Eden2012

wat is er mis met me?

03 jan 2012 04:19

Beste mensen weet niet goed hoe ik het hier moet neerschrijven maar zal mijn best doen:

Soms voel ik mij enorm depressief en ongelukkig en soms voel ik mij de gelukkigste mens ter wereld, maar gewoon gelukkig of normaal voelen komt weinig voor bij mij.
De laatste tijd voel ik mij meer ongelukkig en slecht dan blij...

En eigelijk is er niets waarover ik ongelukkig zou moeten zijn, ik heb alles wat ik nodig heb, heb een mooie wagen, heb sinds een jaar een mooi huisje gekocht, heb al 3 jaar een heel lieve vriendin, heb goeie ouders en enkele zeer goede vrienden en een goede job waar sommige zouden voor staan springen (enkel heel stresserend)

Het eenige probleem is dat ik heb is ... mezelf. Met name dan mijn karakter hoe ik soms ben. ik zou dus NOOIT met mezelf kunnen samen wonen door mijn wisselende stemmingen van opvliegend en mijn piekerend en moeilijk karakter.
Ik wil helemaal zo niet zijn en ik probeer er héél hard op te letten dat ik zo niet ben, maar toch...
Vaak heb ik spijt van dingen die ik gezegd heb achteraf tegen mijn vriendin bvb.
en ik weet dat het moeilijk samenleven is met zo een onvoorspelbaar iemand.

Mijn vriendin zegt dat dat ze er wel mee kan leven met mijn karakter, maar ofdat ze dit voor altijd gaat kunnen volhouden heb ik mijn twijfels bij...

Ik ben er redelijk zeker van dat het grootste deel van mijn gedrag voorkomt door de vele stress die ik heb.
Veelal ook stress voor niks en ook een groot deel door mijn werk.
Ik lig ook vaak wakker snachts omdat ik lig te piekeren over vanalles... en ik word er stilaan gek door!

Ben er ook heel zeker van dat het grootste deel stress door mijn job komt, want in de vakantie periode ben ik een heel ander persoon. Heb ook al verschillende jobs gehad telkens voor enkele jaren (heel uiteen lopende dingen) en nog geen enkele keer heb ik mijn job écht graag gedaan. (collega's zijn/waren zeker niet het probleem want ben een zeer sociaal iemand en heb met niemand ruzie en de meeste kunnen mij wel hebben)
Heb altijd al hard gewerkt en gedaan wat van mij verwacht wordt.

ik mag best trots zijn op wat ik ondertussen al bereikt heb, alles wat ik hier heb, hebben mijn vriendin en ik zelf voor gewerkt, maar toch...

Soms heb ik het gevoel dat ik mijn draai in het leven nog niet gevonden heb en die ook nooit zal vinden...
Het leven lijkt mij TE STRESSEREND, TE SNEL EN TE VEEL EISEND voor mij :(
soms gaat het leven gewoon aan mij voorbij zonder er van te genieten en dat kan toch de bedoeling niet zijn voor iemand van 24...

WAT IS ER F*CKING MIS MET MIJ!!!??? Ben ik depressief? soms zie ik het helemaal niet meer zitten!

ik wil echt veranderen zodat ik eens GEWOON gelukkig ben en een karakter heb zoals een normale mens, want ik heb schrik dat mijn vriendin mij daardoor ooit eens zou laten zitten en dan is het helemaal gedaan met mij...

Heb al last van een hoge bloeddruk en door alle stress denk ik dat ik de 40 niet ga halen omdat ik mij in alles opjaag... Hoe ouder ik word hoe slechter...

Psychiater zou mij misschien kunnen helpen? maar daarvoor heb ik de tijd en het geld niet voor.

iemand tips voor het mij echt eens allemaal teveel wordt?? en eronder door ga

alvast bedankt :)
Laatst gewijzigd door momo op 03 jan 2012 11:08, 1 keer totaal gewijzigd.
Reden: schuttingtaal aangepast

Gebruikersavatar
Radius
Berichten: 827
Lid geworden op: 05 aug 2011 21:53

Re: wat is er mis met me?

03 jan 2012 16:07

Stel je misschien te hoge eisen aan jezelf? Verlang je teveel van je lichaam? Als je vermoeid bent en je dwingt je lichaam door te gaan kan je behoorlijk opgebrand raken. Op de lange termijn kan je depressief worden of een burn-out krijgen. Je werk kan nog zo leuk zijn, als het meer van je vergt dan je kan geven kan je er flink overspannen van raken. Probeer dit eens bij jezelf na te gaan. Misschien zijn er wel mogelijkheden om je werktijden aan te passen of iets dergelijks. Als je eenmaal echt overspannen bent en je bent gedwongen rust te nemen ben je nog verder van huis dan als je op tijd maatregelen neemt.
Neem weg, de sluier van illusie
Neem waar, de vreugde in het absolute

Gebruikersavatar
scampsd
Berichten: 186
Lid geworden op: 11 aug 2006 10:33
Locatie: België, Leuven

Re: wat is er mis met me?

03 jan 2012 17:18

Goeiemiddag,
Als ik je verhaal zo lees, is alles in orde met je: een mooie wagen, mooi huisje, een lieve vriendin, ... wat moet een mens nog meer?
Je zegt wel dat je een stresserende job hebt, en nadat je dat hebt geschreven is je piekerig karakter zó gaan pieken dat de moderator je bericht heeft moeten aanpassen. Ik zou denken dat jij geen probleem hebt, maar je job maakt je horendol.
Ik kan me voorstellen dat je nu zegt "Jaja, maar het is maar een job". Neen neen: een dag bestaat uit 24 uren, 8 ervan slaap je, 8 ervan werk je en de resterende 8 niet. M.a.w., de helft van de tijd dat je wakker bent, zit je op je werk! Dan is't maar normaal dat je job een grote impact op je heeft, zeker?

Ik wil je het volgende voorstellen: hier in België bestaat er zoiets als loopbaanbegeleiding, dat kan je volgen als je al een tijdje werkt om te zien of het met je loopbaan de goeie richting uitgaat, of je je wel goed voelt in je job, en misschien komen er héél verrassende voorstellen naar boven over een job waarin je je beter zou thuisvoelen? Probeer het eens onder de noemer "Baat het niet, het schaadt ook niet".

Veel geluk

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: wat is er mis met me?

03 jan 2012 21:06

Is het werk wat je doet wel het werk wat je leuk vindt ? Wat je wou doen ? Heb je iets gevonden waar jij je prettig in voelt ? Waarom levert het je zoveel stress op ? Waar komt dat door ?

Als je zo'n last van stemmingswisselingen hebt, heb je daar al eens met een huisarts over gesproken ? Is daar al eens nader naar gekeken ivm mogelijke bipolaire stoornis ?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Bipolaire_stoornis
Inzicht als Uitweg..

JdeK

Re: wat is er mis met me?

05 jan 2012 01:51

Eden2012,
Een ongelukkig leven is vervelend, ik heb een paar stukjes uit je post gehaald en hier bij gezet hoe ik er zelf over denk, dit zijn de 'procedures' die ik zelf volg en de theoriën waar ik naar leef.
Ik hoop dat jij hier ook iets aan hebt.
En eigelijk is er niets waarover ik ongelukkig zou moeten zijn, ik heb alles wat ik nodig heb, heb een mooie wagen, heb sinds een jaar een mooi huisje gekocht, heb al 3 jaar een heel lieve vriendin, heb goeie ouders en enkele zeer goede vrienden en een goede job waar sommige zouden voor staan springen (enkel heel stresserend)
Er is niets waarover je ongelukkig zou moeten zijn, je bent dit toch, dit betekent vanzelfsprekend dat je wel een reden hebt om ongelukkig te zijn.
Neem eens een dag vrij, vrij van alles. Neem een vakantiedag op, zet de telefoon uit, de tv, computer, krant weg, het liefst ook je vriendin en elk ander levend wezen weg. Ga jezelf opzoeken. Vergeet even al het materiële, hier ligt het probleem niet dus dit is irrelevant aan de kwestie.
zet rustige muziek op (Ik raad meditatiemuziek aan of in ieder geval een soort muziek waarin geen zang voorkomt), of totale stilte als je dit liever hebt (houd hierbij wel rekening met eventuele storende geluiden uit de buitenwereld) Luister naar wat je hoort, voel wat je voelt, schaam je niet om emotie los te laten, er is immers niets om je voor te schamen, haal even je masker van je gezicht af. Leef eventjes in het nu. Alles waar je je druk om maakt zijn dingen uit het verleden en de toekomst, dus laat deze problemen eventjes los.
Het enige probleem is dat ik heb is ... mezelf.
Je hele leven begint bij jezelf, jij voelt je emoties, jij denkt je gedachtes, dus heb jezelf lief. De momenten dat je iets zegt wat je niet wilt moet je niet bekritiseren, niet bestraffen. Kijk naar deze momenten en probeer jezelf uit te leggen waar deze opmerkingen vandaan komen. Schrijf je opmerkingen op samen met een korte samenvatting van de situatie en kijk hier een week (of in ieder geval een paar dagen) later op terug zonder afleidingen, als je dit hebt gedaan kan je het ook nog met je vriendin bespreken (Ik raad wel aan eerst zelf te reflecteren.) Als de wil er is om jezelf te verbeteren, dan lukt dit ook! Je vriendin zal dit opmerken en steun bieden waar jij dit nodig hebt. Jezelf bestraffen is een slechte motivatie voor verbeteren, fouten zijn er om van te leren.
Nog geen enkele keer heb ik mijn job écht graag gedaan.
Jij steekt energie in jouw baan, dit betekent dat jij ook energie uit jouw baan terug moet krijgen. Gebeurt dit niet, dan is het onvermijdelijk dat je op een gegeven ogenblik geen energie meer hebt voor je werk, deze energie moet dus uit je andere energiebronnen gehaald worden (1.slaap 2.vrije tijd) Ik merk aan dat het al een aardig vervelend is om uit te leggen, dus ik ga het even proberen samen te vatten in een 'som'.
Het startgetal is 24 (Uren per dag, dit is een cijfer dat niet te veranderen is.)
(S)laap = 8
(W)erk = 8 =24
(V)rije-tijd = 8
De normale optelsom is hier dus:

S+W+V=24

Als je met plezier naar je werk gaat, kost dit gewoon 8uur energie, doe je dit niet dan kost het meer energie. Vanuit die theorie krijg je dan een nieuwe som bijvoorbeeld:
S=8
W=10 =26
V=8

S+W+V=26
Deze uitkomst betekent dat er ergens 2 uren wegmoeten.


Ik hoop dat je een beetje begrijpt waar ik naartoe wil gaan; het begint met het consumeren van de 'slaap'-energie omdat je hoofd nog in het werk zit. (slapeloze nachten etc.), dit zorgt voor minder slaap waardoor je minder energie terugkrijgt uit je slaap.
Na het verloop van tijd kan je niet met minder slaap, hierdoor ga je uit je vrije-tijd energie hakken, vrije tijd is de tijd waarin je jezelf kan zijn en je je kunt ontwikkelen als mens, als je geen vervulling kunt halen uit je leven wordt je vanzelf ongelukkig.
Zoals hierboven gezegd, Werk is 1/3 van de dag, maar kan veel meer tijd vergen dan dat.
Een gelukkig leven is dus zeer afhankelijkk van geluk in een baan.
Probeer eens naar je baan te kijken, waarom doe je het niet écht graag? Zijn het de collega’s of het werk zelf? Is het iets waar jij zelf direct iets aan kunt veranderen?

Soms gaat het leven gewoon aan mij voorbij zonder er van te genieten
Stop nooit met genieten, dit is makkelijker gezegd dan gedaan, maar als de grote lijnen tegenvallen probeer je dan even te focussen op de kleine mooie lijnen, het zijn immers deze lijnen waaruit alles voortvloeit.
Tevens zijn kleine lijnen gemakkelijker te corrigeren wanneer deze niet de goede richting op gaan.
Een groot man zei eens: Wie 't kleine niet eert, is 't grote niet weerd.


Ik hoop dat je hier iets mee kunt.
Ik wens je sterkte met het hervinden van de positiviteit in het leven!
Verlies nooit het einddoel (Het vinden van geluk in je leven.) uit het oog!

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 9 gasten