Ik voel me depressief, Ik ben al heel mijn leven neerslachtig. Het is met perioden.
Sommige perioden voel ik mijn erg neerslachtig en andere perioden gewoon neerslachtig.
Ik zoek mijn troost in eten, drinken en alles dat met entertainment te maken geeft
zoals tv en gaming als afleiding van mijn aanhoudende depressie. Ik zie de zin niet in het leven, het voelt enkel aan als een continue reeks handelingen. Ik vraag mij al heel mijn leven af waarom ik depressief ben, ik heb alles om gelukkig te zijn, goede vrienden, geen vijanden, ik ben content over mijn auto, mijn ouders zijn niet gescheiden enz... en toch blijf ik mij neerslachtig voelen. Eerst dacht ik dat het een gemis was, Ik dacht als ik de nodige materiële zaken die ik wil aanschaf en veel vrienden heb ik automatisch gelukkig zou zijn. Maar het is niet zo. Vanaf ik iets heb en het nieuwe is eraf voel ik mij weer neerslachtig. Als ik het kwijt raak voel ik me nog neerslachtiger en als ik het opnieuw terug heb voel ik me depressief omdat ik het een periode ben kwijtgeraakt. Wel zijn er verschillen met andere depressieve mensen. Ik voel me verdrietig maar ween bijvoorbeeld erg zelden, voor een huisdier dat dood is pik ik een traantje weg maar anders ween in nooit het is ook niet aanhoudend, ik krop alles op.
Niets irriteerd mij meer, wordt ook nooit ergens kwaad voor, ik straal de rustgevendheid zelf uit. Ik ben passief als het ware.

Blijdschap om iets terug te vinden wat ooit belangrijk voor je was, is dat niet een meer voor de hand liggende reactie dan neerslachtigheid?