Gebruikersavatar
Reborn
Berichten: 4720
Lid geworden op: 08 nov 2006 16:55

mensen die mij helpen/hielpen

10 apr 2007 20:58

Hallo allemaal,
Ik weet niet goed wat ik nou eigenlijk precies moet doen. Ik zal even kort (toch wel lang) uitleggen wat ik bedoel.

Ik heb een tijd met een leerlingenbegeleidster gepraat, zo'n 4 jaar, en die heeft mij door alles heen geholpen. Zij is ook ongeveer de enigste die mij goed kent van die kant. Maar nou ik in het laatste jaar zit van de havo en bij ons op school alleen nog de klassen 3 en 5 havo rondlopen, zijn er ook verder bijna geen leraren meer.
En ook niet die leerlingenbegeleidster. Ik kreeg wel nog franse les van der dit jaar, maar sinds afgelopen week heb ik geen frans meer. Ik heb alleen nog 1 eindmondeling.
Ik heb de afgelopen maanden ook eigenlijk niet meer met der gepraat enzo, omdat zij bijna nooit op school is enzo en ja het is gewoon allemaal zo gelopen. Eerst hield ik nog met de mail contact met der om te vertellen hoe het ging en als het slecht ging enzo. Maar dat doe ik ook niet meer, omdat ik het idee kreeg dat ik haar alleen er maar mee lastig viel enzo.
Maar ik heb nou het gevoel dat ik haar aan de kant zet zeg maar, ze heeft me altijd geholpen en altijd gesteunt enzo.. maar ja ik heb al een hele tijd niet meer gepraat enzo. Ik weet niet het is een beetje raar. Ik vind het ook raar om nou opeens even te gaan praten met haar, want ze weet gewoon dingen niet die er gebeurd zijn enzo. en ja ik heb ook bijna geen mogelijkheid om haar te zien.
Ik denk er gewoon elke keer aan, ik heb gewoon echt het idee dat haar aan de kant heb gezet zonder ook maar iets te laten merken ofzo. Hetzelfde geldt met een congierge van onze school, daar kan ik ook goed mee op schieten en heb ik ook vrij veel meegepraat. Die zie ik nou ook nog nauwelijks enzo. omdat die nou in een ander gebouw zit.
En ik denk dat als ik volgend jaar naar een andere school ga enzo ik daar ook de hele tijd aan zal denken en het me eigenlijk meer in de put brengt zeg maar. Ik praat nou eigenlijk met bijna niemand meer zoals ik bij hun deed. Ik ga wel naar een psycholoog enzo, maarja daar is het meestal toch wel wat anderser. Ook omdat ik die pas kort heb en die mij nog moet leren kennen enzo.

Ik hoor dan ook vaker de verhalen en problemen van anderen enzo en dan geef ik ze advies en ik weet gewoon dat dat de dingen zijn die ik zelf ook zou moeten doen, maar ik doe dat zelf ook niet. Dat advies heb ik dan van die leerlingenbegeleidster gekregen maar ik doe er zelf gewoon niks mee, maar ik vertel het wel tegen een ander. Ja hoe dom kan iets zijn heb ik dan zoiets.

maar ja ik weet het niet. hoe kan ik nou het beste zorgen dat ik daar niet de hele tijd aan denk en me er zorgen over maak enzo. Want ik heb geen idee hoe hun er over denken enzo.
Ik ben ook best wel bang voor die eindmondeling van frans, want ja dan zal ik toch het gevoel hebben dat ik haar in de steek heb gelaten enzo eigenlijk en ik heb de laatste maanden haar ook een beetje ontweken waarom weet ik eigenlijk ook niet.. boh wordt er toch wel gek van.
En dan heb ik ook nog tentamens en straks examens enzo.. volgens mij ga ik het gewoon niet redden, omdat ik me gewoon niet kan concentreren enzo en volgens mij denken me ouders dat ik het wel gewoon ga halen en dat alles wel goed gaat. Maar ik kan dat gewoon niet tegen me ouders zeggen. waarom weet ik eigenlijk ook niet goed.


volgens mij zit ik gewoon van domme dingen drama te maken, zoals ik dus altijd doe volgens mij. word er een beetje para van.

naja in iedergeval bedankt voor degene die het hebben gelezen..
groetjes..
wendy

miek

11 apr 2007 10:21

Hallo Wendy,

Ik zou gewoon een mail sturen naar die leerlingenbegeleidster en het haar vragen of je haar met je verhalen niet te veel belast. Als ze eerlijk is weet je dan waar je je moet aan houden. Misschien maak je je zorgen om niets. Misschien wil ze je nog wel helpen. En leg haar gewoon uit waarom je haar de laatste tijd niet meer gemaild of aangesproken hebt. En hoe je je in tussentijd gevoeld heb. Dan weet ze het weer en kunnen jullie gesprekken weer doorgaan. Als jij je dan weer beter voelt dat je met haar kan praten dan is dat een last minder en meer plaats voor concentratie en je studie.

Veel sterkte
Miek

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”