Relaties

Geweld in een relatie of binnen gezinnen wordt vaak gekarakteriseerd door een patroon van wisselend gedrag. Juist deze wisseling van schaamteloos gedrag en de pauzes waarin er weer liefdevol gereageerd wordt, versterken paradoxaal genoeg de binding met de gewelddadige partner.

Vicieuze cirkel van liefde en geweld
Waarom verlaat je als vrouwzijnde die gewelddadige man niet gewoon? Makkelijker gezegd dan gedaan, want zowel de man als de vrouw lijkt zich vaak in een vicieuze cirkel van liefde en geweld te bevinden. Deze cyclus begint bij een hevige ruzie waarop beide partners een gevoel van schaamte ervaren. Vervolgens gaat deze schaamte bij de man over in een gevoel van woede en bij de vrouw resulteert dit in wrok en verborgen revanche. Een analyse van deze spiraal van schaamte en geweld laat zien dat de partners steeds weer (vergeefse) pogingen doen om de relatie te herstellen. Daarbij zorgt gezamenlijke ontkenning van het geweld en de schaamte voor een gevoel van verbinding. Het verwerken van deze schaamte heeft voor beide partners een andere betekenis.
De vrouw blijkt haar gevoelens van schaamte meer te internaliseren in tegenstelling tot de man die zijn schaamte meer externaliseert door middel van woede-uitbarstingen waarvan hij de oorzaak en schuld bij haar onmogelijke gedrag legt. Het trieste gevolg is een proces van wederzijdse vernedering en beschaming in de vorm van een negatieve spiraal met een eindeloze herhaling van vernedering, schaamte en geweld.

Vrouwen schamen zich meer
Vrouwen hebben over het algemeen meer schaamtegevoel dan de mannen. De veronderstelling is dat vrouwen meer internaliseren door zelfverminking, zelfbeschadiging en zelfverachting. De mannen projecteren hun schaamte daarentegen meer naar buiten toe door middel van geweld. Een verklaring voor het gewelddadige gedrag van deze mannen is dat zij meer schaamtevolle gebeurtenissen hebben meegemaakt in hun jeugd dan de ‘normale’ man. Wanneer deze schaamte dan weer wordt opgeroepen, zijn zij eerder geneigd over te gaan op gewelddadig gedrag.

Psychoanalytici bevestigen deze link tussen schaamte, narcisme en hechting. Schaamte uit zich dan op een gewelddadige manier, omdat de positie en het ideaalbeeld van de gewelddadige man binnen de primaire groep (ouders of geliefde) in het geding is. Het gevolg is een narcistische krenking van de man waarin bij ontkenning van het ideaalbeeld door betrokkenen een kwetsbaar en schaamtegevoelig zelfbeeld ontstaat.
De man heeft het gevoel tekort te schieten en probeert dit te compenseren door een onnatuurlijk hoog zelfbeeld van zichzelf te koesteren en hiernaar proberen te leven. Bij hun vlucht in narcisme zetten mannen vrouwen op en voetstuk. Dreigen vrouwen van dit voetstuk te vallen, dan is geweld (die voortkomt uit narcistische woede) het gevolg.

(Groen, M. (2003). De Samenhang van schaamte en geweld. Tijdschrift voor psychotherapie, 29, 255-269)

Eén op de drie volwassenen in Nederlande voelt zich matig of zeer eenzaam, maar dit blijft dikwijls onuitgesproken. Die conclusie komt uit een onderzoek aan de VU naar eenzaamheid in ons land. Vooral gescheiden vrouwen van middelbare leeftijd voelen zich vaak eenzaam. Met 26 procent vormen zij de grootste groep.

Uit het onderzoek blijkt ook dat 40 procent van de ernstig eenzamen ook last heeft van depressieve symptomen. Naast eenzaamheid hebben dus ook nog andere psychische problemen. In dit geval is professionele hulp aan te raden dat sleutelt aan vermindering van depressieve symptomen.
Bouwen aan een vriendenkring is een algemene aanrader, want hoe groter en gevarieerder het sociale netwerk, hoe minder de kans op eenzaamheid.

(Zicht op eenzaamheid: achtergronden, oorzaken en aanpak. Van Tilburg en Gierveld)

Genen die coderen voor ontstekingseiwitten – beroemd om hun desastreus effect op het immuunsysteem, de insulinehuishouding en de spieraanwas – worden actiever als je eenzaam bent. Dat schrijven Steven Cole en zijn collega’s van de UCLA in Genome Biology. Zij stellen dat de kwaliteit en niet de hoeveelheid vrienden hierbij van belang is.

Er is al een reeks van onderzoeken die laten zien dat er een verband is tussen sociaal geïsoleerd staan en ziektes, zoals hart- en vaakziekten. Al eerder werd een verband aangetoond tussen de genen en eenzaamheid onderzocht in een recent Nederlands onderzoek onder 8.000 tweelingen. Het onderzoek van de UCLA keek nog wat specifieker naar het type genen dat in dit verband betrokken is.
Het onderzoek van de UCLA betrof overigens maar 14 vrijwilligers. Via een scoringssysteem werd een beeld gekregen van de sociale interacties van die 14 personen. Vervolgens keken de onderzoekers naar de genetische activiteit in de witte bloedcellen in en relateerden die gegevens aan de maat voor eenzaamheid.

(Genome Biology 2007, 8:R189)

Mensen voelen zich aangetrokken tot mensen van wie het lichaam ongeveer evenveel vet hebben als dat van henzelf. Dat schrijven onderzoekers uit het Britse Aberdeen, die de lichaamssamenstelling van 42 stellen analyseerden.
Over de verklaring kan alleen gespeculeerd worden. Wellicht is er overlap tussen de sociale activiteiten van de mensen met overgewicht en zwaarlijvigheid, die maakt dat de dikkere mens gemakkelijker partners ontmoet die even dik zijn.
De onderzoekers stellen dat de huidige mens op latere leeftijd een partner uitzoekt dan in de jaren 40 en 50.

(Am J Clin Nutr. 2007 Aug;86(2):316-23)

Vriendschappen worden vaak hechter tijdens de pubertijd. Vooral meisjes vinden het prettig een vriendin te hebben waarbij ze hun hart kunnen luchten. Dit blijkt echter niet altijd een positief effect te hebben op de emotionele staat van de meisjes.

Nieuw onderzoek heeft uitgewezen dat het bespreken van problemen onder tienermeisjes kan leiden tot meer emotionele problemen, zoals depressies en angsten. Het veelvuldig bespreken van problemen door stil te staan bij de negatieve gevoelens die gepaard gaan met de problemen kan zowel een positief als een negatief effect hebben op mensen. Voor tienermeisjes bleek het positieve effect dat de vriendschapsbanden er door werden versterkt. Maar meisjes die vaak over problemen praatten met vriendinnen schijnen ook vaker last te hebben van depressie- en angstklachten. Deze klachten leiden op hun beurt weer tot het vaker bespreken van problemen.

Voor jongens daarentegen leidt de bespreking van problemen alleen tot verbeterde vriendschapsbanden, en niet tot meer depressie- of angstklachten. De onderzoekers speculeren dat de reden hiervoor is dat meisjes op een andere manier denken over hun problemen dan jongens. Meisjes zouden zichzelf vaker de schuld geven van hun eigen moeilijkheden. Amanda Rose, een van de onderzoekers, vindt het opmerkelijk dat de bedoeling van de probleembespreking juist is om elkaar te steunen en te zorgen voor verlichting, maar het ook kan zorgen voor een verergering van de problemen.

(Developmental Psychology, Vol. 43, No. 4, juli 2007)

Mannen, die geen goede relatie hebben met hun broer(s) en/of zus(sen), hebben meer kans op depressiviteit op latere leeftijd. Dit blijkt uit een longitudinaal onderzoek.

Voor het onderzoek zijn 229 mannen vanaf hun tienerjaren tot hun 50ste jaar gevolgd. Mannen, die in hun tienerjaren met geen enkele broer of zus een hechte band hadden, blijken op hun vijftigste vaker depressief te zijn dan mannen die met tenminste één broer of zus een goede relatie hadden. Deze samenhang blijkt niet te worden beïnvloed door de ouder-kindrelatie.

Het is nog onduidelijk hoe deze relatie zich precies ontwikkelt. Een slechte band met broers en zussen kan een negatieve invloed hebben op de mentale gezondheid. Het is echter ook goed mogelijk dat deze slechte relatie één van de eerste signalen van een depressie is. Daarnaast wordt uit het onderzoek niet duidelijk of deze bevinding ook voor vrouwen geldt. Verder onderzoek naar de invloed van relaties tussen broers en zussen op latere depressiviteit is dan ook van belang. (American Journal of Psychiatry, juni 2007)

Nieuwe data bevestigen wat we bijna instinctief aanvoelen: een hand op iemands schouders schouder leggen helpt om door crisissen heen te komen. MRI-scans van de hersenactiviteit van mensen die onder hoge druk staan laten zien dat handoplegging door een geliefde de stressreacties vermindert.

Om het onderzoek te kunnen uitvoeren, plaatsten wetenschappers van de universiteit in Wisconsin advertenties in de krant. Ze kregen daarop reacties van diverse echtparen. Daarvan bleven er 16 over van wie werd vastgesteld dat het ging om ‘gelukkig getrouwde stelletjes’.
Tijdens het onderzoek kregen de vrouwen een lichte elektrische schok toegediend (!), terwijl via een MRI-scan de hersenactiviteit werd bepaald. Vanzelfsprekend lieten de scans verhoogde activiteit zien in de hersengebieden die in verband staan met pijngevoelens. Echter, precies op het moment dat hun echtgenoten de kamer binnenkwamen en hun hand mochten vasthouden, nam de activiteit in die gebieden enorm af. De hand van een vreemde gaf ook enige verlichting, zij het in mindere mate.

Blijkbaar kan een goede vriend of geliefde je door de spanningsvolle gebeurtenissen van het leven heenleiden, zonder dat er schade optreedt door het blijvend teveel aan stressreacties. Op basis van eerder onderzoek is al bekend dat goede sociale contacten ook leiden tot verbetering in de weerstand tegen ziekten en zorgen tijdens een ziekteperiode voor versneld herstel. De nieuwe onderzoeksbevindingen verklaren misschien waarom trouwen beschermt tegen ziek worden. Dat geldt dan natuurlijk alleen voor huwelijken waarin beide partners gelukkig zijn.

(Psychological Science 2006 Dec;17(12):1032-1039)

Volgens professor G. Sparks van de Purdue universiteit in Amerika kan teveel TV kijken schadelijk zijn voor een (beginnende) relatie.

Aan de ene kant kunnen technologieën, zoals mobiele telefonie en e-mail, bijdragen aan het ontstaan en instandhouden van relaties. Dit komt doordat grote afstanden overbrugd kunnen worden en drukke agenda’s kunnen worden omzeild. Aan de andere kant blijkt teveel televisie kijken een negatieve invloed uit te kunnen oefenen op relaties, doordat het een negatief effect heeft op de manier waarop mensen communiceren.   

In kamers waar er een televisie aanstaat wordt er minder gesproken met en minder geluisterd naar elkaar en vindt er minder oogcontact plaats, aldus Sparks. Volgens hem kunnen vrienden en stellen beter andere activiteiten ondernemen, zoals wandelen in het park of het plannen van een vakantie. (United Press International, januari 2007)

Hoe onthoud je iemands naam? Wat moet je zeggen zodat mannen luisteren? Wat moet je niet zeggen zodat vrouwen luisteren? Hoe zeg je ‘dank je wel’? Hoe begin je een conversatie en houd je die gaande? Hoe kun je echte complimentjes geven? Hoe beantwoord je de telefoon op je werk?

Sommige mensen lijken van nature charisma te hebben. Toch kan iedereen een positieve indruk maken op anderen. Je hoeft je alleen maar een paar simpele vaardigheden eigen te maken. Op hun typische manier laten Allan en Barbara Pease zien welke. Kort maar krachtig geven zij in Waarom mannen en vrouwen elkaars naam moeten onthouden en vooral niet over zichzelf moeten praten tips om meteen in de praktijk te brengen. In het dagelijks leven, thuis en op het werk.

Alan en Barbara Pease, Waarom mannen en vrouwen elkaars naam moeten onthouden. En vooral niet over zichzelf moeten praten. Uitgeverij Het Spectrum.

Sommige getrouwde mensen zijn stiekem in ‘chatrooms’ op het internet op zoek naar kortdurende romantische of seksuele betrekkingen. Het zouden er steeds meer worden.



Dat zegt Avila Mileham, verbonden aan de Universiteit in Florida, op basis van haar promotieonderzoek.

“Het is nooit zo makkelijk geworden voor getrouwde of samenwonende mannen en vrouwen om een date te krijgen“, aldus Mileham. Ze concludeert dat internet dè bron van ontrouw in relaties geworden is.

Ze interviewde 76 mannen en 10 vrouwen in de leeftijd van 25 tot 66 jaar die gebruikt maakten van de inmiddels 202 speciale chatrooms die Yahoo aanbiedt met de veelzeggende naam: ‘Married and flirting‘ (getrouwd en aan het flirten). De meeste van die groep mensen gaf aan dat een tekort aan seks in de relatie de belangrijkste reden was voor de chat.

Ander onderzoek liet al eens zien dat de meeste echtgenoten zich gekwetst, onthutst en verraden voelen wanneer ze hun partner betrappen op ontrouw via internet. Die boosheid is even sterk als na echt lichamelijk contact tussen hun partner en een andere man of vrouw.

Liefde is het mooiste wat er is. Toch gaat ‚Äòhouden van’ lang niet altijd vanzelf. Liefde geven en nemen kan behoorlijk wat problemen opleveren. Je kunt het bijvoorbeeld moeilijk vinden om je gevoelens te delen of last hebben van bindings- of verlatingsangst. Dergelijke hechtingsproblemen kunnen je leven flink verzieken en er bijvoorbeeld voor zorgen dat je relatie op de klippen loopt, ook al houd je nog zoveel van je partner.



In Omgaan met hechtingsproblemen geeft Pieternel Dijkstra inzicht in de oorzaken, gevolgen en behandelmogelijkheden van hechtingsproblemen. Wat is ‚Äòhechten’ eigenlijk? Op welke manieren kun je dat doen? Wat is de rol van jeugdervaringen? Wat zijn de gevolgen van hechtingsproblemen voor je relatie en je zelfbeeld? En natuurlijk: wat is de beste behandeling? Gelukkig kun je ook zelf veel aan hechtingsproblemen doen. Op deze zelfhulptechnieken gaat het boek eveneens in.



Pieternel Dijkstra, Omgaan met hechtingsproblemen, Uitgeverij Bohn Stafleu van Loghum.

Vrijwel iedereen voelt zich wel eens alleen in een relatie. Ruzie en wrijving komen in alle partnerrelaties voor. Vaak komen mensen daar samen weer uit, maar niet altijd. Wanneer ergernis en ruziemaken een patroon gaan vormen – iets waarvoor beide partners even verantwoordelijk zijn – spreek je van relatieproblemen. En als je eenmaal in zo’n patroon zit, versterken je partner en jij alleen maar meer de negatieve eigenschappen en gedragingen van elkaar.



In dit boek wordt helder beschreven hoe dit patroon van negatieve wederzijdse beïnvloeding kan ontstaan en hoe je het kunt doorbreken. Aan de hand van praktische oefeningen en tips kunnen partners zelf aan de slag gaan om samen het tij te keren.



Omgaan met relatieproblemen beschrijft op een toegankelijke manier de mogelijkheden en vaardigheden om inzicht in je eigen relatie te krijgen en om aan een goede relatie te werken. De talrijke voorbeelden van gesprekken en therapiesessies uit de praktijk maken het boek prettig leesbaar.



Jean-Pierre van de Ven, Omgaan met relatieproblemen, Uitgeverij Bohn Stafleu van Loghum.

In de zoektocht naar het ware geluk en voldoening is er niets belangrijker dan het geven en ontvangen van liefde. Maar begrijpen wij de buitengewone krachten van de liefde eigenlijk wel goed? Kunnen we liefde koesteren en naar waarde inschatten?



In Vergroot de liefde biedt de Dalai Lama een eenvoudig en verhelderend programma voor het veranderen van energie die naar binnen is gericht tot betrokkenheid die naar buiten is gericht. Met oefeningen en technieken die door duizenden jaren heen werden ontwikkeld in Tibetaanse kloosters, leidt dit boek de lezer door zeven belangrijke stadia.



‚ÄòLiefde en compassie zijn zowel goed voor jezelf als voor anderen.’

‚ÄòWijze mensen denken aan anderen, en helpen hen zo veel als ze kunnen. Het resultaat is geluk.’



De Dalai Lama / Jeffrey Hopkins, Vergoot de liefde, Uitgeverij Forum.

Jonge vrouwen met een depressie blijken een hoger risico te lopen slachtoffer te worden van fysiek geweld door hun partner. Dit toont onderzoek van de universiteit van Californië aan.



Bij het onderzoek zijn 1659 jonge vrouwen betrokken die gedurende minstens drie maanden een relatie hadden. De resultaten laten zien dat jonge vrouwen, waarbij op 16-jarige leeftijd in hoge mate sprake was van depressieve symptomatologie, 5 jaar later bijna twee keer zo vaak matig tot ernstig gewelddadig gedrag van hun partner rapporteerden dan jonge vrouwen met minder ernstige depressieve symptomen. Ook nadat er was gecontroleerd voor factoren als eerder fysiek en seksueel misbruik, bleef dit verhoogde risico bestaan. Of dit ook geldt voor jonge mannen is in dit onderzoek niet onderzocht.



Mogelijke oorzaken hiervan zijn dat vrouwen met een geschiedenis van depressie eerder een relatie met een gewelddadige partner aan zouden gaan dan wel een gewelddadige relatie moeilijker kunnen beëindigen. Het verhoogde risico op een gewelddadige relatie op latere leeftijd toont nogmaals het belang aan van de preventie, herkenning en behandeling van depressieve symptomen bij jonge vrouwen. (Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, maart 2006 )

Mensen die hun relatie met anderen zien als totaal goed of helemaal niets, dus zonder tussenweg, hebben een lage zelfwaardering. Tot die conclusie komen onderzoekers van de universiteit van Yale.



In twee van hun onderzoeken werden proefpersonen gevraagd om zo snel als mogelijk aan te geven welke tien typeringen van toepassing is op hun partner. Daarbij ging het om woorden zoals ‘zorgzaam’ en ‘warm’ tot ‘hebberig’ en ‘oneerlijk’. Het ging daarbij niet alleen om levenspartners, maar ook om kamergenoten en moeders. De mate van zelfwaardering werd bepaald met een speciale vragenlijst.



Ten eerste bleek hieruit dat mensen met een lage zelfwaardering trager kozen dan diegenen met een positief zelfbeeld. Volgens de onderzoeker zit dat zo: “Het is lastig voor hun om hun partners te typeren met een mix van positieve en negatieve eigenschappen. Dat geldt waarschijnlijk voor elke relatie die mensen met een lage zelfwaardering aangaan”.

Het opmerkelijke was dat de vertraagde respons van de groep bij wie sprake bleek van een lage zelfwaardering alleen naar voren kwam bij het beoordelen van partners. Niet bij typering van voorwerpen.

Mensen met een negatief zelfbeeld zijn continu bezig met de vraag of hun partner hun wel of niet accepteert. In goede tijden idealiseren ze daarom hun partner en zie ze die als ‘perfect’. Echter, bij een klein signaal van imperfectie richten de onzekeren zich alleen op alles wat negatief is. Daarmee praten ze het goed dat ze zich van hun partner afkeren. Met dit zelfbeschermend mechanisme proberen mensen met een laag zelfbeeld hun te grote kwetsbaarheid een plaats te geven.



(Bron: Journal of Personality and Social Psychology 90: 652-665, mei 2006)

Hulpverleners in de gezondheidszorg worden vaak geconfronteerd met vragen van mensen die moeite hebben met acceptatie van een breuk in een relatie. Voor sommigen een traumatische ervaring of op z’n minst pijnlijk voor beide partijen.

De pijn kan lang aanhouden en alle elementen bevatten van rouw na verlies. Ongeloof, ‘niets’ voelen of shock komen voor in alle stadia van rouw en uit elkaar gaan. Vaak gevolgd door verbitterdheid en opstandigheid, als het rouwproces een stap verder komt. Gevoelens van eenzaamheid en isolatie worden ook vaak ervaren, als het verwerken van het eind van de relatie tot stand komt. Er komt ook een overgangstoestand waarin de gedachte dat het leven doorgaat domineert, het verlies accepteert en nieuwe relaties kan aangaan.

Sommigen herkennen zich misschien deze beschrijvingen. In dat geval; als je zeker weet dat de relatie voorbij is, zijn dit adviezen die je verder kunnen helpen:



Licht de redenen waarom je uit elkaar wil gaan toe en wees duidelijk wat betreft de keuze. Knipperlichtrelaties verlengen de duur van het lijden, maken het erger. Proberen om vrienden te blijven na de breuk is meestal een slecht idee. Misschien is dat later nog eens mogelijk als beide partijen instemmen.

Uit elkaar gaan is een bron van stress. Zorg voor jezelf door een gezonde levenstijl te handhaven qua slaap- en voedingspatroon.

Isoleer jezelf niet, maar spreek met je vrienden en familie.

Besteed geen tijd aan het uitzoeken met wie je ex omgaat of wat hij/zij doet. Ga dingen doe die je leuk vindt om te doen: lichaamsbeweging, samenzijn met vrienden. Realiseer je dat ieder verwerkingsproces momenten heeft waarop je somber voelt.

Vraag hulp een maatschappelijk werker of begeleider als je op een gegeven moment mocht merken dat het rouwproces onvoldoende vordert.

Probeer iets te leren van de ervaring, heb geduld met jezelf, probeer de draad van je leven weer op te pakken.

Wat voor type man een vrouw aantrekkelijk vindt, is afhankelijk van het al dan niet innemen van de pil. Psychologen beweren dat de pil ertoe bijdraagt dat vrouwen een man met een ‘macho’-uiterlijk verkiest boven de vrouwelijke types.

Tijdens tests toonden onderzoekers vrouwelijke proefpersonen verschillende afbeeldingen van mannen en vroeg ze daarbij aan te geven welke mannen ze zouden kiezen om een langdurige relatie mee aan te gaan.
Hieruit bleek dat dat vrouwen die de pil slikten, zich meer aangetrokken voelden tot mannen met mannelijke kenmerken in vergelijking met de groep vrouwen die de pil niet slikte.

Uit eerder onderzoek wordt door sommigen afgeleid dat mannelijke machogezichten als aantrekkelijker worden gezien. Men denkt dat dit komt doordat deze mannen gunstige genen zouden hebben, die voor goede weerstand tegen ziekten zorgen. Toch kiezen de meeste vrouwen onbewust voor mannen met minder bedreigende gezichtskenmerken, omdat ze meer belang hechten aan eerlijkheid en goede opvoedingsvaardigheden dan ‘weerstand tegen ziekten’.

Mannen met een brede kaak en voor uitstekende jukbeenderen zouden echter aantrekkelijker zijn voor vrouwen die een partner zoeken voor een kortdurend contact.



Doordat de pil de ovulatie onderbreekt, lopen vrouwen het risico de verkeerde man te kiezen.

De onderzoeker stelt: “Als een vrouw een partner kiest terwijl ze de pil slikt, zou ze later weleens kunnen ontdekken dat ze met de verkeerde man getrouwd is.”

(University St. Andrews, APA)

Als je contact zoekt met andere mensen met een glimlach heb je alleen geluk bij mensen die op anderen gericht zijn.

Alleen hòn hersenen beantwoorden de vriendelijke gezichtsuitdrukking met wat je kunt noemen positieve emoties. Dezelfde glimlach doet echter nul-komma-nul bij humeurige types. Ook timide, in zichzelf gekeerde en gespannen mensen voelen zo goed als niets als ze een glimlachend gezicht waarnemen.

Dat blijkt uit onderzoek door de Stanford University in Palo Alto, waarbij foto’s van boos en blij kijkende gezichten getoond werden terwijl met MRI scans van hersenactiviteit van proefpersonen maakte.

Of verwerking van een vrolijk gezicht iets doet met de amygdala (hersengebied, niet groter dan een pinda, verantwoordelijk voor emoties) is afhankelijk van de persoonlijkheid. Maar of mensen nu timide of op anderen gericht zijn, hun hersenen reageren gelijk op iets bedreigends. Kijken naar een bedreigende gezichtsuitdrukking doet iedereen wat, hoe de persoonlijkheid ook is.

(Science 296: 2191)

Korte vrouwen en lange mannen slagen er het beste in om langdurige relaties aan te gaan. Dat komt naar voren uit onderzoek dat in 1958 startte onder een flinke groep mannen en vrouwen.

De man zou (onbewust) zoeken naar aanwijzingen voor vruchtbaarheid. Volgens hem maakt het niks uit hoe lang de vrouw is, maar toch blijken kortere vrouwen het vaakst als partner te worden verkozen en kinderen te baren. Kortere vrouwen zouden eerder in de puberteit komen, omdat hun lichaam minder energie hoeft te steken in hun groei.

Het onderzoek liet zien dat mannen die iets langer dan het gemiddelde zijn vaardiger zijn om een partner te vinden.

Het ziet er naar uit dat lange mannen en kleine vrouwen in de evolutie de voorkeur hebben en dat dit principe ook in de 21e eeuw nog opgaat.

Eerst werd gedacht dat alleen mannen de aandacht laten uitgaan naar lichamelijke aantrekkelijkheid van de vrouw en dat vrouwen afgaan op inkomen en status. Dat is niet in dit onderzoek ondersteund. Als het gaat om kiezen van een man, doet zijn lengte er toe.

(Proceedings of the Royal Society)

Wil je aantrekkelijker ogen? Zorg er dan voor dat anderen om je heen een drankje hebben. Britse wetenschappers ontdekten dat zelfs de matige hoeveelheden alcohol maken dat de ander er beter lijkt uit te zien.



In het onderzoek met 120 mannelijke en vrouwelijke studenten kreeg men 4 glazen bier of wijn te drinken. Dat deed de waargenomen aantrekkelijkheid van de andere sekse met 25% toenemen. Alcohol blijkt een hersengebied te stimuleren dat de nucleus accumbens heet. Het gebied beoordeelt de aantrekkelijkheid van een menselijk gezicht en speelt een rol bij verslavingen.

Volgens de onderzoekers werpt hun onderzoek licht op de link tussen alcoholgebruik en verslaafdheid aan losse seksuele contacten.

(Reuters health)

De sleutel tot blijvende gezondheid voor vrouwen is: blijf een leven lang alleenstaand. Die conclusie volgt uit een onderzoek bij 4.500 mannen en vrouwen, waaruit wordt afgeleid dat zij die alleenstaand blijven een betere mentale gezondheid genieten dan vrouwen trouwen of te maken krijgen met gevolgen van een breuk.

Voor mannen geldt wat anders. Die varen wel bij een relatie.

De onderzoekers van de Universiteit van Londen baseren hun bevindingen op antwoorden op een vragenlijst die werd voorgelegd aan volwassenen jonger dan 65 jaar. Uit het onderzoek bleek ook dat het samenwonen met een partner mannen gelukkig stemt, terwijl voor vrouwen alleen het huwelijk gunstig werkt. Scheiden en uit elkaar gaan zijn voor beide seksen pijnlijk, maar vrouwen hebben een langere herstelperiode nodig dan mannen.

Al eerder werd aangetoond dat alleenstaande mannen meer ongenoegen ervaren dan getrouwde mannen. Voor vrouwen geldt dus meestal exact het tegenovergestelde.

(Journal of Epidemiology and Community Health, januari 2004)

Er is een biopsycholoog die concludeert dat door het warmere weer mensen gaan snakken naar een nieuwe relatie. Hoe dat precies werkt is niet zeker. Zijn theorie is dat zonneschijn een positief effect heeft op het humeur en opener en extraverter maakt.

Mensen zijn wat dit betreft zoals dieren. Dieren hebben het instinct om naar een maatje uit te kijken in de lente. Mensen raken vaker opgewonden, doordat ze minder kleren dragen en meer huid laten zien. Stress zou overigens deze effecten teniet doen.

Volgens mij gaat het effect van vitamine D dat dankzij zonlicht wordt aangemaakt in de huid verder dan alleen maar calciumopmaak verbeteren. Deze vitamine heeft een effect op de totale hormoonhuishouding en dat verklaart dan de toegenomen interesse voor relaties.

(Bron: California State University)

Er bestaat geen soulmate of ‘ware Jacob’, zeggen onderzoekers van de State University New York. Het zou gaan om ‘n illusie, die slechts voor het gevoel bestaat. Mannen en vrouwen krijgen beiden het gevoel dat hun partner een afspiegeling is van henzelf en dat er veel punten van overeenkomst zijn. Niet altijd terecht.

Volgens de psychologen is dit soort ‘egocentrisme’ noodzakelijk als basis voor een stabiele romantische relatie. De gekleurde waarneming heeft de functie om de relatie in stand te houden.

Men liet 105 koppels vragen beantwoorden over de eigen waarden, eigenschappen en gevoelens en een inschatting maken van die van de partner. Uit de responsen bleek dat de men vaak aanneemt dat de partner in veel opzichten gelijk aan zichzelf is, ook als dat duidelijk niet zo is.

Volgens de onderzoekers kan een verkeerde inschatting van de ander kan ook tot problemen leiden.

(Bron: Journal of Personality and Social Psychology 82:563-581)

Veel vrijetijd samen doorbrengen is niet altijd goed voor een huwelijk.

Een 13 jaar durend onderzoek onder 73 koppels liet sociologen zien dat het mannen tevreden stemt als er activiteiten in de vrijetijd samen worden gedaan. Vrouwen echter niet.

Vooral als vrouwen zich tot activiteiten lieten verleiden waarbij alleen de man echt geniet en zij niet, waren ze ontevreden met hun relatie. Als de mannen echter dingen deden, omdat hun vrouwen dat verlangden, was iedereen tevreden.

Volgens de onderzoekers gedragen vrouwen zich, als ze weten dat hun mannen iets niet graag doen, sympathieker en amusanter, waardoor de wanhoop van de man wordt afgezwakt.

(Bron: National Council on Family Relations)

Met de bovenstaande zin is iets aan de hand. Je weet namelijk niet voor 100% zeker of Angela het geweer in handen had, of die man. Dit is één van de zinnen die door de universiteit van Chicago is gebruikt in een onderzoek naar communicatieproblemen.

Als je denkt dat mensen met wie je iedere dag praat zichzelf niet duidelijk genoeg uitdrukken, krijg je gelijk van de onderzoekers.

Men stelde een groep sprekers en een groep luisteraars samen. De sprekers moesten zinnen uitspreken en de luisteraars moesten aangeven of ze die begrepen hadden.

Sprekers dachten een aantal maal dat de zin de ze hadden overgebracht duidelijk was, dat de betekenis ervan zeker weten was overgekomen bij de luisteraar. In bijna de helft (46%) van de gevallen bleek die aanname onterecht. Conclusie: we blijken ons vermogen om duidelijk te communiceren te overschatten.

De boodschap van dit onderzoek is duidelijk: calculeer in dat er mis-communicatie ontstaat in een gesprek. Als je er zeker van wil zijn dat je begrepen wordt, neem dan aan dat de boodschap minder duidelijk is dan je in eerste instantie denkt.

(Bron: University of Chicago – Chronicle).

Onderzoekers van de Brigham Young University hebben een relatietest ontwikkeld en online gezet. Achterliggende gedachte is dat je op basis van die test de kwaliteit van een relatie of huwelijk kunnen voorspellen, lang voordat de ceremonie plaatsvindt.

De vragenlijst is ontwikkeld door 400 paren te volgen vanaf het moment vlak voor het trouwen tot 5 jaar na de huwelijksvoltrekking. 5 jaar later bleken diegenen met een hogere score op die test hadden, gelukkig en tevreden met hun huwelijk. Koppels die gescheiden waren of aangaven niet tevreden te zijn hadden lage scores.

Natuurlijk kunnen wetenschappers nooit met zekerheid zeggen hoe lang een relatie standhoudt. Wel is bekend welke factoren bijdragen tot succes of tot mislukken van een relatie.

De relatietest is in te vullen via deze link Relate (Engelstalig).

Als je die test gemaakt hebt, krijg je een rapport waarin je sterke kanten, zwakheden en mogelijke toekomstige conflicten binnen een relatie staan beschreven.

De uitslag geeft je de mogelijkheid in handen om te kijken waar je zwakke punten liggen, zodat je ze kunt verbeteren en later gelukkiger wordt in een relatie. Karaktertrekken zijn niet vaststaand, maar kun je verbeteren of verzwakken.

Als je een vrouw wil ontmoeten en wil weten of ze in je geïnteresseerd is, besteed dan geen aandacht aan wat ze zegt, maar observeer haar lichaamsbewegingen. Dat advies komt uit het Journal of Personality and Social Psychology. Onderzoekers vroegen zich af of mensen speciale bewegingen maken als ze in iemand geïnteresseerd zijn voor seksuele relatie. Ze observeerden mensen in Duitsland en Japan en zagen toen dat als een vrouw interesse heeft in een man ze veel meer gaat bewegen, friemelen en kronkelen. Hoe sneller de bewegingen zijn, hoe groter haar belangstelling voor de man.

Je hoeft je niet schuldig te voelen als je zit te bladeren in roddelblaadjes en smult van de laatste meest negatieve berichten.

Miljoenen jaren evolutie zijn daar de schuld van.

Roddel begon toen onze voorgangers informatie verzamelden over hun mogelijke rivalen. Dat zegt een professor in de psychologie aan het Knox College. Mensen tijdens de afgelopen 3 miljoen jaren evolutie hebben het ver geschopt. Zij die de juiste voeding aten, seks hadden èn belangrijke informatie hadden over de dingen om hen heen deden het ‘t beste. Wij zijn daar het product van.

Voor het onderzoek werden ruim 100 studenten gevraagd om roddelbladen te lezen en daarbij aan te geven welke bekende personen ze het interessantst vonden. Hieruit bleek dat studenten het meest geïnteresseerd zijn in beroemdheden van hetzelfde geslacht en ongeveer dezelfde leeftijd. We zoeken negatieve informatie over mensen met veel aanzien, de mogelijke rivalen in deze tijd. Tegelijkertijd zijn mensen op zoek naar positieve berichten over hun vrienden en familie.

Roddelen zou een soort van aangeboren eigenschap van de menselijke natuur zijn. Net zo belonend als eten en seks omdat roddel net als andere behoeften onze voorvaders hielp overleven

De Brigham Young Universiteit heeft op basis van haar onderzoek bepaald welke factoren maken dat je gelukkig wordt in een relatie. Daarvoor is meer nodig dan alleen maar de liefde die je helemaal gek maakt op een persoon. Het romantische aspect van de liefde is nog het minst belangrijk is als het gaat over wat nodig is voor succes. Langdurende en gelukkige huwelijken bestaan uit het tonen van betrokkenheid.

Sommigen hopen dat trouwen een totaal nieuwe start betekent, vooral als je eerder problemen hebt gehad. Maar feit is: je komt er niet omheen dat je bepaalde ‘bagage’ met je meezeult. Hoe we omgingen met ouders en hoe goed het huwelijk van onze ouders was, bepalen onze mogelijkheid om in eigen huwelijk geluk te vinden.

Het is dus het beste om af te rekenen met nog niet afgemaakte zaken wat betreft je gevoelens over het gezin waarin je bent opgegroeid. Als je nog te maken hebt met gevoelens van angst, somberheid of weinig controle over je boosheid ervaart, zoek dan hulp voordat je in een serieuze relatie stapt. Doe alles wat je kan om je boosheid en pijn te overwinnen en zorg ervoor dat je aan een goede verstandhouding met je ouders werkt.

Veel mensen sluiten de ogen voor de fouten van de partner voorgaand aan het huwelijk en merken pas na getrouwd te zijn de negatieve kanten op.

Los dus zoveel mogelijk problemen op. Probeer tot overeenstemming te komen, voordat je trouwen gaat. Doe dat door met elkaar te praten over je wensen, je angsten, verlangens en idealen.

De vraag ‘is scheiding erg schadelijk voor een kind?’ laat zich niet makkelijk beantwoorden. Eerst moet een waslijst aan feiten bekend zijn, zoals: hoe vijandig was men in het huwelijk? Hebben we het over een jongen of een meisje? Hoe oud was hij of zij toen de scheiding plaatsvond? Hoe zijn de opvoedingsvaardigheden van de ouders?

Hetherington, emeritus-hoogleraar psychologie van de Universiteit in Virginia, schrijft in haar boek dat de negatieve effecten op lange termijn van scheiding van ouders veruit overschat worden. Men verwacht gewoonweg een effect en kinderen gaan zich daarnaar gedragen.

Hoewel veel adolescenten de scheiding een pijnlijke ervaring noemen, blijkt uit haar onderzoek dat ze alle taken die nodig zijn op de weg naar volwassenheid goed vervullen, zoals het opbouwen van een carrière, aangaan van intieme relaties en nastreven van doelen.

Ongeveer 80% van de kinderen heeft geen problemen ongeveer 6 jaar na de scheiding.

Kijkend naar symptomen van moeilijk gedrag zijn er nauwelijks vaker aantoonbare psychische stoornissen gezien dan gemiddeld, wat nog niet betekent dat de scheiding geen sporen achterlaat op het gevoelsleven van kinderen.



Je komt er niet omheen. Scheiding doet ieder kind wat, maar er kunnen maatregelen getroffen worden om problemen te voorkomen. Hoe eerder ouders van het kind tot een zakelijke relatie komen, waarin kritiek en schuld geen rol van betekenis meer spelen, hoe beter het is voor het kind.

(For better of for worse)

Pubers bij wie het in de eerste romantische relatie mankeert aan emotionele betrokkenheid lopen later veel meer kans op depressiviteit en op drugs- of alcoholmisbruik.


Levy en Hussong van de Universiteit van North Carolina toonden in onderzoek aan dat de kwaliteit van de kwaliteit van de eerste relatie van een adolescent een grote voorspeller is voor depressieve klachten later. Uit eerder onderzoek was al gebleken dat het hebben van relaties op een zeer jonge leeftijd toekomstige depressiviteit voorspelt.

In het onderzoek werd ook gekeken of steun van de ouders een invloed had op de ontwikkeling van depressiviteit. Daaruit bleek tegen de verwachting in dat ouders wat dit betreft geen rol spelen.

Volgens Levy en Hussong is er in de research tot nu toe nog te weinig gekeken naar het belang van relaties die in de puberleeftijd spelen.

(Psychology Today, SRA)

Uit onderzoek door de Emory Universiteit in Georgia wordt bevestigd wat we al vermoeden: jongeren gaan in hun visie over seks en gebruik van voorbehoedsmiddelen vooral af op het gedrag en de overtuigingen van hun vrienden. Afhankelijk daarvan stellen ze hun eigen mening op. Zo zijn jonge adolescenten die denken dat hun vrienden tegen seks op jonge leeftijd zijn, er zelf minder toe geneigd om tot seks over te gaan.
Daarom zou in voorlichtingscampagnes over AIDS en voorbehoedmiddelen de beïnvloedende rol van leeftijdgenoten veel meer betrokken moeten worden, volgens de coòrdinator van het onderzoek.

Voor dit onderzoek werden ruim vierhonderd 13 tot 15 jarigen geïnterviewd.


(Bron: Journal of Adolesc. health)

Het kan voor beide partijen nogal frustrerend zijn dat mannen vaker zin hebben in seks dan vrouwen. Vrouwen in langdurige seksuele relaties kunnen zich daar schuldig over voelen. De vraag is of dat gevoel wel terecht is.

Uit onderzoek door seksueel therapeut Basson blijkt dat het ‘probleem’ wel vaker voorkomt. 30 tot 50% van de vrouwen meldt weinig verlangen naar seks te hebben. Dit betekent dat het niet ‘abnormaal’ is. Het gegeven roept de vraag op of vrouwelijke seksualiteit wel op dezelfde manier bekeken moet worden als de mannelijke.

Veel vrouwen blijken naar de kliniek van de seksuologe te worden verwezen met diverse lichamelijke klachten. Medisch onderzoek laat dan meestal zien dat er lichamelijk niets aan de hand is. Oorzaken liggen meer op psychisch vlak: vrouwen hebben zichzelf het idee opgelegd dat ze spontaan zin in seks moeten krijgen.

Veel vrouwen ervaren het als een opluchting om te horen dat het bij vrouwen anders ligt dan bij mannen. Alleen al horen dat het abnormale best wel normaal is, doet meestal al veel goed.

(Bronnen: de Psycholoog, Journal of Sex and Marital Therapy)

Vrouwen kicken niet op een lekker geurtje, maar schijnen voorkeur te hebben voor de geur van hun vader, en gaan daar bij de keuze van hun vrienden en partners op af. Dat blijkt uit een onderzoek door de Universiteit van Chicago.



Men liet daar vrouwen ruiken aan door mannen gedragen T-shirts. Daarna werd aan gevraagd welke geur ze kiezen als ze die de rest van hun leven zouden moeten ruiken.

De opmerkelijke uitkomst: vrouwen kozen de geur van mannen bij wie de MHC-genen gelijk waren aan de combinatie van die hun vader èn van zichzelf. De keuze had dus niets te maken met het bekend zijn van de geuren vanuit de kindertijd.

De natuurlijke geur die iedereen produceert is in de vorm van feromonen. Die worden beïnvloed door een aantal genen die samenhangen met het immuunsysteem, die heten: ‘major histocompatibility complex’ (MHC dus). MHC is een bron van unieke, individuele geuren die de individuele herkenning, paarvoorkeur en nestgedrag beïnvloeden bij dieren (en mensen). MHC is verantwoordelijk voor het opsporen van vreemde cellen in het lichaam.

Men denkt dat vrouwen onbewust op die geur afgaan, omdat het kiezen van partners met een tussenliggende mix van ziekte bestrijdende genen toekomstige kinderen de beste kans kan geven om te overleven.

(Bron: Jacob e.a.: Paternally inherited HLA alleles are associated with women’s choice of male odor.

Uit onderzoek is gebleken dat vrouwen de geur van de man veel belangrijker vinden bij de partnerkeuze dan zijn uiterlijk. Mannen daarentegen letten meer op het uiterlijk.

Psychiaters denken dat vrouwen meer op geur afgaan, doordat ze daarmee aftasten hoe gezond de man is en hoe gezond z’n nakomelingen zullen zijn. Dit onderzoek laat ook zien dat om te kijken of vrouwen in hen geïnteresseerd zijn mannen kijken naar het optrekken van de wenkbrauwen. Dat klinkt onwaarschijnlijk, maar zal dan wel zo zijn.

Voor dit onderzoek ondervroeg Rachel Herz van de Brown University in New York 231 heteroseksuele stellen over hun partnerkeuze Uit onderzoek van een aantal jaar geleden bleek nog dat vrouwen het meest gefascineerd raken door de geur van mannen die genetisch gezien het meest van hen verschillen.

(Bron: Psychology Today)

Uit een recent Brits onderzoek is naar voren gekomen dat oogcontact met een sexy persoon je hersens stimuleert. Het gaat om dat deel van de hersens dat te maken heeft met een gevoel van beloning.

Bewust kijken naar mensen die je leuk vindt geeft door die stimulans weer die frisse oppepper die je nodig had. Flirten geeft niet alleen meer energie, maar voert ook de geestdrift op naar grotere hoogten. Het is overigens wel belangrijk even te wachten tot de ander ook terugkijkt anders is er geen effect.

Een team van Britse neurologen legde de hersenactiviteit vast van mensen die aangekeken werden door onbekende personen die zij aantrekkelijk vonden. Bij duidelijk terugkijken van de onbekende was er een toename van de activiteit in het hersengebied. Als de persoon op de afbeelding ontwijkend keek of de blik afwendde dan ging de hersenactiviteit van deze personen juist omlaag.

We kunnen hiervan leren dat je ervoor moet zorgen dat je een paar keer per dag mensen die op jou plezierig en aardig overkomen even aankijkt. Dat geeft een gevoel van waardering, stimulans en tevredenheid voor jou en die ander.

Uitgaan geeft je daardoor weer nieuwe energie, als je de mogelijkheid aangrijpt om hier en daar te flirten en waarderende blikken op te vangen.

We weten nu dat je vooral in iemands linkeroor moet fluisteren, als je iemand wilt laten weten dat je van hem of haar houdt. Dan heb je een grotere kans dat de boodschap goed overkomt. Dit blijkt uit een studie van de Amerikaanse psycholoog Teow-Chong Sim.



Men kan veel beter emotionele woorden, zoals ‘liefde’, onthouden als ze in het linkeroor worden ingefluisterd. Doe je dit in het andere oor, dan heb je grote kans dat het principe van ‘het ene oor in, het andere oor uit’ van toepassing is. Dit heeft alles te maken met je rechter hersenhelft dat je linkeroor controleert. En juist dit deel van je hersenen is verantwoordelijk voor het verwerken van emoties.

Sim liet bij 62 mensen tegelijkertijd in beide oren een lijst van 62 woorden influisteren. Deze varieerden van emotionele woorden als ‘depressie’ tot woorden met een wat meer nuchtere lading als ‘combinatie’. Na deze oefening werd aan de deelnemers gevraagd welke woorden ze gehoord hadden. Sim concludeerde dat de participanten emotionele woorden die in het linkeroor werden ingefluisterd het beste konden herinneren.

In ander onderzoek is weleens aangetoond dat het linkeroor ook beter omgaat met melodieën en akkoorden.