen" over bepaalde feiten, en de zwaardere feiten kwamen pas boven water tijdens vele jaren therapie.
In haar geval zijn er (enkel in beperkte familiekring :evil: ) bekentenissen geweest.

Overigens kan dissociatie ook het gevolg zijn van andere trauma's : oorlog, verlies van een dierbare, agressie, enz...
Ook is het bewezen dat dissociatie bij dieren nog meer voorkomt.
In de natuur worden dieren regelmatig geconfronteerd met doodangsten : om te kunnen overleven hebben ze die dissociatie dus ook nodig.
Net zoals mensen die met bepaalde situatie's niet kunnen verder leven.

Gebruikersavatar
Black Rose
Berichten: 1711
Lid geworden op: 27 mei 2011 23:53

Re: DIS

18 apr 2012 00:07

tommy9119 schreef:Het verschilt per persoon inderdaad.. Sommige hebben 'alters' die ouder worden, sommige niet.Qua leeftijd denk ik echter dat ze zeer vaak tot altijd ouder zijn dan 0.

Overigens grappig dat hier verteld wordt dat MPS tijdens jeugdtrauma's ontstaat, terwijl al lang en breed bekend (bekend, niet perse (volledig) bewezen) dat MPS in het grootste deel van de gevallen pas bij de therapeut ontstaat. En dat er therapeuten zijn die 100 (bij wijze van spreken) gevallen per jaar krijgen en andere die er nooit een hebben gehad.

Als ik jullie was zal ik verder maar niet op mijn tweede alinea ingaan of in ieder geval niet in dit topic. Het is enkel en alleen om een ander standpunt te laten zien dat minstens net zo aannemelijk is. :)
Als ik jou was zou ik ook niet gaan gissen of googlelen naar antwoorden op een vraag waar je niet rechtstreeks mee geconfronteerd wordt ; of om me beter uit te drukken woorden als "grappig" gebruiken en stellingen formuleren die je voor waarheid neemt als je het nooit van dichtbij meegemaakt hebt.
Een beetje respect voor mensen die leiden aan MPS zou me niet misplaatst lijken.
Moest jij weten van waar mijn vriendin komt en waar ze nu staat -ondanks dat ze nog dagelijks stemmen hoort en dagelijks vecht om een evenwicht te kunnen behouden in haar persoonlijkheid-.
Velen zouden het haar niet nadoen.
Maar je eerste alinea zegt al genoeg : "Qua leeftijd denk ik echter dat ze zeer vaak tot altijd ouder zijn dan 0." : Inderdaad ooit al eens een alter tegengekomen die nog niet geboren was??? :badgrin:

Sorry, maar dan zou je beter eens een tijdje als vrijwillger gaan werken in een psychiatrisch centrum tussen mensen met MPS.
Hopelijk houd je die tijd ook je mening voor jezelf tot je bijgeleerd hebt.

Overigens komt MPS niet zoveel voor...
Dus moesten er zoveel therapeuten zijn die MPS zouden veroorzaken bij patiënten, dan zou er ten eerste al veel meer over geweten zijn, ten tweede zouden er veel meer mensen rondlopen met MPS.

Lioness

Re: DIS

18 apr 2012 09:38

weet iemand ook wat er gebeurd met de persoonlijkheden die niet de controle hebben? hoe voelt dat? werken hun zintuigen nog? hebben ze het gevoel ergens anders te zijn?

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: DIS

18 apr 2012 13:33

Lioness schreef:en nu denk ik ook opeens, wordt een persoonlijkheid wel echt ouder of is dat afhankelijk van hoeveel ervaring ze in het leven opdoen?
Tja - daar zeg je nou eens wat.
Wat 'is' precies ouder worden van een persoonlijkheid...?
Idealiter rijp je als mens (zo noem ik dat dan maar) maar dat ik me op mijn 50ste nou zo anders voel dan tien of 20 jaar terug, mwah...

Onno van der Hart wel beschreven, dat hij op gegeven moment een alter "moest" overtuigen: je zit echt in een volwassen lichaam, loop maar eens naar de deur: jij kunt bij de klink en als jij dat wilt, kun je die deur opendoen...
Lioness schreef: ik las namelijk ook dat bij sommige mensen de 'kern'persoonlijkheid vervangen kan worden door een alter, als die eerste persoonlijkheid dan wel ouder kan worden maar de nieuwe niet zou diegene altijd even oud blijven toch?[/quote[]
Lijkt me van a tot z af te hangen van de situatie.
Als voor de "schijnbaar normale persoonlijkheid" de situate te moeilijk, te bedreigend wordt, roep je een alter op, dat is het idee.
Wat kan betekenen dat de "schijnbaar normale persoonlijkheid" ook niet zo veel groeit en rijpt (want die 'duikt onder' omdat het allemaal zo moeilijk is).

tommy9119

Re: DIS

18 apr 2012 16:21

Black Rose schreef:
tommy9119 schreef:Het verschilt per persoon inderdaad.. Sommige hebben 'alters' die ouder worden, sommige niet.Qua leeftijd denk ik echter dat ze zeer vaak tot altijd ouder zijn dan 0.

Overigens grappig dat hier verteld wordt dat MPS tijdens jeugdtrauma's ontstaat, terwijl al lang en breed bekend (bekend, niet perse (volledig) bewezen) dat MPS in het grootste deel van de gevallen pas bij de therapeut ontstaat. En dat er therapeuten zijn die 100 (bij wijze van spreken) gevallen per jaar krijgen en andere die er nooit een hebben gehad.

Als ik jullie was zal ik verder maar niet op mijn tweede alinea ingaan of in ieder geval niet in dit topic. Het is enkel en alleen om een ander standpunt te laten zien dat minstens net zo aannemelijk is. :)
Als ik jou was zou ik ook niet gaan gissen of googlelen naar antwoorden op een vraag waar je niet rechtstreeks mee geconfronteerd wordt ; of om me beter uit te drukken woorden als "grappig" gebruiken en stellingen formuleren die je voor waarheid neemt als je het nooit van dichtbij meegemaakt hebt.
Een beetje respect voor mensen die leiden aan MPS zou me niet misplaatst lijken.
Moest jij weten van waar mijn vriendin komt en waar ze nu staat -ondanks dat ze nog dagelijks stemmen hoort en dagelijks vecht om een evenwicht te kunnen behouden in haar persoonlijkheid-.
Velen zouden het haar niet nadoen.
Maar je eerste alinea zegt al genoeg : "Qua leeftijd denk ik echter dat ze zeer vaak tot altijd ouder zijn dan 0." : Inderdaad ooit al eens een alter tegengekomen die nog niet geboren was??? :badgrin:

Sorry, maar dan zou je beter eens een tijdje als vrijwillger gaan werken in een psychiatrisch centrum tussen mensen met MPS.
Hopelijk houd je die tijd ook je mening voor jezelf tot je bijgeleerd hebt.

Overigens komt MPS niet zoveel voor...
Dus moesten er zoveel therapeuten zijn die MPS zouden veroorzaken bij patiënten, dan zou er ten eerste al veel meer over geweten zijn, ten tweede zouden er veel meer mensen rondlopen met MPS.
Ik heb het over de oorzaak, niet het proces zelf of het gevolg. Als ik zeker wil weten wat de oorzaak is zou ik het wel echt moeten treffen om maar net bij een psycholoog te zitten die zijn (vermoedelijk) DIS client voor het eerst ontvangt.
Niemand van jullie is bij zo'n eerste sessie (en de daaropvolgende) geweest, gok ik, dus dan mogen jullie er ook geen mening over hebben. Zeg jij?

Ik basseer mijn stelling op minstens 6 verschillende boeken die ik hierover gelezen heb. Meerdere emails met een psychiater en 'life coach' en aardig wat artikkelen. Het is dus niet enkel Googlen en gissen, maar iets waar ik al anderhalf jaar over lees en discussieer. Dit wil niet zeggen dat ik gelijk heb, maar het is toch zeker wel wat onderbouwder dan enkel gissen en Googlen. ;)

Overigens vraag ik me echt af waar jullie het toch steeds vandaan halen dat ik respectloos zou zijn, graag zou ik hierover een PB ontvangen met wat uitleg over wat er precies respectloos zou zijn, zodat ik het zelf ook kan begrijpen. Aangezien dit het enige forum is waar uberhaupt beweerd wordt dat ik mijn posts respectloos zijn. Niets mis mee, maar het is toch opvallend en dus vraag ik me af waarom precies :).

Gebruikersavatar
Black Rose
Berichten: 1711
Lid geworden op: 27 mei 2011 23:53

Re: DIS

18 apr 2012 19:39

Lioness schreef:weet iemand ook wat er gebeurd met de persoonlijkheden die niet de controle hebben? hoe voelt dat? werken hun zintuigen nog? hebben ze het gevoel ergens anders te zijn?
Ze zitten steeds ergens op de achtergrond.
Bij mijn vriendin uit zich dat in stemmen, soms een geroezemoes.
Een psychiater legde het eens zo uit : als je het vergelijkt met het brein van een niet-MPS'er, hebben niet-MPS'ers ook verschillende karaktereigenschappen.
Vergelijk het min of meer met hoe verschillend je je kan voelen en reageren in het bijzijn van andere mensen.
Bij de één voel je je "zus", bij de andere "zo" net alsof je een verschillend persoon bent bij persoon X dan bij persoon Y.
Maar bij niet-MPS'ers zijn er "verbindingen/linken" daartussen.
Deze linken zijn verbroken bij MPS'ers.
Al die alters maken deel uit van één persoon(lijkheid), maar de verbindingen zijn "verbroken".
Ook zijn deze alters vaak heel verschillend van elkaar, raken soms ook in discussie met elkaar : bij een niet-MPS'er kan ook wel eens voorvallen dat die persoon iets doet of zegt wat die niet echt van zichzelf verwacht had. Bij een MPS'er gebeurt dat vaker omdat die linken ontbreken.

Gebruikersavatar
Black Rose
Berichten: 1711
Lid geworden op: 27 mei 2011 23:53

Re: DIS

18 apr 2012 19:57

tommy9119 schreef:
Black Rose schreef:
tommy9119 schreef:Het verschilt per persoon inderdaad.. Sommige hebben 'alters' die ouder worden, sommige niet.Qua leeftijd denk ik echter dat ze zeer vaak tot altijd ouder zijn dan 0.

Overigens grappig dat hier verteld wordt dat MPS tijdens jeugdtrauma's ontstaat, terwijl al lang en breed bekend (bekend, niet perse (volledig) bewezen) dat MPS in het grootste deel van de gevallen pas bij de therapeut ontstaat. En dat er therapeuten zijn die 100 (bij wijze van spreken) gevallen per jaar krijgen en andere die er nooit een hebben gehad.

Als ik jullie was zal ik verder maar niet op mijn tweede alinea ingaan of in ieder geval niet in dit topic. Het is enkel en alleen om een ander standpunt te laten zien dat minstens net zo aannemelijk is. :)
Als ik jou was zou ik ook niet gaan gissen of googlelen naar antwoorden op een vraag waar je niet rechtstreeks mee geconfronteerd wordt ; of om me beter uit te drukken woorden als "grappig" gebruiken en stellingen formuleren die je voor waarheid neemt als je het nooit van dichtbij meegemaakt hebt.
Een beetje respect voor mensen die leiden aan MPS zou me niet misplaatst lijken.
Moest jij weten van waar mijn vriendin komt en waar ze nu staat -ondanks dat ze nog dagelijks stemmen hoort en dagelijks vecht om een evenwicht te kunnen behouden in haar persoonlijkheid-.
Velen zouden het haar niet nadoen.
Maar je eerste alinea zegt al genoeg : "Qua leeftijd denk ik echter dat ze zeer vaak tot altijd ouder zijn dan 0." : Inderdaad ooit al eens een alter tegengekomen die nog niet geboren was??? :badgrin:

Sorry, maar dan zou je beter eens een tijdje als vrijwillger gaan werken in een psychiatrisch centrum tussen mensen met MPS.
Hopelijk houd je die tijd ook je mening voor jezelf tot je bijgeleerd hebt.

Overigens komt MPS niet zoveel voor...
Dus moesten er zoveel therapeuten zijn die MPS zouden veroorzaken bij patiënten, dan zou er ten eerste al veel meer over geweten zijn, ten tweede zouden er veel meer mensen rondlopen met MPS.
Ik heb het over de oorzaak, niet het proces zelf of het gevolg. Als ik zeker wil weten wat de oorzaak is zou ik het wel echt moeten treffen om maar net bij een psycholoog te zitten die zijn (vermoedelijk) DIS client voor het eerst ontvangt.
Niemand van jullie is bij zo'n eerste sessie (en de daaropvolgende) geweest, gok ik, dus dan mogen jullie er ook geen mening over hebben. Zeg jij?

Ik basseer mijn stelling op minstens 6 verschillende boeken die ik hierover gelezen heb. Meerdere emails met een psychiater en 'life coach' en aardig wat artikkelen. Het is dus niet enkel Googlen en gissen, maar iets waar ik al anderhalf jaar over lees en discussieer. Dit wil niet zeggen dat ik gelijk heb, maar het is toch zeker wel wat onderbouwder dan enkel gissen en Googlen. ;)

Overigens vraag ik me echt af waar jullie het toch steeds vandaan halen dat ik respectloos zou zijn, graag zou ik hierover een PB ontvangen met wat uitleg over wat er precies respectloos zou zijn, zodat ik het zelf ook kan begrijpen. Aangezien dit het enige forum is waar uberhaupt beweerd wordt dat ik mijn posts respectloos zijn. Niets mis mee, maar het is toch opvallend en dus vraag ik me af waarom precies :).
Wel ik had het ook over de oorzaak, verder in mijn reactie misschien wat afgeweken.
En je mag best een mening hebben, maar je uit het bijna als een stelling.
Wat me daar het meest in stoort is dat je het "grappig" vindt dat hier verteld wordt dat MPS tijdens jeugdtrauma's ontstaan.
Daarmee trek jij die stelling in het belachelijke, niet echt grappig voor de mensen voor wie het echt zo is.

Als jij daar 6 boeken over gelezen hebt die het tegendeel beweren, dan heb jij misschien boeken opgezocht waarin je dit wou terugvinden.
Ik denk dat je gemakkelijk minstens 600 boeken vindt waar dan wel duidelijk in omschreven zal staan dat MPS wel zo onstaat.
Het is maar een kwestie van verschillende meningen, zoals sommige mensen nog steeds beweren dat "stemmen horen" niets te maken heeft met het brein, wel met geesten of UFO's.
Trouwens in de rare gevallen van auto-suggestie kan ik wel begrijpen dat een persoon de "gaten" in z'n geheugen zal aanvullen met verkeerde informatie, maar niet dat die persoon daar MPS zal van krijgen.
Hoogstens het etiket hiervan.

Mag ik dan ook vragen waarom je daar boeken over leest?
Interesse over MPS of over psychologie in het algemeen?
Is het om voor jezelf iets bij te leren of is het jouw de bedoeling om zelf stellingen te maken en een beetje controvertieel uit de hoek te komen?
Een vraag die ik gewoon stel, omdat net zoals je zelf aangaf het de eerste keer niet is dat men jouw reactie's respectloos vindt en ik graag zou weten welke bedoelingen hierachter zitten.

tommy9119

Re: DIS

18 apr 2012 20:17

Black Rose schreef: Mag ik dan ook vragen waarom je daar boeken over leest?
Interesse over MPS of over psychologie in het algemeen?
Is het om voor jezelf iets bij te leren of is het jouw de bedoeling om zelf stellingen te maken en een beetje controvertieel uit de hoek te komen?
Een vraag die ik gewoon stel, omdat net zoals je zelf aangaf het de eerste keer niet is dat men jouw reactie's respectloos vindt en ik graag zou weten welke bedoelingen hierachter zitten.
Mijn gebied van interesse ligt redelijk ver uit elkaar, van oosterse geneeswijze tot psychologie tot NLP etc etc. Ik ga om de zoveel weken naar de bieb en leen een aantal boeken waarvan ik denk dat ze interessant zijn. Of ik download ze van het internet.

Ik ben dus niet perse geinteresseerd in psychologie of MPS, maar ik ben MPS wel meerdere malen tegengekomen in mijn boeken. Ook ben ik uiteraard meerdere malen de jeugdtrauma's als oorzaak tegengekomen. (Hoewel die zeer vaak wel ermee te maken hebben.)

Ik geloof echter (zoals in meerdere boeken overigens ook gezegd wordt, niet dat ik het zelf bedacht heb bedoel ik) dat het een combinatie is in de meeste gevallen. Een combinatie van dissociatie van de trauma en de psycholoog die er een schepje bovenop gooit en dus min of meer 'de emmer laat overlopen'.
Wat me daar het meest in stoort is dat je het "grappig" vindt dat hier verteld wordt dat MPS tijdens jeugdtrauma's ontstaan.
Daarmee trek jij die stelling in het belachelijke, niet echt grappig voor de mensen voor wie het echt zo is.
Ah, op die manier. Dan was het inderdaad niet de meest tactische woordkeuze.

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: DIS

19 apr 2012 13:29

tommy9119 schreef: Overigens grappig dat hier verteld wordt dat MPS tijdens jeugdtrauma's ontstaat, terwijl al lang en breed bekend (bekend, niet perse (volledig) bewezen) dat MPS in het grootste deel van de gevallen pas bij de therapeut ontstaat. En dat er therapeuten zijn die 100 (bij wijze van spreken) gevallen per jaar krijgen en andere die er nooit een hebben gehad.
Dit is dus nogal respectloos. Vooral dat grappig in 1 adem met jeugdtrauma en MPS. (Lache, joh!!)

(Ja, er bestaan idd peuten die niet interger zijn, dat klopt. En die vinden het heerlijk, om iemand een moeilijke stoornis aan te praten. Ten minste financieel misbruik, maar ook misbruik van vertrouwen - en meineed.)

Er zijn uiterst integere therapeuten (die nl. gewoon een salaris krijgen en dus niets winnen bij stoornissen aanpraten) die onderzoek doen naar dissociatie.
(Okee - MPS is de meest extreme vorm van dissocieren.)
...en hun stelling luidt, dat naar de aard der zaak dissociatie moeilijk te onderkennen is.
Het is een overlevingstrategie - en dus niet openlijk zichtbaar.
Dus dat vele therapeuten "nooit eens een incestvrouw met dissociatie" (dan wel MPS) krijgen, is vooral een kwestie van te weinig scholing en vorming mbt. dissociatie.

tommy9119

Re: DIS

19 apr 2012 16:47

Janneke schreef:
tommy9119 schreef: Overigens grappig dat hier verteld wordt dat MPS tijdens jeugdtrauma's ontstaat, terwijl al lang en breed bekend (bekend, niet perse (volledig) bewezen) dat MPS in het grootste deel van de gevallen pas bij de therapeut ontstaat. En dat er therapeuten zijn die 100 (bij wijze van spreken) gevallen per jaar krijgen en andere die er nooit een hebben gehad.
Dit is dus nogal respectloos. Vooral dat grappig in 1 adem met jeugdtrauma en MPS. (Lache, joh!!)
Je leest het verkeerd. Ik vind het 'grappig' dat het zo uitgelegd wordt, gezien de achtergrond van de meeste hier. Op andere forums neemt het merendeel weer een heel ander standpunt aan en viel me gewoon op. "Grappig" is gewoon een term die ik vaak gebruik. En in dit geval dus sowieso niets te maken heeft met jeugdtrauma's of MPS, maar met hoe er hierover gepraat wordt en het ontbreken van een (mogelijke) oorzaak.
(Ja, er bestaan idd peuten die niet interger zijn, dat klopt. En die vinden het heerlijk, om iemand een moeilijke stoornis aan te praten. Ten minste financieel misbruik, maar ook misbruik van vertrouwen - en meineed.)
Het gaat niet eens zozeer over integerheid, als jij als psycholoog heilig erin geloofd dat mensen met jeugdtrauma's een grote kans hebben dat ze MPS krijgen/hebben, dan speel je daar onbewust en vaak onbedoeld al op in. Daarbij komt nog het hele gestalt therapie verhaal waar nog steeds mensen waarde aan hechten over meerdere dingen als het 'innerlijk kind' dat zijn emoties moet uitten en dergelijke. Je kunt niet volledig uitsluiten dat dat er iets mee te maken heeft..

Om het maar even samen te vatten, het is dus (in mijn ogen) niet dat een psycholoog expres clienten MPS 'aanpraat', maar het KAN een geval zijn van een verkeerd geloof (de kans van jeugdtrauma naar MPS) of zaken als 'innerlijk kind'. Met nadruk op kan, aangezien ik het ook niet met zekerheid kan zeggen. Maar met alle onderzoeken die er naar gedaan zijn en nog het six step reframe (NLP) onderzoek waarin ook enkele mensen MPS kregen NA de therapie door die techniek. Het 'innerlijk kind' en discussieren daarmee (wat de psycholoog dus de client aanpraat en laat doen) lijkt voor mij ook een zeer logische verklaring voor MPS..

Gebruikersavatar
Black Rose
Berichten: 1711
Lid geworden op: 27 mei 2011 23:53

Re: DIS

19 apr 2012 16:48

Inderdaad Janneke...
Scholing, maar volgens mij is er ook in het algemeen nog weinig geweten over MPS :(
Mijn vriendin heeft haar diagnose nu toch al een 14 jaar, maar voordien vertelde een arts haar eens kortweg dat ze schizofreen was.
Zonder verdere uitleg of wat dan ook...
Bepaalde symptomen zijn gelijkaardig, maar MPS is helemaal niet hetzelfde als schizofrenie.
Zelfs tot een zestal jaar terug had mijn vriendin een korte opname (2 maanden) in een universitair ziekenhuis.
De dokter & professor waren héél goed op de hoogte van MPS, maar onder het verplegend personeel waren er mensen die gewoon niet wisten wat het inhield :oops:
In die periode heb ik dus zelf via internet een zo duidelijk en uitgebreidde mogelijke uitleg gezocht over MPS en deze voor hen afgeprint en afgegeven.
Nu het kan erger : die paar mensen wensten er wel meer over te weten, ook al zou je verwachten dat ze als psychiatrische verpleger daar op de hoogte van zijn.

Ook wanneer de professor bij mijn vriendin langskwam waren er een zevental (ik gok nu op het cijfer) studenten bij.
Niet altijd aangenaam als je als patiënt het gevoel hebt een "studie-object" te zijn.
Maar blijkbaar komt MPS niet zo vaak voor (of mss wel vaker maar wordt het niet steeds herkend) en valt er daardoor heel moeilijk iets over bij te leren.

Gebruikersavatar
Black Rose
Berichten: 1711
Lid geworden op: 27 mei 2011 23:53

Re: DIS

19 apr 2012 17:12

tommy9119 schreef: Op andere forums neemt het merendeel weer een heel ander standpunt aan en viel me gewoon op.
Wel, ik kan je zeggen dat ik al jaren terug begonnen ben met informatie op te zoeken over MPS en dergelijke.
Zowel via internet (waaronder fora e.d.), via boeken, als bij mijn eigen hulpverleners.
En het standpunt dat MPS niet zou ontstaan door trauma's, maar enkel na een aantal sessie's bij een therapeut ben ik héél zelden tegen gekomen hoor!

Zoek je op paranormale forums, dan zal je wel vaak lezen dat mensen bezeten zijn door een geest.
Mijn vriendin heeft zelf eens een aanbod gekregen van een "medium" om zich te laten genezen. Tegen niet al te milde prijs, maar het ergste ervan met alle mogelijke risico's vandien.
Die heb ik dus eerst wel aan een vragenlijst onderworpen om tot de conclussie te komen dat ze totaal geen kennis had over psychische stoornissen en haar daarna zo beleefd mogelijk duidelijk proberen te maken dat wat ze met die mensen deed zelfs gevaarlijk was.
Mja, probeer iemand die 100 euro/sessie vraagt eens te doen toegeven, in het ergste geval te doen beseffen, dat die gevaarlijk bezig zijn 022

Hocus Pocus Pas, zou voor ons ook een grote opluchting zijn moest dit kunnen cheerqd5
Of gewoon dat het verleden van mijn vriendin anders was, en eigenlijk ingepraat werd door (al was het onbewuste) suggestie.
Maar in haar geval is het spijtig genoeg niet zo :evil:
Moest één van ons beiden redenen hebben om daar aan te twijfelen, dan had ik al lang iets ondernomen zodat de suggestie ongedaan gemaakt zou worden, en dan zaten we vanaf morgen beiden elke dag vrolijk rond te huppelen 011

En het zou nu echt wel moeten lukken dat zij de enige is op de wereld die MPS heeft door een traumatisch verleden en alle andere mensen enkel slachtoffer geweest zijn van suggestie.
Het is zo al moeilijk genoeg om met MPS te leven (dan spreek ik nog maar van haar leidensweg en sta ik niet in haar schoenen), dat ik het erg vindt als iemand die er (vermoed ik tenminste) niet mee te maken krijgt nog meer verwarring gaat rondstrooien over MPS.

Echt waar, hier heeft niemand iets aan integendeel !

tommy9119

Re: DIS

19 apr 2012 17:17

Mijn standpunt is enkel dat MPS veelal door toedoen van de psycholoog komt. Of een client nu wel of niet een traumatisch verleden heeft gehad staat daar los van, hoewel het voor zover ik weet inderdaad vaak zo is.

Het is dus niet het verleden dat ze (volgens die theorie) aangepraat krijgen maar de meerdere persoonlijkheden ;).

Gebruikersavatar
Black Rose
Berichten: 1711
Lid geworden op: 27 mei 2011 23:53

Re: DIS

19 apr 2012 18:27

tommy9119 schreef:Mijn standpunt is enkel dat MPS veelal door toedoen van de psycholoog komt. Of een client nu wel of niet een traumatisch verleden heeft gehad staat daar los van, hoewel het voor zover ik weet inderdaad vaak zo is.

Het is dus niet het verleden dat ze (volgens die theorie) aangepraat krijgen maar de meerdere persoonlijkheden ;).
Dan moet je mij eens uitleggen hoe je iemand meerdere persoonlijkheden kan aanpraten...?
In het slechtste geval zal je dus het etiket ervan krijgen, maar niet de gevolgen ervan dragen.
Lijkt me niet zo erg ; moest mijn vriendin enkel de diagnose MPS hebben maar zonder de symptomen ervan zou haar leven veel éénvoudiger zijn.
Ook lijkt het me vreemd dat ik zowel van haar psychiater als van mijn hulpverleners te horen krijg dat MPS weinig voorkomt.
Waar zitten dan al die mensen waar MPS aangepraat werd, maar niet bestaand is?

Terug naar “Map 'Psychologie'”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten