Langdurige cardiotraining wordt aangenamer als je daarbij water drinkt. Drinken zorgt ervoor dat je je na je training energieker voelt. Dat schrijven sportwetenschappers van de Loughborough University.
Het aanvullen van verloren water tijdens sportsessies doet veel, zo blijkt. Het stimuleert anabole processen, bevordert verbranding van vetten, verhoogt afgifte van groeihormoon en houdt de stijging van de cortisolspiegel binnen de perken.
De Britten lieten vijftien getrainde duursporters – die minstens drie keer per week sporten – negentig minuten lopen op een band op het niveau waarbij een gesprek voeren nog maar net mogelijk is. De ene keer dronken de proefpersonen water, de andere keer niet. De data laten zien dat water drinken de activiteit plezieriger maakt. Toen de onderzoekers de sporters vroegen hoe energiek ze zich voelden, zagen zij het andere positieve effect van de watersuppletie.
(Appetite)

Bjornebekk van het Karolinska Institute in Zweden concludeert dat uit een onderzoek met ratten, waarover zij publiceert in de International Journal of Neuropsychopharmacology. Bij deze ratten was sprake van genetisch bepaalde depressiviteit. De onderzoekers kunnen uit het passieve gedrag van de ratten afleiden dat ze depressief zijn. Wanneer depressieve ratten in het water terechtkomen dobberen ze maar wat rond, terwijl normale ratten zwemmen.
Om te profiteren van de positieve effecten van lichaamsbeweging hoef je jezelf niet tot het uiterste te brengen. Uit onderzoek blijkt namelijk dat je optimaal de positieve effecten van lichaamsbeweging benut als je gelijkmatig en rustig traint. Je hartslag en longfunctie zouden dus niet tot maximale waarden opgevoerd moeten worden. Zelf kun je merken of je niet te zwaar traint, door te proberen tegelijkertijd een gesprek aan te gaan. Het is ook niet nodig om teveel de trainingsintensiteit te verlagen, omdat je natuurlijk wel de long- en hartfunctie wil blijven optimaliseren. Op een rustig tempo trainen voorkomt overigens ook blessures.
Onder de 866 betrokken deelnemers, allen boven de 50 jaar, bleken de personen die regelmatig aan lichaamsbeweging deden minder pijnklachten te hebben dan de minder actieve personen. De deelnemers hielden gedurende 14 jaar het aantal uren dat zij aan lichaamsbeweging besteedden bij en rapporteerden de mate waarin zij last hadden van spier- en gewrichtspijn en/of stijfheid in de daaropvolgende week.
Lichamelijke beweging in hun vrije tijd zoals skaten en skateboarden zijn prima voor het zelfvertrouwen van het kind. Skaters blijken namelijk zelfs beter gemanierd dan televisiekijkers. Skaten wordt echter niet gewaardeerd in de meeste gemeenschappen en vaak wordt het aanleggen van skateparken tegengehouden. Gordon-Larsen vind dit een schande. Volgens haar is het naast de ouders ook de taak van de gemeenschap om jongeren te stimuleren om lichamelijk actiever te zijn. Zowel scholen als de gemeenschap moeten de mogelijkheden creëren waar kinderen actief kunnen zijn.
Eerdere onderzoeken lieten al eens zien dat flinke lichamelijke activiteit ervoor zorgt dat de kans om later dement te worden kleiner wordt. De vraag is of dit ook geldt voor geringe lichaamsbeweging, zoals lopen.
Lichamelijk actief zijn op de leeftijd van 26 jaar heeft lange-termijn-effect op het geheugen.
Een oudere die zwemt, jogt, tennist of regelmatige een ander programma voor lichaamsbeweging volgt reageert beter op situaties die snel denken vereisen dan de leeftijdgenoot die veel tijd in de leunstoel doorbrengt.