donkerwolkje

Waarom al die moeite...

Hallo allemaal,

Ik ben een jonge meid van 29 jaar en wil echt even mijn verhaal hier kwijt.
Al hele lange tijd ben ik diep ongelukkig... :(
Ik denk veel na en ik moet echt het onderste uit de kan halen om het een beetje te trekken... :(
Maar dan NOG ben ik al heel lang niet volledig gelukkig... :angry:

Voor de buitenwereld word ik gezien als een mooie, lieve, vrolijke creatieve meid..
Met mij kan je lachen, ben een luisteraar, kan me goed verplaatsen in anderen, probeer altijd het juiste te doen.
Maar zodra ik thuisben ben ik zo vaak ongelukkig, down, verdrietig, boos, geirriteerd, noem maar op.
Jaloers op anderen, niet blij met mezelf, mijn leven, Nederland, bah...
Eigenlijk weet niemand wat er ECHT in me omgaat.

Ik vind het leven 9 van de 10 dagen niet veel aan :confused:
Ik snap het leven niet, snap mensen niet, snap het doel niet om hier te zijn!
Waarom al die moeite, carriere maken, er zo goed mogelijk uit proberen te zien, sporten, aan jezelf werken enz.
Als je straks toch doodgaat.... Wat maakt het in hemelsnaam uit wat je met je leven hebt gedaan??
Alles is straks over... weg... plaats voor andere mensen.
De mensen die nu leven en moeilijk doen om van alles te bereiken zijn over 100 jaar dood.
Stress, onzekerheid, verdriet, verlies,... en waarom????

Ik weet het, die gedachte op zich is al een depressieve gedachte, maar ik voel het nou eenmaal zo.
Al die verwachtingen van de maatschappij, je moet jezelf ontwikkelen, carriere maken, slank zijn, voor jezelf opkomen, je mening uiten, sterk zijn, doorgaan als je iets ergs overkomt, werken...
En af en toe iets leuks doen.

Iedereen om me heen is aan het settelen, samenwonen, trouwen, kinderen krijgen.
Ik krijg er een knoop van in mijn mag. Is dat het leven.....?
Ik ben single wil geen kinderen en moet er al helemaal niet aan denken om in zo'n moeilijke relatie te zitten dat je langs elkaar heen leeft.
Wat ik ik TE VAAK om me heen zie... Maar toch ben ik niet gelukkig!!
Waarom is het leven niet een grote vakantie...? Wie heeft bedacht dat het zo moet zijn... Zo moeilijk allemaal.
Maar als je zo denkt ben je lui... :question:

Het grootste gedeelte van je leven werk je.. want dat MOET
's Avonds kook je eten en ga je sporten of tv kijken...
Sporten doe je omdat je je dan beter voelt en er goed uit wil zien.
Maarja, alsof dat eigenlijk iets uitmaakt.... :confused:
Soms ga je op vakantie (als normale burger), misschien 2 weken in een heel jaar...
Nou, dat is dan de mooiste tijd van het hele jaar.

Want ik zeg je heel eerlijk, ik ben wel gelukkig als ik vrij kan zijn...
Vrij van werken, vrij van verwachtingen, vrij van opgelegde sociale contacten.... Geen verplichtingen.
Maar zo is het leven niet! En dat wordt ook altijd nog even kei hard bevestigd, dat het leven nou eenmaal geen rozegeur en manenschijn is... Maar waarom leven we dan...????
Om elke keer weer de stukjes bij elkaar te moeten rapen?
Om af en toe iets leuks te doen van een salaris waar we amper van rond kunnen komen?
We moeten altijd het positieve zien in het leven. Genieten van de kleine dingen.
En ja, ik geef toe, dat kan ik soms wel...
Genieten van kleine dingen, maar in grote lijnen ben ik dan nog steeds niet gelukkig!
10 minuten op een dag genieten van een kop koffie is voor mij geen reden genoeg om te leven.

Ik voel me vaak gevangen.. :doubt: Gevangen in de maatschappij.
Dit kan het toch niet zijn...? Dit is het voor mij niet!!!
Ik zie mezelf in het buitenland, vrijwilligerswerk doen, mooi weer, huis aan zee.
Vrijheid, leven, doen wat ik wil, genieten, gelukkig zijn.....
Maar dat kan alleen als je VEEL GELD hebt, wat voor veel mensen niet is weggelegd.
En voor mij dus ook niet!!

Voor mijn gevoel zou ik dus maar op 1 manier gelukkig kunnen zijn, met heel veel geld, zodat ik vrij kan zijn en de dingen kan doen die ik ECHT wil....
Maarja, zo is het leven niet... En dat kan ik gewoon niet accepteren.

Liefs donkerwolkje.

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Waarom al die moeite...

donkerwolkje schreef: Ik voel me vaak gevangen.. :doubt: Gevangen in de maatschappij.
Dit kan het toch niet zijn...? Dit is het voor mij niet!!!
Ik zie mezelf in het buitenland, vrijwilligerswerk doen, mooi weer, huis aan zee.
Vrijheid, leven, doen wat ik wil, genieten, gelukkig zijn.....
Maar dat kan alleen als je VEEL GELD hebt, wat voor veel mensen niet is weggelegd.
En voor mij dus ook niet!!

Voor mijn gevoel zou ik dus maar op 1 manier gelukkig kunnen zijn, met heel veel geld, zodat ik vrij kan zijn en de dingen kan doen die ik ECHT wil....
Maarja, zo is het leven niet... En dat kan ik gewoon niet accepteren.

Liefs donkerwolkje.
Waarom zou dat voor jou niet weggelegd zijn...?
Vroeger ging je dan bij de missie: huis aan zee, werken in een ver land, vrijwiligerswerk doen - op zich kan dat allemaal nog steeds.
Ook zonder geld.

En echt datgene doen, waar je hart naar uitgaat - ja, dat is de kneep.
(Maar geld is daar niet de beperkende factor in.)

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Janneke schreef:
donkerwolkje schreef: Ik voel me vaak gevangen.. :doubt: Gevangen in de maatschappij.
Dit kan het toch niet zijn...? Dit is het voor mij niet!!!
Ik zie mezelf in het buitenland, vrijwilligerswerk doen, mooi weer, huis aan zee.
Vrijheid, leven, doen wat ik wil, genieten, gelukkig zijn.....
Maar dat kan alleen als je VEEL GELD hebt, wat voor veel mensen niet is weggelegd.
En voor mij dus ook niet!!

Voor mijn gevoel zou ik dus maar op 1 manier gelukkig kunnen zijn, met heel veel geld, zodat ik vrij kan zijn en de dingen kan doen die ik ECHT wil....
Maarja, zo is het leven niet... En dat kan ik gewoon niet accepteren.

Liefs donkerwolkje.
Waarom zou dat voor jou niet weggelegd zijn...?
Vroeger ging je dan bij de missie: huis aan zee, werken in een ver land, vrijwiligerswerk doen - op zich kan dat allemaal nog steeds.
Ook zonder geld.

En echt datgene doen, waar je hart naar uitgaat - ja, dat is de kneep.
(Maar geld is daar niet de beperkende factor in.)
Tuurlijk wel.. Geld is de beperkende factor in alles, zonder geld kan ik geen vrijwilligerswerk doen... :confused:

En ik zit met schulden, dus zou niet weten hoe ik dat zou moeten doen.
Ik weet het gewoon niet meer, heb er geen zin meer in....

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Sorry.. zit er gewoon even helemaal doorheen op het moment...

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Wat ben ik toch weer negatief... Nu schaam ik me een beetje eigenlijk :oops:

Gebruikersavatar
Reborn
Berichten: 4720
Lid geworden op: 08 nov 2006 16:55

Re: Waarom al die moeite...

Je hoeft je niet te schamen voor je negativiteit. Het is alleen maar goed dat je dit op deze manier er toch een beetje uitgooid.
Ik herken heel veel in je verhaal. Vooral je gedachtegang over het leven/werken etc. Zelf heb ik er zo ook een tijdje geleden over gedacht en nu ook nog wel ergens. Alleen ben ik er achter gekomen dat het geen zin heeft om er zo over na te denken. Het maakt het leven niet gemakkelijker en uiteindelijk doe je nog niet wat je eigenlijk zou willen.

Wat betreft dat vrijwilligerswerk. Bij veel vrijwilligerswerk in het buitenland moet je inderdaad zelf ook geld bijleggen. Waarschijnlijk zijn er ook wel organisaties waarbij je dat niet hoeft te doen.
En ookal heb je veel geld. Je zult altijd dingen hebben die niet leuk zijn. Geld is handig, maar is ook niet alles. Je kunt dan misschien wel meer dingen doen die je leuk vind, maar heeft veel geld ook weer andere nadelen.
Dat je je gaat vergelijken met mensen om je heen die gaan settelen, samenwonen etc. is heel logisch. Alleen hoop ik dat je daardoor niet je helemaal gaat afsluiten van hun.

Ik snap je gedachte gang echt heel erg goed. In elk puntje wat je benoemd kan ik me heel goed vinden, maar ik hoop dat je toch een beetje kan genieten en dingen kan doen die je leuk vind.

veel liefs en sterkte!!
Wen 3some
Every passing minute is a chance to turn it all around

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Dankjewel voor je reactie Wen!
Ik snap inderdaad heel goed dat deze gedachtengang me nergens brengt :doubt:
Er zijn ook zeker dagen dat ik me beter voel, maar echt gelukkig... :question: Tja.

Ik heb een paar jaar terug 1 jaar rondgereisd met een rugzakje en dat was heerlijk...
Dat was echt MIJN keuze, mijn jaar... Niemand die zich bemoeide met mijn keuzes,
heb dat jaar alles op mijn manier gedaan en dat gevoel was meteen weg zodra ik weer in Nederland aankwam.
Voor die reis dacht ik ook wel op een bepaalde manier over dingen, maar na terugkomst van mijn reis
is dat alleen maar erge geworden eigenlijk....
Ik zou best weer een aantal jaar willen reizen, of echt iets doen wat voor mij staat!
En niet omdat het zo hoort, of omdat iedereen iets van je verwacht.

Ik weet ook wel dat ik me niet moet meten aan mijn omgeving en aan mensen met geld.
Het is geen garantie.. Maar toch heb ik zoveel dromen in mijn hoofd waar ik gewoon echt geld voor nodig heb.

Afsluiten doe ik wel vaak ja.. Dan kan ik het niet opbrengen om met vrienden af te spreken
terwijl het misschien juist wel goed zou zijn.
Maar dan zit ik zo verstrikt in mijn gedachten, dan wil ik echt alleen zijn.
Veel mensen in mijn omgeving weten wel dat ik vaak worstel met bepaalde dingen, maar de meeste dagen laat ik niks merken.
Voor mijn gevoel heeft het ook geen zin om elke keer weer anderen ermee te belasten.

Maar het is toch wel fijn om mijn verhaal hier te doen merk ik!!
En fijn dat het toch herkenbaar is.... Het voelt soms gewoon alsof je de enige bent met dit gevoel ;)

Gebruikersavatar
Reborn
Berichten: 4720
Lid geworden op: 08 nov 2006 16:55

Re: Waarom al die moeite...

Tsja, wanneer voel je je echt gelukkig? Wanneer ben jij echt gelukkig?

Na zo'n jaar reizen lijkt het mij ook moeilijk om dan weer in de 'normale' maatschappij te komen. Je hebt je in dat jaar heel anders ontwikkeld. Zijn er misschien nog andere dingen waarbij je datzelfde gevoel misschien een beetje terug kan krijgen?

Je afsluiten voor andere is soms ook niet slecht. Maar als je zelf al zegt dat je het vaker doet, dan is het toch niet goed. Zo te lezen weet je zelf ook dat het niet goed is, maar ik weet ook hoe verleidelijk het is om je af te sluiten. Het is heel makkelijk om een masker op te zetten als je bij andere bent. Alleen is het dan ook nodig dat je op andere momenten wel je echt gevoel en gedachtes laat zien. Heb je mensen waarbij je dat doet of houd je dat alleen oppervlakkig?
Mensen belast je er niet snel mee en anders zeggen ze het wel of merk je het aan hun reacties. Veel mensen willen alleen maar de andere helpen en dus jou ook ;)

Het begint steeds herkenbaarder te worden voor mij, over hoe je over alles denkt en doet. Ik hoop dat ik je er een beetje mee kan helpen.

knuf
3some
Every passing minute is a chance to turn it all around

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Goeiemorgen!
Fijn dat het zo herkenbaar is en dat ik mijn verhaal hier kwijt kan :)
Nouja, niet dat ik iemand dit gevoel toewens natuurlijk!!!
Hoe ben jij eruit gekomen eigenlijk..? Of wat heb je gedaan om je beter te voelen, of de knop om te zetten?

Ik zit op het moment zonder werk, dus ik denk dat dat ook wel meespeelt nu...
Ik heb gewoon zoveel twijfels op een aantal gebieden in mijn leven :question:
Maar die twijfels heb ik altijd gehad en ik zou daar zo graag mee af willen rekenen!
Ik kan gewoon moeilijk keuzes maken!

Ik weet gewoon nog steeds niet wat ECHT bij me past qua werk.
Heb eigenlijk altijd een beetje voor de "veilige" weg gekozen. Waar ik uiteindelijk ook niet gelukkig van werd.
Op een paar dingen na in mijn leven, dat waren echt MIJN keuzes. De reis bijvoorbeeld.
Toen stapte ik echt uit mijn comfort zone cheerqd5

Maar daarna ben ik eigenlijk weer makkelijke baantjes gaan doen, bv licht administratief:shock:
Niet dat daar iets mis mee is, maar het is iets wat totaaaaaal niet bij me past,
maarja, dan hoefde ik niet onzeker te zijn, veilig achter mijn computertje :confused:
Ik ben een aantal keer aangenomen bij wat pittigere banen, maar dan haakte ik op het laatste moment af.
En koos ik weer voor iets wat me totaal niet lag, maar wat makkelijker was...
Ik weet dat ik de middenweg zou moeten hebben qua werk, wel creatief, zelfstandig, maar een niet AL te hoge werkdruk....
Ik ben heel erg gevoelig en ik weet van mezelf dat ik niet veel stress aankan.
Maar een rustige kantoorbaan word ik ook niet happy van!! Aaaah, daar wordt je toch gek van :doubt: haha.

Ja, en wanneer ben je inderdaad ECHT gelukkig...? Ik ben er echt naar op zoek :)

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Waarom al die moeite...

donkerwolkje schreef:
(Janneke)Waarom zou dat voor jou niet weggelegd zijn...?
Vroeger ging je dan bij de missie: huis aan zee, werken in een ver land, vrijwiligerswerk doen - op zich kan dat allemaal nog steeds.
Ook zonder geld.

En echt datgene doen, waar je hart naar uitgaat - ja, dat is de kneep.
(Maar geld is daar niet de beperkende factor in.)
Tuurlijk wel.. Geld is de beperkende factor in alles, zonder geld kan ik geen vrijwilligerswerk doen... :confused:

En ik zit met schulden, dus zou niet weten hoe ik dat zou moeten doen.
Ik weet het gewoon niet meer, heb er geen zin meer in....[/quote]

Hoi Donderwolkje,
mensen die depressief zijn, zien vaak geen uitweg.
...maar dat wil niet zeggen, dat die uitweg er niet is.

Er bestaat schuldhulpverlening. Stap daar zo gauw mogelijk naar toe. Schulden zijn een blok aan je been en dragen niet bij aan het genezen van je depressie.

En probeer te voelen, waar je hart naar uitgaat - een vriend van mij zegt altijd "Je hart is ook een radar" - hoe meer jij probeert te voelen, wat je echt wilt, hoe sneller het op je pad komt. (Al dan niet in de vorm van een geldbuidel ;) )

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Hoi Janneke!
Bedankt voor je reactie :)
Ik ben al in begeleiding geweest bij Schuldhulp, zij hebben mij zeker op weg geholpen.
Maar mijn schulden waren niet hoog genoeg om echt in een traject te komen.
(dat zij alles van je overnemen en je dus versneld af gaat lossen)
Ik heb altijd alles op eigen kracht moeten doen, me houden aan een budget enz.
Budget cursus gevolgd.

Dus heb er zeker iets aan gehad! Mijn schulden zijn ook niet extreem, maar wel iets wat me belemmerd...
En als ik de klok terug kon draaien had ik deze lening nooit afgesloten.

Ik zal het advies van je vriend opvolgen :) Meer naar mijn gevoel luisteren, maar vind dat erg moeilijk.
Word al snel opgeslokt door allerlei bijzaken, onzekerheden, negatieve gedachtes... :confused: :doubt:

vlinder2002

Re: Waarom al die moeite...

Hoi Donkerwolkje, ik herken bijna alles in wat jij schrijft, vind het bijna eng het te lezen, dat andere mensen ook zo denken, dingen beleven enzo!! Heb alleen wel een relatie, eentje die me de meeste tijd heel erg gelukkig maakt, maar tuurlijk overal zijn ups en downs, hier ook, maar dat heeft ook met mijn depressie en borderline persoonlijkheidsstoornis te maken. Ik heb ook twee kids, voor wie ik hier nog ben, zonder hen had het voor mij geen zin meer gehad!! En ja ik loop vaak tegen die dingen aan die jij noemt, waarom kan iedereen niet gewoon genoeg geld hebben om leuke dingen te doen, logisch, als je nadenkt, dan zijn er geen doktoren, geen winkels, geen openbaar vervoer, geen hulpverleners, dus waarom dat niet kan, omdat er nou eenmaal gewerkt moet worden!! Dat snap ik ook wel, zelf werk ik niet op t moment, zit in de ziektewet en in de run voor de WIA uitkering. Ik voel ook me nog ellendiger als de druk wordt opgevoerd, de druk voor mij om elke ochtend mn bed uit te komen is al hoog zat, om mn kids te verzorgen en mn huishouden te doen, dat red ik net. Zelfs leuke dingen die jij noemt, zoals op vakantie gaan of uit gaan, zijn voor mij te vaak beladen, het Moet dan leuk zijn, en vaak heb ik er helemaal de fut niet voor.. Maar ik begrijp heel goed wat je bedoelt, kan me er ook helemaal in vinden... Weet er helaas alleen geen oplossing voor, sorry!! Maar wens je wel heel veel sterkte, en als je een luisterend oor nodig hebt, mag je die van mij gerust lenen, zal iig niet snel zeggen dat ik je niet snap!!!!!
Take care :knuffel:

Gebruikersavatar
Reborn
Berichten: 4720
Lid geworden op: 08 nov 2006 16:55

Re: Waarom al die moeite...

donkerwolkje schreef:Goeiemorgen!
Fijn dat het zo herkenbaar is en dat ik mijn verhaal hier kwijt kan :)
Nouja, niet dat ik iemand dit gevoel toewens natuurlijk!!!
Hoe ben jij eruit gekomen eigenlijk..? Of wat heb je gedaan om je beter te voelen, of de knop om te zetten?
Ik ben zelf opgenomen geweest op de paaz. Daarna heb ik een jaar intensieve behandeling gehad in een kliniek. Daar heb ik geleerd om ook de andere kanten van alles te zien en proberen te delen over hoe ik het zag. Daardoor kreeg ik reacties van andere en zo ben ik er achter gekomen dat het dus ook anders kan.
Ik zit zelf momenteel ook even in een dip, maar blijf proberen te praten over de dingen die mij bezig houden.
Ik zit op het moment zonder werk, dus ik denk dat dat ook wel meespeelt nu...
Ik heb gewoon zoveel twijfels op een aantal gebieden in mijn leven :question:
Maar die twijfels heb ik altijd gehad en ik zou daar zo graag mee af willen rekenen!
Ik kan gewoon moeilijk keuzes maken!
Ik zelf zit momenteel ook met niks. Daardoor is het ook moeilijk om door te gaan en krijg je alleen maar meer twijfels. Tenminste dat heb ik zelf.
Qua keuzes maken ben ik zelf ook echt slecht in. Ik durf geen keuzes te maken, omdat ik bang ben dat ik telkens de verkeerde keuzes ga maken. Ik ga het nou proberen anders te doen met behulp van een maatschappelijkwerker. Ikzelf merk tenminste dat het mij niet alleen lukt om die keuzes te maken.
Ik weet gewoon nog steeds niet wat ECHT bij me past qua werk.
Heb eigenlijk altijd een beetje voor de "veilige" weg gekozen. Waar ik uiteindelijk ook niet gelukkig van werd.
Op een paar dingen na in mijn leven, dat waren echt MIJN keuzes. De reis bijvoorbeeld.
Toen stapte ik echt uit mijn comfort zone cheerqd5

Maar daarna ben ik eigenlijk weer makkelijke baantjes gaan doen, bv licht administratief:shock:
Niet dat daar iets mis mee is, maar het is iets wat totaaaaaal niet bij me past,
maarja, dan hoefde ik niet onzeker te zijn, veilig achter mijn computertje :confused:
Ik ben een aantal keer aangenomen bij wat pittigere banen, maar dan haakte ik op het laatste moment af.
En koos ik weer voor iets wat me totaal niet lag, maar wat makkelijker was...
Ik weet dat ik de middenweg zou moeten hebben qua werk, wel creatief, zelfstandig, maar een niet AL te hoge werkdruk....
Ik ben heel erg gevoelig en ik weet van mezelf dat ik niet veel stress aankan.
Maar een rustige kantoorbaan word ik ook niet happy van!! Aaaah, daar wordt je toch gek van :doubt: haha.
Ikzelf moet nog een opleiding gaan zoeken in de richting wat ik wil gaan doen. Dat weet ik ook nog neit en volgens mij is het ook heel moeilijk om te zoeken wat je echt leuk vind en wat bij je past. Waarschijnlijk kom je daar alleen maar achter als je verschillende dingen gaat proberen. Wat doe je momenteel dan als daginvulliing?

knuf!! 3some
Every passing minute is a chance to turn it all around

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

vlinder2002 schreef:Hoi Donkerwolkje, ik herken bijna alles in wat jij schrijft, vind het bijna eng het te lezen, dat andere mensen ook zo denken, dingen beleven enzo!! Heb alleen wel een relatie, eentje die me de meeste tijd heel erg gelukkig maakt, maar tuurlijk overal zijn ups en downs, hier ook, maar dat heeft ook met mijn depressie en borderline persoonlijkheidsstoornis te maken. Ik heb ook twee kids, voor wie ik hier nog ben, zonder hen had het voor mij geen zin meer gehad!! En ja ik loop vaak tegen die dingen aan die jij noemt, waarom kan iedereen niet gewoon genoeg geld hebben om leuke dingen te doen, logisch, als je nadenkt, dan zijn er geen doktoren, geen winkels, geen openbaar vervoer, geen hulpverleners, dus waarom dat niet kan, omdat er nou eenmaal gewerkt moet worden!!
Take care :knuffel:
Ja zo denk ik dus ook Vlinder!! Hahaha. Bedankt voor je begripvolle reactie :)
En ik weet inderdaad dat iedereen moet werken. Maar ik vind het soms zoiets raars....,
Dat je dan 'smorgens vroeg je bed uitmoet en dan ergens gaat werken en daar krijg je dan geld voor.. :lol:
Ja misschien denk ik daar wel teveel over na hoor.
Maar we zijn allemaal kleine poppetjes in de grote massa die dan werken om andere mensen weer van dienst te zijn.
Dat vind ik gewoon heel raar als je daar heel erg over nadenkt!!!

Maar wel fijn dat je een fijne relatie hebt en kids! Kun je er wel goed over praten thuis??
Ja aan de ene kant mis ik soms echt die brede schouder, maar aan de andere kant zou ik niet
weten hoe ik in een relatie zou staan...
Mijn laatste "relatie" is in december uitgegaan, heel verdriet van gehad en nog, maar het is beter zo.
Hij wist allemaal niet wat hij wou dus heb ik er een punt achter gezet.. Ik kan er niet nog meer onzekerheid bij gebruiken!!!

Ik heb ook meerdere malen in de ziektewet gezeten omdat ik het niet trok...
Vervelend, maar ook goed om tot jezelf te komen!
Fijn dat je begrip hebt,... :knuffel: terug!!

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Hey Wen!!

Niet leuk dat je nu even een dipje hebt... Hopelijk voel je je gauw beter!
We steunen elkaar gewoon 3some

Ik herken het heel goed, nu ik thuis zit ga ik alleen maar meer nadenken & twijfelen over dingen...
Ben zelf ook echt slecht met keuzes, ik moet vaker knopen doorhakken!
Want doordat ik zo vaak twijfel en van gedachten verander lijkt het soms wel of ik stilsta.... :confused:

Heb zelf ook al verschillende therapiëeen gevolgd en er ook zeker wel wat aan gehad.
Maar nooit intensief genoeg. Ik heb het idee dat de therapiëeen die mij echt helpen meestal de duurdere zijn,
die dus niet vergoed worden!!
Heb een tijdje bij een haptonoom therapie gehad, ik had het idee dat dat EINDELIJK echt bij mij aansloot,
dat zij voelde en zag wat er nou met me speelde. Maar dat kon ik financieel niet meer opbrengen, was echt te duur!

Ik heb ook BOFIT gedaan, dan ga je met een coach de bossen in en praten.
Was op zich goed, maar niet intensief genoeg... Was 1x per maand een sessie.
Als ik meer sessies wou kostte me dat weer € 100 per keer ofzo.
Werd ook niet vergoed!

Ik wil WEL weer graag therapie gaan volgen, maar weet niet goed wat...
Ben een beetje bang dat ik met een psycholoog niet ver meer kom..,, :confused:

Maar je wil dus weer een opleiding gaan volgen? Wel een goed vooruitzicht!!
Tja, mijn daginvulling....
Ik zit toch behoorlijk aan huis gekluisterd als ik eerlijk ben. Sta 'smorgens wel op tijd op!
Op mijn gemak ontbijten, kopje koffie, opruimen, tv, computer.
Verder probeer ik wel in beweging te blijven, door te joggen, wandelen, zwemmen.
Ik ga ook wel vaak eten bij mijn ouders en ik heb op woensdag avond Cursus kleding maken!

Weet je wat het is.. aan de ene kant wil ik het echt maken in het leven, en bv iets met kleding maken gaan doen!
Daarvoor gaan.. Maar aan de andere kant heb ik vaak de energie er niet voor... :doubt:
Ik vind het wel heel goed dat je hulp hebt bij het maken van keuzes, zou voor mij ook een heel goed idee zijn... :nod:

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Owja, nog even een aanvulling.... :)
Ik heb afgelopen donderdag een sollicitatie gesprek gehad.
Iets wat me al heel lang leuk lijkt, het is een baan in een koffiehuisje.
(net zoiets als Starbucks/Coffee Company)
Leer dan dus alles over koffie enz.

En dan wil ik dat dus al heel lang heel graag!
Maar zodra ik dan een sollicitatie gesprek heb gehad, tegenover die eigenaar heb gezeten,
heb gezien hoe druk ze het hadden enz.. dan wil ik alweer afhaken :confused:
Ik roep al zo lang dat ik zoiets wil gaan doen & dan krijg ik de kans... :doubt:

Zit aan de ene kant te hopen dat het niet doorgaat omdat ik het gewoon niet aandurf!!
Stom he??? Maak me druk om of ik het wel aankan, werkdruk, ben bang dat ik stressvlekken krijg..
(had ik bij het soll gesprek ook... is iets van de laatste tijd, rode vlekken in mijn nek.... grrrr :shock: )
En dit gevoel heb ik zooo vaak gehad... Als het puntje bij paaltje komt wil ik toch weer voor die veilige weg kiezen,
me afsluiten, haren voor mijn gezicht en dossiers invoeren in een computer... :confused: :roll:

Gebruikersavatar
Reborn
Berichten: 4720
Lid geworden op: 08 nov 2006 16:55

Re: Waarom al die moeite...

Hey Wen!!

Niet leuk dat je nu even een dipje hebt... Hopelijk voel je je gauw beter!
We steunen elkaar gewoon 3some
Tanx! en dat doen we zeker! ;)
Ik herken het heel goed, nu ik thuis zit ga ik alleen maar meer nadenken & twijfelen over dingen...
Ben zelf ook echt slecht met keuzes, ik moet vaker knopen doorhakken!
Want doordat ik zo vaak twijfel en van gedachten verander lijkt het soms wel of ik stilsta.... :confused:
Ja dat heb ik dus ook. Het lijkt dan alsof alles om je heen verder gaat en jijzelf stil staat. Terwijl dat eigenlijk niet zo is, maar je gewoon niet goed weet welke kant je op wilt.
Ik wil WEL weer graag therapie gaan volgen, maar weet niet goed wat...
Ben een beetje bang dat ik met een psycholoog niet ver meer kom..,, :confused:
Zo te lezen heb je al aardig wat behandeling gehad. Jammer dat er niet echt wat in zat wat echt geholpen heeft. Misschien dat als je naar een psycholoog gaat, dat die je wel kan doorsturen naar een intensievere behandeling. Zo is het bij mij ook gegaan. En sommige instellingen worden vergoed door je verzekering. Tenminste die van mij heeft alles vergoed.
Tja, mijn daginvulling....
Ik zit toch behoorlijk aan huis gekluisterd als ik eerlijk ben. Sta 'smorgens wel op tijd op!
Op mijn gemak ontbijten, kopje koffie, opruimen, tv, computer.
Verder probeer ik wel in beweging te blijven, door te joggen, wandelen, zwemmen.
Ik ga ook wel vaak eten bij mijn ouders en ik heb op woensdag avond Cursus kleding maken!
Goed van je dat je wel op tijd opstaat! Dat zou ik eigenlijk ook moeten doen, maar mij lukt het toch niet.
Als je een beetje routine op een dag hebt, helpt dat ook zeker. En door te bewegen voel je je ook beter. Dus dat moet je vooral blijven doen! Zijn het ook activiteiten wat je met andere mensen doet? Want het is wel goed om ook contacten te maken met anderem mensen, anders voel je je snel alleen. Tenminste dat heb ik dan eh ;)
Weet je wat het is.. aan de ene kant wil ik het echt maken in het leven, en bv iets met kleding maken gaan doen!
Daarvoor gaan.. Maar aan de andere kant heb ik vaak de energie er niet voor... :doubt:
Ik vind het wel heel goed dat je hulp hebt bij het maken van keuzes, zou voor mij ook een heel goed idee zijn... :nod:
Ik kan me het echt heel goed voorstellen. Je wilt eigenlijk wel veel ondernemen en doen, maar het lukt gewoon niet. Alles gaat natuurlijk ook niet in 1 keer, maar het blijft lastig. Het kost ook heel veel energie om zoiets te gaan ondernemen, maar soms moet je daar wel even doorheen. Al is dat heel makkelijk praten, want ik weet ook hoe moeilijk dat is.
Is het niet mogelijk dat je ook iemand krijgt die je kan helpen om die keuzes te maken?

3some
Every passing minute is a chance to turn it all around

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Halloo :) cheerqd5 (vind die cheerleader wel grappig hihi)

Hoe gaat ie vandaag...? Ben je beetje uit je dipje? Nog leuke plannen vandaag :) Met mij gaat ie redelijk...

Ik ga deze week mijn huisarts bellen om me door te laten verwijzen, denk dat dat geen slecht idee is.
Hopelijk heeft hij goede opties voor mij :) Of groepstherapie, dat is ook wel iets goeds voor mij.
Heb ooit een groepstherapie gevolgd voor angst & paniekstoornissen, daar heb ik wel wat aan gehad.
Ik doe nog steeds oefeningen daarvan thuis. De automatische gedachte uitdagen, ken je dat...?
Ik heb zo vaak gedachtes die niet kloppen, die ik in mijn hoofd haal.
En door die opdrachten leer ik weer rationeel te zijn :)

Verder onderneem ik veel alleen. Zwemmen & wandelen in de bossen doe ik alleen.
Ik ben graag alleen... Ben wel een beetje een einzelganger eigenlijk!
Dat is vooral gekomen na het rondreizen, ben heel erg op mezelf.
Terwijl mensen in mijn omgeving mij wel zien als sociaal / gezellig / goed in gezelschap.
Maar ik heb het liever niet te druk om me heen...

Laatst zou ik naar een vriendin gaan om bij te kletsen, ik dacht, gezellig beetje kletsen en tv kijken.
Gewoon relaxed...
Had ze nog 8 andere vrienden uitgenodigd... Ik merk dat dat voor mij al gauw teveel is.
Ik ben op tijd naar huis gegaan omdat zoiets mij gewoon helemaal opslokt!!!
Voor veel mensen is zoiets ontspanning, kletsen, wijntje erbij..... Voor mij is het het tegenover gestelde.
Ik ontspan pas als ik alleen ben...

Op zo'n avond ben ik alleen bezig met:"kom ik wel goed over, verdeel ik mijn aandacht wel goed, luister ik wel aandachtig genoeg,
zij is veel slanker als ik, pfff wat voel ik me weer opgeblazen, heb ik nu iets raars gezegd?, zullen ze nu over me gaan praten
als ik wegben,.. enz" Ik hoor ook iedereen door elkaar praten, kan me dan niet focussen...
Om GEK van te worden... ben na die avond huilend thuisgekomen. En dan ben ik kapot... :doubt:
Ik voel me in gezelschap vaak de minst leuke van het stel...
Wat schijnbaar totale onzin is.

Want van dat groepje zijn er 2 mannen die mij de hele tijd mee uitvragen, dus zo stom
zal ik wel niet zijn..... :shock:
Maar zo VOELT HET!!! Ik praat hier wel over met mijn beste vriendin, maar zij verklaard mij elke x voor gek
en vind mij juist superknap , leuk, grappig, interessant enz... Krijg veel complimenten, maar ze onzekerheid blijft...
Er zijn ook zeker dagen dat ik me wel mooi voel, gelukkig!!!
Maar de onzeker ondertoon is er altijd....

Nou, ik ga zo even wandelen in de bossen, doet me altijd goed!
Hoop dat je je beetje oke voelt...
3some En fijne dag vandaag, de zon schijnt!!!

Gebruikersavatar
Reborn
Berichten: 4720
Lid geworden op: 08 nov 2006 16:55

Re: Waarom al die moeite...

Heey ;)

Gister had ik nogal een zware dag, maar vandaag gaat het wel wat beter.

Goed van je dat je huisarts gaat bellen, want waarschijnlijk kan hij je wel even een handje helpen!
Die automatische gedachten uitdagen ken ik wel inderdaad. Ik heb zelf dan ook veel groepstherapie gehad en daar heb ik zeker ook wat aan gehad. Het is in ieder geval fijn dat je nog wat aan die oefeningen hebt!

Als je graag alleen bent, dan is het inderdaad niet zo erg om dingen alleen te ondernemen. Dat je dan moeite hebt met drukke omgevingen kan me wel voorstellen, maar lijkt mij ook wel lastig.
Door je onzekerheid op zo’n momenten ga je inderdaad al snel vanalles bedenken, dat heb ik zelf ook. Dat je met je vriendin daar over praat is wel goed, zo kun je ook zien hoe andere dit zien. Dat dan niet meteen je onzekerheid weg gaat is wel normaal. Het blijft gewoon een gevecht voor jezelf, maar hoe vaker je van andere hoort dat het anders is ga je daar misschien sneller in geloven.

Ik hoop dat je lekker door de bossen gewandeld hebt!
Ik ga zo ook maar eens een stuk wandelen met mijn hond..

Knuf!!

3some love3
Every passing minute is a chance to turn it all around

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Goeiemorgen! :)

Hoe issie vandaag? Nog lekker gewandeld met je hond? :D
Ik heb trouwens een kat, maar die hoef ik niet uit te laten haha.
Ja ik ken het van die zware dagen, dan heb je ook nergens energie voor.. :confused:
Wat doe jij meestal om die dagen door te komen? :)
Hopelijk voel je je weer wat beter 3some

Ik heb gister een sollicitatie gesprek gehad en het ging echt niet lekker! :doubt:
Vind de gesprekken van tegenwoordig nogal wat...! Het ging veel te persoonlijk vond ik.
Er werd zelfs gevraagd wat het ergste is wat ik ooit heb gedaan/meegemaakt.. :confused:
Daar heb ik geen antwoord op gegeven.
Werd ook beetje in het nauw gedreven omdat ze schijnbaar niet door me heen kon prikken, dat zei ze.

Ja ik stel me altijd wat afwachtender op bij een 1e gesprek..., Ik ben nou eenmaal niet dominant&aanwezig.
Maar dat is tegenwoordig niet goed, je moet fel, adrem, energiek, zelfverzekerd zijn!
Jezelf zijn is niet meer genoeg... Heb het daar beetje moeilijk mee, dat de lat tegenwoordig erg hoog ligt.

Ben echt met een rotgevoel de deur uitgelopen en heeft me doen beseffen hoe fijn het gesprek was
bij dat koffiezaakje.
Ik kon gewoon mezelf zijn in dat gesprek, hoefde mezelf niet te verkopen, was gewoon relaxed.
Hij vond dan ook dat het heel belangrijk is dat je jezelf kan zijn op de werkvloer :)
Dat krijg ik vandaag te horen, of ik aangenomen ben, spannend...!

Maar aan de andere kant zie ik er ook als een berg tegenop weer te gaan werken...
Vroeg opstaan..,(ben echt depri 'smorgens vroeg :doubt: ) nieuwe collega's, nieuwe dingen leren.
Natuurlijk een uitdaging, maar zie er ook heel erg tegenop eigenlijk.... :(

Nou ik ga even kopje koffie drinken!
Fijne dag, nog plannen?

Liefs!

Gebruikersavatar
Reborn
Berichten: 4720
Lid geworden op: 08 nov 2006 16:55

Re: Waarom al die moeite...

Hey!

Vandaag gaat het redelijk. Heb echt barstende hoofdpijn en ben echt heel erg moe, maar verder wel goed ;)

Ik doe op een dag ook niet zo heel veel. De ene week spreek ik veel af met vrienden en de andere week zit ik bijna de hele tijd thuis en ben ik alleen wat aan het opruimen en verder computeren en tv kijken. Hopelijk komt daar snel verandering in.

Spannend dat je een sollicitatiegesprek hebt gehad! Gelukkig heb ik dat zelf nog niet gehad, maar als ik dat zo van andere hoor verwachten die mensen heel veel van je. Ik hoop in ieder geval wel voor je dat je aangenomen word! Dan heb je toch weer wat omhanden. Ook al is het natuurlijk in het begin heel spannend en vermoeiend, maar je krijgt er ook wat voor terug eh ;)

Ik ben vandaag niet zo veel van plan, aangezien ik me dus niet zo lekker voel. Ga jij nog wat leuks doen vandaag?

Alvast een fijn weekend!
Liefs knufs

love3 3some
Every passing minute is a chance to turn it all around

deleeuw

Re: Waarom al die moeite...

Vind het eerlijk dat je alles maar zinloos vind. Dit is het eigenlijk ook. Je doet liever alleen nog leuke dingen. Ik heb ook een tijd kantoorwerk gedaan. Echter wil nu heel wat anders. Probeer wat in de psychiatrie te gaan doen. Gelukkig kan ik nu even in de ziektewet blijven, maar hoelang nog he. Ik zit nu in een reintegratie traject. Ze stelden SPW voor, Ik vraag me af of ik wel sociaal genoeg ben. Je moet er dan voor die ander zijn, terwijl ik eigenlijk al weet ik kan die ander eigenlijk toch niet helpen. Het doel van het leven. Toch weet ik als je bezig bent, zinvolle dag invulling, evt. vrijwilligerswerk, dat leven toch wel meer zin krijgt. Ik wil eigenlijk niet profiteren van de maatschappij. (stel je voor in een land zonder sociale voorzieningen, zou vreselijk zijn). Gelukkig heb ik een lieve vrouw en staat ze altijd achter me. Zij vind me wel sociaal. Ik herken ook wel iets van wat je zegt. Ik kan goed luisteren, kan vrolijk zijn, ik ben wel spontaan. Zie er wel goed uit, kon goed leren, dus heb niet zoveel te "klagen". Ben dus eigenlijk wel sociaal, maar kan ook down zijn. Jij hebt geluk dat je bij bos woont, lijkt me heerlijk. Ik wandel nu door de stad. Hoe dan-ook ik probeer wat van m'n leven te maken. Doe mee met de verplichtingen, ookal heb ik niet altijd zin. Vind hier wel leuk, kan je even je ei kwijt. Wens je verder alle goeds toe.
groetjes :)

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Goeiemorgen :)

Goed geslapen? Hopelijk is je hoofdpijn al minder...
Ja ik ken het... Ik doe eigenlijk bijna niet anders als thuis beetje opruimen, computeren, tv kijken, koffie erbij.
Aan de ene kant klinkt dat saai, maar diep van binnen vind ik het ook heel fijn.
Wat volgens mij niet goed is... :confused:
Want diep van binnen wil ik echt meer ondernemen en LEVEN!
Dansen/uitgaan/gek doen/lachen/genieten.. Maar ik kan het niet ofzo :angry:
Ik onderneem weinig & aan de andere kant ben ik dan weer boos dat er nooit iets gebeurd in mijn leven :confused:
Het is gewoon frustrerend op het moment.

Ik zat gisteren heel erg na te denken & ik heb het gevoel dat ik altijd de teugels heel erg strak houd voor mezelf.
Lijkt wel of ik heel erg controle wil houden over alles, geen alcohol, veel rust, houd mannen vaak op een afstand...
Een keer in de zoveel tijd heb ik dan zo'n uitbarsting dat ik INEENS weer over mijn grens ga,
door bijvoorbeeld teveel te drinken of ineens een one night stand te hebben... :shock:

Het lijkt wel of die middenweg er niet is voor mij. En dat zou ik zo graag willen.
Ik wil weer leven..., genieten..., niet altijd alle mannen op een afstand houden..., me goed voelen...,risico's nemen.
Ik ben de laatste tijd door 4 mannen uitgevraagd en zeg elke keer nee... :confused:
Gewoon omdat ik in mezelf gekeerd ben & niet gekwetst wil worden.

Ja heb weer beetje een dip vandaag.... :( :( :(
Ik blijf vandaag thuis en ga denk ik de automatische gedachte uitdagen.
Hoe gaat het met jou...?
Vind het heel fijn dat ik mijn verhaal hier kwijtkan en reageer gewoon als je hoofd er naar staat hoor!!
Ik snap heel goed als het soms teveel moeite kost om uitgebreid terug te mailen :)

Heel veel liefs & fijne dag vandaag 3some

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

deleeuw schreef:Vind het eerlijk dat je alles maar zinloos vind. Dit is het eigenlijk ook. Je doet liever alleen nog leuke dingen. Ik heb ook een tijd kantoorwerk gedaan. Echter wil nu heel wat anders. Probeer wat in de psychiatrie te gaan doen. Gelukkig kan ik nu even in de ziektewet blijven, maar hoelang nog he. Ik zit nu in een reintegratie traject. Ze stelden SPW voor, Ik vraag me af of ik wel sociaal genoeg ben. Je moet er dan voor die ander zijn, terwijl ik eigenlijk al weet ik kan die ander eigenlijk toch niet helpen. Het doel van het leven. Toch weet ik als je bezig bent, zinvolle dag invulling, evt. vrijwilligerswerk, dat leven toch wel meer zin krijgt. Ik wil eigenlijk niet profiteren van de maatschappij. (stel je voor in een land zonder sociale voorzieningen, zou vreselijk zijn). Gelukkig heb ik een lieve vrouw en staat ze altijd achter me. Zij vind me wel sociaal. Ik herken ook wel iets van wat je zegt. Ik kan goed luisteren, kan vrolijk zijn, ik ben wel spontaan. Zie er wel goed uit, kon goed leren, dus heb niet zoveel te "klagen". Ben dus eigenlijk wel sociaal, maar kan ook down zijn. Jij hebt geluk dat je bij bos woont, lijkt me heerlijk. Ik wandel nu door de stad. Hoe dan-ook ik probeer wat van m'n leven te maken. Doe mee met de verplichtingen, ookal heb ik niet altijd zin. Vind hier wel leuk, kan je even je ei kwijt. Wens je verder alle goeds toe.
groetjes :)
Bedankt voor je reactie :)
Ja, zinloos.. Ik voel het ook heel vaak zo en ik hoop echt dat dat tij een keer gaat keren.
Dat er iets gebeurd of op mijn pad komt, waardoor het leven voor mij weer zin heeft.
Wel fijn dat je een lieve vrouw hebt waar je veel steun aan hebt, das heel belangrijk!

Ik heb dat inderdaad ook, ben schijnbaar sociaal in andermans ogen, maar thuis ben ik echt een ander persoon.
Een persoon die ik niet gauw laat zien aan de buitenwereld...
De bossen doen me goed ja. Maar wandelen door de stad kan ook fijn zijn :D
Ik wil eigenlijk ooit aan zee gaan wonen...
Dat is mijn droom..., een huisje aan zee met de man van mijn dromen..., een simpel baantje om de hoek
en verder genieten. Maarja, het leven is niet zo simpel...
Maar dat is wat ik diep vanbinnen wil, simpelheid..

donkerwolkje

Re: Waarom al die moeite...

Dat is toch om gek van te worden.
Aan de ene kant wil ik het maken in mijn leven & vraag ik me soms af waarom ik bijvoorbeeld geen zangeres ben...
Of dat ik niet heb gevonden waar ik ECHT goed in ben.
Dat mensen trots op me zijn & denken.. wauw ik ben jaloers op haar!!

Aan de andere kant wil het liefst wonen in een hutje op de hei en mijn leven delen met 1 persoon en verder niemand
geen stress/geen verplichtingen/rust/simpel baantje en that's it..

Dat is toch niet normaal om zulke gedachtes te hebben??? :shock:

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”