Heeey..

Mijn moeder ziet sinds vandaag EINDELIJK echt in dat er wat moet veranderen bij mijn broertje.

Mijn Broetje hier even "Q":

Speelt zoveel games. WOW, WII, PlayStation, Nintendo DS (en alle andere gameboys), GameCupe, en andere computer spellen.
Werkt niet.
Doet niet aan sport, helemaal niets. een stukje fietsen gaat ie helemaal tekeer dat het zo veel en lang is
Heeft géén vrienden, ja een aantal wazige meiden, die hij alleen op school ziet.
Voert niets uit.
Zit in zijn VMBO examen jaar (TL), en het is kantjebord.

Vanmorgen had Q zich verslapen, terwijl hij de eerste 2 uur vrij was. Ging hij helemaal uit zijn dak, omdat die bleef slapen, ipv dat ie nog een paar uurtjes kon gamen. Hij kleden zich snel aan en ging naar beneden als nog ff op de WII. Broodmaken voor school had hij geen tijd meer voor, heeft alleen iets gegeten nu en meer niet, hij heeft niets mee naar school genomen..

Ik vind dat mijn broertje behoorlijk verslaafd is aan games.. Mijn moeder wilt een tijdslimit instellen. Maar Q kennende heeft ie gewoon maling aan, zeker als mijn moeder moet werken ofzo..


Denken julliee eens mee als je wilt . voor ideeën die we kunnen doen.. Mama heeft wel al wat websites bekeken en ik heb haar die site van die Kieth Bakker toegestuurd, omdat we die samen even hadden gekeken. Maar ideeën zijn altijd welkom .


xxxx
Respiro

Een tijdslimiet instellen vind ik een heel goed idee, of desnoods de spelcomputers achter slot en grendel doen zodat er niet gespeeld kan worden zonder toestemming van je moeder.
Je broertje kan dan bijvoorbeeld weer gamen als hij eerst de belangrijke dingen gedaan heeft en goede resultaten op het VMBO heeft gehaald.

Keith Bakker vind ik een beetje een nare man, ik vind hem niet sympathiek, maar dat is verder mijn persoonlijke mening.

Ik denk dat een tijdslimiet instellen niet zo'n goed idee is. Wel als je zeker weet dat hij zich daar aan houd..

Ik neem aan, dat als hij dus de kans kan nemen om het toch te doen gewoon gaat gamen dus dan heeft een tijdslimiet ook niet veel zin, als hij zich er toch niet aan houd.

Kun je op een of andere manier niet voorkomen dat hij het doet?

Ja een tijdslimiet is echt onzin bij "Q".. . heeft hij echt maaling aan..

Mama heeft nu zijn stroom kabel mee genomen dus kan z'n PC niet aan doen.

euh als tijslimiet niet helpt,(wel eerst een kans geven ) grotere middelen
nintendo in de kast met het slot erop, memorucards uit playstation meenemen of bij de nintendo en inderdaad pc kabel weg.

Dan kunnen de onderhandelingen over een aanvaardbare tijdslimiet voor gamen terug op tafel komen.

Het werkt hoor, hier ooit telefoon gewoon laten afsluiten wegens telefoneren op alle uren van dag en nacht.En later systeem van gsm met beperkt krediet ingevoerd.

proberen en zoeken zou ik zeggen

oke .


HIj komt nu thuis... IK lag even te rusten op bed. BEgint ie te tieren enzo!!!!!! Kei hard te scheeuwen

Alleen weetje wat het met Q is, met afspraken (zeker met z'n moeder) is ie niet te vertrouwen.. HIj heeft scheit en maaling aan haar.. HIj scheeuwde net ook van "dat mens moet met haar poten van mijn spullen afblijven." pff dat durfde ik niet te zegge nhoor.... hij zit nu te WII-en of TV (jetix of zo iets) te kijken.

res

ik zou het helemaal weghalen. Het gamen is/lijkt een verslaving.
tegen mensen met een alcohol probleem zeg je ook niet dat ze alleen op een bepaalde tijd mogen drinken of zoiets.
laat hem eerst andere dingen opzetten (school, vrienden, baantje) en dan kan hij het weer eens proberen.
Maar je moeder moet wel consequent blijven als ze iets wil veranderen.

Sluit zich aan bij boven staande .

Game verslaving word komt steeds vaker voor en het word nu ook gezien als een verslaving .
Daar mag je vanuit gaan als iemand niet zonder zijn spelcomputer kan ... .

@ VH : die Keith Bakker is idd een waus .. .

ja precies..

Heb haar gevraagd of ik er een beetje bij moet helpen enzo... Vond ze goed..

Hij moest nu z'n kamer opruimenb.. maar ligt op z'n boekje te lezen met kei harde muziek aan... maja.

Ook goed voor zijn concentratie

Maar even serieus. Het is vaak ook zo dat mensen die ergens aan verslaafd zijn, of zich er in ieder geval helemaal in verliezen, dat doen omdat ze zich leeg voelen of omdat ze iets missen. Ik weet natuurlijk niet hoe het met jouw broertje is, want ik weet ook weinig over de situatie, maar misschien is bijvoorbeeld het geen vrienden hebben eerder een oorzaak dan een gevolg van het gamen. Verder weet ik niet of hij ook maar een klein beetje voor rede vatbaar is, maar misschien kun jij of je moeder met hem praten en erachter komen of er meer achter zit.

ja hij heeft niet tot amper vrienden enzo!!!!!!! Ja buiten het gamen heeft hij niets!!!!! Tja denk beetje samen. geen vrienden en de vrienden die hij had vonden zelfs ook dat ie beetje doorsloeg in gamen... enzo..


Soms denk ik wel eens. en de vriendin van mijn vader denk dat samen met mij.. Zou Q niet ergens licht autistisch zijn... ben op gaan zoeken op internet. en herken er veel in mijn broertje... maar mijn ouders moeten hier niets van weten!!!!

Hoi,

Hmm.. ikzie toch echt iets van game verslaving...

Allerlei soorten... er is niet echt een game waar hij niet te vinden is.
Lijkt zich niets aan te trekken van de wereld om zich heen.
Doet waarschijnlijk ook geen dingen die een jongen van zijn leeftijd hoort te doen...

Hij is compleet overgeleverd aan computerspelletjes. Dat beheerst zijn leven. Hij ziet niets anders meer. Sociaal is hij zwak.. tenminste zo komt het over. Hij is totaal alleen. Lijkt er zelfs geen probleem mee te hebben...en raakt over de zeik als je eens er wat over zegt of een regel opstelt...

Tja... behandeling is denk ik heel belangrijk.. en inderdaad verder onderzoek...

Tja je broertje is duidelijk gameverslaafd als ik het zo lees. En in tegenstelling tot eerder posters ben ik een grote fan van Keith Bakker en zijn aanpak.

Het is belangrijk om te kijken wat er achter die gameverslaving zit. Waarom is hij zo verslaafd aan die computer ? Welke pijn heeft hij, die hij verstopt in zichzelf en waarom hij vlucht in die verslaving, in die virtuele wereld ?

Het is heel belangrijk dat mensen met een gameverslaving serieus geholpen worden want het gedrag van een verslaafde in huis, die zijn kicks niet krijgt, is vreselijk... voor de rest van het gezin.

Respiro je moeder dient hulp te zoeken voor je broertje.. dit gaat zo maar niet over en het is heel schadelijk voor hem, zijn geestelijke ontwikkeling en de achterstand die hij hiermee oploopt in zijn sociale vaardigheden. Het is namelijk bekend dat jonge game verslaafden door het vele gamen en het gebrek aan echte reallife contacten heel snel een achterstand oplopen in sociale omgang met leeftijdsgenoten omdat zij in een virtuele wereld leven met hun hoofd en alleen daar nog op gefocust zijn. Daardoor missen ze belangrijke "levenslessen" in omgaan met je leeftijdsgenootjes in een hele belangrijke leeftijdsfase namelijk de puberteit waarin het individu zich vormt van jongen naar volwassen man.

Ik ben het helemaal met jou eens Mystica...

soms denk ik wel eens dat het gedeeltelijk door mij ook komt. (niet dat ik mezelf de schuld geef, maar wel dat het er miss mee te maken heeft) een broertje of zusje neemt toch een soort voorbeeld aan zijn/haar oudere broer of zus (hier dus, broertje aan oudere zus). En omdat het bij mij vanaf mijn 13 levensjaar, mijn sociale ontwikkeling is gestagneerd (door die 2 jaar vroeger). En dus toch anders reageer en doe dan gemiddeld, door mijn psychische problemen/stoornis. (die ik graag in mijn as therapie wil gaan aanpakken, wanneer ik die krijg). En zeker nu ik niet op school zit. Dat hij verkeerde maat staffen hanteert enzo.. Misschien dat hij daarom ook dat als normaal ziet.. ofzo terwijl tja mijn situatie niet normaal is.

ja hij is praat amper. Hij is geen prater, niet eens over leuke dingen is hij nooit geweest.. dusja.. Dat weten we niet wat er achter zit, mogelijk..

Ik zie mijn moeder maandag weer. misschien dat ik deze topic dan ff laat lezen..

Ik denk dat jouw broertje professionele hulp nodig heeft res, want het klinkt wel als een ernstige game-verslaving. Als het nu nog was dat het net begon dan konden die maatregelen als kabel weghalen enzo wel helpen, maar je broertje lijkt al zo vast in het patroon van gamen te zitten dat dit allemaal niet echt meer werkt. Hij is immers nergens anders meer in geinteresseerd en wordt ook nog vrij agressief als hij niet kan gamen. Er is hulp voor game-verslaving bij jongeren heb ik gehoord!

Heey Res,
Beetje late reactie wel hoor.. Maar misschien heb je er toch nog wat aan?..

Ik heb dat toen ik een jaar of 12/13 een tijdje gehad met de pc.
Ik werd gek als internet het niet deed of iets dergelijks.
Mijn moeder heeft er toen voor gezorgd dat ik helemaal niets meer kon op de pc. Ja schoolwerk.
Internet eraf dus. Als ik informatie nodig had ging ik maar naar de bieb/in het tussenuur even op school wat uitprinten.
Ik wist zelf ook wel dat ik verkeerd bezig was, maar ik kón niet anders.
Ik moest eerst weer even een sociaal leven opbouwen voordat ik 'normaal' kon omgaan met een pc.
In mijn geval heeft afpakken (helemaal niet meer dus) wel geholpen.
Als ze een tijdslimiet hadden gehad, was ik gewoon snachts op de pc gegaan en dat soort dingen.
Was natuurlijk hééeeel boos op mijn moeder en heb weken amper met haar gepraat. Maar ik ben haar er zo dankbaar voor!

xx

Even off-topic hoor, want ik irriteer me: Keith Bakker is iemand waar ik een hoop respect voor heb. Verdiep je maar eens in hem. Het is een interessant persoon vind ik...(meningen, en nog eens meningen)

On-topic: Escapisme!

Ik zelf heb vroeger ook een game verslaving gehad, maar een aantal jaren geleden zag ik eindeijk in dat ik er echt mee moest stoppen, dus een hoop weer weggedaan.
Het is dan belangrijk om je broertje in te laten zien dat er belangrijkere dingen in het leven zijn dan videogames.
Videogame verslaving is inderdaad erger dan vaak word gedacht, je kan er sociaal helemaal geisoleerd van raken, niets is zo belangrijk als sociale contacten.

ik heb zelf ook een zeer lange periode van game verslaving achter de rug. Probeer hem in contact te laten komen met mensen die vaak uit gaan of meiden. Dat heeft er bij mij voor gezorgd dat ik geen tijd en daarna geen zin meer had in gamen. Ik heb een week geleden zelfs mijn pc weggegeven aan mijn broertje omdat hij nu in dezelfde periode zit als ik in het gezeten. De meeste jongens passeren zo'n fase in hun leven, de ene lang de ander zeer kort. Hij groeit eroverheen zeker weten . Just let him be.

Sterkte,
CannedFood

ik heb zelf ook een tijdje een game-verslaving gehad, en ik ben daar af gekomen door streng tegen mezelf te zijn. ik heb de stroom van mijn kamer uitgeschakeld, dan kon ik niet gamen en moest ik andere dingen vinden om te doen. ik ben toen begonnen met gitaarspelen en tekenen, later is dat uitgegroeid tot actief sporten.

de harde, directe aanpak werkt niet altijd, maar het kan geweldig helpen. schakel gewoon alle stroom in het huis uit en kijk hoe dat dan gaat, je zal in het begin veel geschreeuw krijgen, maar daar moet je je niets van aantrekken, dat houd vanzelf wel op.

en het kan natuurlijk ook gewoon zijn dat het een fase is, vooral tussen de 12 en 16 jaar wordt erg veel gegamed, dat herken ik nu ook aan mijn eigen broertje, na school direct gamen. maar iedereen komt er wel over heen, als je als 30-jarige nogsteeds alles opgeeft om te kunnen gamen moet je wel even langsgaan bij een psychiater is mijn mening dan.

Minderen/stoppen met gamen kun je leren door meer met sociale contacten om te gaan, andere hobbies uit te oefenen en er veel opuit te trekken, de natuur in enzo.
Ik ken mensen die nog erger waren dan ik ooit was.
Enkele woorden die een extreme gamer ooit tegen me zei;



De persoon die dat jaren geleden tegen mij zei, was al in de 20, zat letterlijk de hele dag lang te gamen, te internetten en te emailen (lees: spammen met treiter-mailtjes).
Een verslaafde gamer zal zelf in moeten zien dat het tijd is om te minderen/te stoppen met gamen.

In 2005 was mijn motto: "I live for movies and games".
Nu moet ik daar niet meer aan denken, tijdverspiling, een sociaal geisoleerde leefstijl.
Sinds 2006 ben ik dan ook begonnen met het terugwinnen/opbouwen van sociale contacten en met fotografie.
Er is altijd een veel beter alternatief, een veel betere bezigheid dan gamen.

Hallo Respiro (volgens mij kennen we elkaar van een ander forum?)

Tja moeilijk om hier iets neer te zetten wat niet al geschreven is... Toch maar proberen. Het is voor jullie (jij, je moeder en Q) erg lastig om zo een patroon te doorbreken en volgens mij gaan daar een kopzorgen aan vooraf. Maar ik las ook dat je denkt dat JIJ er iets mee te maken hebt, ivm je eigen psychische problemen, NEE, dat is niet zo. Je broertje heeft zijn eigen demonen die hij moet overwinnen, daar heb jij niets mee te maken.

Probeer in te praten tegen je broertje, vertel hem dat je je zorgen maakt omdat hij zoveel gamed (verslaving heeft aan gamen), Laat hem eventueel een stukje van, van etter tot engel goes Kenia zien, daar komt Donny in voor die ook een game verslaving heeft, misschien dat hij het dan inziet. Verder denk ik dat Keith best een oplossing zou kunnen bieden, maar en ik wil geen spelbreker zijn, Keith is duur! Ze hebben ook per jaar gesubsidieerde plekken, maar dan zou je dat meteen moeten aangeven bij het eerste telefoontje. Eventueel kan je mee doen (als je moeder het daarmee eens is, met het programma Family Matters, die dit seizoen alleen maar met gameverslaving en eetstoornissen te maken heeft... (zie de website)

Het is mooi dat je je moeder wil helpen maar zorg dat je je zelf er niet in gaat verliezen want je hebt al genoeg aan je zelf!

liefs
Meave

Mijn broer heeft ook een lichte verslaving maar dit ziet er al erger uit!
een tijdslimiet lijkt me een goed idee, bv tijdens school max.2u per dag( ik zeg nu maar iets) en in het weekend wat langer.
hmm, je zou iets moeten vinden om je broer te laten inzien dat gamen niet alles is int leven...
Maar je moeder zou hier wel controle over moeten hebben, desnoods trekt ze de stekker van al die spelletjes uit..
Je kan bv proberen, als je broertje goed z'n best doet op school dat hij wat langer mag gamen etc,njaah ik zou niet egt weten hoe je dit moet oplossen eiglijk .
suc6 alleszinds!