Helmke

Heeft mijn dochter ADHD/autisme of iets anders?

05 jan 2014 21:19

Ik ben een mama van een kindje van 3 jaar. Haar papa is mij beginnen slagen tijdens de zwangerschap en ik heb lang getwijfeld, maar omdat de agressie steeds erger werd, heb ik een punt achter de relatie gezet. Haar papa heeft ADHD en is op zijn zestiende gestopt met de medicatie. Voor we uit elkaar gingen heeft hij nog even medicatie genomen, maar hij schaamde zich voor zijn ADHD en is terug gestopt. Hij vond verdringen een betere optie, als geconfronteerd worden met pillen, zei hij. Zelf begrijp ik dit niet en was dat ook een extra reden voor mij om in te zien dat het geen toekomst meer had met ons.

Onze dochter is sinds de geboorte heel druk en actief. In periodes waarin ik me goed voelde, zag ik dit als een goede eigenschap. Zij bracht leven in de brouwerij. Maar al gauw werd hoe langer hoe duidelijker, dat ik het niet meer aan kon/kan. Zij beinvloed mijn hele leven op een manier dat ik het gevoel heb, niet meer te kunnen ademen (bij wijze van spreken).

Enkele voorbeelden :
Als we gaan winkelen, huilt zij tot we terug buiten zijn. Kan ze de drukte niet aan? Is het omdat neen, neen blijft bij mij? Ze huilt ook vaak vier uur aan een stuk. Soms is ze dan allang haar stem kwijt, maar ze blijft doorhuilen.
Als ze iets zegt en ik antwoord niet, blijft ze het herhalen. Wel dertig keer als het moet. Ik heb haar zeker gehoord en dat zou ze moeten weten, want ik kijk haar steeds aan als ze tegen mij praat, maar ze wil een antwoord. Men kan onmogelijk de ganse dag dingen antwoorden, op zaken die geen antwoord zouden moeten vereisen, denk ik dan. Dus ik probeer haar te leren dat dit niet altijd gaat, maar ze begrijpt het absoluut niet.
Ze kijk me niet aan als ik tegen haar praat.
Ze danst en loopt enorm graag.

Ik weet, dat ze rustiger wordt als ik heel rustig tegen haar spreek, maar dan verlegt ze ook meteen alle grenzen en luistert ze absoluut niet meer, tot ik opnieuw mijn stem verhef. Ik ben een consequente mama en zij lijkt daar grote problemen mee te hebben en ik probeer niet af te geven, maar zij wordt alsmaar sterker als ik. Mijn energie raakt op.

Ik probeer haar elke dag een "druk uurtje" te gunnen. Dan mag zij voor de volle honderd druk en wild zijn. Maar ik krijg haar enkel rustig voor de tv en dat vind ik jammer. Ze schildert heel graag, maar alles moet bruusk gaan, ze gooit dingen door de ruimte...

Haar papa heeft nog een dochter van 6 en die heeft net hetzelfde, alleen is het bij haar nog erger omdat zij ook dingen stukmaakt. Iedere dag komt ze thuis van school met of schoenen kapot, of boekentas kapot, of ze trekt bij de grootouders het behang van de muur. Ik ben blij dat mijn dochter dat niet doet, maar het zijn beiden kinderen van dezelfde papa. Nu vraag ik me af of ADHD erfelijk is en of mijn dochter het zou kunnen hebben.

Ik denk ook een beetje in de richting van autisme of een vorm ervan. Ze is wel erg sociaal, maar ze wil wel altijd de baas zijn en ik moet structuur bieden tot in het onmogelijke. Als alleenstaande moet ik ook af en toe naar de winkel met haar of eender wat. Zij begrijpt niet dat we niet naar huis gaan zoals op de meeste dagen wel het geval is. Dan begint het schreeuwen en huilen weer.

Ik weet ook niet of zij ja en neen goed begrijpt. Het is een slim kind en ze onthoudt veel, maar als ik haar een simpele vraag stel, geeft zij steeds een dubbel antwoord. Het is altijd ja en neen. Niet één van beiden. Nu probeer ik niet meer teveel te vragen, want ik denk stilaan dat ze niet klaar is voor vragen. Dus ik loop haar dan wat opdrachten te geven en dat werkt wel.

Ze helpt me ook graag met dingen in het huishouden en zo is ze ook rustiger. Dan voelt ze zich groot en zelfstandig. Ik mag haar zelden met dingen helpen. Ze zou haar eigen veters willen knopen...

Is mijn dochter gewoon gefrustreerd zoals veel peuters of is er meer aan de hand ? Tot hiertoe krijg ik steeds als antwoord van artsen dat ze nog te klein is om testen te doen...

Feit is dat ik er helemaal onderdoor ga op deze manier... mijn sociaal leven leidt eronder en mijn familie wil niet op haar passen. Ik kan er dus niet zomaar even tussenuit en het zou ons beiden ten goede komen.

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Heeft mijn dochter ADHD/autisme of iets anders?

06 jan 2014 14:48

Hoi Helmke,
wat rot, dat artsen zo vreselijk flauw zijn...! Een kind van drie minuten oud wordt al getest!

Wat natuurlijk wel waar is: de standaard testen voor de gedragsstoornissen uit de psychologiehandboeken - daar is ze idd te jong voor. Maar zo belangrijk is dat nou ook weer niet, want die houden zich alleen bezig met "gedrag" (en dat weet jij allang, maar al te goed) het allerlbelangrijkste is het "waarom", wat zit er "achter" dit gedrag - want dan kunje het echt verhelpen!

Maar er zijn wel allerlei dingen (...je zou het testen kunnen noemen...) die jijzelf kunt doen, of kunt laten doen.

Ten eerste: ze zou een KISS kind kunnen zijn. Er zijn gespecialiseerde KISS fysiotherapeuten. Die kijkt naar het recht staan van de (hals)wervels. Staan die scheef, wat bij plm. 75% van de ADHDers zo schijnt te zijn, dat geeft dat een enorme stroom verwarrende informatie aan het evenwichtsorgaan. Gevolg: het kind heeft een belabberd overzicht mbt. zijn omgeving (omdat in feite alles draait en niets stil staat).
Daar word je niet 'subtiel, rustig, geduldig en fijngevoelig' van. Staan de scheve wervels recht, dan kan het zijn dat iemand daar alleen al enorm van opknapt.


2e: En totdat allerlei methoden hun werk hebben gedaan, heeft het zin, als je dochter NU lekker in haar vel kan zitten.
Stil moeten zitten IS op gegeven moment voor sommige mensen ook gewoon heel erg zwaar en moeilijk. Ofwel: mogelijk "stil willen/ moeten zitten" al te veel gewild.
Puur feitelijk: stil zitten dan wel stil staan is een hoogtepunt van een (fysieke) ontwikkeling.
Een ontwikkeling, die niet iedereen goed doormaakt - en bijna niemand met adhd goed doorgemaakt blijkt te hebben.
Google eens op "actief zitten" "stokke move" "kniestoel" "sitfit" of "zitbal".

3e: De INPP visie gaat ten eerste over de ontwikkeling van het kind in de baarmoeder en de pasgeboren baby. Je hebt als mens een serie reflexen, die je in staat stellen van alles en nog wat te doen en te trainen, terwijl je hersens nog onvolgroeid zijn. Als alles meezit, "verlies" je die babyreflexen als je plm. een jaar oud bent en gaat lopen en praten. Maar bij sommige mensen - die heussies waar ook gewoon gaan lopen en praten - blijven de babyreflexen toch storen.

Een short cut om een idee te geven: veel adhd'ers voelen zich een stuk rustiger, als ze plm. 1 minuut om hun eigen as draaien. Dat kun j egerust nu al met haar doen, gewoon als spelletje - en merk op, of het haar rustiger maakt...!
(Let op: een halve minuut de ene kant op, daarna even stilstaan - en dan de ander kant op.) Bij deze short cut mag je lekker tempo maken. Het werkt plm. een half uur. Het kan niet altijd en niet overal, maar je docheere heeft haarzelf altijd bij haar en "het is gratis"..;)
Het is noch een diagnose, noch een behandeling, maar dan heb je een klein beetje een idee.

"Gewoon rechtop staan" kan een enorme klus zijn, als je babyreflexen je daarbij storen. En als je moeder of de juf dan iets tegen je zegt, vergeet je gewoon de helft (want het kan er simpelweg niet meer bij). Let wel op: de persoon in kwestie kent zichzelf niet anders dan dit, dus als je vraagt "om rechtop te staan", dan kan dat heus gewoon. Zitten kan trouwens vergelijkbare problemen opleveren.
Bewegen gaat over het algemeen nog het beste, maar lopend leren is op onze scholen afgeschaft.
En het probleem wordt dan geformuleerd als: "Ik kan dat allemaal niet opnemen, niet onthouden, niet ordenen". Het INPP herformuleert dit (na gedegen diagnostisch onderzoek) als: de reflexen storen je, zodat je het wel degelijk wilt maar nu nog niet kunt.
(Frustrerend!)
Een van de babyreflexen bemoeilijkt het een mens enorm, om een vaststaand punt in de ruimte te voelen. Het is of, alsof de ruimte om je heen ieder moment verandert of alsof de kamer netjes stil staat, maar dat jij constant beweegt of moet bewegen. Tja, als je zo "moet" leven van je reflexen (je kunt er als mens niets aan doen!!) dan IS overzicht hebben enorm lastig. 'Je kamer opruimen' is iets onbegrijpelijks. Of: een klus keurig volgens een stappenplan afwerken heel raar.
De diagnose komt neer op een uitgebreid bewegingsonderzoek. Aan de hand daarvan kan de therapeut zien, of je idd storende babyreflexen hebt.
De therapie via het INPP komt er op neer, dat je elke dag 5 minuten wat bewegingen maakt, zoals een baby die ook maakt.
Het streven is, je zenuwstel een '2e kans' te bieden, om de babyreflexen alsnog te laten verdwijnen, zoals ze bij andere mensen ook zijn verdwenen. Als de reflexen op houden met storen. wordt de wereld vaak veel overzichtelijker.
(Okee, dan moet je nog leren om te ordenen, maar de basis is er. De goede adviezen komen de meeste adhd'ers de oren uit... Ze weten al lang "wat" ze moeten doen, maar de makke is vaak: "hoe" doe ik dat nou?)
Eea kan een jaar tot anderhalf jaar duren. Het wordt door de meeste aanvullende verzekeringen betaald.


4e: De orthomoleculaire geneeswijze is een bijna regulier werkende arts of therapeut. Er wordt uitgebreid (na een gesprek) via bloedonderzoek (of speeksel of urine) gekeken, of je als mens wel alle biochemisch stofjes 'aan boord' hebt, zodat je zenuwselsel goed kan functioneren.
Zo blijkt regelmatig, dat mensen met adhd te weinig zink in hun lichaam hebben. Of selenium, vitamine B6 of glutamine.
(Ook wordt tegelijkertijd gekeken naar eventuele allergie/ overgevoeligheid voor kleurstoffen etc.)
Het mallotige vind ik altijd, dat artsen deze stap meestal overslaan: uit gedrag blijkt iemand 'te impulsief' en dan krijg je
of een variant op speed (wat idd vaak blijkt te kalmeren)
of een anti psychoticum (want idd: vlak voor een psychose wordt een mens ook overspoeld door een wirwar van zintuigelijk prikkels).
De nuchtere, diagnostische vraag, wat er biochemisch aan de hand is, dat je zenuwstel zich zo gedraagt, zou volgens mij iedere arts zich moeten stellen, voor er medicijnen worden voorgeschreven. Google even op 'mbog', de beroepsvereniging. De meeste aanvullende verzekeringen betalen de kosten van het consult. De therapie bestaat uit het (aanvankelijk onder begeleiding) bijslikken van de tekorten.
(Ga nou niet zelf naar de drogist: daar kun je eea ook krijgen, maar geen diagnose. En soms heeft iemand een opname probleem en is de enige remedie een tijd lang een ontzettend hoge dosis slikken - "don't try this at home"/ op eigen houtje!!!)

(vier en een half ;) ) In januari 2011 werd in 'the lancet' gepubliceerd, dat bij tweederde van de kinderen die een zgn. eliminatiedieet volgden, de adhd verdween. De artsen zelf snapten het effect niet precies, want er werden geen bloedwaarden gemeten (noch vooraf, noch na afloop) die met allergie te maken hadden - maar het resultaat was er wel degelijk. 66% is een hoge score in medisch onderzoek. Het dieet dat kinderen na afloop hebben, verschilt per persoon: iemand kan reageren op tomaat, op rode appels, op pinda's of wat dan ook.

5e: Bij slaapproblemen blijkt vaak een zgn. 'ballendeken' effectief. Werking: door de deken word je als mens gemasseerd, de ballen bewegen in de deken - en de deken is zwaar: je voelt je lichaam. Soms zijn slechte slapers na 10 minuten al vertrokken - en slapen nog de hele nacht door ook. Nadeel: het ding is wat prijzig. (Google op ball blanket, ballendeken of 'sarkow'.)

6e: Voor neurofeedback is ze waarschijnlijk nog wat jong, maar kijk vast eens rond. Neurofeedback gaat over electroden op je hoofd (anno 2014 is dat geen gedoe meer met plakkertjes en lijm, gelukkig maar) en het meten van hersengolven. Nu is bekend, dat mensen met adhd weing betagolven aanmaken.
Opmerkelijk, want in een "normaal mens" zijn dat de hersengolven die gemeten worden, als iemand behoorlijk druk is.
Adhd'ers produceren vaak wel alfagolven (wat de meeste mensen doen als ze wat wegdoezelen) of zelfs theta (wat een uiterst plezierige staat is voor de meeste mensen, je voelt je dan uiterst ontspannen). Het nadeel is alleen wel van alfa en thetagolven: "niemand" kan logisch nadenken, de boel orderen, overzicht hebben etc. etc. terwijl hij/zij in alfa of in theta is: daar hebben die mensen die dat kunnen aanmaken dus die betagolven voor...
Wat gebeurt bij neurofeedback, is dat gemeten wordt, of jij er ook zo een bent, die moeilijk (of maar heel kort, of weinig) betagolven aanmaakt. (Of nu ja: een diagnose is een diagnose: de therapeut 'kijkt' aan de hand van jouw verhaal, wat je hersenen wel en niet vaak en makkelijk doen.)
En de behandeling is: trainen, trainen, trainen om alsnog te leren betagolven aan te maken. Dat klinkt wellicht zwaarder dan het is:
je zit voor een computerscherm en als je even wat betagolven aanmaakt, krijg je meteen het plaatje van jouw voorkeur te zien, als beloning. Naarmate het beter lukt, krijgt je hele 'verhalen' op het scherm te zien.
Er zijn psychologen die dit doen en als het meezit, vergoed de verzekering de kosten.
Een iets eenvoudiger variant: je kunt CD's krijgen met een 'binaural' effect: je ene oor krijgt via de koptelefooon een net ietsje ander signaal dan je andere oor. Het verschil is te klein om op te merken, je hoort alleen muziek, klanken of wat er maar op de CD staat. Maar als het verschil tussen de 2 signalen 13 tot 40 herz bedraagt, zullen je hersenen er op reageren met het produceren van betagolven. Google eens op bijv. monroe, brainsync of hemisync. Meestal wordt wel gezegd: doe zo'n CD een uur per dag (niet de hele dag door) - voor plm. 20 euro kun je iets fatsoenlijks kopen.

Helmke

Re: Heeft mijn dochter ADHD/autisme of iets anders?

06 jan 2014 18:11

Wat een lange, maar duidelijke uitleg. Bedankt hiervoor ! Maar bij welke arts begint mijn zoektocht ?

Sander75

Re: Heeft mijn dochter ADHD/autisme of iets anders?

06 jan 2014 19:23

Hoi Helmke, de huisarts is volgens mij de eerste waar je naar toe moet, die kan je dan weer doorverwijzen naar een psycholoog, ook is er ontzettend veel te lezen op het internet, kijk bijvoorbeeld eens op NVA.nl (Nederlandse vereniging autisten) daar staan de meeste kenmerken van autisme, let wel, iedere autist is anders, het kan dus zijn dat niet iedere kenmerk overeen hoeft te komen met je kind (mocht je kind autistisch zijn) Zelf ben ik ook Autist, ben er zelf helaas heel laat achter gekomen, dus mijn advies wees er snel bij, dat voorkomt een hoop ellende voor later.
Over adhd weet ik dan weer niets tot zeer weinig, maar ook daar is een hoop over te vinden op het internet.
Hopelijk heb ik je een beetje kunnen helpen.
Mvg, Sander

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Heeft mijn dochter ADHD/autisme of iets anders?

06 jan 2014 22:09

Hoi Helmke,
Graag gedaan!

Een kiss fysio kan je zelf contact mee opnemen, een verwijsbriefje is niet meer nodig. Deze fysio kan ook goed meedenken over dingen als een zitbal, etc.
Het inpp werk wordt gedaan door natuur geneeskundigen.
Orthomoleculaire geneeswijze wordt hetzij door artsen, hetzij natuurgeneeskundige therapeuten gedaan, de beroepsvereniging heet "mbog".
Psychologen die neurofeedback doen, kun je vinden via de beroepsvereniging "nip".


Als je deze zoekopdrachten bij Google oid. intypt, komen de adressen er wel uitrollen.

Terug naar “Aandachtsproblemen (ADHD)”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten