Gebruikersavatar
Lost Soul
Berichten: 1970
Lid geworden op: 29 mei 2010 18:31

Wel of niet depressief?

30 mei 2010 22:54

Al geruime tijd, zo'n 5 a 6 jaar, heb ik te kampen met depressieve klachten. Echter ben ik hiervoor nooit naar de dokter geweest. Ik heb wel via internet behoorlijk wat informatie erover opgezocht en ook verschillende zelf-tests gedaan die me allemaal het advies gaven toch eens langs te gaan bij de dokter. Echter ben ik van nature iemand die niet snel wil opgeven en zelf dingen wil oplossen. In het verleden is me dit dan ook vaak genoeg gelukt. Waar anderen opgaven ging ik vaak nog een stapje verder met in de meeste gevallen een positief resultaat.

Echter is daar de laatste jaren steeds minder van te merken. Ik heb eigenlijk nooit echte vrienden gehad en ergens heeft me dat ook nooit zo zeer geboeid, ik kon altijd prima op mijn eigen zijn. Natuurlijk ondernam ik wel dingen met vrienden op school destijds, maar uiteindelijk ging iedereen zijn eigen kant op. Uitgaan heb ik nooit echt interesse in gehad omdat ik me nerveus en ongewenst voel op plaatsen waar veel mensen zijn. Bij voorkeur mijdt ik dan ook drukke plaatsen. Daardoor is mijn sociale leven wel aangetast. Op vandaag de dag kan ik dan ook zeggen dat ik helemaal geen vrienden heb om dingen mee te ondernemen of om ergens mee over te praten. Voor een gedeelte ben ik dit natuurlijk ergens zelf schuld.

Zo'n 6 jaar geleden liep echter alles uit de hand. Ik was teveel bezig met mijn werk, veel te min bezig met school, thuis ging het niet zo goed en als toppunt van alles liep mijn relatie destijds ook nog op de klippen. Toen liep mijn emmertje met water over. Vanaf toen zijn er ups en downs in mijn leven gekomen, waarvan de downs steeds meer in aantal groeiden. Ik heb destijds veel van mijn positieve energie moeten gebruiken om mezelf staande te houden, met soms het gevolg dat het weleens mis ging, waardoor ik in een behoorlijke dip terecht kwam en het leven niet meer van de positieve kant bekeek. Natuurlijk gaat niemand zijn leven over rozen en natuurlijk was mijn leven voor die tijd ook niet altijd rozengeur en maneschijn, maar daar heb ik me nooit al te druk over gemaakt.

Voor ik het wist had ik slaap problemen, ik kwam moeilijk in slaap en sliep steeds minder, wat ertoe leidde dat ik 's morgens moe wakker werd. Enige tijd daarna verloor ik de smaak van eten, alles smaakte hetzelfde voor mij. Dat is gelukkig op vandaag de dag weer een beetje hersteld. Later na kreeg ik concentratie problemen en kon ik dingen steeds moeilijker onthouden. Ik had ook steeds minder zin om dingen te ondernemen in het leven, waardoor ik me steeds meer ging afzonderen van mensen en dan ook min of meer in een isolement belandde. Gelukkig heeft het internet dit minder erg gemaakt, hoewel ik daar op vandaag de dag niet zo zeer mee geholpen ben. Door de isolatie is er nog het gevoel van eenzaamheid bij gekomen waar ik vaak het meeste moeite mee heb. De ene dag gaat dit me beter af als andere dagen.

Op vandaag de dag werk ik een paar dagen de week en voor de rest ben ik bezig met een studie. Ik ga nog net niet helemaal met tegenzin naar het werk, maar voorlopig zit wisselen van baan er even niet in. Mijn studie verloopt ook niet vlekkeloos aangezien ik moeite heb me te concentreren en dingen te onthouden. Hierdoor word de studie best moeilijk voor mij. Voor de rest breng ik mijn tijd voornamelijk achter de computer door, als ik niet al computers voor anderen aan het maken ben. De laatste tijd heb ik weer eens behoorlijk last van stemmingswisselingen. De ene dag heb ik het idee weer helemaal de oude te zijn en mijn schouders onder mijn problemen te willen zetten, terwijl ik de dag erna mijn bed niet eens uit wil komen. Ik probeer alles van de positieve kant te bekijken maar dit gaat me steeds slechter en slechter af.

Uiteindelijk zou ik niet mogen klagen in mijn leven. Ik woon nog thuis, heb best een makkelijk leven hier, maar voel me toch niet optimaal. Verschillende redenen staan hierboven al beschreven, maar veel oorzaken zijn me ergens nog onbekend. Ik blijf ergens maar terug kijken naar het verleden wat er allemaal mis is gegaan, en hoewel ik weet dat ik het verleden niet kan veranderen, blijf ik er toch te vaak op terug blikken. En dat komt mijn gezondheid niet ten goede. De ene dag heb ik het idee behoorlijk depressief te zijn terwijl ik de andere dag zoiets heb van: "stel je niet aan man, er zijn mensen die het erger hebben, de schouders eronder en oplossen die handel!" Vooral dat laatste vat ik als iets positiefs op, aangezien ik de hele situatie de laatste jaren het merendeel van een negatieve kant heb bekeken.

Natuurlijk kan ik van niemand hier gaan verwachten dat er een officiële diagnose word gesteld, maar het zou me wel helpen als er mensen zijn die dit bekend voorkomt me van advies zouden kunnen voorzien. Praten over dingen werkt namelijk al heel goed, alleen heb ik dit veel te lang niet gedaan. Vandaar dat ik ook hier ben om daar verandering in te gaan brengen.

Ik zie dit topic zelf als een soort van korte inleiding over mijn leven. Het hele verhaal hier in een keer neer zetten zou me niet lukken. Ik zal de rest verdelen in stukjes en in de juiste forum onderdelen plaatsen.

Ik ben benieuwd wat ik voor reacties krijg op dit topic. Mochten jullie vragen hebben dan hoor ik die graag van jullie. Alvast bedankt voor het lezen! :)
If we don't get lost, we'll never find a new route.

bootsman

Re: Wel of niet depressief?

31 mei 2010 16:16

Het is zo opvallend hoeveel gelijkenissen er in jou verhaal overeenstemmen met mijn eigen ervaring, maar dat zal bij velen zo zijn (zijnde meer of minder) denk ik, hoe zouden we anders in dit forum...

De stroom informatie die je op internet tegenkomt is niets niks, dat zijn impulsen die je ook onbewust in je hoofd opslaat.

Zelf ben sterk onder de indruk van wat ik op volgende site vond; http://www.burnoutherstel.nl/nulpuntveld.htm
Dit wordt een beetje mijn werkveld om er iets mee aan te vangen.
Nieuwsgierig zijn en zoeken....

Zoeza

Re: Wel of niet depressief?

31 mei 2010 16:32

Ik heb niet heel aandachtig je lange verhaal gelezen (ik heb wat moeite met lange teksten) maar ben je nou al een keer bij de huisarts geweest met je klachten?
Dat is beter dan voor jezelf te gaan zitten puzzelen denk ik.

Gebruikersavatar
Lost Soul
Berichten: 1970
Lid geworden op: 29 mei 2010 18:31

Re: Wel of niet depressief?

31 mei 2010 23:05

bootsman schreef:Zelf ben sterk onder de indruk van wat ik op volgende site vond; http://www.burnoutherstel.nl/nulpuntveld.htm
Dat is wel een interessant artikel, alleen moet ik me daar eens goed de tijd voor nemen om die te lezen.
Zoeza schreef:ben je nou al een keer bij de huisarts geweest met je klachten?
Ja en nee. Ik ben er wel een keer langs geweest om een afspraak te maken om over mijn "problemen" te praten, maar die afspraak heb ik de dag erna weer afgezegd omdat ik toen alles weer van een positieve kant bekeek. Het is toen ook een tijd lang goed gegaan.

Ik zal proberen morgen een wat langere reactie te plaatsen aangezien ik toe ben aan wat slaap en morgen weer vroeg op moet voor mijn werk.
If we don't get lost, we'll never find a new route.

Gebruikersavatar
Lost Soul
Berichten: 1970
Lid geworden op: 29 mei 2010 18:31

Re: Wel of niet depressief?

06 jun 2010 22:48

Een beetje aan de late kant met mijn reactie, maar vooruit dan maar...

Naarmate ik nog meer verhalen van mensen hier gelezen heb, realiseer ik me steeds vaker dat ik het nog lang niet zo slecht heb in mijn leven, echter betekent dat niet dat ik me goed voel. Ik weet aan een kant wel wat ik mis in mijn leven, hoe ik het zou kunnen bereiken, maar ik mis iets in mijn leven, of beter gezegd in mezelf, dat ervoor zorgt dat ik nieuwe stappen onderneem in mijn leven. Bepaalde dingen zijn er nou eenmaal gebeurd in mijn leven en ik weet van mezelf dat ik moeite heb met bepaalde dingen te accepteren.

Ik moet eerst eens wat meer tijd zien te vinden op hier op het forum wat actiever te worden.
If we don't get lost, we'll never find a new route.

Gebruikersavatar
patsas
Berichten: 7089
Lid geworden op: 19 jun 2006 18:01
Locatie: Eindhoven

Re: Wel of niet depressief?

09 jun 2010 02:40

Volgens mij is het beter om die afspraak met je HA gewoon te maken. Het probleem is dat je nu al 5 a 6 jaar in datzelfde cirkeltje blijft ronddraaien en er eigenlijk weinig tot niets verandert, behalve dat je je nog steeds niet goed voelt.

Maak dus die afspraak, lijkt me geen overbodige luxe op dit moment!!

Sterkte!! :knuffel: :knuffel: :knuffel: :knuffel:

love3

Liefs,
Patsas
Leven is het meervoud van lef
All that we are is the result of what we have thought
Fall seven times, stand up eight!

Do80

Re: Wel of niet depressief?

13 jun 2010 08:59

Hoi!

Ik ben huisarts in opleiding en lees toevallig je bericht. Je vraagt je af wat jouw diagnose is, en volgens mij lees ik tussen de regels door dat je ook op zoek bent naar handvatten om iets te veranderen aan je huidige situatie, zodat je weer beter in je vel komt te zitten. Welke diagnose ook op jou van toepassing is (of niet), door dat te weten krijg je niet ineens meer plezier in je leven. Je staat ervoor open te werken aan jezelf en je situatie, zoals de anderen al aangaven, lijkt het mij ook verstandig daar iets mee te doen. Je huisarts kan je daar advies over geven. Ook al voel je je juist weer goed als je de afspraak hebt, zoals je hier je situatie beschrijft, kan je het ook aan de huisarts vertellen. Die ziet regelmatig dit soort "problemen" langs komen en weet er goed raadt mee. Je zal dan ook niet als probleemgeval te boek staan, maar eerder als een sterk iemand die z'n situatie probeert aan te pakken!

Groet!

Gebruikersavatar
Lost Soul
Berichten: 1970
Lid geworden op: 29 mei 2010 18:31

Re: Wel of niet depressief?

20 jun 2010 22:44

Ik ben hier nu een tijdje lid, en ik moet zeggen: dat doet me goed! Ik heb al met een paar mensen kennis mogen maken op chat en de vriendelijkheid van mensen hier komt mijn stemming zeer ten goede. Zo links en rechts op het forum al verschillende verhalen van mensen gelezen, hierdoor voel ik me ook al stuk beter, want er zijn hier genoeg mensen die er slechter aan toe zijn dan ik. Natuurlijk wens ik die mensen ook al het goede toe!

Naar de huisarts kan altijd nog, maar ik zie dat hier mensen zijn die vergelijkbare dingen hebben meegemaakt, en hoe hun bijvoorbeeld met de situatie om gaan. Ik ben al in staat geweest anderen te kunnen helpen met hun situatie dus ik zit hier wel aan het juiste adres. Moet alleen zelf nog wat losser worden en dan zie ik al een goede vooruitgang tegemoet :)

Do80: jou advies zal ik evengoed in mijn achterhoofd houden :)
If we don't get lost, we'll never find a new route.

oorb

Re: Wel of niet depressief?

22 jun 2010 13:02

Of je nu wel of niet het stempel depressief krijgt, is niet zo belangrijk. Je draait al jaren in een cirkeltje rond en de eindbalans is dat je niet gelukkig bent. Je moet je afvragen of je na al die tijd zelf dit patroon kunt doorbreken. Dit lijkt me echter wel belangrijk voor welzijn in je eigen leven. Soms kunnen een paar gesprekken al tot inzichten leiden die je verder helpen.
De huisarts is dan de eerste stap, als je tenminste wil dat de verzekering betaald. Let wel op dat veel huisartsen door hun werkdruk snel grijpen naar anti-depressiva. Als dat voor je werkt is dat natuurlijk prima maar het moet wel een bewuste keus van jou zijn en niet van de arts.
De mens is niet gemaakt om alleen grote problemen op te lossen, je doet jezelf onrecht aan door zelf te blijven knokken. Er is hulp in soorten en maten, zorg dat je die soort krijgt die voor jou helpt.
Als je vragen hebt, stel ze dan.......

Groetjes,
Oorb

Lou

Re: Wel of niet depressief?

22 jun 2010 13:24

Jah dat is bij veel mensen zo. Proberen hetzelf op te lossen ik zou je toch aanraden om aan je dokter te vragen wat je opties zijn kwa psychologen. Wees nooit te moeidg om NIET te gaan. Bespreek met je psych wat je precies voelt en wat je probleem is. maak je geen zorgen nix moet alles mag. Maar het blijkt toch dat je er in 1tje niet altijd uit kan komen, daar is nix beschaamend aan hoor! Succes! :)

stefke85

Re: Wel of niet depressief?

23 jun 2010 16:45

een herhaling van alle vorige leden...of je nu depressief bent of niet.... je bent niet gelukkig en je wilt dat veranderen. Een huisarts kan hier bij helen, allereerst door te luisteren en het echte probleem inzhtelijk te maken. Daarnaast kan hij eventueel een behandeling starten; door jouw vaker te zien en erover te praten of medicatie starten of je doorwerwijzen naar een psycholoog / psychiater.

Heel veel succes

moeilijkkarakter

Re: Wel of niet depressief?

29 jun 2010 12:19

hi lostsoul, ik herken aspecten van je situatie, met name het blijven twijfelen of het wel echt nodig/ wenselijk is om professionele hulpverlening erbij te halen en of in plaats daarvan het zelf blijven proberen te managen niet beter is . Wat verschilt is dat in mijn situatie dat opnieuw erbij halen zou zijn.
Zelfs als het alleen managen niet succesvol en op sommige momenten zelfs rampzaling is will dat niet automatisch zeggen dat professionele hulpverlening betere resultaten zal bereiken.
In die zin vind ik al de ongetwijfeld goed bedoelde adviezen om naar de huisarts te gaan een beetje kortzichtig en zelfs neerkijkend.
Ja ik ben ongelukkig en lijk er niet echt helemaal uit te komen, Ik lijd, maar dat maakt niet elk alternatief dat wordt aangeboden de moeite waard of beter dan wat ik nu doe. Als dat het geval was kon ik net zo goed jomanda eens proberen of elke andere kwakzalver. Dat de mensen hier lijken te geloven in de klassieke geestelijke gezondheidszorg is geen bewijs dat het zinvol is, sorry. Het eerste fatsoenlijke wetenschappelijke bewijs dat psychotherapie of de pillen zinvol zijn moet nog gepubliceerd worden en wat psychotherapie betreft zijn er steeds meer indicaties dat het onzin is
Het is niet mijn bedoeling iemand af te kraken maar ik, wil lostsoul ook de kans geven de andere kant van de medaille te horen al is het alleen maar om te laten weten dat hij daar ook niet alleen hoeft te staan. Kiezen geen professionals in te schakelen kan ook een positieve en legitieme keuze zijn die niet betekent zolas hulpverleners en hun groupies beweren dat je niet bereidt bent je problemen aan te pakken. Ik verwerp die notie en zelfs als het niet zo bedoelt is zie ik ze als beledigend. Ik wil mijn problemen aanpakken, beweren dat dat niet zo is omdat ik niet bereid ben aan elk expiriment mee te doen, mijn hoop te stellen in methoden die niet bewezen zijn en waarvan ik denk dat ze niet onschulding zijn is naast beledigend ook irrationeel

Serieus 'je moet erin geloven', je moet er open voor staan' 'wat is er te verliezen' zijn argumenten die OOK gemaakt kunnen worden voor elke vorm van kwakzalverij.
Ik zie niemand die lostsoul of mij een goede reden geeft om naar de huisarts te gaan; Misschien is die er wel maar ik zie ze niet hier en betruer de' manier waarop mensen proberen je te overtuigen hulp te zoeken.

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”