Mint schreef:
Een klacht doen is echt geen goed idee. De psych heeft maandenlang getoond dat hij "bezeten" met mij bezig is. Hij drong binnen in mijn leefwereld; zorgde dat hij lid werd van organisaties waar ik kwam, ging 'toevallig" naar concerten waar ik ging; stuurde dan een sms'je met ..."mooi weertje hier he".... hij surfte mijn blog nachtelang af (gebruikte dan zoektermen die ik netjes kon koppelen aan gebeurtenissen die dag waardoor ik wist dat hij het was), ...
Ik weet niet of jullie ooit de film "sleeping with the enemy" hebben gezien; waarin Julia Roberts hardnekkig wil af geraken van een freaky man. Hij duikt overal op. Uiteindelijk ontsnapt ze, bouwt een nieuw leven op, alles lukt prima. Op een dag komt ze thuis en ziet ze dat alles terug staat zoals hij het deed... en weet ze dat hij in de buurt is. Het moment van die hartkloppingen, bij die film, zo voelen, heb ik me maandenlang gevoeld, elke dag opnieuw. Bij elk nieuw feit.
Vreselijk!!
Het is toch op het misdadige af, dat je zo hebt moeten leven...
In 1 woord: afschuwelijk.
Mint schreef:
Een klacht zou voor hem gewoon gelijk staan met "aandacht".
Dat is de nuschtere waarhedi - al houdt het in, dat hij aandaht krijgt, niet van jou, maar van een aantal mensne waar je liever geenaandacht van krijgt (zoals tuchtrechters enzo).
Mint schreef:
Voorts heeft hij het diploma om voor de rechtbank gewoon een van zijn boeken boven te halen en dan te zeggen; "ze heeft last van dit of dat".
Eh - heeft de sekteleider dan gezegd...?
Ik bedoel: je ex psycholoog?
(Incestvaders zijn ook dol op dit zinnetje: "Ach, niemand zal jou geloven, want..." En soms weten ze idd sommge dingen zo te draaien dat het idd lastig is.)
Mint schreef:
(...) Durven vertellen is al een hele stap. Jullie kunnen er maar iets van opsteken; en voor mij is het een stap in de goede richting om te zeggen wat me overkwam.
GOOI het er uit!!Vaak en veel - en oefening baart kunst!!