Hoi Allemaal,

Hier ben ik weer.. heb afgelopen week hier ook al een bericht gezet over dat ik soms geen uitweg meer weet :S

Ben helaas nog steeds niks verder gekomen :S

Nu is het zo dat ik afgelopen week de grootste ruzie weer met me moeder heb gehad... Ze zat me de hele tijd op te jennen en toen me zus binnen kwam begon ze zoals gewoonlijk weer te slijmen met me.... Me zus dacht dat me moeder het echt meende en had niks van alles mee gekregen.... Toen later zij me zus tegen mij dat ik te negatief ben Nu heeft me zus ook dat tegen me maatschappelijke werker gezegd en weet ik nu niet meer wat ik moet... Heb afgelopen week door het hele gedoe op me arm lopen krabben bij een litteken en dat is nu helemaal lelijk en geschaafd.... Heb afgelopen week wel weer met me zus gepraat en heb gezegd dat ze niks had mee gekregen en me zus zij dat ze dat ook niet wist :S Maar gelooft me nu wel weer.... Nu is nog steeds mijn probleem dat ik gewoon mijn arm heb kapot gekrabd en dus niet meer weet wat ik moet... Ik wordt gewoon helemaal gek van me zelf... en het probleem is dat ze het tegen me maatschappelijke werker heeft gezegd en voel ik me gewoon voor lul gezet.... Me zus werkt daar bij maatschappelijke werk als schoonmaakster en ze praat heel vaak met mijn maatschappelijke werkster.... Ik durf niet te zeggen van wat ik denk en durf niet te zeggen dat ik me arm kapot heb gekrabd :S

Heeft iemand tips?

Hoi meis,

Ik weet niet of ik concreet goede tips voor je heb. Maar ik zou ik niet zijn als ik het zou proberen.

Waarom zou je niet met je maatschappelijk werkster in gesprek gaan over dit voorval?
Leg haar eens uit hoe het voelt dat dit allemaal met je gebeurd. En zelfs, dat je je misschien verraden voelt omdat je zus heel vaak met haar praat. Je kan met haar bespreken wat een oplossing kan zijn tegen dit probleem. Het zou kunnen dat je je dan vrijer voelt bij haar. Zou dat kunnen?

Je zus heeft het allemaal niet meegekregen en vind het dus maar wat belangrijk om zo vaak met haar te spreken. Het is voor haar misschien heel logisch, ze maakt zich zorgen, begrijpelijk. Maar voor jou voelt het niet prettig. Het belemmerd je gesprekken. Dat is nu juist niet de bedoeling toch? Leg het maar eens gewoon op tafel. Er over praten kan geen kwaad.

Uit frustratie heb je dus op je arm gekrabt. Op dat moment wist je niet waar je met je gevoel heen moest. Het is wel belangrijk om zeker ook met je begeleider te bespreken. Ik denk dat je bang bent dat je zus erachter komt? Of dat ze het heel raar vind? Hulpverleners komen hiermee vaak in aanraking. En ze hebben zwijgplicht. Pas als je echt een gevaar voor jezelf bent mogen ze dit bespreken met betrokkenen.

En tja, wat als ze er wel achterkomen? Jij hebt hulp en het is ergens misschien logisch dat het handig is wat er met je is en gebeurd. Maar dan nog hebben ze zwijgplicht.

Hoi Memories,

Noujah ik heb het gevoel dat ik niet begrepen wordt ( door niemand ) en heb het gevoel dat ik diegene ben die steeds fout zit omdat het mij elke keer ingepraat wordt... De enigste die me begrijpt is me vriend omdat hij ook alles aan me ziet... Ik wil niet dat me zus weet dat ik me arm open heb gekrabd want dan zegt me zus weer dat ze darm problemen heeft door dat gestress van wat ik haar geef... Ben 2 a 3 weken terug ingestort en me zus heeft alles mee gekregen... Me zus heeft daarnaar gezegd dat het aan mij lag dat ze die pijn had in de buik waardoor ik me natuurlijk gewoon lullig voel.... Ik wil het wel zeggen tegen me maatschappelijke werker alleen ben bang niet begrepen te worden en dat ze me zus automatisch gelooft omdat ze hele goede gesprekken met me zus heeft....

me maatschappelijke werker zegt dat ze niks zal delen met anderen maar tog omdat ik zo vaak ben terleurgesteld ben ik er gewoon erg angstig voor...

Hoi Meis,
...het gevoel dat ikkrijg, is dat jij in een familie woont, waar dingen niet echtlekker lopen.
Waarbij "niet lekker" betekent, dat de hele familie minof meer lijkt te hebben afgesproken, dat jij degene bent, die eerst in de hoek wordt gezte, waar vervolgens de klappen avllen.

Vooral dat je moeder eerst rot doet en daarna slijmt - grr!

En het moge waar zijn, dat je zus pijnin har buik had, nadat jij was ingestort - maar aangezien jij niet voor je lol instortte (...en ook al niet om haar te treitern...) vind ik niet, dat ze jou de *schuld* moet geven.

Enne; er gelden regels bij maatschappelijk werk, hoor.
Vraag je m.w.ster er maar naar!

...op zich, als ze een groot hart heeft, mag ze heus met de plaatselijek schoonmaakster praten over haar (= je zus haar) problemen. Tuurlijk.
Maar jij bent haar client en ze HOORT te zwijgen over jou.
En ze MOET professioneel omgaan, met wat haar ter ore komt: ook al zegt je zus "het is zwart" en jij zegt "dat het wit is" - dan mag ze jou evt. wel confrontren (Gosh, je zus zegt iets anders - je zus is haar client niet) maar dat mag ze niet tov. je zus. (Tjonge, wat interessant, mijnclient zei iets anders - MAG NIET.)

Het kan ook zijn, dat ze dat niet doet (jou confronteren) - omdat ze als professional WEET dat je zus en jij 2 verschillende personen zijn, die allebei anders zijn, anders kijken en wellicht ook anders behandeld worden...
(Wellicht ben jij bijv. de jongste en ben jij degene, die "het altijd gedaan heeft"? Vaak is dat maar 1 ieamnd in een gezin.)

Ja dat is ook allemaal zo... Ik mijn familie is heel vaak dingen gebeurt waarvan ik de duper wert... Me zus ook wel alleen tog weer anders... Ik was diegene die altijd de boos doende was, en daar wordt ik erg onzeker van

Ik zal eens met me maatschappelijke werker erover proberen te praten Hopelijk kan ik er volgende week heen want ben net gisteren door de gladheid van boven naar beneden gestuiterd van de trap... Heb een zware gekneuste rug en staartbotje :S Het zit me de laatste tijd niet echt mee

Heel erg bedankt Janneke dat je elke keer een reactie probeert te plaatsen Ik probeer er ook echt wat mee te doen... Hopelijk lukt het me allemaal...

Groetjes Jantina

Hè Jantina. Jeetje jij ook al gevallen. Als het nu niet lukt om naar de maatschappelijk werkster te gaan en je zit er echt heel erg mee, kan je ook vragen of ze naar jou toe komt. Bij mij is ze ook thuis geweest. Voordeel daarvan is ook dat je in je eigen omgeving bent en je vrijer voelt om over sommige dingen te praten.

Beterschap

Hoi Zoeza,

Ja heb voor het eerste in me leven gevoelt hoe en stuiter bal zich ook mag voelen :S En dat was zeker GEEN pretje Op het moment heb ik heel erg veel pijn en hoop dat de kneus heid geen 6 weken duurt want anders wordt ik niet vrolijk.... Had gisteren alles al voor berijd... Ik moest naar de dokter en daarnaar sporten... Maar had het zo goed geregeld dat de dokter bij mij mocht komen alleen dan anderhalf uur eerder Maar goed... Als het echt niet wil volgende week bel ik me maatschappelijke werker op en dat komt ze wel bij mij

Bedankt voor je belangstelling!!!

Groetjes Jantina